အခန်း ၄၃၈

အခန်း ၄၃၈ - ဖီးနစ်ငှက်

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရေစီးကြောင်းများ ဒလဟော တက်လာပြီး အောက်သို့ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

နှစ်ထပ်တိုက် အမြင့်မျှရှိသော ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုသည် အလင်းတိုင်ကြီးပေါ်သို့ ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်သွား​၏။

ဓားမြည်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းတိုင်ကြီး တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤပြောင်းလဲမှုသည် ခဏမျှသာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက် ဓားချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ငှက်

တစ်ကောင်သည် အလင်းတိုင်ထဲမှ လင်ချွမ်ထံသို့ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။

ထက်မြက်လှသော ဓားအသွားသည် ငှက်တောင်ပံ၏ အထက်နှင့် အောက်ဘက်တွင် ဝဲပျံနေ၏။

လေထုမှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးပင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပုံရသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် အနက်ရောင်အက်ကြောင်းများနှင့် ဝါဖျော့ဖျော့ လျှပ်စီးတန်းများသည် ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ယှက်နွယ်နေပြီး ၎င်းတို့ဖြတ်သန်းသွားသော လမ်းကြောင်းများတွင် သိပ်သည်းစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဓားချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထိုဝိညာဉ်ငှက်သည် အလွန်တရာ ဖျတ်ဖျတ်လတ်လတ် ရှိလှသည်။

၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အထက်အောက် လှုပ်ရှားနေပြီး ပုံသဏ္ဌာန်ကိုလည်း အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေ၏။

၎င်း၏ စွမ်းအားကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင်၊ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်သည့် နည်းစနစ်တစ်ခုတည်းနှင့်တင် အတုမရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပေသည်။

တူညီသော ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသည့် သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤမျှ ကျွမ်းကျင်ပြောင်မြောက်သော တိုက်ကွက်မျိုးကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ဓားချီသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝေးကွာနေသည့်တိုင် လက်ကောက်ဝတ်ကဲ့သို့ လိုသလို လှည့်ပတ်နိုင်လောက်အောင် လိုက်လျောညီထွေရှိနေသည်ကို ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

၎င်းအပြင် ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေစဉ်အတွင်း မည်သည့်စွမ်းအင်ကိုမျှ အလဟဿ အဖြုန်းအတီးမရှိခဲ့ချေ။

ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်တင် လင်ချွမ်​၏ လေးစားမှုကို ရရှိရန် လုံလောက်နေပြီ။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသွားသည်။

ဟွမ်းဖူချင်းလျန် ပြောခဲ့သလိုပင် ထိုအမျိုးသမီးသည် စကားပြော အလွန်အမင်း တော်ပုံမရပေ။

သို့သော် သူမသည် ဓားသိုင်းပညာရပ်တွင် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဤဓားကွက်၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်သည် သူမ၏ နှုတ်ထွက်စကားများထက် ပိုမို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။

တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှုကို စမ်းသပ်ချင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။

လင်ချွမ်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ညိတ်

လိုက်​၏။

လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ် နှစ်ချောင်းကို ရှေ့သို့ ထိုးဆန့်လိုက်ရာ ဓားချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နဂါးရှည်ကြီးတစ်ကောင် လိပ်တက်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖီးနစ်ကျွန်းသို့ သူလာရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်မှာ နှစ်မျိုးရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ ရုယဲ့၏ ဖိတ်ကြားချက်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ အတွင်းရှိ အမွေအနှစ်များနှင့် ရတနာများကို ရရှိရန် ကံစမ်းလိုခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုမှာ မိမိနှင့် အဆင့်တူ သို့မဟုတ် မိမိထက်ပင် ပိုမိုသန်မာသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် သူ၏ အနည်းငယ် လျော့ရဲနေသော စိတ်ဓာတ်ကို သွေးပေးရန် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ ရေတံခွန်နှင့် ရေကန်သည် အမှန်

တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

၎င်း၏ ရေများသည် စွပ်ပြုတ်ကဲ့သို့ ပူနွေးနေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လျှံထွက်နေသည်။

ဤနေရာသည် ဟွမ်းဖူချင်းလျန် ပြောခဲ့သော အခွင့်အလမ်းများ ရှိမည့်နေရာ ဖြစ်ရမည်။

အခွင့်အလမ်းများ၊ ရတနာများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် ပြိုင်ဘက်များပါ ရှိနေမှတော့ ၎င်းကို ဘာကြောင့် အမိအရ အသုံးမချဘဲ နေရမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် ဤတိုက်ကွက်ကို ပိုမို အလေးအနက်ထား လိုက်သည်။

ဓားချီနဂါးကြီးသည် သူ၏လက်မှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဝေးကွာသောနေရာသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

၎င်း၏ လိုက်လျောညီထွေရှိမှုသည် အစောပိုင်းက စည်းမျဉ်းအချို့နှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားလှသည်။

ဓားကိုင်ထားသော ငှက်နှင့် ခေတ္တမျှ ထိတွေ့ပြီးနောက် နှစ်ကောင်သား လုံးထွေး ရစ်ပတ်သွားကြသည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် ယှဉ်ပြိုင်ပြီးနောက် စစ်ထူနန်၏ မျက်နှာတွင် တည်ကြည်လေးနက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤပြောင်းလဲမှုသည် လင်ချွမ်​၏ အင်အားကို ကြောက်ရွံ့၍ မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ စစ်ထူနန်နှင့် ရင်းနှီးသူတစ်ဦးဦးသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ၎င်းတို့ သေချာပေါက် နားလည်လိမ့်မည်။

စစ်ထူနန် တစ်ယောက် အတည်အလင်း အလေးအနက်ထားတော့မည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။

စစ်ထူနန်ကို စစ်ထူမိသားစုရှိ လူများ သို့မဟုတ် အခြားသော အထင်ကရ မိသားစုဝင်များက "ရူးသွပ်သောအမျိုးသမီး"၊ "ဓားသိုင်းရူး" နှင့် "ဓားပိုးကောင်" ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုအမည်နာမများနှင့် ကွက်တိ ကိုက်ညီသူ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မိသားစုအတွင်းရှိ ဂိုဏ်းတူ တပည့်များကို ထားလိုက်ပါဦး၊ အချို့သော အကြီးအကဲများပင် ဓားသိုင်းပညာရပ်တစ်ခုခုကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားသည့်အခါတိုင်း သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံခဲ့ကြရသည်။

ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူမသည် အကြီးအကဲများ၏ ဆုံးမခြင်းကို ခံရပြီး ၎င်းတို့​၏ တဲအိမ်သို့ ပြန်လည် စေလွှတ်ခြင်း ခံရတတ်သည်။

အကယ်၍ သူမ နိုင်သွားပါက အကြီးအကဲများသည် ၎င်းတို့၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို သပ်ရင်း "မျိုးဆက်သစ်တွေက ရှေးလူကြီးတွေထက် သာကုန်ကြပြီ" စသဖြင့်သာ ပြောလေ့ရှိကြသည်။

၎င်းမှာ မိမိတို့ ရှုံးနိမ့်ရခြင်း၏ အရှက်ရမှုကို

ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စစ်ထူနန်၏ အပြုအမူသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော်လည်း သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ ပွင့်လင်းရိုးသားသည်။

သူမ၏ ထူးချွန်လှသော ပါရမီအပြင်၊ မိသားစုရှိ လူအများစုက သူမ၏ပုံစံကို သဘောမကျကြသော်လည်း သူမကို မုန်းတီးခြင်းတော့ မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့်လည်း သူမသည် ဤကဲ့သို့သော စိတ်နေသဘောထားမျိုး ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ပင် စစ်ထူနန်သည် ရွှမ်းယွမ်၏ အစောပိုင်းက သူမအား ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုခဲ့သည့် လုပ်ရပ်ကို လျစ်လျူရှုနိုင်ခဲ့သည်။

ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ပင် သူမသည် လင်ချွမ်ကိုလည်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ဝံ့ခဲ့သည်။

အမှန်တော့ သန်မာသော်လည်း ဓားသိုင်းပညာ မရှိသေးသော ပြိုင်ဘက်မျိုးကို ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူလှပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စစ်ထူနန်၏ အရှိန်အဝါသည် အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသော်လည်း ထို့နောက်တွင် ပြန်လည် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သူမကို ဝန်းရံထားသော အလင်းတိုင်ကြီးသည် ပိုမို၍ ထူထဲလာတော့​၏။

လင်ချွမ်​၏ အာရုံခံစားမှုအရ တစ်ဖက်လူသည် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်၏ အတားအဆီးကို အမှန်တကယ်ပင် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲကိုး"

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင် တစ်ဖက်လူ၏ အင်အားသည် သူနှင့် အလားတူ ဖြစ်သင့်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သိုင်းနတ်ဘုရား နယ်ပယ်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း သိုင်းနတ်ဘုရား​၏ အောက်ခြေအဆင့်သို့မူ မရောက်ရှိသေးပုံရသည်။

၎င်းတို့သည် အင်အားချင်း ညီမျှနေကြသဖြင့် တိုက်ကွက်များကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်သည် ဓားနဂါးကို ထိန်းချုပ်ရန် ပိုမို၍ အာရုံစိုက်လာခဲ့​၏။

နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့်သည် ဤကဲ့သို့သော အနည်းငယ် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းပြီး စေ့စပ်သေချာလှသော လုံးထွေးသတ်ပုတ်မှုဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကွင်းအတွင်းရှိ ပွဲစဉ်ကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုခွင့်ရသူ အနည်းငယ်တို့သည် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်က အကြောင်းပြချက်ကို နားလည်ကြသည်။

ကြည့်ရှုနေသူများသည် ငြီးငွေ့စရာကောင်းသည်ဟု လုံးဝမထင်မှတ်ဘဲ၊ အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ၎င်းတို့ကြည့်ရှုရန်အတွက် မျက်လုံးနှစ်လုံးထက်မက ပိုမိုရှိစေချင်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဓားနဂါးသည် ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို ထပ်မံလွဲချော်သွားခဲ့ပြီး ငှက်ပြာလေးသည်လည်း အမွေးအမျှင် အချို့ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

စစ်ထူနန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ငှက်ပြာလေးသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပျံသန်းလာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သဒ္ဓါတရား ထက်သန်နေပုံရသည်။

ထို့နောက် လင်ချွမ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူမ၏ အေးစက်သော အသံသည် လေထုထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဓားအမည်က ဖီးနစ် ပျံသန်းခြင်း"

"သတိထားပါ"

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပုံရပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းမွန်စွာ ဖော်ပြနိုင်စွမ်း မရှိခြင်းနှင့်အတူ စစ်ထူနန်၏ စကားနှစ်ခွန်းမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရောက်ရှိနေသူများထဲမှ မည်သူမျှ ၎င်းကို မလှောင်ပြောင်ဝံ့ကြချေ။

ထို့အစား လူတိုင်းသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသော ငှက်ပြာလေးကို အာရုံစိုက်ကာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

တောင်ပံများပေါ်တွင် နုပျိုလှပသော အမွေးအတောင်များသည် လျင်မြန်စွာ ပုံဖော်လာသည်။

အကယ်၍ ဖန်ဆင်းရှင်သည် သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ မူလပုံစံကို ရေးဆွဲခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ မျဉ်းကြောင်းတိုင်းနှင့် အစင်းကြောင်းတိုင်းသည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ခဏအကြာတွင် ငှက်ပြာလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အစစ်အမှန်နှင့် ခွဲခြားမရလောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

စိမ်းလန်းသော ဓားသွားညွှန်ပြသည့် နေရာတိုင်းတွင် ဓားချီများသည် အေးစက်တုန်ရီစေသည်။

အမိန့်ပေးခံလိုက်ရသည့်အလား ငှက်ပြာလေးသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို မော့လိုက်​၏။

၎င်းသည် လေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ဝဲလည်ပြီးနောက် ဓားနဂါးထံသို့ ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

၎င်းကိုမြင်လျှင် လင်ချွမ်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ဖွင့်လိုက်သည်။

ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ၏ မျက်လုံးများထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

သူသည် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်လုံးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းကို အနည်းငယ် ကွေးညွတ်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် မရင်းနှီးသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲတော့မည့်အလား လျင်မြန်စွာ အတက်အကျ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဟွမ်းဖူချင်းလျန်နှင့် ဘုန်းကြီးတို့သည် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် 'မဟာနန်းတော်၏ ဆန်းကြယ်သော သားရဲ' ဟုခေါ်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သတိရသွားကြသည်။

ဤကျင့်စဉ်၏ အမည်သည် ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင်၏ အမည်ကို အခြေခံထားပြီး ၎င်းကို ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း ၎င်း၏ အမည်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အာနိသင်မှာ မတူညီသော ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ၏ စွမ်းအားကို အတုယူ တုပခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ဖန်တီးသူမှာ ဟွမ်းလုံမိသားစု၏ ဘိုးဘေး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ငယ်စဉ်အခါက သားရဲတစ်ရာရှိသော ကမ်းပါးပြတ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူသေဆုံးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းချီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် အမြောက်အမြား နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ကြမ်းတမ်းခြင်းမရှိဘဲ သစ်တောမှ အသီးအနှံများကို စားသုံးကာ အချင်းချင်း သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်ကြသည်။

ထိုတောင်စောင်းခြေရင်းတွင် ဘိုးဘေးသည် သားရဲအားလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စေ့စေ့စပ်စပ် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဤသိုင်းပညာကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ၎င်းသည် ဟွမ်းလုံမိသားစု၏ အဓိကနည်းစနစ် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း။

လင်ချွမ်​၏ အစောပိုင်းက လှုပ်ရှားမှုသည် 'မဟာနန်းတော်​၏ ဆန်းကြယ်သော သားရဲ ကျင့်စဉ်' နှင့် ခုနစ်ပုံခန့် ဆင်တူနေသည်။

"သူက ဟွမ်းလုံမိသားစုဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား"

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဟွမ်ဖူချင်းလျန်၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကာ ဘုန်းကြီးကို အသံတိတ် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီလိုတော့ မတူဘူး"

ဘုန်းကြီးသည်လည်း အသံတိတ် ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း ကျောင်းတိုက်တွင် အတည်တကျ မနေထိုင်ပေ။

သူသည် အများအားဖြင့် လောကကြီးကို လှည့်လည်သွားလာနေသူဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော မိသားစုကြီး ရှစ်ခု၏ မျိုးဆက်သစ်များနှင့် ထိတွေ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် မဟာနန်းတော်​၏ ဆန်းကြယ်သော သားရဲကျင့်စဉ်ကို ကောင်းစွာ မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်ချွမ် အခုလေးတင် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းစနစ်သည် ဆင်တူသော်လည်း ကွဲပြားခြားနားနေ​၏။

ဤအချက်သည်ပင် သူ့ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။