အခန်း ၄၅၀

အခန်း (၄၅၀) - ကျမ်းစာလိပ်

ချန်ဖေးသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် "ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်" ၏ အကြောင်းအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူသည် ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

ချန်ဖေး၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူသည် ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသည်။

ယခုတွင်မူ ဤသို့ ပြီးပြည့်စုံသွားခြင်းမှာ ကျင့်ကြံမှု၏ ရလဒ်ထက်စာလျှင် ပိတ်ပင်ထားသော မှတ်ဉာဏ်များကို ဉာဏ်ကောင်းစွာဖြင့် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဟိုင်ယွဲ့ဂူ၏ စွမ်းအားမှာ ငြင်းမရနိုင်အောင် ကြီးမားလှပြီး ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ဟိုင်ယွဲ့ဂူ ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှာ လူသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံမှုကို ပိတ်ပင်ခြင်းနှင့် မှတ်ဉာဏ်များကို ပိတ်ဆို့ခြင်းမှာ စမ်းသပ်မှု၏ ချောမွေ့သော တိုးတက်မှုကို အာမခံရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဟိုင်ယွဲ့ဂူ မှော်ရတနာကိုယ်တိုင်ပင် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးသည် ပိတ်ပင်မှုကို ဤသို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ချိုးဖျက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ၊ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွင်းခြင်း မဟုတ်သည့်အတွက် မှော်ရတနာကိုယ်တိုင်ပင် မည်သည့် ထူးခြားချက်ကိုမျှ မရိပ်မိခဲ့ပေ။

‘ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်၊ လေဟုန်စီး အသက်ရှူကျင့်စဉ်၊ ထိတ်လန့်ဖွယ် လေဟုန်စီးစွမ်းအား၊ အံ့မခန်း မျိုချခြင်း ကျင့်စဉ်!’

ချန်ဖေး ယခင်က ကျင့်ကြံခဲ့သော အမျိုးမျိုးသော ကျင့်စဉ်များမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ အကြောင်းမှာ ချန်ဖေး၏ ကျင့်စဉ်များကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အဆုံးမရှိသော ထပ်တလဲလဲ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ မှတ်ဉာဏ် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ချန်ဖေးသည် ကျိရှန်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ လေဟုန်စီး အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ လေဟုန်စီး အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည် အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ထိတ်လန့်ဖွယ် လေဟုန်စီးစွမ်းအားမှာလည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် ချန်ဖေးသည် ဤနေရာတွင် စမ်းသပ်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤကျင့်စဉ်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရနိုင်သော်လည်း ချန်ဖေးအတွက် အကန့်အသတ်ရှိသော အကူအညီသာ ဖြစ်သည်။

ကျင့်စဉ်များကို သိရှိရုံဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဆက်မပြတ် ကြိုးစား ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သည်။ သိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း အသုံးပြုနိုင်သည့် သိုင်းပညာ ရွေ့လျားချက်များနှင့် ကွာခြားသည်။

ဟိုင်ယွဲ့ဂူ မှော်ရတနာသည် ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်များကို ပိတ်ပင်ထားသော်လည်း သူ၏ အခြားမှတ်ဉာဏ်များကိုမူ ပိတ်ပင်မထားခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ချန်ဖေးသည် ကျင့်စဉ်အားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ထားသော နည်းလမ်းများကို ရှင်းလင်းစွာ အမှတ်ရနေသည်။

ချန်ဖေးသည် ရှေ့ရှိ အလင်းရောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် လျှောက်လှမ်းလိုက်ရာ ရေထိ ကိုယ်ဖော့ပညာ၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချန်ဖေး စတင် ပြေးလွှားလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူ၏ အရှိန်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အရှိန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပိုမို မြန်ဆန်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။ ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တိုးတက်မလာသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ တိမ်တက်ကိုယ်ဖော့ပညာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"တိမ်တက်ကိုယ်ဖော့ပညာ" ကို ချန်ဖေးသည် ဖျင်ယင်းခရိုင်တွင် ရှိစဉ်က ပေါ့ပါးသော ကိုယ်ဖော့ပညာများကို ပေါင်းစပ်၍ ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသိုင်းပညာ၏ အထက်တွင် ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်း၌ သူသင်ယူခဲ့သော "ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်း" ရှိသည်။

ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တိမ်တက်ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ ပိုမို အားနည်းသော်လည်း လက်ရှိတွင် ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လုံးဝ ပိတ်ပင်ခံထားရသဖြင့် ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်းကို မည်သို့မျှ အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်များ ရှိခြင်းမှာ ကောင်းသော်လည်း မိမိ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ထက် ကျော်လွန်နေပါက ထိုအရာကောင်းမှာ အဆိုးဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်းကို အတင်းအဓမ္မ အသုံးပြုရန် ကြိုးစားပါက ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်း ချန်ဖေး၏ ခြေထောက်များ ကျိုးသွားနိုင်ပေသည်။

မီးခိုးငွေ့တစ်ခုကဲ့သို့ ချန်ဖေးသည် သစ်ပင်ထိပ်များဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားကာ သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို သာမန်အတိုင်း ချိုးယူပြီး တိုက်ခိုက်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မူလဓားသိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များ ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

မူလဓားသိုင်းမှာ ယွမ်ချန်ဓားကျောင်း၏ အခြေခံ ဓားသိုင်း ဖြစ်သော်လည်း အလွန် အားနည်းလှသည်။ ချန်ဖေးသည် မူလဓားသိုင်းကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေစဉ် ကြယ်တာရာဓားသိုင်း၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက် အမျိုးမျိုးမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကြယ်တာရာဓားသိုင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် အလွန် အထင်ကြီးစရာကောင်းသော ဓားသိုင်းဟု သတ်မှတ်သော်လည်း ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ခံစစ်ဖြစ်သောကြောင့် ချန်ဖေးအနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ်သာ အသုံးပြုနိုင်တော့သည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်း ချန်ဖေးသည် သူ၏ ရှေ့ရှိ တောက်ပနေသော အရာဝတ္ထုကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ကျမ်းစာလိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေး လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လျားကာ ကျမ်းစာလိပ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ဖမ်းယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျောက်တုံးတစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်။ ချန်ဖေးသည် ကျောက်တုံးကို ရှောင်တိမ်းရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ပြီးနောက် ကျမ်းစာလိပ်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

"ကျမ်းစာလိပ်ကို ချထားလိုက် မဟုတ်ရင် ငါတို့ကို ရက်စက်တယ်လို့ မပြောနဲ့!"

ကျိလျန်ရှန် သည် မလှမ်းမကမ်းမှ ချန်ဖေးကို မျက်လုံးပြူးဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်ရှိ အမာရွတ်မှာ ပြောဆိုနေစဉ် ထူးဆန်းစွာ တွန့်လိမ်သွားသည်။ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝေ့ကျားဝမ် မှာ စကားမပြောသော်လည်း ကျိလျန်ရှန်နှင့် အတူတူဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဟိုင်ယွဲ့ဂူမှ ပေးပို့သော သတင်းစကားအရ ဤကျမ်းစာလိပ်များတွင် အမျိုးမျိုးသော သိုင်းပညာများ ပါဝင်သည်။ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် ကျမ်းစာလိပ်များကို အရင် ရှာဖွေပြီး ထိုအတွင်းရှိ ပညာရပ်များကို နားလည်သဘောပေါက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဟိုင်ယွဲ့ဂူသို့ လာရဲသူများမှာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသူများသာ ဖြစ်သည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်အောက်ရှိသူ အနည်းငယ်မှာပင် လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်းတွင် ပါဝင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤလူများထဲမှ မည်သူမျှ သူတို့၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းမှာ အခြားသူများထက် နိမ့်ကျသည်ဟု မခံစားမိကြပေ။ ဟိုင်ယွဲ့ဆရာကြီး ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် လူသားများသည် မမျှတသော အခွင့်အရေးများဖြင့် မွေးဖွားလာကြသည်။ လူအများစုမှာ မိမိတို့၏ နောက်ခံအင်အားမှာ အခြားသူများထက် နိမ့်ကျသဖြင့် ကျင့်စဉ်နှင့် အရင်းအမြစ်များတွင် ကြီးမားသော အားနည်းချက် ရှိသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

အကယ်၍ လူတိုင်းကို တန်းတူ စတင်သည့်နေရာတွင် ထားလိုက်ပါက မည်သူမျှ အခြားသူများထက် နိမ့်ကျမည်ဟု ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။ ကျမ်းစာလိပ်ကို အရင် ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး အတွင်းရှိ ပညာရပ်များကို လေ့လာခြင်းက အစောပိုင်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိမ့်မည်။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း "တစ်လှမ်း ကြိုတင်ရောက်ခြင်းက ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကြိုတင်ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်" ဟူသည့်အတိုင်း ဤစည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ပိုမို သန်မာလာရန် အရေးကြီးမှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။

ချန်ဖေးသည် ကျိလျန်ရှန်နှင့် ဝေ့ကျားဝမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျမ်းစာလိပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကျမ်းစာလိပ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ချန်ဖေး၏ နဖူးဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ချန်ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျမ်းစာလိပ်မှာ ချန်ဖေး၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ပေါ်လွင်နေသည်။

"မင်း အသေခံချင်နေတာပဲ!"

ချန်ဖေးက သူ၏ သတိပေးချက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျမ်းစာလိပ်ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျိလျန်ရှန်မှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝေ့ကျားဝမ်မှာလည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရောင်များ တောက်ပလာသည်။

ထိုနှစ်ယောက်မှာ ချန်ဖေးက ကျမ်းစာလိပ်ကို သင်ယူပြီးသွားသည်အား သိသော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မရပ်တန့်သွားဘဲ၊ ပိုမို ပြင်းထန်စွာပင် ချန်ဖေးဆီသို့ အလောတကြီး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ ပညာရပ်ကို သင်ယူပြီးခါစတွင် အချိန်တိုအတွင်း အသုံးပြုနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျိလျန်ရှန်မှာ လက်စားချေတတ်သော သဘာဝဖြင့် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ယခင်က သူ့ကို စော်ကားခဲ့သူ မည်သူ့ကိုမျှ သူ လက်မလွှတ်ခဲ့ပေ။ သူသည် တစ်မိသားစုလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းလေ့ရှိသည်။

အသေးအဖွဲ ကိစ္စများအတွက်ပင် ကျိလျန်ရှန်သည် အနည်းဆုံး ထိုသူကို ကိုယ်အင်္ဂါ ချို့ယွင်းသွားအောင် လုပ်ဆောင်ပြီး များသောအားဖြင့်မူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် သတ်ဖြတ်လေ့ ရှိသည်။ သူ၏ အထွတ်အထိပ် ကာလတွင် ကျိလျန်ရှန်သည် တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းတွင် လူတစ်ထောင်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သွေးမြေကျစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဟိုင်ယွဲ့ဂူ၏ စည်းမျဉ်းများအရ အကယ်၍ အသစ်ရရှိသော ကျမ်းစာလိပ်ကို ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ လက်မခံရသေးဘဲ ထိုသူကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါက သို့မဟုတ် ဟိုင်ယွဲ့ဂူမှ နှင်ထုတ်လိုက်ပါက ကျမ်းစာလိပ်မှာ ပြန်လည် ထွက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ယခု သူတို့မှာ အများရှေ့ရော၊ လျှို့ဝှက်စွာပါ ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်ရာ ကျိလျန်ရှန်အနေဖြင့် ချန်ဖေးကို လွယ်လွယ်ဖြင့် လက်လွှတ်ပေးရန် အကြောင်းမရှိပေ။

ကျိလျန်ရှန်သည် ချန်ဖေးကို လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်းတွင် အသစ်စာရင်းဝင်သော တစ်ဆယ့်လေးမြောက် အဖွဲ့ဝင်ဟု သိရှိထားသော်လည်း ယခုအခါ လူတိုင်းမှာ ကျင့်ကြံမှုမရှိ၊ သိုင်းပညာမရှိသော သာမန်လူများ ဖြစ်နေကြသည်။ လျှို့ဝှက်နဂါးနှင့် ဖီးနစ်စာရင်းဝင် ဖြစ်နေပါက ဘာဖြစ်သနည်း။ အခြားတစ်ဖက်မှာ စာရင်းဝင် ဖြစ်နေသောကြောင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထွက်ခွာသွားပါက ဟိုင်ယွဲ့ဂူသို့ လာရန် မလိုတော့ပေ။ အပြင်တွင်ပင် ငြိမ်ငြိမ်လေး နေနိုင်သည်။

လူနှစ်ဦးမှာ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းတွင် တွေ့ဆုံသောအခါ အစောပိုင်း ကာလတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ အရေအတွက်နှင့် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေးသည် ကျိလျန်ရှန်နှင့် အခြားသူတို့ ပြေးလာခြင်းအပေါ် တုံ့ပြန်မှု မရှိဘဲ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော ကျင့်စဉ်ကိုသာ ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှုနေသည်။

ဝိညာဉ်ကြံ့လက်ညှိုးမှာ ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရောက်ရှိသောအခါတွင် ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန်နှင့် စစ်မှန်သော ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အကျိုးရှိသည်။

ယခင်က ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်းကဲ့သို့ပင် စစ်မှန်သော တပည့်များ ကျင့်ကြံသော ကျုံးယွမ်ဓားသိုင်း သို့မဟုတ် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ဓားအားလုံးတွင် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ကျင့်စဉ်များ ရှိကြသည်။ စစ်မှန်သော တပည့်များ၏ ခွန်အားမှာ သာမန် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေခြင်းမှာ ဤကျင့်စဉ်များကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟိုင်ယွဲ့ဂူအတွင်း ဝင်ရောက်လာသူများမှာ အလွန် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဤဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ရန် အချိန်တစ်ခု လိုအပ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန် နည်းပါးလှသည်။

ချန်ဖေး ထွက်မပြေးဘဲ သူတို့အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိလျန်ရှန်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤအမူအရာမှာ ပြင်းထန်သော မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သူတို့မှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပြီး အဖိုးတန်မှု မရှိဟု ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်နှင့် သံသယဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်သည့် ဟန်ဆောင်မှုသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ ဟိုင်ယွဲ့ဂူ၏ စည်းမျဉ်းများမှာ ဤအချိန်တွင် ကွဲပြားနေပြီး ကျင့်ကြံမှုနှင့် သိုင်းပညာများတွင် ကန့်သတ်ချက်များ မရှိပါက ကျိလျန်ရှန်မှာ ပြန်လည် စဉ်းစားရန် လိုအပ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချို့သော အထွတ်အထိပ် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များမှာ အလွန် ပုံမှန်မဟုတ်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး ကျိလျန်ရှန်မှာ ထိုကဲ့သို့သောသူ အချို့နှင့်ပင် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ခွန်အားမျိုးမှာ သာမန် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏ လက်လှမ်းမီနိုင်စွမ်းထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ဟိုင်ယွဲ့ဂူ၏ စည်းမျဉ်းများ ဖြစ်ပြီး လူတိုင်း ဝင်ရောက်လာသည်မှာ ခဏတာမျှသာ ရှိသေးသည်။ လူတိုင်းမှာ သာမန်ခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး ကျင့်ကြံမှု လုံးဝ မရှိကြပေ။ ဤပုံစံမှာ သူတို့နှစ်ဦးကို အံ့အားသင့်စေပြီး သံသယဖြစ်စေရန်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့ တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်သည် မဟုတ်လော။

ကျိလျန်ရှန်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ဆိုးရွားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လှမ်းကာ ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ချန်ဖေး၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဝေ့ကျားဝမ် မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်တုံးကို ချန်ဖေး၏ မျက်နှာဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ဗလာလက်ဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရန် အချိန်ယူရသော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် သာမန်လူများအတွက် ချွန်ထက်သောအရာဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို ထိခိုက်စေရန်မှာ တစ်ခဏမျှသာ ကြာသည်။ ထို့ကြောင့် ကျိလျန်ရှန်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါမှာ ယခင်က ထိုကဲ့သို့သော ကျောက်တုံးများကို သူတို့၏ လက်နက်များအဖြစ် အသုံးပြုရန် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

ချန်ဖေး ကိုင်ဆောင်ထားသော သစ်ကိုင်းအတွက်မူ ကျိလျန်ရှန်နှင့် အခြားလူတစ်ယောက်ကို လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။ အကယ်၍ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်ပါက ပျံသန်းနေသော ပန်း သို့မဟုတ် ခူးဆွတ်ထားသော အရွက်ကိုပင် လူတစ်ယောက်ကို ထိခိုက်စေရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ဘာဖြစ်နေသနည်း။ သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းမှာ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ် ရှိသနည်း။ လုံးဝ ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ အာရုံကို စိတ်ထဲမှ လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး ကျိလျန်ရှန်နှင့် အခြားသူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြည့်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ သစ်ကိုင်းကို သာမန်အတိုင်း လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

"ဘုန်း!"

အသံတိုးတိုးဖြင့် ကျိလျန်ရှန်နှင့် ဝေ့ကျားဝမ်တို့၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်တုံးများမှာ ကွဲကြေသွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ စွမ်းအားကြောင့် တောင့်တင်းသွားသည်။ ချန်ဖေးသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ သစ်ကိုင်းဖြင့် ကျိလျန်ရှန်နှင့် ဝေ့ကျားဝမ်တို့၏ လည်ပင်းကို ရည်ရွယ်၍ အဝိုင်းပုံစံ ဆွဲလိုက်သည်။

ချန်ဖေးတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မရှိဘဲ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းပညာများဖြင့် လက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများအပေါ် မူတည်၍ သင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သစ်ကိုင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ကြယ်တာရာဓားသိုင်း၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးမှာ လူနှစ်ယောက်၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်သေးသည်။

"လက်မြှောက်လိုက်!"

သစ်ကိုင်းများ ခုတ်ဖြတ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိလျန်ရှန်မှာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘေးရှိ ဝေ့ကျားဝမ်မှာလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သစ်ကိုင်းတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ သေစေနိုင်သော ဓားတစ်လက် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့မှာ တစ်နေ့နေ့တွင် သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်သွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။

"ဇပ်!"

ကျိလျန်ရှန်နှင့် ဝေ့ကျားဝမ်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတို့၏ လျင်မြန်ပြီး ပြတ်သားသော လက်မြှောက်ခြင်းက သူတို့ကို ဟိုင်ယွဲ့ဂူမှ ထွက်ခွာသွားစေခဲ့သည်။