အခန်း ၄၄၆

အခန်း ၄၄၆ - ပင်လယ်ပြင်ထက်မှ ပန်းလှေလွှင့်ခြင်း

သူသည် လက်ဖဝါးကို ရေကန်ထဲသို့နှစ်၍ ရေတစ်

ဆုပ်ကို အသာအယာ ခပ်ယူလိုက်သည်။

လက်ဖဝါးပြင်ပေါ်ရှိ ရေကန်ငယ်လေးကို ကြည့်

ရင်း လင်ချွမ် တိုးတိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

လက်ထဲမှ ရေသည် ဟင်းချိုရည်ကဲ့သို့ နောက်ကျိမနေတော့ဘဲ ပြန်လည်ကြည်လင်သွားခဲ့ပြီ။

အတွင်း၌ရှိသော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများအားလုံးကို မိမိခန္ဓာကိုယ်က စုတ်ယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်​၏။

စောစောက ဝေခွဲမရသော ထိန်းချုပ်မှုသည်ပင် ထိုရေတံခွန် တည်ရှိခြင်း၏ သော့ချက် ဖြစ်ပေသည်။

လင်ချွမ်​၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အပြုံးတစ်ခု အသာအယာ ပေါ်လာပြီး ရုယဲ့ကို မေးခွန်းအချို့ မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မလှမ်းမကမ်းမှ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် အတက်အကျရှိသော ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။

၎င်း၏ အဆင့်အတန်းသည် အလယ်အလတ်

အဆင့် သိုင်းဘုရင်နှင့် အထက်တန်းအဆင့် သိုင်းဘုရင်အကြားတွင် ရှိသည်။

ဓားမြှောင်၏ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါနှင့် သိုင်းပညာရပ်၏ နက်ရှိုင်းရိုးရှင်းမှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် လင်ချွမ်ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အဆင့်တက်သွားသည့်လူမှာ ဟွမ်းဖူချင်းလျန် ဖြစ်ပေသည်​။

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအဖို့ နောက်ထပ် နယ်ပယ်ငယ်တစ်ခုသို့ အဆင့်တက်ရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်။

ထူးခြားသော ကံကောင်းမှုမျိုး မရှိပါက ပုံမှန်အတိုင်း အားထုတ်ရုံဖြင့် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်တစ်ခုပင် လုံလောက်မည်မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ရှေ့သို့ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုသည့် ဆန္ဒသည် ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် အစွမ်းထက်သူများကို ဒုက္ခပေးခဲ့သည်။

ပါရမီထူးချွန်လှသည်ဆိုသော မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များပင် ဖြစ်ပါစေဦး။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ယခင်ကကဲ့သို့ မြန်နှုန်းမျိုးဖြင့် မရွေ့လျားနိုင်ကြတော့ပေ။

အလားတူ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများနှင့် အမွေအနှစ်များမှအပ ကျန်ရှိသည်မှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများနှင့် ဇွဲနပဲဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းတို့သာ ရှိသည်။

ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ဖြတ်သန်းခြင်းဖြင့်သာ အဆင့်တက်ရန် အနည်းငယ်မျှသော အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဟွမ်းဖူချင်းလျန်သည် ဖီးနစ်ဦးဂျို ရှိ ဤမသေမျိုးအကြွင်းအကျန်များဆီသို့ လာခဲ့ခြင်းမှာ အမွေအနှစ်ကို အရယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ တူညီသောအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်လို၍ ဖြစ်​၏။

အကယ်၍ တစ်ယောက်တည်းသာ နေထိုင်ပြီး အခြားသူများနှင့် လက်တွေ့တိုက်ပွဲများ မဆင်နွှဲပါက၊ ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့သည် ဖန်လုံအိမ်ထဲမှ ပန်းပွင့်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့်လေမုန်တိုင်းကိုမျှ ကြံ့ကြံခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် အနှစ်သာရမရှိသော အပေါ်ယံရုပ်အသွင်မျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မိသားစုထဲမှ ဗေဒင်ပညာကျွမ်းကျင်သော အကြီးအကဲသည် ဤခရီးစဉ်အတွက် သူတို့ကို လမ်းညွှန်ချက် ပေးခဲ့ပြီးသားဖြစ်သည်။

အခွင့်အရေးသည် ဤနေရာ၌ ရှိသည်။

ယခင်က သူမသည် အကူအညီကို အသည်းအသန် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်

မည့် အရိပ်အယောင်ကို မမြင်ခဲ့ရသဖြင့် ဟွမ်းဖူချင်းလျန်အား များစွာ စိတ်သောကရောက်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် သိုင်းဘုရင်သုံးဦး၏ တိုက်ပွဲများကို ဆက်တိုက်မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီးနောက် သူမသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို အချို့သော အတွေးအမြင်များ ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤခေါ်ဆိုအပ်သော အခွင့်အရေးသည် အကြွင်းအကျန်များက ပေးသော အကာအကွယ်နှင့် အမွေအနှစ်ကြောင့်မဟုတ်။

ယင်းအစား ကျွမ်းကျင်သူများအကြား ဖြစ်ပွားသော တကယ့်တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေပြီး အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟွမ်းဖူချင်းလျန်၏ စိတ်သည် ကြည်လင်သွားပြီး နှလုံးသားသည် ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အထက်တန်းအဆင့် သိုင်းဘုရင်

အတားအဆီးကို ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဤကာလကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လျှင် နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုသို့ ဖောက်ထွက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေစဉ် စိတ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော တိုက်ပွဲများကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေခဲ့သည်။

ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် ဟွမ်းဖူချင်းလျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ဤလောကတွင် နောက်ထပ် အထက်တန်းအဆင့် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦး တိုးပွားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် ဟွမ်းဖူချင်းလျန်သည် သူမ၏ အရှိန်အဝါကို တည်ငြိမ်စေပြီး ရေကန်နားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ လင်ချွမ်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"

"အကယ်၍ ဟွမ်းဖူမိသားစုဆီ လာရောက်

လည်ပတ်ဖို့ အခွင့်အရေးရရင် ကျွန်မကိုယ်တိုင် လူကိုယ်တိုင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါ့မယ်"

ထို စကားကို ကြားသောအခါ လင်ချွမ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါက မင်းရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီကြောင့် ကိုယ်တိုင်ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့တာပါ၊ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး"

ဟွမ်းဖူချင်းလျန်က ခေါင်းခါကာ ဇွတ်အတင်း ပြောနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အကယ်၍ အကြီးအကဲသာ မရှိရင် ချင်းလျန်ဟာ ဒီအခွင့်အရေးကို ဆယ်စုနှစ်တွေအကြာမှ ရနိုင်မှာပါ"

"အကြီးအကဲက ဒီလက်ဆောင်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်"

သူမ၏ ပြတ်သားသော အမူအရာကို မြင်

သောအခါ လင်ချွမ်လည်း ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညိတ်ကာ ထိုအမူအရာကို လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။

ထရပ်ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ရုယဲ့နှင့် အခြားတစ်ယောက်တို့သည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံ ရ​၏။

သူတို့၌ ဟွမ်းဖူချင်းလျန်ကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ထောင်လွှားသည့် အရှိန်အဝါမျိုး မရှိသော်လည်း ၎င်းမှ တစ်ခုခုကိုတော့ ရရှိခဲ့ကြသည်။

လင်ချွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နောက်ထပ် အကြံဉာဏ် စကားအချို့ ပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် မြင်ကွင်းတစ်ခုသည် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ ကြည့်ရှုပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာ နောက်ထပ် တစ်ရက်ခွဲလောက် စောင့်ဦး"

...

တောင်တရုတ်ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင်။

ကောင်းကင်သည် ပို၍ပို၍ မှောင်မိုက်လာကာ မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံလာပြီး မိုးရွာတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

လှေသူကြီးသည် လှေဦးတွင် ရပ်ကာ စိုးရိမ်စိတ်အပြည့်ဖြင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် ကျွန်းစုများအကြား သွားလာနေသော ကုန်စည်ပို့ဆောင်သည့် ကုန်သည်သင်္ဘောဖြစ်ပါက၊ ၎င်းတို့ကို ကြားဖြတ်စီးနင်းရန် အသုံးပြုသည့် ဓားပြသင်္ဘောအတွက် သူ အနည်းငယ်မျှ စိုးရိမ်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခု ပင်လယ်ပြင်တွင် ခရီးနှင်နေပြီး မုန်တိုင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့် သင်္ဘောမှာ ယခင် နှစ်စီးစလုံး မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်တော့ အပန်းဖြေ ရှုခင်းကြည့်လှေတစ်စီး ဖြစ်နေသည်​။

ထုဆစ်ထားသော လက်ရန်းများနှင့် ကျောက်စိမ်းပြာသာဒ်များ ရှိသည့် ဤလှေများသည် အလွန်

လှပနေ​၏။

အကယ်၍ အနောက်ဒေသရေကန်ကဲ့သို့ ရှုခင်းနေရာများတွင် ဖြစ်ပါက လှပသော အမျိုးသမီးများနှင့်အတူ လှည့်လည်ကြည့်ရှုရသည်မှာ သာယာစရာ အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ပင်လယ်ပြင်တွင် ခရီးနှင်နေမည်ဆိုပါက လှိုင်းလုံးတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာ

ထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့ မျောပါသွားပေလိမ့်မည်။

သူ့ကို မပြောနှင့်ဦး၊ သူ့ညီအစ်ကိုအားလုံးပါ ဤနေရာတွင် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

'ဒီနေ့ ငါ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အဲဒီလှေကို ပြန်ပေးဆွဲမိပါလိမ့်'

ဤသို့ တွေးမိလေလေ သူ ပို၍ စိတ်တိုလာလေလေ ဖြစ်သော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် သူ သွားကြိတ်ကာ လှည့်ထွက်ပြီး ကုန်လှောင်ခန်းထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကိုးဆယ်ဒီဂရီနီးပါး ကုန်း၍ လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော ကောင်လေး၏ရှေ့တွင် တိုးတိုးကပ်၍ ပြောလိုက်သည်။

'ဒီလူက ကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာကို လှည့်စားမခံနဲ့'

'သူက မိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်'

ပင်လယ်ပြင်တွင် ရေတပ်စုနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတွေ့ခဲ့သဖြင့် ဤဓားပြအဖွဲ့က ၎င်းကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ကုန်သည်သင်္ဘောများက ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံး ရေတပ်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။

ကုန်သည်သင်္ဘောသည် တကယ်ပင် ဒဏ်မခံနိုင်ဘဲ မကြာမီ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

နစ်မြုပ်တော့မည့်အချိန်မှာပင် ထိုကလေးသည် ထိုနေရာမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ့လက်ကို အနည်းငယ်မျှ ယမ်းရုံမျှဖြင့် မိမိ၏ ညီအစ်ကို အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ လှေသူကြီးသည် တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ မတွေးတောမိပါက သူတို့ သေလုမျောပါး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

တစ်ဝက်နစ်မြုပ်နေသော ဓားပြသင်္ဘောကို အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်လည်ဆွဲယူလာပြီးနောက်၊ သူသည် ပြီးခဲ့သည့်လက အပန်းဖြေရန်အတွက် ခိုးယူထားသော ပျော်ပွဲစားလှေပေါ်သို့ တက်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဤကလေးစုတ်သည် ဤလှေကို စီး၍ တောင်ဘက်သို့ အဆုံးထိ သွားချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဆိုးရွားလှသော ရာသီဥတုနှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်ရပြန်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်လျှင်ပင် နောက်ကျသွားပြီ ထင်၏။

နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ရှိနေသော်လည်း လှေသူကြီး၏ အသံသည် လုံးဝ ရိုသေကိုင်းညွတ်မှုကို ပြသနေဆဲဖြစ်သည်။

သူက အခြေအနေကို အသံတိုးတိုးဖြင့် ရှင်းပြလိုက်ရာ ကောင်လေးက သူ့ကို မျက်စိစောင်းကြည့်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အိုဟို၊ လူတွေအများကြီးက အဖြေတစ်ခု မထုတ်နိုင်လို့ ငါလို ကလေးတစ်ယောက်ဆီ လာရတာလား"

"မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ ဓားပြတွေလို့ ခေါ်နေကြတာလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယခုအခါ လှေသူကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော ဓားပြဖြစ်သူသည် ရှုံ့မဲ့မဲ့ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည်ချေပရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းတို့လို အသုံးမကျတဲ့ လူတစ်စုဆီက ငါ ဘာမှ မျှော်လင့်မထားပါဘူး"

"အကယ်၍ မိုးသက်မုန်တိုင်းကျလာရင် ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်"

"မြေပုံရှိနေတာတောင် ဖီးနစ်ဦးဂျိုကို ရှာမတွေ့သေးဘူးဆိုရင်တော့"

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် အခြေအနေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သော လှေသူကြီးသည် ချက်ချင်းပင် တုန်တုန်ရီရီ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဒါကို မြင်တော့ ကောင်လေးက သူ့ကို ထွက်သွားဖို့ အချက်ပြပြီး လက်ယမ်းပြလိုက်​၏။

၎င်းကို မြင်သဖြင့် လှေသူကြီးသည် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သကဲ့သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးမှသာ သူ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်နိုင်သည်။

သူ့မျက်လုံးထဲက စိုးရိမ်စိတ်တွေကတော့ အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးမသွားခဲ့ပေ။

သူသည် ပို၍ ညိုမှောင်လာသော ကောင်ကင်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ထပ်မံသက်ပြင်းချရင်း မိမိကိုယ်မိမိ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကဲ... ကံတရားအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါစေတော့"

ထို့နောက် သူသည် သင်္ဘောသားများနှင့် အခြားသူများကို ခရီးစဉ် ပိုမိုမြန်ဆန်စေရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

အတိအကျ ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်၌ မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းခဟောင်းသွားခဲ့သည်။

ပင်လယ်ပြင်တွင် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းတစ်ခု ထလာသည်။

လှေသူကြီး၏ အမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ သူသည် အလျင်အမြန် အော်ဟစ်ကာ အမိန့်များ ပေးလိုက်သည်။

ထိုခဏမှာပင် ကြီးမားသော မိုးပေါက်များသည် မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ စတင်ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

မုန်တိုင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။