အခန်း ၄၄၂

အခန်း ၄၄၂ - လက်မောင်း ဖျက်ဆီးခြင်း

ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ်သည် လူသာမန်ဘဝမှသည် မသေမျိုး နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ဦးတည်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ခြင်းနှင့် တူ၏။

ကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် နောင်တစ်ချိန်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ချမှတ်ရန် ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် တည်ဆောက်ကြရသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် ခရီးမိုင်ထောင်ချီ နှင်ချင်သော သန်မာသူတစ်ဦးအဖို့

အရာနှစ်ခု မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။

တစ်ခုမှာ ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ ကိုယ်ခံပညာ တိုက်ကွက် ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေရန်နှင့် သက်စောင့်စွမ်းအားကို မွေးမြူရန် အခြေခံဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ ဝိညာဉ်

စွမ်းအင်များကို သိုလှောင်ရန် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယတစ်ခုကမူ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား၏ မြစ်ဖျားခံရာနှင့် အတွင်းအားကို မြှင့်တင်ပေးသည့် အတတ်ပညာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ်သည် ရိုးရှင်းရာမှ ရှုပ်ထွေးခြင်းသို့၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ရိုးရှင်းခြင်းဆီသို့ ပြန်လည်ဦးတည်သွားသည်။

အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး တာအိုလမ်းစဉ်ကို ထိတွေ့နိုင်ခြင်းသည် ကိုယ်ခံပညာမှသည် မသေမျိုးအတတ်ပညာအဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။

အရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် ရှားပါးလေလေ၊ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။

မသေမျိုးအတတ်ပညာကဲ့သို့သော နည်းစနစ်များသည် သဘာဝအတိုင်း အလွန်တရာ ရှားပါးလှ၏။

ဤမသေမျိုးအတတ်ပညာကြီး နှစ်ခုအကြား ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို မြင်တွေ့ရခြင်းက အမှန်ပင် ရှားပါးလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ စွမ်းအားလှိုင်းမှာ လှိုင်းတံပိုးကြီးများကဲ့သို့။

အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ စွမ်းပကားသည် အလွန်ဝေးကွာသော အကွာအဝေးအထိ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

ရွှမ်းကွမ် အမည်ရှိသော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးသည် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ တုတ်ကောက်ကို လွှဲယမ်းကာ ဘေးကင်းရာ အရပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

သူသည် ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဟွမ်းဖူချင်းလျန် နှင့် ရုယဲ့ တို့ကို သူ၏ နောက်ကွယ်၌ ကာကွယ်ပေးထားလိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် ထိုနှစ်ယောက်သည် ရွှမ်းကွမ် သူတို့အတွက် ကာကွယ်ပေးလိုက်သော အချိန်ကို အလဟဿ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူသည် သူ၏ ထူးခြားသော မျက်လုံးအတတ်ပညာအချို့ကို စတင်အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ၏ အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကို အပြင်းအထန် လည်ပတ်စေပြီး မသေမျိုးအတတ်ပညာနှစ်ခု၏ အနှစ်သာရကို အမိအရ မှတ်သားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

တူကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် ဝိညာဉ်လက်ညှိုးဆီသို့ ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့သည်။

ထိုမှော်အတတ်ပညာနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမိစဉ် ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားမှာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့၏။

ကြယ်တာရာများ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

လျှပ်စီးကဲ့သို့သော အလင်းတန်းများသည် ဆုံမှတ်ဆီသို့ ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသည် ဤလျှပ်စီးကဲ့သို့သော အလင်းရောင်ကြောင့် လင်းထိန်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မုန်တိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပရမ်းပတာ စွမ်းအင်စီးကြောင်းများသည် အရူးအမူး တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး မျက်နှာပြင်ကို မနားတမ်း ရိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ဤဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေကြသည့်အတိုင်းပင်။

ထိုအတွေးသည် ရုယဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ခဏမျှသာ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လက်တွေ့ ဖြစ်လာခဲ့​၏။

အကြောင်းရင်း အတိအကျကို မသိရဘဲ အလင်းတန်းများထဲမှ တစ်ခုသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ထိုဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဤဘာမျှမရှိသောအရာထဲမှ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း မွှေနှောက်သွားခဲ့၏။

၎င်း ဖြတ်သန်းဖျက်ဆီးသွားသော လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် လေထုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ နှင်းပြင်ပေါ်တွင် လျှောစီးထားသည့် သဲလွန်စမျိုး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဦးတည်ချက်မှာ လူအုပ်နှင့် ဝေးရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများကို မနည်းတောင့်ခံလိုက်ရသဖြင့် ရွှမ်းကွမ်​၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေပြီ။

သူသည် သွေးနှစ်လုပ်ခန့် အော့အန်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

သူ၏ အကြည့်က ဝေးကွာရာသို့ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းဆီသို့ စူးစိုက်နေခဲ့သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဟွမ်းဖူချင်းလျန်မှာလည်း မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ အင်အားနဲ့ဆို သူတို့ကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရွှမ်းကွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကမူ တည်တံ့လေးနက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူက

"တားနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မတားနိုင်သည်ဖြစ်စေ ငါတို့ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်"

"ဒီဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းက သူ့အလိုလိုကို ကြောက်စရာကောင်းနေတာ"

"အကယ်၍ ငါတို့သာ ဒီဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ ချော်ထွက်သွားရင် ပြဿနာတွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"တကယ်လို့ ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်းကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က ဖီးနစ်ဦးချိုကို ဖြတ်ပြီး လူသားတွေရဲ့ မြို့ပြထဲကို ရောက်သွားရင်တော့ ကပ်ဘေးကြီး ဆိုက်ရောက်ကုန်လိမ့်မယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏ မိတ်ဆွေ၏ ကန့်ကွက်မှုကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ၊

ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မုန်တိုင်းစီးကြောင်းကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် သူ မရောက်ရှိမီ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ဦးအောင် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် လေထုထဲတွင် ကွေ့ကောက်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပုံဖော်ပြီးနောက် မုန်တိုင်းစီးကြောင်း၏ ဘေးဘက်သို့ တိကျစွာ ရိုက်ခတ်လိုက်၏။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အလင်းစီးကြောင်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်မိုင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ ဧရိယာတစ်ခုလုံး မြေလှန်ပြားချပ်သွားခဲ့ရသည်။

ရွှမ်းကွမ် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများ ပြန်လာပြီး ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းလုံးကြီးက သူ့ထံ ရိုက်ခတ်သွားလေ​၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်း၏ စွမ်းပကားသည် သူ ယခု လက်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေခဲ့၏။

"ငါသာ ခုနက ဇွတ်တိုးသွားရင် ရိုက်ခတ်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ရလဒ်က ငါကိုယ်တိုင် သေဆုံးသွားဖို့ပဲ ရှိတယ်"

ဤဟင်းလင်းပြင်၏ မုန်တိုင်းက အမှန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဓားသွား၏ ဦးတည်ရာနောက်သို့ လိုက်ကြည့်ရင်း ရွှမ်းကွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ၊

ခုနက ဓားချက်သည် စကားနည်းလှသော စစ်ထူနန် ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

လူတိုင်းက ဤအမျိုးသမီးသည် ဓားကျင့်စဉ်အပေါ်၌သာ စိတ်စွဲလန်းနေပြီး လောကီရေးရာများကို စိတ်မဝင်စားဟု ပြောကြသည်။

သူမအပေါ်တွင် ချီးမွမ်းခြင်း၊ ဝေဖန်ခြင်း စသည့် မှတ်ချက်မျိုးစုံ ရှိကြသည်။

သို့သော် အသေအချာ သိရှိထားသည့် အချက်တစ်ခုမှာ သူမသည် စိတ်နှလုံး နွေးထွေးတတ်သူတစ်ဦး မဟုတ်သည်ပင်။

ထို့ကြောင့် ဤဓားချက်၏ နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် ရွှမ်းကွမ်​၏ မျက်နှာသည် ယခင် အမူအရာအတိုင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

သူ အချိန်ထပ်မဖြုန်းတော့ဘဲ မသေမျိုးအတတ်ပညာများ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို ဂရုတစိုက် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်လိုက်၏။

တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသော ရုယဲ့ ဖြစ်စေ၊ ရွှမ်းကွမ် ဖြစ်စေ၊ ပို၍ပို၍ တောက်ပလာသော အလင်းရောင်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း မသိစိတ်ကပင် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ကြရသည်။

ထိုအလင်းရောင်သည် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီ။

၎င်း ဖုံးလွှမ်းသွားသော ဧရိယာသည် ပြင်းထန်သော မီးတောက်တစ်ခုကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော အမာရွတ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မြင့်မားသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများ ဖြစ်စေ၊ တောပန်းလေးများနှင့် မြက်ပင်များ ဖြစ်စေ အားလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရ​၏။

ကြာရှည်စွာ အားပြိုင်ပြီးနောက် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဝူတာ​၏ တူပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ အတတ်ပညာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အလျင်စလို ပုံဖော်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ချက်တည်းသော နတ်ဘုရားဆန်သည့် ထိတွေ့မှုအောက်တွင် ၎င်းသည် နောက်ဆုံး၌ လုံးဝ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများသည် သူ့အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။

သံမဏိကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော အသားနှင့် သွေးများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မာကျောခြင်း မရှိတော့ပေ။

အဖိုးတန်ဓား သို့မဟုတ် နာမည်ကျော် ဓားသွားများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခုတ်လျှင်ပင် မီးပွားများ လွင့်စင်ပြီး သတ္တုချင်း ထိခတ်သံသာ ထွက်ပေါ်စေခဲ့သော ထိုခန္ဓာကိုယ်သည်၊

ယခု အခိုက်အတန့်တွင်မူ ၎င်း၏ ပုံမှန် နူးညံ့မှုကို ပြန်လည် ရရှိသွားခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီး အသားနှင့် သွေး အများစုမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်း၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်နှင့် ပခုံးများအားလုံးသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကြေမွနေသော အရိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

အတွင်းရှိ သွေးစွန်းမှုများသည် ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားပြီး ပခုံးရင်းရှိ အသားများသည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။

ကိုယ်တိုင် မကြုံတွေ့ရဘဲ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ရုံမျှဖြင့် ဟွမ်းဖူချင်းလျန်နှင့် အခြားသူများ၏ ကျောရိုးထဲအထိ ချမ်းစိမ့်သွားစေရန် လုံလောက်လှ​၏။

ဓားရူးသွပ်သူ စစ်ထူနန် နှင့် တောအုပ်ထဲတွင် ဘူးသီးခြောက်ဗူးကို ကိုင်ထားသော လူတစ်

ယောက်သာလျှင် အလွန် စိတ်ဝင်တစား စောင့်

ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

"အားးးးးးးး"

စူးရှသော အော်ဟစ်သံသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လက်မောင်းအရိုး တစ်ဝက်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့် ဝူထာသည် ရူးမတတ် အော်ဟစ်နေခဲ့၏။

သူ့ကဲ့သို့ သန်မာသူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်း လုံးဝနီးပါး ပြတ်တောက်သွားသည့် နာကျင်မှုကို မခံစားနိုင်ရှာပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောအုပ်ထဲသို့ ဆက်တိုက် လဲပြိုကျသွားပြီး ကျယ်လောင်သော အသံဗလံများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ ကြွက်သားများတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော စမ်းသပ်မှုများနှင့် ဒုက္ခများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသည်။

၎င်း၏ အသွင်အပြင်မှာ စိန်ကဲ့သို့ မာကျောလှပြီး လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းရုံမျှဖြင့် သတ္တုနှင့် ကျောက်တုံးများကို အလွယ်တကူ ချိုးဖျက်နိုင်သည်။

ဓားမခုတ်နိုင်၊ သေနတ်မတိုးနိုင် ဟုဆိုသော အတတ်ပညာသည်ပင် ၎င်းတို့အတွက် အခြေခံအကျဆုံး အပေါ်ယံ ပညာရပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားသူတစ်ဦးအဖို့ ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်အများစု၏ အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ပြင်ပအားအင်များ သို့မဟုတ် လက်နက်များကို မလိုအပ်တော့ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်က အသန်မာဆုံး လက်နက် ဖြစ်သည်။

မည်သည့် ကိုယ်ခံပညာကိုမျှ မလေ့ကျင့်ထားလျှင်ပင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ရှိရုံဖြင့် ပြဿနာအများစုကို ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်လှသည်။

"ခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် နည်းလမ်းအားလုံးကို ကျော်လွှားနိုင်သည်" ဟူသော ဆိုရိုးစကားသည် အမှန်ပင် ကိုက်ညီလှပေသည်။

လင်ချွမ်​၏ ယခင်က သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဝါးကဲ့သို့ပင်။

အကယ်၍ ထိုတိုက်ကွက်သည် သိုင်းနတ်ဘုရားဖြစ်သော စစ်ထူနန်ကို ထိမှန်ခဲ့ပါက သူမကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အခြားတစ်ယောက်ကို ထိမှန်သောအခါတွင်မူ မနာပဲ ယားယံရုံမျှသာ ရှိ၏။

ကောင်းကျိုးအားလုံးက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် လောကကြီးရှိ အရာအားလုံးတွင် ဒွန်တွဲနေသော အဖက်နှစ်ဖက် ရှိစမြဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အားနည်းချက်မှာလည်း ရှိနေသည်။

အသွင်ပြောင်းလဲပြီးနောက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုသန်မာလာလေလေ၊ နောက်ထပ် ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလာလေလေ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် တိုးတက်မှုကို ရရှိရန်အတွက် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်သော နာကျင်မှုကို အောင့်အီးသည်းခံရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အတူ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်မှာလည်း ပိုမိုခက်ခဲလိမ့်မည်။

ဤဒဏ်ရာသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။