အခန်း ၄၄၆
Vol. 44 Ch. 446
အခန်း (၄၄၆) - လကွယ်အောက်တွင် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းခြင်း
အဆင့်တူချင်းမှာပင် အားသာချက်၊ အားနည်းချက်ဟူ၍ အမြဲရှိစမြဲပင်။ သိုင်းပညာရှင်များသည် တူညီသော သိုင်းကွက်များကို လေ့လာကြသော်လည်း အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုများ ရှိတတ်သည်။ မတူညီသော သိုင်းပညာများကို လေ့လာကြသူများမှာမူ မူလကပင် တန်းတူမရှိသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေကြသည်။
လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်းတွင် ပါဝင်သူအများစုမှာ ဂိုဏ်းကြီးများမှ တပည့်များဖြစ်နေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သူတို့၏ ထူးချွန်သော ပါရမီများအပြင် သူတို့သင်ယူရရှိထားသည့် သိုင်းပညာများမှာလည်း သာမန်သူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သောကြောင့်ပင်။
အကယ်၍ စွမ်းအင် အလုံအလောက်ရှိပါက မိမိ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အခြားသိုင်းပညာများကိုပါ ဆက်လက်လေ့လာနိုင်သည်။
တူကူးမန်နှင့် ကန်ဝမ်ရှန့်တို့မှာ ထောင်ချီငှက်မွေး မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းရှိ ကျော်ကြားသော အင်အားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနှင့် နောက်ခံအင်အားမှာ အဆင့်တူသူများကို အထင်သေးနိုင်လောက်သည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။
သို့သော် ယနေ့တွင် ကန်ဝမ်ရှန့်တစ်ယောက် ချန်ဖေး၏ တစ်ချက်တည်းသော ဓားချက်ဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။
ကန်ဝမ်ရှန့်သည် နောက်ဆုံးဓားချက်တွင် သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို အသုံးမပြုခဲ့သလို ချန်ဖေးကိုလည်း အနည်းငယ် အထင်သေးခဲ့မိသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ဤဖြစ်ရပ်သည် ချန်ဖေးမှာ သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
ဤကဲ့သို့သောသူမှာ နာမည်မရှိသူတစ်ယောက် မဖြစ်သင့်ပေ။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ!"
ကန်ဝမ်ရှန့်သည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။
တူကူးမန်မှာ ကြည့်ရှုသူနေရာတွင် ရှိနေသည်။ ကြည့်ရှုသူများသည် အဖြစ်အပျက်ကို ပို၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ တကယ့်တိုက်ပွဲများတွင်မူ အမြဲတမ်း မှန်ကန်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကြည့်ရှုသူများသည် တိုက်ပွဲ၏ အသေးစိတ်အချက်အချို့ကို မမြင်နိုင်ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကန်ဝမ်ရှန့်သည် အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ဟုသာ တူကူးမန် မြင်လိုက်ရပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအားအများစုကို နောက်ဆုံးတွင် စုစည်းထားခဲ့သည်ကိုမူ မမြင်လိုက်ပေ။
သို့သော်လည်း သူသည် ချန်ဖေး၏ ဓားကို ရှောင်တိမ်း၍ မရခဲ့သလို ဓားချက်အတွင်းပါဝင်သည့် ကြီးမားသော စွမ်းအားကိုလည်း ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် ကန်ဝမ်ရှန့်သည် ယခင်အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ချန်ဖေးကို အထင်သေးမိသော်လည်း ချန်ဖေး၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
ဤစွမ်းအားအဆင့်မှာ လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်း၏ ထိပ်တန်းနေရာတွင် ရှိနေသင့်ပေသည်။ သို့သော် ကန်ဝမ်ရှန့်သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှာဖွေကြည့်ရာ ချန်ဖေးနှင့် ကိုက်ညီမည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။
လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်းတွင် မကြာသေးမီက အပြောင်းအလဲများ ရှိခဲ့သော်လည်း ကန်ဝမ်ရှန့်သည် တစ်နှစ်ကျော်မျှ ခရီးထွက်နေခဲ့သဖြင့် စာရင်းအပြောင်းအလဲများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
သူ့အတွက်မူ စာရင်းအပြောင်းအလဲများမှာ အရေးမကြီးပေ။ သူ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကဲ့သို့ပင်၊ သူ အလိုရှိပါက အဆင့်အနည်းငယ် မြင့်တက်လာနိုင်သော်လည်း သူ၌ ထိုသို့သော ဆန္ဒမရှိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"အခုချက်ချင်း မပြောဘူးဆိုရင် ဒီကနေ ဘယ်တော့မှ မထွက်သွားစေရဘူးလို့ ပြောချင်နေတာလား"
ချန်ဖေးသည် ချန်ယွမ်ဓားကို ချလိုက်ပြီး ကန်ဝမ်ရှန့်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ချန်ဖေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကန်ဝမ်ရှန့်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဒေါသစိတ်များ ရင်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
အတိတ်က သူသာလျှင် အခြားသူများကို နောက်ပြောင် ဆဲဆိုနိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယနေ့တွင်မူ မျက်နှာချင်းဆိုင်၌ မေးခွန်းထုတ်ခံရပြီး ပြန်လည်ဖြေဆိုနိုင်ခြင်း မရှိဖြစ်နေသည်။
ကန်ဝမ်ရှန့်သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ဝေဝါးသော အနေအထားတွင် သူ၏ နောက်ဘက်၌ တောက်ပသော လမင်းကြီး တစ်စင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဤသည်မှာ တကယ့် လမင်းကြီး မဟုတ်ဘဲ၊ လရောင်ဓားကျင့်စဉ်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းကြောင့် ဓားစိတ်များ စုစည်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောင်ပြန်ဟပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဤဓားမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲနိုင်ရုံသာမက၊ နတ်ဘုရားကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။
ကန်ဝမ်ရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ လေထုမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သူရပ်နေသည့်နေရာမှ မြေပြင်မှာလည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
မလှမ်းမကမ်းတွင် တူကူးမန်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ဤသည်မှာ ကန်ဝမ်ရှန့်က သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်။ တူကူးမန်တစ်ယောက်တည်း ကန်ဝမ်ရှန့်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ယုံကြည်မှု များများစားစား မရှိကြောင်းကို ယခုမှသာ သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်းမှာ ဂုဏ်ကျေးဇူးဖြင့် ရရှိလာသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် နေရာမရှိသလောက်ပင်။ တစ်ဆင့်ကွာခြားခြင်းမှာပင် စွမ်းအားအလွန် ကွာခြားသည်ကို ဖော်ပြသည်။ ထိုစာရင်းထက် ကျော်လွန်နေသူများမှာမူ လုံးဝ အခြားအဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေကြသည်။
"မင်း သေချင်တာလား! ဒါဆိုရင် ငါ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်!"
ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ကန်ဝမ်ရှန့်သည် မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် လရောင်များ ပွင့်လန်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
‘လကွယ်အောက်တွင် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းခြင်း!’
လရောင်ဓားကျင့်စဉ်နှင့်အတူ ပါလာသော ကိုယ်ဖော့ပညာများမှာ လျင်မြန်ပြီး ကြမ်းတမ်းကာ အလွန်ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲစွမ်းအားကို အလေးပေးထားသည်။ ထိုကျင့်စဉ်ပါ ဓားသိုင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သည်။
"တစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းခွဲခြင်း" ဟူသော စကားမှာ ဤဓားချက်အောက်တွင် လူများသာမက အနည်းငယ် အရည်အသွေးနိမ့်သော မှော်လက်နက်များပါ ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ကန်ဝမ်ရှန့်သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နောက်ပြန်ဆုတ်ရန် နေရာမထားဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ချန်ဖေးကို သူ ရင်ဆိုင်ဖူးသမျှ အကောင်းဆုံး ပြိုင်ဘက်များထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ချန်ဖေးသည် ကန်ဝမ်ရှန့်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ တကယ့် လမင်းကြီး ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီး အရိုးထိအောင် အေးစက်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အာရုံခံနိုင်မှု အများအပြားမှာလည်း ဤတောက်ပသော လမင်းကြောင့် ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။
ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုက ချန်ဖေး၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှာ အလွန်အားကောင်းကြောင်း ကန်ဝမ်ရှန့်ကို သဘောပေါက်သွားစေခဲ့ပြီး၊ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှာ သူ၏ စိတ်အာရုံ၏ အကူအညီမှ အဓိက ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
စိတ်အာရုံ ဝေဝါးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းမှာ သဘာဝအတိုင်း အားနည်းသွားမည် သို့မဟုတ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ပင်။
ကန်ဝမ်ရှန့်ကဲ့သို့သောသူမှာ သဘာဝအတိုင်း ထက်မြက်သော တိုက်ခိုက်ရေး အာရုံခံစားမှု ရှိသည်။ သူ၏ ပါရမီနှင့် လေ့ကျင့်ထားသော ပညာရပ်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ သူသည် အခြေအနေတစ်ခုကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားသည်။
ချန်ဖေး၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကြိုးမျှင်တစ်ထောင်ကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ကန်ဝမ်ရှန့်၏ သိုင်းကွက်များမှ အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေရန်မှာ မလုံလောက်တော့ပေ။
နောက်ဆုံးတော့ ကြိုးမျှင်တစ်ထောင်ကျင့်စဉ်မှာ ဆေးဖော်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကျင့်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဆေးလုံးသန့်စင်ရန်အတွက် ကူညီပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ကန်ဝမ်ရှန့်၏ လရောင်ဓားကျင့်စဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကြိုးမျှင်တစ်ထောင်ကျင့်စဉ်မှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ချန်ဖေးသည် ကြိုးမျှင်တစ်ထောင်ကျင့်စဉ်ကိုသာ လေ့ကျင့်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်သည် ချန်ဖေး၏ စိတ်အာရုံ ပင်လယ်အတွင်း၌ လည်ပတ်နေပြီး၊ ကြိုးမျှင်တစ်ထောင်ကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်း အားဖြည့်ပေးလိုက်သည်။
ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး ကန်ဝမ်ရှန့်၏ ဝေဝါးနေသော သိုင်းကွက်များမှာ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ကြည်လင်လာသည်။
နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် ကြိုးမျှင်တစ်ထောင်ကျင့်စဉ် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အတွက် ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအားကို ကျော်လွန်နိုင်မည့် အဆင့်တူသူကို သူ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသေးပေ။
"ရှပ်!"
ချန်ဖေး၏ ချန်ယွမ်ဓားသည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ဓားသွားသည် လေကို ထက်မြက်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ယွမ်ဓား၏ ထိပ်ဖျားမှာ ကန်ဝမ်ရှန့်၏ ဓားကို ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။
"ဘုန်း!"
သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ ကြီးမားသော အက်ကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပင်လယ်ရေများ အက်ကြောင်းထဲမှ ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာသော်လည်း ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် မြူခိုးများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ မြူလွှာတစ်ခုအတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
"ချွမ်! ချွမ်! ချွမ်!"
ဓားများ ရိုက်ခတ်မိသည့်နေရာမှ ထက်မြက်သော ပွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေးမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ၏ သာလွန်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အားနည်းသော ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ကန်ဝမ်ရှန့်ထက် စွမ်းအားပို၍ သက်သာသည်။
အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားပိုင်းအရ ချန်ဖေးက ကန်ဝမ်ရှန့်ကို ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ချန်ဖေးမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အခြေအနေကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။
သူသည် ဒွာရသန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိတ်အဆင့် သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်း၏ ထိပ်တန်း ငါးနေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူတစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ပင်။
အခြားတစ်ဖက်တွင် ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ နဖူးမှ သွေးကြောများ ထောင်တက်လာသည်အထိ သူ၏ စွမ်းအားအကုန်သုံးထားကြောင်း ပြသနေသည်။ တားမြစ်ထားသော သေကြောင်းကြံနည်းစနစ်ကို အသုံးမပြုထားသော်လည်း ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အမှန်တကယ်ပင် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ ချန်ယွမ်ဓားကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
နှစ်ဦးကြားမှ ကွာခြားချက်မှာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ကြည့်နေသော တူကူးမန်နှင့် ထိုက်ယွီချိုးတို့အတွက် ရှင်းလင်းစွာ မြင်သာနေသည်။
အထူးသဖြင့် ထိုက်ယွီချိုး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ကန်ဝမ်ရှန့်၏ ဓားချက်ကို ယခုအချိန်တွင် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ထိုနေရာမှာပင် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ချန်ဖေးမှာ ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။
ဤသူမှာ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ်၍ ဤမျှအထိ ရူးသွပ်လောက်အောင် သန်မာနေရတာလဲ။
ချန်ဖေး၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ အရှက်ရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူသည် သတိစကားများစွာ ပေးခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် တစ်ခုမျှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
အတိတ်က ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ သူ၏ မောက်မာမှုကြောင့် နာမည်ကြီးပြီး လူတိုင်းက သူ မောက်မာကြောင်း သိကြသည်။ သူ၏ မောက်မာမှုကြောင့် "ရူးသွပ်ဓား" ဟူသော နာမည်ပြောင်ဖြင့်ပင် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသည်။
လူတစ်ယောက်သည် ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သောအခါ သူ၏ မောက်မာမှုမှာ စွမ်းအား၏ အထွတ်အထိပ် ဖော်ပြချက် ဖြစ်လာသည်။
သူ့ကို မနှစ်သက်နိုင်ပါ၊ သို့မဟုတ် ရွံရှာကောင်း ရွံရှာလိမ့်မည်၊ သို့သော် သူ့ကဲ့သို့သောသူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လုံးဝ လက်မြှောက်ရလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ယခု ချန်ဖေးကို ရင်ဆိုင်နေရစဉ် ကန်ဝမ်ရှန့်၏ ယခင်စကားများမှာ ရယ်စရာတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။
ကန်ဝမ်ရှန့်ကဲ့သို့ မောက်မာပြီး ဂုဏ်ယူတတ်သူမှာ ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးကို မည်သို့ သည်းခံနိုင်ပါမည်နည်း။
ကန်ဝမ်ရှန့်၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ တောက်ပလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ တစ်စုံတစ်ခု နိုးထလာသကဲ့သို့ ပို၍ လှုပ်ရှားပြင်းထန်လာသည်။
ရုတ်တရက် ချန်ဖေး၏ ဦးခေါင်းမှာ အနည်းငယ် စောင်းသွားပြီး ချွန်ထက်သော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ နွယ်ပင်တစ်ပင်မှာ ချန်ဖေး၏ ပါးပြင်ကို ရှပ်တိုက်ကာ လေထဲသို့ ပစ်ပေါက်သွားသည်။
"ရှပ်!"
ထိုအခါမှသာ နားထောင်၍ မရနိုင်လောက်သော အသံတစ်ခုက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ချန်ဖေးသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထိုနွယ်ပင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ နွယ်ပင်မှာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေပြီး သူ၏ အကိုင်းအခက်အရွက်များမှာ ချန်ဖေး၏ လက်ကို ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားသော်လည်း မရောက်မီမှာပင် ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နွယ်ပင်များသည် ချန်ဖေး၏ စိတ်အာရုံ ပင်လယ်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်သည့် စိတ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ချန်ဖေးမှာ ဤအဆင့် တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။
နွယ်ပင်များကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေးမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဤနွယ်ပင်များသည် မိစ္ဆာကောင်တစ်ကောင်၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် အခြားသူများကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ချန်ဖေးကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
ချန်ဖေးသာ မအံ့အားသင့်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုမိစ္ဆာကောင်ကို ယခင်က ဒဏ်ရာရစေခဲ့ဖူးပြီး၊ စွမ်းအားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ချန်ဖေး၏ စိတ်အာရုံ ပင်လယ်အတွင်းတွင် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရသည်။
"ဘန်း!"
မိစ္ဆာကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ကန်ဝမ်ရှန့်သည် ထိုအခိုက်အတန့်ကို အသုံးပြုကာ ခြေလှမ်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ပြီး ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်နေသော စွမ်းအားများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။
အဖြစ်အပျက်များ ပူလောင်နေချိန်တွင် ကန်ဝမ်ရှန့်သည် အသက်ကို စတေးရမည့် တားမြစ်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုတော့မလိုပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဤကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပါက အကောင်းဆုံးတွင် သူ၏ အခြေခံကို ပျက်စီးစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဆိုးဆုံးတွင်မူ တစ်သက်တာလုံး အဆင့်မြင့်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ကန်ဝမ်ရှန့်၏ လက်ရှိ ပါရမီအရ ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မလွဲမသွေပင်။ တားမြစ်ကျင့်စဉ်ကို သုံးမိခြင်းကြောင့် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာပင် သေဆုံးသွားရမည်ဆိုပါက အကြီးမားဆုံးသော မတရားမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။
ချန်ဖေးသည် ကန်ဝမ်ရှန့် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် မိစ္ဆာကောင်၏ နွယ်ပင်များကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အားစိုက်လိုက်သည်။
"ဘန်း ဘန်း ဘန်း!"
အသံမှာ သံချောင်းများ တင်းနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤမိစ္ဆာနွယ်ပင်များ၏ တောင့်တင်းမှုမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုနှင့် တူညီလုနီးပါးပင်။ ချန်ဖေးက သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် ရေကန်ဘေးရှိ မိစ္ဆာကောင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်လာသည်။
မိစ္ဆာကောင်သည် ချန်ဖေးကို စိတ်စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ချန်ဖေး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သကဲ့သို့ နွယ်ပင်ကို အလယ်မှ ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်က နှစ်ဦးစလုံးမှာ မိုင်ရာနှင့်ချီ ဝေးကွာနေပြီး စိတ်မှာ အချည်းနှီး ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်ဖေးက မိစ္ဆာကောင်ကို သူ၏ စိတ်တိုင်းကျ ဖြတ်တောက်ခွင့် ပေးခဲ့ရသည်။
ယခုအခိုက်အတန့်တွင်မူ ချန်ဖေးက နွယ်ပင်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို တိုက်ရိုက် ပြိုကွဲစေခဲ့သည်။ မိစ္ဆာကောင်သည် နွယ်ပင်ကို သူ့ဘာသာသူ ဖြတ်တောက်ချင်လျှင်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ရေကန်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး မိစ္ဆာကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ဆွဲငင်ခံလိုက်ရကာ ရေကန်ရှေ့ရှိ မြေပြင်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
"ဝှစ်! ဝှစ်! ဝှစ်!"
မြေပြင်အောက်မှ နွယ်ပင်ပေါင်း ရာပေါင်းများစွာ ပစ်ပေါက်ထွက်လာပြီး ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။