အခန်း ၄၄၉
Vol. 45 Ch. 449
အခန်း ၄၄၉ - မဟာမိတ်လား၊ အကွက်ဆင်တာလား
ဤအကြွင်းအကျန်များ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုသည် မိသားစုကြီးရှစ်ခုမှ သခင်ကြီး ၂၃ ဦးကို အရောက်လာစေခဲ့သည်။
လင်ချွမ် ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် လူအနည်းငယ် အပါအဝင်၊ အခြေခံအားဖြင့် ထို ၂၃ ဦးစလုံးကို သူ တွေ့ဆုံပြီးဖြစ်၏။
ဤမျှများပြားလှသော အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်ကို ကြည့်ရခြင်းမှာ အနှိုင်းမဲ့ရတနာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်၏။
လင်ချွမ်တစ်ယောက် တွေးတောနေစဉ်၊ ဟွမ်းဖူချင်းလျန်၏ မျက်နှာတွင်မူ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သူမသည် သူမဦးလေး၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ၏မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ချက်ချင်းပင် ထင်ဟပ်လာတော့သည်။
သူမသည် လင်ချွမ်နှင့် အခြားသူများကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ တိမ်ပင်လယ်လှေပေါ်မှ ပထမဆုံး ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။
သူမသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ လျှင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွား၏။
ခဏအတွင်းမှာပင် သူမသည် ဟွမ်းဖူသုန်းလီ၏ အနားသို့ ဆင်းသက်ကာ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်ဖက်
လိုက်သည်။
"ဟားဟား၊ မိုက်မဲတဲ့ကောင်မလေး၊ ရက်ပိုင်းလောက်ပဲ ခွဲရသေးတာကို ဘာလို့ ဒီလောက်
တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ"
"ဟင်...နေပါဦး"
"မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါက..."
စကားပြောရင်းနှင့် ထိုအဘိုးအိုသည် ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးငယ်ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်
ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်
ရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။
"မင်း အထက်တန်းအဆင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာလား"
"အင်း"
ဟွမ်းဖူချင်းလျန်က သူမ၏မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မှုများ ဝေဆာလျက် ခေါင်းကို အလေးအနက် ညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံး ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားကြသည်။
၎င်းတို့သည် တစ်ဦး၏တည်ရှိမှုကို တစ်ဦး အမြန်အာရုံခံကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားကြ၏။
သခင်ကြီးချင်း၊ မုရုန်အဘိုးအိုနှင့် အခြားသူများသည် ဤအရာအပေါ် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရုံမျှသာရှိပြီး၊ ဟွမ်းဖူမိသားစု၏ ပါရမီအတွက် စိတ်ထဲမှ ဝမ်းသာမိကြသည်။
သို့သော် လူငယ်များ၏ မျက်နှာတွင်မူ လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ဝတ်စုံစိမ်းနှင့်လူငယ်ကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ယခုအခါ စိတ်မရှည်မှုများ ရောယှက်နေပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ပါရမီအရ၊
ဤဝါရင့် သိုင်းနတ်ဘုရားများမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ သူ ထည့်မတွက်ပေ။
မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင်လည်း အနည်းငယ်သောသူများသာ သူ၏မျက်စိထဲ ဝင်နိုင်သည်။
ထိုလူများသည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော ပါရမီနှင့် ခွန်အားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် အနှိုင်းမဲ့ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
စစ်ထူနန်မှလွဲ၍ အခြားသူများမှာ ဤနေရာတွင် ရှိမနေကြချေ။
ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြောရလျှင် သူသည် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များထဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဟု သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် မသိရဘဲ၊ ဟွမ်းဖူချင်းလျန်သည်လည်း အထက်တန်းအဆင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ။
သူမသည် သူနှင့် အဆင့်တူနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာသော်လည်း၊ သူမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်က ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။
ပထမတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ ထက်မြက်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ နက်ရှိုင်းလှကြောင်း သိနိုင်သည်။
သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်သက်ဝင်သက်တိုင်းသည် တာအိုလမ်းစဉ်၏ အနှစ်သာရများ ပျော်ဝင်နေသကဲ့သို့ လုံးဝ သဘာဝကျပြီး လွယ်ကူချောမွေ့နေသည်။
သူမသည် အထက်တန်းအဆင့်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ကာစသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ သူမ၏ ခွန်အားအရ ဆိုရလျှင် သာမန်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ထက် မနိမ့်ကျနိုင်ပေ။
သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များနှင့်ပင်၊ ယခုအချိန်တွင် သူမနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အနိုင်ရရှိရန် လုံးဝ အာမခံချက်မရှိချေ။
ဤအချက်ကို တွေးတောမိပြီးနောက်၊ ချင်းယီ သည် ကောင်းကင်သို့ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
လူရိပ်အချို့ တိမ်ပင်လယ်လှေပေါ်သို့ ထပ်မံဆင်းသက်လာကြသည်။
ထို့နောက် တိမ်ပင်လယ်လှေသည် လျှင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွား၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော ပုံစံတူအသေးစားလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဝတ်စုံနက်
ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကတုံးနှင့်လူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
ချင်းယီသည် ထိုကတုံးနှင့်လူကို မကြည့်ဘဲ၊ လင်ချွမ်ထံသို့သာ သူမ၏အကြည့်ကို ပို့ထားလိုက်သည်။
"ဒီလူက အသစ်တက်လှမ်းလာတဲ့ သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ယောက်နဲ့ တူတယ်"
ဝတ်စုံစိမ်းနှင့်လူငယ် မျက်မှောင်ကုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏ဘေးမှ မုရုန်အဘိုးအိုက တဟားဟားရယ်မောရင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။
"မင်း စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး၊ ကံအကောင်းဆုံးလူဖြစ်နေရင်တောင်မှ၊ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့သူဟာ အသက်ရှစ်ရာကျော် နေထိုင်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"
"ရုပ်ရည်ဆိုတာကတော့ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ အကြိုက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပါ"
ထိုအဘိုးအိုသည် လင်ချွမ်ကို လုံးဝ အရေးမစိုက်သည့်အလား အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူ၏စကားများအရ၊ သူသည် လင်ချွမ်ကို ၎င်းတို့နှင့် အဆင့်တူအဖြစ် လုံးဝ သတ်မှတ်မထားချေ။
'နောက်ပြောင်နေတာပဲ၊ သူက လောကအပြင်ပန်းက တောရိုင်း သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ယောက်ပါပဲလေ'
ထင်ရှားကျော်ကြားပြီး တရားဝင်မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ လာသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးလို ကွာခြားလှသည်။
အကယ်၍ အမွေဆက်ခံမှုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရမည်ဆိုလျှင်၊ သူမ၏ အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက်များသည် ထိုအဘိုးအိုကြီးများသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။
၎င်းတို့အားလုံးသည် တစ်ခုတည်းကိုပင် တွေးတောမိကြပုံရသည်။
ထိုလူများထဲတွင် သခင်ကြီးချင်းလည်း ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြကာ ပြိုင်တူရယ်မောလိုက်ကြသည်။
ဟန်ချက်ညီပြီး သဟဇာတဖြစ်နေပုံရသော မျက်နှာပြင်အောက်တွင်မူ၊ လှိုင်းတံပိုးများ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေချေပြီ။
လင်ချွမ်နှင့် အခြားသူများ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်သောအခါမှ၊ ဟွမ်းဖူချင်းလျန်သည် ဤသူငယ်ချင်းများကို သတိရသွားတော့သည်။
သူမသည် ဟွမ်းဖူသုန်းလီကို သူမ၏ရှေ့သို့ အမြန်ဆွဲခေါ်လာပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။
"ဦးလေးသုန်း၊ ဒါတွေက သမီးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပါ"
"ဒါက အကြီးအကဲလင်၊ ဒါက ရွှမ်းကွမ်၊ ပြီးတော့ ဒါက ရုယဲ့ ပါ"
"ပြောရမယ်ဆိုရင်၊ သမီးရဲ့ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မှုနဲ့ ဘေးကင်းမှုတွေအားလုံးက သူတို့ကြောင့်ပါပဲ"
ဟွမ်းဖူသုန်းလီသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ သူ၏အကြည့်သည် ရုယဲ့နှင့် အခြားတစ်ယောက်ပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူ၏အကြည့်သည် လင်ချွမ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင်မှ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ၊ လင်ချွမ်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ရင်း ပြုံးလိုက်
သည်။
"မင်းက ဒီလောက်ငယ်ရွယ်သေးတာမို့၊ ငါကပဲ အခွင့်အရေးယူပြီး 'ညီအစ်ကိုလင်' လို့ပဲ ခေါ်ပါရစေ"
"ငါ့တူမလေး ဒီအကြွင်းအကျန်တွေထဲမှာ စွန့်စားခန်းဖွင့်နိုင်ခဲ့တာဟာ မင်းရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုတွေကြောင့် အများကြီး ပါဝင်ပါတယ်"
"အကယ်၍ တစ်ခုခု အဆင်မပြေတာ ရှိခဲ့ရင်
လည်း ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ညီအစ်ကိုလင်"
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်သည်လည်း ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
သူသည် စကားဝိုင်းကို အဓိကကိစ္စဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်လှည့်လိုက်၏။
"ညီအစ်ကို သုန်းလီ၊ မင်းက အားနာတတ်လွန်းပါတယ်"
"ကျွန်တော် စောစောက ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဆန်းကြယ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်"
"ဒီနေရာမှာ ရတနာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပုံရတယ်၊ အခု လက်ရှိ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ သိပါရစေ"
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟွမ်းဖူသုန်းလီ၏ အပြုံးသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။
သူသည် ရုယဲ့နှင့် ရွှမ်းကွမ်တို့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ မိမိတို့ဘက်မှ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားကို တွေးတောရင်း လင်ချွမ်ကို ရှင်းပြခဲ့သည်။
"ဒီနေရာကို ဖီးနစ်ဦးချိုလို့ ခေါ်တယ်၊ အဲဒါကို အစွဲပြုပြီး အမည်ပေးထားတာမို့၊ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်နေရာပဲ"
"ငါတို့ခြေဖဝါးအောက်က ဖီးနစ် နိုးထလာတဲ့အခါ၊ သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်နေရာဟာ လောကထဲကို ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်"
"ဒါပေမဲ့ ငါ ထင်မမှားဘူးဆိုရင်၊ တစ်ယောက်တည်းသာ အဲဒါကို အမွေဆက်ခံနိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်"
"ညီအစ်ကိုလင်က ချင်းလျန်နဲ့ ရင်းနှီးတာမို့၊ ငါ့ကို တစ်ချက်လောက် ကူညီပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလား"
သူသည် သူ၏စကားထဲတွင် တစ်ယောက်တည်းဟူသော စကားလုံးကို အလေးအနက် ပြောဆိုသွားခဲ့သည်။
လင်ချွမ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်လိုက်၏။
တစ်ဖက်လူက မိမိတို့အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပုံအရ၊ ဟွမ်းဖူသုန်းလီသည် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားကို အကဲဖြတ်ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ အခုလေးတင် ပြောလိုက်သည်မှာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ရည်ရွယ်ချက်ထက် မပိုပေ။
လက်ရှိရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားထဲတွင်၊ သိုင်းနတ်ဘုရား ၄ ဦးမှာ သူ အာရုံအစိုက်ဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
အကယ်၍ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပါက၊ ၎င်းတို့တွင် သိုင်းဘုရင် ၂ ဦးနှင့် သိုင်းနတ်ဘုရား ၃ ဦး ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် အခြားအဖွဲ့များထက် အပြတ်အသတ် အသာစီးရသွားလိမ့်မည်။
သို့သော် အကယ်၍ သူနှင့် ပူးပေါင်းမည်ဆိုပါက၊ ဤတစ်ခုတည်းသော နေရာကို မည်သို့ ခွဲဝေရမည်နည်း။
တစ်ဖက်လူ၏ အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဤနေရာကို မိမိအတွက် ဖယ်ချန်ထားမည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။
၎င်းတို့သည် ထိုအရာကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ရယူလိုပြီး၊ မိမိတို့ကို ပြန်လည်ပေးလျော်ရန်သာ ဆန္ဒရှိကြသည်။
ထို့အပြင်၊ တစ်ဖက်လူသည် ဤစကားကို အခြားသူများအား ကွယ်ဝှက်မထားဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောဆိုခဲ့သည်။
ဒါက အတော်လေး မရိုးသားပုံရပြီး၊ မိမိတို့ကို အကျပ်ရိုက်စေမည့် အခြေအနေသို့ သိသိသာသာ တွန်းပို့လိုက်ခြင်းပင်။
ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လင်ချွမ်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကုတ်သွားသော်လည်း ပြန်လည်မဖြေကြားခဲ့ပေ။
ဟွမ်းဖူချင်းလျန်သည်လည်း သူမဦးလေး၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပုံရပြီး၊ သူမ၏ လှပသောမျက်ခုံးမွှေးများ ချက်ချင်းပင် တွန့်ချိုးသွားသည်။
သူမသည် ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းတိုးကာ ဟွမ်းဖူသုန်းလီ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်၏။
သူမ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ၊ ဟွမ်းဖူသုန်းလီသည် စိတ်ထဲမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
သူမ၏ ဦးလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့်၊ သူသည် သူ၏တူမလေး၏ စိတ်နေသဘောထားကို ကောင်းစွာသိသည်။
တစ်ဖက်လူက ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒမရှိသဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများကိုသာ အားကိုးရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့တွေးပြီးနောက်၊ သူသည် လင်ချွမ်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကာ သူ၏ ယခင်နေရာသို့ ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
ဟွမ်းဖူချင်းလျန်သည် သူမ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် လင်ချွမ်ကို တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
လင်ချွမ်သည် ဤအရာအတွက် အံ့သြမနေခဲ့ပေ။
တစ်ဖက်လူတွင် မိသားစုနှောင်ကြိုးများ ရှိနေသဖြင့်၊ တကယ်တမ်း တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပါက၊ သူသည် ဘေးမှကြည့်နေရုံသာ အများဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။
သူမကို မိမိဘက်က ရပ်တည်ပေးရန် တောင်းဆိုခြင်းသည် အလွန်အကျွံ တောင်းဆိုရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြောရလျှင်၊ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် သဘောတူခြင်းသည် အကောင်းဆုံး အဖြေဖြစ်လိမ့်မည်။
ဟွမ်းဖူသုန်းလီသည် ကြင်နာတတ်ပုံရသော်လည်း၊ သူသည် အမှန်တကယ်တွင် ဖိအားပေးမှုအချို့ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။
အကယ်၍ မိမိသည် ယခင်က ၎င်းတို့နှင့် အတော်အတန် ရင်းနှီးမှုမရှိခဲ့ပါက၊ ၎င်းတို့သည် မိမိကို ယခုကဲ့သို့ ရင်နှီးသော အကြည့်မျိုး ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
သေချာတာပေါ့၊ မိသားစုကြီးတွေနဲ့ ပတ်သက်ရတာက အမြဲတမ်း စိတ်ရှုပ်စရာပါပင်။