အခန်း ၄၄၇

အခန်း (၄၄၇) - ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အောက်တွင် ငါသာလျှင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်

"ချွမ်!"

အသံကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ယွမ်ဓားမှ ဓားစွမ်းအင်ကွင်းများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာကာ တိုက်ခိုက်လာသော နွယ်ပင်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ နွယ်ပင်များမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ဆက်လက်၍ ရုန်းကန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဝီး!"

အဝေးရှိ မိစ္ဆာကောင်၏ ပါးစပ်မှ ထက်မြက်သော ဝီစီသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်စွမ်းအား ဖိအားတစ်ခုမှာ ကျွန်းတစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ယခင်ကထက်ပင် ဤစိတ်စွမ်းအား ဖိအားမှာ ပို၍ ပြင်းထန်နေသည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို အနည်းငယ် အားစိုက်လိုက်ရာ လက်ထဲရှိ နွယ်ပင်များကို သွေးပျစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ သူသည် ရေကန်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုနေရာသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးသွားသည်။

"ဘန်း ဘန်း ဘန်း!"

ချန်ဖေးသည် မိစ္ဆာကောင်နှင့် ပေတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် လေထုထဲ၌ တိုးညှင်းသော အသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ချန်ဖေး၏ စိတ်အာရုံနှင့် မိစ္ဆာကောင်၏ စိတ်အာရုံတို့ ရိုက်ခတ်နေသော အသံများ ဖြစ်သည်။

"အစ်မ၊ ဒီလူရှိနေရင် ကျွန်မတို့မှာ အခွင့်အရေးရှိတော့မယ် မထင်ဘူး"

ထိုက်ယွီချိုးက ရှေ့တွင်ရှိသော ချန်ဖေးကို ကြည့်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ကန်ဝမ်ရှန့်ကိုယ်တိုင် ချန်ဖေးကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် တူကူးမန်သည် အလွန်တော်သည်ဆုစေကာမူ ၊ ရလဒ်မှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ အဖွဲ့လိုက် ပူးပေါင်းပြီး ချန်ဖေးကို အရင် ဖယ်ရှားလိုက်မည်ဆိုပါက တစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

တူကူးမန်သည် စကားမပြောဘဲ ကန်ဝမ်ရှန့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကန်ဝမ်ရှန့်သည် တူကူးမန်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိပြီး ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်၊ ပြီးရင် မိစ္ဆာကောင်ကို သတ်ပြီး ရလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တစ်ဝက်စီ ခွဲမယ်!"

တူကူးမန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တူကူးမန်သည် ဤမိစ္ဆာကောင်အတွက် တစ်နှစ်နီးပါး အချိန်ကုန်ခံခဲ့ရပြီး ယခုမှ လက်လျှော့ရန်မှာ သူမအတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ တရားမျှတမှု ရှိမရှိဆိုသည်ကိုမူ တူကူးမန်မှာ ကလေးမဟုတ်သဖြင့် ဂရုစိုက်မနေတော့ပေ။

သူမ အရင်က ပြောခဲ့သည့် 'အရင်ရောက်သူ အရင်ရ' ဆိုသည့် စကားများမှာ သူမ၏ အားသာချက်ဘက်မှ ပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လူကြီးလောကတွင် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားမှာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာရှင်များအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မှန်ကန်သည်။

ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ စဉ်းစားနေသည်။ အတိတ်ကဆိုလျှင် သူသည် ထိုသို့သော အကြံပြုချက်ကို လုံးဝ နားထောင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး အကူအညီ လိုအပ်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ချန်ဖေးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် မနိုင်ကြောင်း ဝန်ခံရလိမ့်မည်။ တားမြစ်ကျင့်စဉ်ကို သုံးလျှင်ပင် ရလဒ်မှာ များစွာ ထူးခြားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အဝေးရှိ မိစ္ဆာကောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အကယ်၍ ဤမိစ္ဆာကောင်ကို သန့်စင်နိုင်ပါက ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

သိုင်းပညာ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လိုအပ်ပါက တိုက်ခိုက်ရမည်။ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုသည်မှာ မရှိပေ။ အဆင့်မြင့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းသည်သာ အကြီးမားဆုံးသော ဂုဏ်ကျေးဇူး ဖြစ်ပြီး၊ အခြားအရာများမှာမူ အပေါ်ယံသာ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ!"

ကန်ဝမ်ရှန့်က ချန်ဖေး၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေး ရေကန်သို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ သူ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တူကူးမန်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်မှာ ချန်ဖေးကို ပစ်မှတ်ထား၍ အရှိန်ဖြင့် ပြေးလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး တူကူးမန်တို့ဘက်သို့ ကြည့်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။

အကယ်၍ အခြားသူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် တစ်ဖက်မှ မိစ္ဆာကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အခြားတစ်ဖက်မှ လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်း၏ ထိပ်တန်း ဆယ်ယောက်စာရင်းဝင် နှစ်ယောက်၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရပါက ပထမဆုံး အသိစိတ်မှာ ယာယီ ရှောင်ရှားရန်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ရန်သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ချန်ဖေးမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားပေ။ မိစ္ဆာကောင်မှ တိုက်ခိုက်လာသော နွယ်ပင်များမှာ ချန်ဖေးအနီးသို့ပင် မရောက်မီ ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

တူကူးမန်သည် ငြိမ်သက်နေသော ချန်ဖေးကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရလျက်နှင့် ချန်ဖေးက တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ သူ မည်မျှ ယုံကြည်မှု ရှိနေသနည်း။

ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားနေရသလိုပင်။

ထိုက်ယွီချိုးက နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ ချန်ဖေးမှာ ဤအခြေအနေမျိုးကို ရှောင်ရှားလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်း၏ ထိပ်တန်း ဆယ်ယောက်စာရင်းဝင် နှစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ပေ။

အနည်းငယ် သတိမပြုမိပါက သေဆုံးရန်မှာ မလွဲမသွေပင်။

ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

အခြားသူများက သူ့ကို "ရူးသွပ်ဓား" ဟု ခေါ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ရှေ့မှလူမှာ အစွန်းရောက်သည်အထိ ရူးသွပ်နေကြောင်း ကန်ဝမ်ရှန့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက ဤသူသည် ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် ဤသို့သော အနေအထားမျိုးကို ထိန်းထားနိုင်သေးမလားဆိုသည်ကို ကန်ဝမ်ရှန့် အမှန်တကယ် သိချင်မိသည်။

"အိပ်ပျော်လိုက်တော့!"

ခြေလှမ်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအကွာမှ ထိုက်ယွီချိုးသည် လေထဲတွင် အိမ်မြှောင်တစ်ခုကို ကိုင်ကာ ချန်ဖေးကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များမှာ တုန်ခါသွားပြီး ချန်ဖေးပတ်လည်တွင် အစီအရင်တစ်ခုမှာ လေဟာနယ်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချန်ဖေး၏ အကြည့်မှာ ရွှေ့လျားသွားပြီး ချန်ဖေး၏ စိတ်အာရုံ ပင်လယ်မှ ဓားရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကာ ဟာကွက်တစ်ခုသို့ ဓားဖြင့် ထိုးနှိပ်လိုက်သည်။

ဓားရောင်ကျရောက်သည့်နေရာမှ လှိုင်းဂယက်များ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ချန်ဖေးပတ်လည်တွင် ဖြစ်ပေါ်ရမည့် အစီအရင်မှာ လှိုင်းဂယက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြိုကွဲသွားကာ စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ထိုက်ယွီချိုးမှာ ညည်းညူလိုက်ပြီး သူမ၏ နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

ချန်ဖေးသည် ထိုက်ယွီချိုး၏ အစီအရင် အမှတ်အသားများကို တစ်ချက်တည်းနှင့် မြင်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်းဓားဖြင့် တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ထိုက်ယွီချိုးမှာ သဘာဝအတိုင်း ဒဏ်ရာ ရရှိသွားသည်။

"ငါ့အစီအရင် မပြီးခင် သူ့ကို အရင် တားထားပေးကြ!"

ထိုက်ယွီချိုးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ချန်ဖေးကို ကြည့်သည့်အကြည့်မှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အစီအရင် မဖြစ်ပေါ်မီမှာပင် လေထဲ၌ ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ ထိုက်ယွီချိုးအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

တူကူးမန်နှင့် ချန်ဖေး ယှဉ်ပြိုင်စဉ်ကပင် တူကူးမန်မှာ အစီအရင် ဖြစ်ပေါ်ပြီးမှသာ အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။ ချန်ဖေးကဲ့သို့ ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ ထူးခြားလွန်းကြောင်း ပြသနေသည်။ မည်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်မျှ သူ၏ အကြည့်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

တူကူးမန်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ခြေလှမ်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အကွာအဝေးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူမသည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ တူကူးမန်သည် ဤသူ၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ရှိသည်ကို သူမကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်လိုသည်။

"ဝုန်း!"

တူကူးမန် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် လေထုထဲတွင် ဓားသွားပေါင်းများစွာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤဓားသွားများမှာ တူကူးမန်နောက်သို့ အရိပ်ကဲ့သို့ လိုက်ပါလာသည်။ တူကူးမန်သည် ဝိညာဉ်ဓားကို ရှေ့သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ချန်ဖေးကို ဓားဖြင့် ထိုးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဓားတစ်သောင်း သိုင်းပညာသည် တစ်ယောက်တည်းဖြင့် တပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်သည်၊ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် မြို့တစ်မြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်သည်။

တူကူးမိသားစု၏ အဓိက သိုင်းပညာမှာ ဓားတစ်သောင်း သိုင်းကို လေ့ကျင့်ခြင်းမှ စတင်သည်။ ဓားသွားများမှ သန့်စင်သော သံအဆီအနှစ်ကို နေ့စဉ် စုပ်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စုစည်းခြင်း ဖြစ်သည်။

လအနည်းငယ်လျှင် တစ်ကြိမ် ဓားထိုးခြင်းမှသည် ရက်အနည်းငယ်လျှင် တစ်ကြိမ်၊ နေ့စဉ် ဓားထိုးခြင်းအထိ တူကူးမန်မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် လေ့ကျင့်ခဲ့ရပြီး ဓားသွားများနှင့် အချိန်ကုန်ဆုံးကာ သံအဆီအနှစ်ကို စုပ်ယူခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တူကူးမန်၏ လည်ချောင်းမှာ သံအဆီအနှစ် စွမ်းအင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး သူမ၏ အသံမှာ အလွန် အက်ကွဲနေရသည်။ လည်ချောင်းသာမက ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြား အစိတ်အပိုင်းများစွာမှာလည်း ထိုပြဿနာမျိုး ကြုံတွေ့နေရသည်။

ဒွာရပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ခြင်ဆီဆေးကြောခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်မှသာ ဤအားနည်းချက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖယ်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဓားတစ်သောင်း သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ခြင်းမှာ ခက်ခဲသော်လည်း ရလဒ်မှာမူ အလွန် ထူးခြားသည်။ ဓားတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သံအဆီအနှစ်များစွာမှာ လိုက်ပါ လှုပ်ရှားသွားသည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် တစ်ယောက်တည်းဖြင့် တပ်တစ်ခုလုံးကို အမိန့်ပေးနိုင်သည်မှာ ချဲ့ကား ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

ချန်ဖေးသည် တူကူးမန်၏ ဓားတစ်သောင်း သိုင်းပညာကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤဓားသိုင်းမှာ ယွမ်ချန်ဓားကျမ်းစာမှ ဓားထုတ်သိုင်းနှင့် အလွန် ဆင်တူသည်။

သို့သော် ဓားထုတ်သိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဓားတစ်သောင်း သိုင်းမှာ ပို၍ အစွန်းရောက်ပြီး ပို၍ သန်မာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဓားရောင်ပေါင်းများစွာ ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်။ ဤအခြေအနေတွင် အားနည်းချက်ဟူ၍ မရှိတော့ပေ။ ကန်ဝမ်ရှန့်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နည်းလမ်းမှာ ဓားတစ်သောင်း သိုင်းအတွက် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော သိုင်းပညာမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ စွမ်းအားဖြင့် ချိုးဖျက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူမ သန်မာလျှင် မိမိက သူမထက် ပိုသန်မာနေဖို့ လိုသည်၊ ထိုမျှဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီ!

ချန်ယွမ်ဓား၏ ဓားသွားပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ချန်ဖေးသည် သူ၏ ခါးကို ဆန့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နဂါးဆင်ကျင့စဉ်မှာ လည်ပတ်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး၏ အကြည့်မှာ တူကူးမန်ထံတွင် ရှိနေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ဖေး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

တူကူးမန်သည် ချန်ဖေး၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသောအခါ အကြောင်းမဲ့ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း သူမသည် ဤခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သံအဆီအနှစ် စွမ်းအင်များမှာ ပို၍ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တူကူးမန်ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ ချန်ဖေး၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကန်ဝမ်ရှန့်သည် တူကူးမန်ကို ချန်ဖေးနှင့် တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခွင့် မပေးနိုင်ပေ။ အကယ်၍ တူကူးမန်သာ ဤအကြောင်းကြောင့် သေဆုံးသွားပါက ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ရယ်စရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

‘ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှ တက်လာသော လမင်းကြီး!’

ကန်ဝမ်ရှန့်၏ မျက်လုံးများမှာ ငွေရောင် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ချန်ဖေးကို ခုတ်ပိုင်းရန် လာသော လခြမ်းပုံစံ လမင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ပိတ်! တား! ထိန်း! မြို့!"

ထိုက်ယွီချိုး၏ လက်များမှာ စိတ်ကူးယဉ် ရုပ်ပုံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အမှတ်အသားများစွာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ လက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင်မှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး ဝန်ကို မခံနိုင်တော့သည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အစီအရင် လေးခုမှာ လေထဲတွင် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် ကျရောက်သွားသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ရွှံ့နွံများ၊ ဖိအားများ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများပင် အတင်းအကျပ် ပိတ်ပင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သိုင်းပညာ တိုက်ပွဲများတွင် ရုန်းကန်ရခြင်းမှာ မျဉ်းကြောင်းလေး တစ်ခုပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုမျဉ်းကြောင်းလေးမှာ ကျော်လွှား၍ မရနိုင်သော ကွာဟချက်ကို ဆိုလိုသည်။ ဤအခိုက်အတန့်ရှိ အစီအရင် လေးခုမှာ မျဉ်းကြောင်းလေးတစ်ခုထက် ပို၍ ပိတ်ဆို့နေသည်။

"ဝှစ်! ဝှစ်! ဝှစ်!"

အခြေအနေကို သိရှိသွားသည့် မိစ္ဆာကောင်မှာ ရေကန်ဘေးမှ နွယ်ပင်ပေါင်း ရာပေါင်းများစွာကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ရာ ကျွန်းတစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

အလွန် ထူထပ်လွန်းသဖြင့် ဟာကွက်ဟူ၍ မရှိဘဲ ပွတ်တိုက်သံများသာ ကြားရသည်။

နွယ်ပင်ပေါင်း ရာပေါင်းများစွာမှာ လေထဲတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ကာ ချက်ချင်းပင် ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ရန် လာသော လှံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မိစ္ဆာကောင်သည် အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤမိစ္ဆာကောင်သည် သူ၏ တကယ့်ပုံစံကို ပေါ်ပေါက်စေသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ချန်ဖေးကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု အပြစ်ပုံချနေခြင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။

"ဟိန်း!"

ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နဂါးနှင့် ဆင်ဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နဂါးဆင်အင်အားမှာ အဆက်မပြတ် ကျုံ့ဝင်ကာ ပြန်လည် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးမီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ဖေးသည် လက်ထဲရှိ ချန်ယွမ်ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဘုန်း!"

ချင်းချင်း ပတ်လည်ရှိ ကျွန်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ပေါက်ကွဲသည့်နေရာမှ အက်ကြောင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အချို့အပိုင်းများမှာ ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် နစ်မြုပ်သွားသည်။ တုန်ခါလှိုင်းများမှာ အပြင်ဘက်သို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး မြင့်မားသော လှိုင်းလုံးများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ကလက်!"

အစီအရင် လေးခုမှာ အရင်ဆုံး ပြိုကွဲသွားပြီး အလင်းစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဘာမျှမရှိတော့သည့်အထိ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘုန်း!"

ထိုက်ယွီချိုးမှာ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် သွေးမှုန်များ ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းမှာ နောက်သို့ ယိမ်းသွားကာ ဒွာရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျကာ ချက်ချင်း သတိလစ်သွားသည်။

"ဘန်း!"

နွယ်ပင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လှံမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး အနီရောင် မီးတောက်များမှာ အပေါ်သို့ တောက်လောင်လာကာ မငြိမ်းသတ်နိုင်၊ မဖယ်ရှားနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နွယ်ပင်များမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဝေးရှိ မိစ္ဆာကောင်သည် သူ၏ အရှိန်အဝါများ ကျဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် အားနည်းသွားသည်။

တူကူးမန်၏ မျက်နှာမှာ စာရွက်ကဲ့သို့ ဖြူလျော့သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မရည်ရွယ်ဘဲ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ဓားကို ကိုင်ထားသော သူမ၏ ညာဘက်လက်မှာ အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အနည်းငယ် ထိတွေ့လိုက်ရုံဖြင့် အသားနှင့် အရိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ကန်ဝမ်ရှန့်၏ ညာဘက်လက်မှာ ကျိုးပဲ့သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုက ကြိတ်ခြေနေသဖြင့် သူ၏ အတွင်းကလီစာများမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ သွေးများမှာ လည်ချောင်းထဲတွင် ပိတ်ဆို့နေပြီး ကန်ဝမ်ရှန့်မှာ မျိုချလိုက်သည်။

ကန်ဝမ်ရှန့်သည် ချန်ဖေး၏ အခြေအနေကို သိလိုသဖြင့် ရှေ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ လူအများအပြား တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ချန်ဖေးမှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရဘဲ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ကန်ဝမ်ရှန့် မယုံကြည်ပေ။

မီးခိုးများ လွင့်စင်သွားသောအခါ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ ချန်ဖေးပင် ဖြစ်သည်။

သွေးမီးတောက်များမှာ ဆက်လက် တောက်လောင်နေပြီး ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးထွက်နေသော အနာများစွာ ပေါ်လာသည်။ အချို့မှာ ရှေ့မှ နောက်သို့ ထိုးဖောက်သွားသည်။ လူသုံးဦးနှင့် မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်၏ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ၊ ချန်ဖေးပင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ဒဏ်ရာသာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ မျက်ခွံများကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြန်လည် တောက်ပလာပြီး သူ၏ အနာများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အနာများမှာ ထက်ဝက်ကျော် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

ကန်ဝမ်ရှန့်၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်ခါသွားပြီး ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာမျိုး၊ သူ့ကို ရိုက်ချင်သည့်သူသာ ရိုက်ပါစေ၊ ကန်ဝမ်ရှန့်အနေဖြင့်မူ လုံးဝ မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ပေ။

မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်နှင့် အခြားသူ သုံးယောက်၊ အားလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိပြီး ပြိုင်ဘက်မှာမူ ဒဏ်ရာ မရရှိပေ။ တိုက်ခိုက်ရန် အဓိပ္ပာယ် ရှိသေးပါသလား။ ဆက်တိုက်ခိုက်ပါက အားလုံး အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

တူကူးမန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုက်ယွီချိုးကို ဆွဲခေါ်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားသည်။

"မင်းတို့ ပြီးသွားပြီဆို အခု ငါ့အလှည့်ပဲ!"

ချန်ဖေးသည် ကန်ဝမ်ရှန့်နှင့် တူကူးမန်တို့၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်းဓား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စိတ်အာရုံမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပျံ့နှံ့သွားသည့် ဓားဆန္ဒဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး၏ လက်ထဲတွင် သံမဏိ လေးရှည်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လျှပ်စစ်သံလိုက် အရှိန်မြှင့်တင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ဖေးပတ်လည်တွင် အသံထက်မြန်သော အမြည်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အနက်ရောင် မြှားနှစ်စင်းမှာ ချန်ဖေး၏ လက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အသံတိုးတိုးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကန်ဝမ်ရှန့်နှင့် တူကူးမန်တို့၏ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျက်စီးစေသော တားမြစ်ကျင့်စဉ်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ မလျော့ကျဘဲ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ယခုအချိန်တွင် မထွက်ပြေးပါက ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့မည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

ချန်ဖေးသည် အဝေးရှိ လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နောက်သို့ လိုက်ခြင်း မပြုတော့ပေ။ သူသည် သူ၏ နောက်မှ မီတာ ရာပေါင်းများစွာ အထိ ထွက်ပြေးသွားသော မိစ္ဆာကောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ မိစ္ဆာကောင်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်။

ချန်ဖေး ရွေ့လျားသွားသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနာများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျုံ့ဝင်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားတော့သည်။