အခန်း ၄၄၃

အခန်း ၄၄၃ - ထိုက်ချီ ထိုးချက်

"ဝုန်း..."

တောင်တန်းနှင့် တောအုပ်တစ်ခုလုံး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

တောတွင်းရှိ သားရဲတိရစ္ဆာန်အားလုံး ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြပြီး ငှက်အုပ်များလည်း လန့်ဖျတ်ပျံသန်းကုန်ကြသည်။

အကယ်၍ ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုပါက ထင်ထင်ရှားရှား သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။

ဤတောင်ကုန်းငယ်၏ တောင်စောင်းတွင် အနက် ပေနှစ်ဆယ်နီးပါးရှိသော ကျင်းကြီးတစ်ကျင်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို။

ကျင်းထဲတွင် မည်းမှောင်သော လူရိပ်တစ်ခုမှာ ပြားပြားကြီးဝပ်လျက် ရှိနေသည်။

ဤကောင်၏ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့်သာ တောင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် ပြန်လည်ရုန်းထကြွတက်လာပြီး လမ်းကြောင်းလွဲကာ တောင်၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ပြေးဝင်တိုက်မိပြန်သည်။

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ဝူထာသည် ခံရခက်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပြီး ရူးသွပ်သွားသည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ဤနာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ပြင်ပမှလာသော နာကျင်မှုဖြင့်သာ ဖြေဖျောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံဆိုးချင်တော့ ယခုအကြိမ် သူပျံသန်းရာ လမ်းကြောင်းသည် လင်ချွမ်ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်နေလေ​၏။

ထိုစဉ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျံတက်ရုံရှိသေး၊ "ဘုန်း" ကနဲ အသံနှင့်အတူ အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းရင်း လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"သိုင်းဘုရင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလောက်အထိ အားနည်းလွယ်လိမ့်မယ် မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"ခန္ဓာကိုယ်ကို အဓိကကျင့်ကြံတဲ့သူတွေက ဒဏ်ရာရရင် ပိုပြီးနာကျင်ရတယ်ဆိုပေမဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်းကတော့ အခြားပညာရှင်တွေထက် အဆမတန် သာလွန်ပါတယ်"

"ဒီလိုတွေးကြည့်ရင်တော့ ဒါက သိပ်မထူးဆန်းပါဘူး"

"မင်း သရုပ်ဆောင်လွန်းနေတာပါ"

မိမိ၏ လှည့်ကွက်ကို ရိပ်မိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ စက္ကန့်ပိုင်းမျှမက ခွေလိပ်နေသော ဝူထာသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

သူသည် ကျန်ရှိနေသော လက်မောင်းအရိုးတစ်ခြမ်းကို အားပြုကာ လေဟုန်ထဲတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး အေးစက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ပညာတော့ အတန်အသင့်ရှိသားပဲ"

"ဖိုးဖိုးက မင်းကို အထင်သေးမိသွားတယ်"

သူက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူ၏လည်ပင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်ရာ "ကလောက် ကလောက်" ဟူသော အရိုးမြည်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် မီးကျွမ်းနေသော လက်မောင်းအရိုးတစ်ခြမ်းကို ရှေ့သို့ဆန့်ထုတ်ကာ ဆွဲယူလိုက်သည်။

မွဲခြောက်ပြီး အသက်ဓာတ်ကင်းမဲ့နေသော သံတူကြီးတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အတင်းရုန်းကန် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သံတူကြီးကို သာသာယာယာ ပွတ်သပ်ရင်း ဝူထာ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် နူးညံ့မှုအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ယခင်က ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် ဤမှော်

ရတနာလက်နက်အတွင်းရှိ ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်

စွမ်းအင်များအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရသည်။

ဝိညာဉ်လက်ညှိုး ရိုက်ခတ်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲဒဏ် အများစုကို ဤအရာက အဓိကခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ဒဏ်ရာသည် လက်မောင်းအထက်ပိုင်း ပြတ်တောက်ရုံမျှနှင့်တင် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

လူသားများအတွက်မူ ပညာရှင်အချင်းချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်းသည် အတွင်းအား၊ သိုင်းကွက်များနှင့် အသားစ၊ သွေးစများ ဆုံးရှုံးလဲလှယ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မှော်ရတနာလက်နက်များအတွက်မူ ၎င်းတို့၏ အတွင်းဝိညာဉ်အရှိန်အဝါ ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန် ပျက်စီးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ရိုက်ခတ်မှုကို အတင်းအဓမ္မ ခုခံလိုက်ရခြင်းကြောင့် သံတူကြီးအတွက် အလွန်ပင် ထိခိုက်နစ်နာသွားခဲ့သည်။

၎င်းကို ယခင်အခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာစေရန် မွေးမြူစောင့်ရှောက်ဖို့ အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

ဝူထာသည် မိမိနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ ဆက်နွှယ်နေသော အသက်သွေးကြော မှော်လက်နက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာပင် သေးငယ်အောင်လုပ်၍ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်

သည်။

ထို့နောက် သူက လင်ချွမ်ကို ချက်ချင်း ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ယုတ်မာကောက်ကျစ်သော အပြုံးနှင့်အတူ၊ သူသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိမ်ယှက်နေသော လက်ချောင်းအရိုးတစ်ခြမ်းကို ချိုးဖျက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ကံဆိုးချင်တော့ သူ၏အဆစ်များ ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် ဤလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းကိုသာ ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့် အရိုးမြည်သံကိုမူ မကြားရတော့ပေ။

ဝူထာသည် ဤအခြင်းအရာအတွက် ဒေါသမထွက်ဘဲ လေထဲတွင် လေးလံစွာဖြင့် ဝုန်းကနဲ နင်းခြေရပ်လိုက်​၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ တစ်ကျော့ပြန် အရှိန်ပြင်းစွာ စီးနင်းဝင်ရောက်သွားပြန်သည်။

ယခုအကြိမ်တွင် ဝူထာသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းကို အနည်းငယ်နှိမ့်ကာ ခြေလှမ်းများကို အလွန် လျင်မြန်စွာ နင်းခြေသွားသည်။

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း သူ၏အရှိန်အဝါသည် ပိုမိုပြင်းထန်ကာ ရူးသွပ်လာသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် သူ၏အရှိန်အဟုန်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဟာ့"

ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူက အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်သည်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် စက်ဝန်းနယ်ပယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်ချွမ်ကို အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်လိုက်တော့သည်။

မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်စင်မြစ်ကြီး စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လင်ချွမ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဝူတာအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုက ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။

သေချာကြည့်လျှင် ယခုသူရောက်နေသောနေရာသည် ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်စုံသည့် ကောင်းကင်ယံကြီးနှင့် တူနေသည်။

အဝေးမှ လင်းလက်နေသော အလင်းစက်တစ်ခုစီသည် ကြယ်တစ်ပွင့်စီနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

ဝူတာ​၏နယ်ပယ်သည် ကြယ်တာရာများ၏ တည်ရှိပုံစနစ်ကိုပင် ထည့်သွင်းပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းသည် လမင်းအစီအရင်နှင့် အတော်ပင် ဆင်တူလှသည်။

သူ ချက်ချင်းပင် မစဉ်းစားနိုင်သေးမီ အဝေးမှ အလင်းစက်နှစ်ခုသည် ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားသည်။

ထို့နောက် အတွင်းမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပန်းထွက်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်လာသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ လင်ချွမ်သည် လေထဲတွင် သူ၏လက်ကို လှည့်ကွက်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်

သည်။

အဝေးမှ ဟင်းလင်းပြင်သည် ရုတ်တရက် ပုံပျက်သွားပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မှန်ပြင်တစ်ခုကဲ့သို့ ချောမွေ့သွားသည်။

အလင်းတန်းသည် ၎င်းဆီသို့ ပြေးဝင်ရိုက်ခတ်မိရာ မှန်ကွဲသွားသည့်နှယ် အသံတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကွက်တိပင်၊ သူ၏နောက်ကျောဘက်၌ မည်းမှောင်သော အရိပ်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြင်းထန်လှသော ဝှစ်ခနဲ ကန်ချက်က သူ၏ဦးခေါင်းဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသည်။

ဤပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် သီအိုရီအရဆိုလျှင် လေတိုးသံ ပြင်းပြင်းထွက်ပေါ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာသည် နယ်ပယ် ဖြစ်ပြီး အတွင်းရှိ အသံများကို သူက ကြာမြင့်စွာကတည်းက တိတ်တဆိတ် ဖျောက်ဖျက်ထားပြီးဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် ဤစက်ဝန်းနယ်ပယ်သည် လင်ချွမ်​၏ အာရုံခံစားမှုများကို ဖိနှိပ်ထားသောကြောင့်၊ အကယ်၍ ဤတိုက်ခိုက်မှုသာ ထိမှန်သွားပါက သိုင်းဘုရင်တစ်ယောက်ပင်လျှင် ဒဏ်ရာရရှိသွားနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း လင်ချွမ်သည် ဤအရာကို ကြိုတင်တွက်ဆထားသည့်ပုံရ​၏။

ဝှစ်ခနဲ ကန်ချက်က ကျရောက်ခါနီးဆဲဆဲတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ညာဘက်

အောက်ခြေသို့ ရုတ်တရက် တိမ်းစောင်းလိုက်

သည်။

ပြိုင်ဘက်၏ ကန်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း၊ သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ဖြူဖွေးသော မြူခိုးတစ်စ ပေါ်လာသည်။

ညာဘက်လက်သီးပေါ်တွင်မူ နက်မှောင်သောအလင်းတစ်ခု စုစည်းသွားသည်။

အဖြူတစ်ခု၊ အမည်းတစ်ခု၊ ယင်တစ်ခု၊ ယန်

တစ်ခု၊ ထိုအရာသည် ထိုက်ချီ ပင် ဖြစ်သည်။

အမည်းနှင့် အဖြူတို့ စီးဆင်းသွားပြီး ထိုက်ချီသင်္ကေတ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူသည် အလွန်အမင်း နှေးကွေးခြင်းကို အလွန်အမင်း မြန်ဆန်ခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ ဝူထာ၏ အင်္ဂါစပ်ဆီသို့ ရုတ်တရက် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

လက်သီးချက်များသည် ပြင်းထန်လှပြီး လေပြင်းများ တဟူးဟူးတိုက်ခတ်သွားသည်။

ဝူထာသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ခံနိုင်ရည်အပေါ် ယုံကြည်မှုရှိသည်ဆိုသော်ငြားလည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုကိုတော့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဝံ့ခြင်း မရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် စိတ်ကူးတစ်ခု ရသွားပြီး သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စက်ဝန်းနယ်ပယ်သည် ရွေ့လျားသွားကာ ဟင်းလင်းပြင်က ရုတ်တရက် ရှည်လျားသွားပြီး သူ၏ပုံရိပ်သည် နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ မသိလိုက်သည်မှာ သူ၏ဆုတ်ခွာမှုသည် လင်ချွမ်​၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကွက်တိ ဝင်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့် သိုင်းကွက်အများစုသည် အရှိန်အဟုန်ဆိုသည့် သဘောတရားကို အလေးထားကြသည်။

အရှိန်အဟုန် ပိုမိုအားကောင်းလေ၊ စွမ်းအား ပိုမိုကြီးမားလေဖြစ်သည်။

ယခင်က ဝူထာသည် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းကျော် လှမ်းခဲ့ပြီး သူ၏အရှိန်အဟုန်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ တွန်းပို့ထားပြီးဖြစ်​၏။

သို့သော် လင်ချွမ်​၏ ကောက်ကျစ်သော လှုပ်ရှားမှုကို သတိထားမိသောကြောင့် သူ နောက်ဆုတ်ရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သည်။

အပေါ်ယံ ရှုထောင့်ငယ်တစ်ခုအနေဖြင့် ကြည့်လျှင် သူတို့သည် ဘေးဒုက္ခတစ်ခုမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အလုံးစုံသော အရှိန်အဟုန်အရ ကြည့်မည်ဆိုပါက ၎င်းကို လင်ချွမ်က ဖြတ်

တောက်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာပြီး၊ ဝူတာ​၏ ရိုက်ခတ်မှုနှင့် ရုတ်တရက် တိုက်မိသွားသည်။

သို့သော် ထိုလှိုင်းလုံးကြီးများ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင်၊ ခိုင်မာလှသော လှံပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူထာ၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဝိညာဉ်ရေးရာစွမ်းအားများသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ပမာဏအရ ကြည့်မည်ဆိုပါက ယခုအကြိမ် ရရှိလိုက်သော ရလဒ်သည် သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ယောက်၏ အောင်မြင်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်မျှသာ ရှိသည်။

သို့သော် သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဝူထာသည် ဝိညာဉ်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ တောင့်ခဲသွားသည်။

ခဏတာ ပြောင်းလဲသွားသော အခွင့်အရေးကို အရယူကာ လင်ချွမ်သည် ရုတ်တရက် ခုန်

တက်လိုက်သည်။

ဝူတန်လက်သီးရှည် အကွက်များကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ဝေဝါးလှသော လက်သီးရိပ်များက ဝူထာကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ဤအချိန်မျိုးတွင် နေရောင်ခြည်ဖြာဝေ မသေမျိုးအတတ်ပညာ နှင့် မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုး ကျင့်စဉ် နှစ်ခုလုံးသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ ပို့လွှတ်နေကြသည်။

ထိုနှစ်ခု ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထူးခြားသည့် စွမ်းအားများမှာ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသည်။

၎င်းတို့သည် ကျယ်ပြောလှသော မြူခိုးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တည်ဆောက်ပုံကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤနေရာသည် စက်ဝန်းနယ်ပယ်အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

ဝူထာသည် စိတ်ကူးတစ်ခုဖြင့်တင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ တိုးထွက်လာသော ရေတွက်မရနိုင်သည့် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လှည့်ပတ်နေသော မြူခိုးများကို အတင်းအဓမ္မ ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ထပ် ကြယ်သုံးပွင့် ထပ်မံလင်းထိန်လာသည်။

အလင်းတန်း သုံးခုသည် ပန်းထွက်လာပြီး လင်ချွမ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

ရေတွက်မရနိုင်သော လက်ဖဝါးရိုက်ချက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပျံတက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဟုန်က ကောင်းကင်ယံသို့ ခုန်တက်သွားသည်။

တိုးညင်းသော နဂါးဟိန်းသံနှင့်အတူ၊ လက်ဖဝါးရာသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး နဂါးပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘုန်း...ဘုန်း...ဘုန်း"

မရပ်မနားသော လက်ဖဝါးရိုက်ချက်များသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်တိုက် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်

နေသည်။

အဆက်မပြတ်သော အသံဗလံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မည်သည့်အရာမှ ထိရောက်မှုမရှိပုံရပေ။

လင်ချွမ်သည် ဝူထာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုကို အတွင်းစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် မိမိ၏လက်သီးကို လက်သည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး နဂါးလက်သည်းသိုင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်၏ လက်မောင်းအတိုင်း ၎င်းသည် အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လျှောဆင်းသွားသည်။

တိုက်ခိုက်မည့် ပစ်မှတ်မှာ ကွက်တိပင်။

မီးကျွမ်းနေသော လက်မောင်းအရိုးတစ်ခြမ်း ဖြစ်ပေတော့သည်။