အခန်း ၄၂၃

အခန်း ၄၂၃ - ဆန်းပြားသော သံချပ်ကာ

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘုန်းကြီးသည် ရှက်ခြင်း၊ စိတ်ဆိုးခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေသော ရေတွင်းဟောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲ။

သူသည် လေထဲတွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ သူ၏ တစ္ဆေလက်ဝါးကြီးများကို ထိန်းချုပ်ရင်း အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ စကားဆိုလေသည်။

"လောကမှာရှိတဲ့ အရာရာတိုင်းဟာ ကောင်းခြင်းလည်းမဟုတ်၊ ဆိုးခြင်းလည်းမဟုတ်ဘူး"

"ဒါတွေအားလုံးဟာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို ရောက်ဖို့အတွက် ကြားခံနည်းလမ်းတွေသက်သက်ပဲ"

"ငါ့လက်ထဲမှာ ကောင်းကောင်းသုံးရင် ကောင်းတာဖြစ်ပြီး မကောင်းတဲ့နေရာမှာသုံးရင် ဆိုးတာဖြစ်မယ်"

"မင်း ဒါကို စိတ်ထဲမှာ အရမ်းတွေးမနေပါနဲ့"

နောက်ဆုံးတွင် ဘုန်းကြီးသည် ခပ်တိုးတိုး ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူ၏လက်ဝါးထဲသို့ ရုတ်တရက် အားစိုက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် တစ္ဆေလက်ဝါးကြီးနှစ်ခုမှာ မူလအရွယ်အစားထက် ဆပြောင်းလဲ၍ ကြီးမားလာခဲ့သည်။

ထိုလက်ဝါးကြီးများပေါ်ရှိ သွေးကြောများနှင့် ကြွက်သားများသည် လူသားတစ်ယောက်၏ လက်နှင့်မခြား ပိုမို၍ ထင်ရှားပြတ်သားလာသည်။

၎င်းတို့သည် ရုတ်တရက် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး တစ်ဖက်က မိုးကြိုးတူကိုင်ထားသောလူ၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အခြားတစ်ဖက်ကမူ သူ၏ ပုခုံးနှင့် လည်ပင်းကို ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုလက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို အသုံးပြု၍ ဘေးဘက်သို့ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်လေ​၏။

တစ်ဖက်လူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီ ထိုအခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဘုန်းကြီးသည် လေထဲတွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ သံတုတ်ကို ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုတုတ်သည် မူလအရွယ်အစားထက် ဆတိုး၍ ကြီးမားလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် သေးငယ်ရာမှ ကြီးမားလာပြီး ဧရာမ သံတိုင်ကြီးတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားကာ မိုးကြိုးတူကိုင်ထားသောလူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ဝင်သွားတော့သည်။

"ဒုန်း..."

ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကို တီးခတ်လိုက်သံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခုသည် ထိုဟင်းလင်းပြင်

တစ်ခုလုံးတွင် ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းထွက်သွားသည်။

မိုးကြိုးတူကိုင်ထားသောလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရွှေရောင်လှိုင်းဂယက်များသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သံချပ်ကာမှာ ရုတ်တရက် ကြေမွသွားခဲ့​၏။

ရာနှင့်ချီသော သံချပ်ကာအစအနများသည် အနိုင်နိုင် ကပ်ညှိနေကြပြီး လုံးဝဥဿုံ ကွဲအက်ကြွေကျခြင်း မရှိသေးပေ။

သံကြာပွတ်ကို ကိုင်ထားသော အမျိုးသားက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လေးလံသော သံကြာပွတ်ကြီးသည် ဧရာမ ရိပ်ဝါတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် နဂါးပတ်

လက်ဝါးကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်​၏။

အချုပ်အနှောင်မှ မလွတ်မြောက်လိုသဖြင့် မိုးကြိုးတူကိုင်ထားသောလူ၏ မျက်နှာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားရမည့် သံချပ်ကာအစအနများသည် ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ပြန်လည်ကပ်ညှိသွားကြသည်။

၎င်းသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ အတွင်းဘက်သို့ ဖိသိပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ပူးကပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ဤဆန်းကြယ်လှသော စိတ်ကူးသည် ထိုနေရာရှိ မည်သူ့ထံမှမျှ လှောင်ပြောင်သရော်မှုကို မခံခဲ့ရပေ။

သံချပ်ကာ၏ အက်ကွဲကြောင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဆန်းကြယ်ပြီး လှုပ်ရှားနေသော စွမ်းအားတစ်ခုသည်လည်း ထိုအထဲမှ ဖြာထွက်နေသည်။

မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အတိအကျမသိသော်လည်း ခံစားလိုက်ရသည့် အန္တရာယ်

အငွေ့အသက်ကြောင့် ရုယဲ့နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်းပင် လက်ဦးမှုယူ လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

ရုယဲ့သည် သူမ၏ လက်ဝါးဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ဖိချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုထိတွေ့မှုနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တောက်ပသောအစက် တစ်ဆယ့်တစ်စက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်ပွင့်များ သို့မဟုတ် လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အပ်စိုက်အချက်အခြာများကဲ့သို့ စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်များသဖွယ် လင်းထိန်နေကြသည်။

အလင်းရောင်သည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလာပြီး အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့်ရှိသော ဧရိယာဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် ထိုအလင်းရောင်အောက်တွင် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအလင်းရောင်အတွင်းရှိ အေးစက်မှုနှင့် ပူပြင်းမှုတို့ အလှည့်ကျပြောင်းလဲနေသည်ကို ခံစားမိသောအခါ၊ သံချပ်ကာများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်စုစည်းနေသည့် မိုးကြိုးတူကိုင်ထားသောလူသည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

အလျင်စလိုဖြစ်နေသဖြင့် သူသည် ဤအပြောင်းအလဲကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ထို့နောက် ဘုန်းကြီးကို လျင်မြန်စွာ ခါချလိုက်ပြီး ဝေးရာသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

ဤဗီဇအလျောက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူသည် အန္တရာယ်မှ အောင်မြင်စွာ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့​၏။

သူသည် ထိုဧရိယာမှ လွတ်မြောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် အလင်းရောင်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

တိမ်တိုက်များထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သကဲ့သို့ စူးရှထက်မြက်သော အလင်းတန်းများသည် အလွှာလိုက် အထပ်လိုက် စဉ်ဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ပေါက်ကွဲထွက်လာသော မီးတောက်များနှင့် ရုတ်တရက် ခဲသွားသော ရေခဲပန်းပွင့်များသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အလှတရားတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေလျက်။

သို့သော် ထိုစူးရှတောက်ပသော အလှတရား၏နောက်ကွယ်တွင် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။

သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် မိုးကြိုးတူကိုင်ထားသောလူသည် ချက်ချင်းပင် ဗျူဟာပြောင်းလိုက်​၏။

သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လေထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင်သုံးခု ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် လူသားပုံသဏ္ဌာန် အကြမ်းဖျင်းမျှ

သာ ရှိသော်လည်း တစ်ခုချင်းစီတွင် လျှပ်စီး

မီးပွားများ ပြည့်နှက်နေသော ပုံရိပ်ယောင်ဓားတစ်လက်စီကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

အချိန်သည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ထိုပုံရိပ်ယောင်များသည် ရှေ့တွင်ရှိသော လူသုံးယောက်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ရိုးရှင်းသော စတုရန်းပုံစံ အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ ဂါထာမန္တန်အချို့ကို တိုးတိုးရွတ်ဆိုလေ​၏။

အတွင်းအားများသည် သွေးကြောများအတွင်း လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားပြီး အပ်စိုက်မှတ် အသီးသီးအကြား လှိုင်းထလာသည်။

ထိုအတတ်ပညာကို အရှိန်အပြည့်ဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ အလင်းတန်းများသည် အလိုအလျောက် ချိတ်ဆက်သွားပြီး ဆန်းပြားသော စစ်ဗျူဟာအစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိုးကြိုးတူကိုင်ထားသောလူ​၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သံချပ်ကာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုအရှိန်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ထိုသုံးယောက်သည် မိမိတို့ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ယောင်များကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟင်းလင်းပြင်အပိုင်းအစများနှင့်တူသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ပုံဆောင်ခဲအမြောက်အမြား ရှေ့မှောက်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လေးလံပြီး ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော အငွေ့အသက်များသည် လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားကာ လေထုကို ပိုမိုလေးလံလာစေသည်။

မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် နင်းခြေခံရခြင်းနှင့် အခြားအကြောင်းရင်းများကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သော မြက်ပင်များ၊ သစ်ပင်များနှင့် ပေါင်းပင်များသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လာကြသည်။

ထက်ရှသော အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

၎င်းတို့သည် ထက်မြက်သော ဓားမြှောင်များကဲ့သို့ သံချပ်ကာမျက်နှာပြင်ကို ဝန်းရံထားပြီး မြင်တွေ့နိုင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်လိုင်းများကို ဖန်တီးနေသည်။

အပေါ်နှင့်အောက် စီးဆင်းနေသော စွမ်းအားနှစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့မိသွားသည်။

ရုတ်တရက် သူတို့သည် ထူးဆန်းသော မသက်

မသာဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရ​၏။

၎င်းသည် ကျောပြင်ကို ဆူးဖြင့် ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ထက်ရှလှသော အားလှိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ထိခိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီကောင် အတည်လုပ်နေပြီ"

ဓားနှစ်လက်ကိုင် အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအကြည့်များ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏အသံမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်ပြတ်သားနေပြီး သူမ၏ ရုပ်ရည်၊ အမူအရာတို့နှင့် လုံးဝ လိုက်ဖက်မှုမရှိပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏လက်ထဲရှိ၊ သူမ၏ အရွယ်အစားနှင့် လုံးဝမမျှအောင် ကြီးမားလှပြီး ပြန်လည်ခွဲထွက်သွားသော ဓားနှစ်လက်သည် ရုတ်တရက် အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။

"ချလွင်..."

ပြတ်သားသော ဓားသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒြပ်ရှိသောအသံလှိုင်းများသည် အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

မူလက ပြင်းထန်ပြီး အထိအတွေ့ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဖိအားများနှင့် အသက်ရှူကျပ်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များကို သိသိသာသာ ခံစားနေရပြီ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် ရောနှောနေသော အဆိပ်ငွေ့အချို့ပင်လျှင် တိတ်တဆိတ် သန့်စင်သွားခဲ့သည်။

ရုယဲ့သည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အရာကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ အသံပင်မထွက်နိုင်မီ၊ ထိုဓားနှစ်လက်သည် ရုတ်တရက် ကပြလှုပ်ရှားလာတော့သည်။

လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဝဲလှည့်တက်လာပြီး မတ်တတ်ရပ်နေပြီးဖြစ်သော ထက်ရှသည့် မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်အမြောက်အမြား၏ ထိပ်ဖျားများသည် အကုန်လုံး ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

၎င်းတို့၏ ထက်ရှမှု ပျက်ပြားသွားသည်နှင့်အမျှ မူလက ဆူးကဲ့သို့ စူးရှမှုများသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မိုးကြိုးတူကိုင်ထားသောလူ​၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ချက်ချင်း တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအရာမြင်သော် ဓားနှစ်လက်ကိုင် အမျိုးသမီးက ဘာမှမပြောဘဲ အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်လေ​၏။

သူသည် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဓားနှစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေထဲတွင် (၁၈) ချက် ဆင့်ကဲခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

လေထဲတွင် ခုတ်ချက်တစ်ခုစီတိုင်းက တောက်ပစူးရှသော အမှတ်အသားတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ထို့နောက် မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ရေတွက်မရနိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်း (၁၈) ခုမှ စဉ်ဆက်မပြတ် ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

"ဘုန်း..."

လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်ရင်း၊ ကြာပွတ်ကို ကိုင်ထားသောအမျိုးသားသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တိုးဝင်သွားသော ဧရာမ ရိပ်ဝါကြီးတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားစေသည်။

ဓားချက်များသည် ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး သံချပ်ကာချင်း ရိုက်ခတ်မိသံများ ချက်ချင်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးပွားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်

ကောင်းလှ​၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် ထိုဗျူဟာကို နောက်ဆုံးတွင် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

သူ နောက်ထပ်မလှုပ်ရှားမီ ဘုန်းကြီးသည် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ တုတ်ရှည်ကို ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

"ဝူး..."

အရှေ့ဘက်သို့ စီးဆင်းနေသော အရှိန်ပြင်းသည့် မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော မြစ်ရေလှိုင်းများသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တုတ်ဖျားမှ ပန်းထွက်လာသည်။

ထိုရိပ်ဝါအသွင်သဏ္ဌာန်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်မှုသည် ပြင်းထန်လှသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သကဲ့သို့ အားကောင်းလှသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုပုံရိပ်ယောင်

များသည် လုံးဝဥဿုံ ကြေမွပျက်စီးသွားတော့​၏။

ဤအခိုက်အတန့်ကျမှသာ ကြာပွတ်ကို ကိုင်ထားသောအမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာလက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲလှုပ်လိုက်သည်။

သံကြာပွတ်မှ ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံလှိုင်းများသည် အလွန်ပင် စူးရှပြီး ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှု ရှိနေသည်။

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံများ ဗလာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အလွန် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်သော ဘုန်းကြီးပင်လျှင် သူ၏ မျက်နှာကြွက်သားများ တုန်ခါသွားပြီး နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများ ဖောင်းတက်လာခြင်းကို မအောင့်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများသည် လုံးဝ နီမြန်းသွားခဲ့သည်။

ထိုဆန်းကြယ်လှသော အသံက သူတို့၏ စိတ်အာရုံကို ပေါက်ကွဲစေတော့မည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။