အခန်း ၄၂၇

အခန်း ၄၂၇ - လက်ကွက်တစ်ခုတည်းဖြင့် တောင်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးခြင်း

သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက အသက်စွမ်းအား၏ အနှစ်သာရမှာ များစွာမြင့်မားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် အသက်ဇီဝိန် ချက်ချင်းပြတ်တောက်မသွားပေ။

ဦးခေါင်းခွံ ကြေမွသွားပြီး နှလုံးသား ပျက်စီးသွားလျှင်ပင်၊

ဝိညာဉ်စွမ်းအား တည်ရှိနေသရွေ့ မိမိအသက်ကို ကယ်ဆယ်နိုင်ပါသေး​၏။

သူတို့သည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်၍ ပြန်လည်မွေးဖွားရန်အခွင့်အရေးကိုပင် ရှာဖွေကြသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက နှစ်ဖက်တိုက်ပွဲသည် ရေရှည်

တိုက်ခိုကိရသော အင်အားပြုန်းတီးရေးစစ်ပွဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။

တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွင် သိသိသာသာ ကွာဟချက်မရှိပါက တိုက်ပွဲကို အချိန်တိုအတွင်း အဆုံးသတ်ရန် မလွယ်ကူချေ။

သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သောအင်အား ရှိရန်ဆိုသည်မှာ နယ်ပယ်ငယ် နှစ်ဆင့် သို့မဟုတ် သုံးဆင့်ခန့် ကွာဟနေမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် အဆင့်မြင့် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးအတွက် နယ်ပယ်ငယ် နှစ်ဆင့်၊ သုံးဆင့်ခန့် နောက်ကောက်ကျန်ခဲ့ရန်မှာ မည်မျှပင် ခက်ခဲလိုက်ပါသနည်း။

တစ်ဖက်လူက သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ဦး ဖြစ်မနေလျှင်ပေါ့။

'ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ'

ယွဲ့ကွမ်းလင် နှင့် သူ၏အဖော်တို့၏ ရင်ထဲက အတွေးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတွင်မူ လင်ချွမ်၏ ဖြောင့်မတ်သော လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် ထိုနှစ်ယောက်မှာ ဆွံ့အသွားကြရပြီ။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ရုံသာမက၊ လက်ပြန်ရိုက်ချက်ဖြင့် မိုးကြိုးတူကိုင်ဆောင်ထားသူကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးသည် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်လျှင်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှနေပြီ။

ယွဲ့ကွမ်းလင်၏ ဦးနှောက်သည် အပြင်းအထန် အလုပ်လုပ်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

သူ၏ညာလက်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ သံကြာပွတ်မှ ထူးခြားသော အသံလှိုင်းတစ်ခု ထပ်မံပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသံလှိုင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် လူသုံးယောက်မှာ ချက်ချင်းပင် ကာကွယ်ရေး အစီအမံများ ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

ဓားနှစ်လက်ကိုင် အမျိုးသမီးသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ထပ်မံသတိပေးလိုက်​၏။

"သတိထား"

လင်ချွမ်သည် မျက်ခုံးကို အသာအယာပင့်လိုက်သော်လည်း ဆုတ်နစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူပြီးနောက် အုန်းအုန်းမြည်အောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပြာလဲ့သောဒီရေ ပင်လယ်သီချင်းတွင် ပါရှိသော အသံလှိုင်းသိုင်းပညာသည် ယခုအခါတွင် သူ၏ပါးစပ်တွင်း၌ အပြည့်အဝ စုစည်းသွားပြီဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အသံလှိုင်းများသည် အထပ်ထပ်အခဲအခဲ ဖြစ်တည်လာပြီး ရှေ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

အသံလှိုင်းနှစ်ခုစလုံးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချေဖျက်သွားကြပြီးနောက် မည်သည့်အရာမျှ မကျန်ရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့​၏။

ထိုအချိန်တွင် ယွဲ့ကွမ်းလင်သည် အသံလှိုင်းများ၏အကူအညီဖြင့် လင်ချွမ်​၏ ရှေ့မှောက်သို့ ခုန်ဝင်လာပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏လေးလံသော သံနှင်းမွှာချာကို ညာလက်ဖြင့် မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားသည် တစ်နေ့တာလုံးစာ စွမ်းအင်များကို သယ်ဆောင်လာကာ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

လင်ချွမ်​၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ လေထုသည် ချက်ချင်း ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော အနက်ရောင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာ​၏။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ်​၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နေရောင်ခြည်ဖြာဝေ မသေမျိုးအတတ်ပညာကို တိတ်တဆိတ် စတင်လည်ပတ်စေခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွား​၏။

၎င်းသည် ရေဘဝဲ၏ လက်တံများကဲ့သို့ လက်မောင်းတွင် တွယ်ကပ်ကာ အထက်သို့ ဆန့်တန်းသွားသည်။

သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားများ တိုးမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဤအတတ်ပညာ၏ အာဏာပြင်းသောအရှိန်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လင်ချွမ်​၏ ဆုပ်ကိုင်မှုသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သွားသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ဘီလူးလက်ဝါးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုမှော်ရိပ်သဏ္ဌာန်ကို လေထဲတွင် အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။

ထိုအရာနှစ်ခု ထိတွေ့မိသောအခါ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပြိုကွဲသွားသည်။

အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင် အပိုင်းအစ အမြောက်အမြား အပြင်သို့ လွင့်စင်ထွက်လာသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သံကြာပွတ်သည် လက်မဝက်မျှပင် ရှေ့သို့ မတိုးနိုင်တော့ချေ။

မိမိ၏တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ယွဲ့ကွမ်းလင်၏ မျက်နှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားလေ​၏။

သူ၏ ကြွက်သားများ ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာပြီး စွမ်းအားအမြောက်အမြားကို ထိုမှော်

လက်နက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သံကြာပွတ်သည် တောက်ပစွာ လင်းထိန်သွားပြီး အင်အားများကို စုစည်းကာ အောက်သို့ ပြန်လည်ဖိချရန် ကြိုးစားပြန်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏တိုက်စစ်မှာ ယခုအကြိမ်

တွင်လည်း ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ထိုအစား ပဲလှော်လှော်သံကဲ့သို့ တဖြောက်ဖြောက်မြည်သံများသည် သူ၏လက်မောင်းရိုးထဲမှ သဲ့သဲ့မျှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘုန်း"

နှစ်ဖက်စလုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အလျှော့မပေးဘဲ အကျပ်ရိုက်နေကြရာ အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

မြေပြင်မှ ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မြေပြင်ပေါ်မှ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပျံတက်သွားသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပျက်စီးနေသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်

နေ​၏။

သူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် ခါးကိုနှိုက်ကာ လေးအကြီးစားတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လက်ချောင်းဖြင့် လေးကြိုးကို ဆွဲလိုက်သည်။

မြှားသုံးစင်းသည် အလိုအလျောက် ဖြစ်တည်လာပြီးနောက် ပစ်လွှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လင်ချွမ်​၏ လက်ဝါးသည် အသာအယာ လှုပ်ရှားသွားရာ ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

နယ်ပယ်စွမ်းအားက ထိုမြှားသုံးစင်းကို သော့ခတ်လိုက်ပြီးနောက် မြှားခေါင်းများကို လမ်းကြောင်းလွှဲကာ ၎င်းတို့ထံသို့ပင် ပြန်လည်ဦးတည်စေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ လေးလံသောတာဝန်များကို လွယ်ကူချောမွေ့စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းသည် နက်ရှိုင်းသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားနှင့် တိကျသော ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းရည် နှစ်ခုစလုံးကို ပြသနေသည်။

တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ရိုသေခန့်ညားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်လှ​၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွဲ့ကွမ်းလင်က တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

"ယွဲ့ မိသားစု အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ ကျေးဇူးပြုပြီး မျက်နှာသာပေးပါဦး"

"ယွဲ့မိသားစု၊ အဲဒါ ဘယ်မိသားစုလဲ"

"မိသားစုကြီး ရှစ်စုထဲက တစ်ခုလား"

ဤမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရုယဲ့ သည် မသိစိတ်အရ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို အနီးကပ် မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယွဲ့ကွမ်းလင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် ၎င်းကို ရန်စမှုတစ်ခုအဖြစ် သံသယမရှိဘဲ သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်အမင်း အရုပ်ဆိုးသွား​၏။

ထိပ်တန်း ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယွဲ့ကွမ်းလင်သည် မိသားစုကြီး ရှစ်စုမှ ပါရမီရှင် တပည့်များကို အမြဲတမ်း အထင်သေးခဲ့သည်။

ဒါက တစ်ဖက်လူက သန်မာလို့ ဒါမှမဟုတ် ပါရမီပါလို့ မဟုတ်ပေ။

အတိတ်တုန်းက ဤသြဇာကြီးမားသော မိသားစုများ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရဖူးပြီး ၎င်းတို့ကို ရိုးရိုးသားသားပင် မုန်းတီးနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများအပေါ် ပြင်းထန်သော မကျေနပ်ချက်များကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားကြသည်။

အဆုံးသတ်မှာတော့ သူတို့လိုလူတွေက အားကိုးလို့မရတဲ့ အင်အားစုတွေချည်းပင်။

ယနေ့သူတို့ရှိနေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိရန် ခရီးလမ်းသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသည်။

သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထင်ရှားကျော်ကြားသော မိသားစုများတွင် မွေးဖွားလာသူများသည် ဤအရာအားလုံးနှင့်အတူ မွေးဖွားလာကြသည်။

ထိုအချက်များနှင့်ပင် မနာလိုစိတ် သို့မဟုတ် မုန်းတီးမှုကိုပါ နှိုးဆွရန် လုံလောက်နေပြီ။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်​၏ စကားများသည် ယွဲ့ကွမ်းလင်၏ ဒေါသမီးကို မွှေနှောက်လိုက်

သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"နျူလီ"

ယွဲ့ကွမ်းလင်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ညာခြေဖြင့် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။

သူ၏အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နျူလီ ဟုခေါ်သော မိုးကြိုးတူကိုင်ထားသောလူသည် သူ၏လက်လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အသက်ရှူကြိမ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လက်ကွက်အများအပြားကို ဖော်ဆောင်

လိုက်​၏။

ပြင်းထန်သော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်းထဲသို့ စီးဝင်သွားကာ အထက်သို့ တွန်းတင်လိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် လက်ကွက်သည် လေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး မှော်ရိပ်သဏ္ဌာန် တောင်ငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်ချွမ်သည် ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွားပုံရသည်။

ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှတ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ လက်ကွက်များကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို ထုတ်လွှတ်သည့် ဤနည်းလမ်းသည် သိသိသာသာ ပိုမိုဆန်းပြားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော လက်ကွက်ပညာကို ဖော်ဆောင်သည့် နည်းလမ်းမျိုး တည်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိသည်မှာ ရှင်းပါသည်။

သူသည် ညာလက်မှ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင် နဂါးရှည်ကြီးတစ်ကောင်သည် ဟောက်ရမ်းကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယွဲ့ကွမ်းလင်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်မောင်းများကို မြှောက်ကာ ထိုမှော်ရိပ်သဏ္ဌာန် တောင်ကုန်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်ချွမ်သည် သူ၏လက်မောင်းများကို အသာအယာကွေးလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆယ်မီတာကျော်ခန့် နစ်

ဝင်သွား​၏။

သို့သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ထားခဲ့ရသဖြင့် အလွန်အမင်း သန်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် တန်ပြန်တိုက်စစ် မဆင်မီ အချိန်ခဏမျှသာ ချိန်ညှိလိုက်ရသည်။

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လင်ချွမ်သည် ထိုမှော်တောင်ကို ရုတ်တရက် မတင်လိုက်ပြီး ယွဲ့ကွမ်းလင်ထံသို့ လွှဲပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ညာလက်သီးတွင် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုလှိုင်းထနေသော စွမ်းအားများသည် ဝဲကရက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး စပရိန်ပုံစံ စွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ် ရှေ့သို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားသည်။

"ဒုန်း"

ယခုအကြိမ်တွင် စွမ်းအားသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ထိမှန်သွားသော်လည်း မည်သည့်ပျက်စီးမှုကိုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ယခုအကြိမ်တွင် နျူလီသည် နောက်ဆုတ်မသွားရုံသာမက သူ၏ရင်ဘတ်ကိုပါ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ကော့ထုတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စွမ်းအားများသည် ပြားချပ်သွားသော တင်းနစ်ဘောလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ ပြန်လည်ကန်ထွက်သွားသည်။

"ရှူး"

ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရုယဲ့သည် ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားသည်။

သူမတင်မကဘဲ အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းသည် ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ထူးဆန်းမှုကို သတိပြုမိကြသည်။

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ၎င်း၏စွမ်းအားများ တိုးပွားလာပုံရ​၏။

၎င်းသည် ယခင်က ရှစ်ပါးသော နဂါးကူးလက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် ကြေမွသွားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပြန်လည်ပူးကပ်သွားပြီးနောက် လင်ချွမ်​၏ တိုက်ခိုက်မှုများကိုပင် ပြန်လည်လမ်းကြောင်းလွှဲနိုင်ခဲ့ပြီ။

ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေပါက သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးပင်လျှင် သူ၏ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။