အခန်း (၄၉၁-၄၉၂)

အခန်း ၄၉၁

【ခွင့်ပြုချက် · အချိန်စီးဆင်းမှု ထိန်းညှိခြင်း】

စနစ်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ထက်တွင် အရောင်အသွေးစုံလင်သော လှိုင်းလုံးများ ထကြွပေါ်ပေါက်လာလေ၏။

ရဲချီယန်က ခွင့်ပြုချက်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ထိုလှိုင်းလုံးနှစ်ခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်တူကျသွားလေတော့သည်။

ဤအချိန်လေး၌ပင် မတူညီသော ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ အချိန်စီးဆင်းမှုသည် အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုနိုင်သည့်အထိ အချိုးကျ ထိန်းညှိပြီးသား ဖြစ်သွားချေပြီ။

ဤသည်မှာ ရဲချီယန် ဝယ်ယူပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဤခွင့်ပြုချက်ကို အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထိန်းညှိမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ယခင်က ရှိနေခဲ့သော 【ဆက်သွယ်၍မရနိုင်ပါ】 ဆိုသည့် သတိပေးချက်လေးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

သူက ခဏတာမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် သူငယ်ချင်းစာရင်းထဲမှ လူတစ်ယောက်ထံသို့ သတင်းစကား တစ်ခွန်းကို ပေးပို့လိုက်လေ၏။

【"ဘီ... ဘီ..."】

တစ်ဖက်လူထံမှ အကြောင်းပြန်စာတစ်ခု ဝင်လာရန် သူ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းလိုက်ရခြင်း မရှိပေ။

【"ဝါး... အစ်ကိုချီယန်လား၊ ကျွန်မကို ဘယ်လိုဆက်သွယ်လိုက်တာလဲ။ အရင်က လုံးဝဆက်သွယ်လို့ မရခဲ့ဘူးရှင့်။ ဒါက ပိတ်ဆို့ထားတာတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဆိုတဲ့ သဘောလား"】

ဆော်လမွန် မြို့တော်ရှိ ကျောက်လင်သည် မုန်တိုင်းဘေးမှ ရှောင်ရှားရန် အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အနောက်ဘက်၌ ပုန်းအောင်းနေလျက်ရှိ၏။

ချက်ဘောက်စ်ဖွင့်ထားသော တက်ဘလက်ကို ကိုင်ထားရင်း သူမက ရဲချီယန်ထံသို့ စာပြန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ဘေးနား၌ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်အချို့ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ပြာအချို့လည်း ရှိနေသေး၏။

【"အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ရွေးချယ်စရာထဲကနေ ဝယ်ထားတဲ့ ခွင့်ပြုချက်တစ်ခုပါ"】

【"အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ရွေးချယ်စရာတွေထဲမှာ ဒီလိုမျိုးတွေပါ ဝယ်လို့ရတာလား။ အာ... ဟုတ်သားပဲ အစ်ကိုချီယန်၊ စောစောက ဒီမှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွန်မ ပြောပြချင်နေတာ..."】

အချိန်စီးဆင်းမှု ကွာဟချက်ကြောင့် စနစ် နှောင့်ယှက်ခံရပြီးနောက် သတိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာချိန်မှစ၍ ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်၌ ဆယ်မိနစ်မျှပင် မကြာသေးသော်လည်း ဆော်လမွန် မြို့တော်တွင်မူ တစ်နာရီခွဲနီးပါးခန့် အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ကျောက်လင်၏ ရှင်းပြချက်များမှတစ်ဆင့် ဆော်လမွန် မြို့တော်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ရဲချီယန် သိရှိသွားလေ၏။

ကျောက်လင်က အများကြီး မသိလှသော်လည်း ဖန်ဟော့က သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို ဆက်သွယ်ရေး နားကြပ်များ ဝေငှပေးထားခဲ့လေသည်။

ပါးစပ်ဖွာတတ်သော လင်းယို့က ထိုနားကြပ်ထဲတွင် စကားအပြောဆုံးသူပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် တတိယထပ်နှင့် စတုတ္ထထပ်ရှိ အခြေအနေများကိုလည်း သိရှိနေခဲ့၏။

ဥပမာအားဖြင့် ရှာယာက 【လေပြင်း】 ဟု အမည်ရသည့် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားကို စိန်ခေါ်ခဲ့ပြီးနောက် ထိုနတ်ဘုရား၏ ကာကွယ်မှုများကို ချိုးဖျက်ပစ်ခဲ့သည့်ကိစ္စမျိုးပင်။

သို့မဟုတ် စစ်ကြောရေးခုံရုံး၏ တရားသူကြီးချုပ် ကျောက်ရှီးက စက်ယန္တရားနဂါးကြီးကို ဆင့်ခေါ်ကာ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားများကို ရရှိထားသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် နတ်ဘုရားကို ထက်ပိုင်းကိုက်ဖြတ်ပြီးနောက် အချိန်အတန်ကြာ ဝါးစားခဲ့သည့် ကိစ္စမျိုး။

ထို့ပြင် မွန်ရိုးဂျီနာက တတိယထပ်တွင် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှတစ်ဆင့် မှော်ဝင်သတ္တဝါ အမြောက်အမြားကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည့်ကိစ္စမျိုး။

ထို့နောက် ရာသီခွင် ကတ်ပြား ပိုင်ရှင် ဝူယွမ်ရှန်းက သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် မင်းသားတစ်ပါးကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းလိုက်သည့်ကိစ္စမျိုး...

အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ပတ်သက်သော ဤကဲ့သို့သော သတင်းအကြောင်းအရာများသည် အများအားဖြင့် သတင်းကောင်းများသာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤသတင်းကောင်းများသည် ဆော်လမွန် မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ စစ်မြေပြင်အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက များများစားစား မဟုတ်လှချေ။

စစ်ပွဲ၏ ယေဘုယျအခြေအနေမှာ အရေးနိမ့်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား။

နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသော သူတို့ကဲ့သို့ လူများအတွက် ဤစွမ်းအားသည် သူတို့၏ ဂုဏ်ပုဒ်များအတွက် အထူးတိုက်ခိုက်မှုများကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည့် အရာမျိုး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သာမန်လူများအတွက်မူ နတ်ဘုရားစွမ်းအားက သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များအား ယူဆောင်လာပေးသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့် စွမ်းရည်မြှင့်တင်မှုများမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

ကျူရှင်းထူက လူသားများကို ကြယ်တာရာများ၏ စွမ်းအားများ ထောက်ပံ့ပေးထားခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုအဆင့်တွင်သာ ဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

【"အစ်ကိုချီယန်၊ ကျွန်မတို့ ရှုံးတော့မှာလား"】

ကျောက်လင်က အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းချောင်းကြည့်လိုက်ရင်း သူမ၏စကားသံ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရောယှက်နေလေ၏။

【"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာအခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ"】

【"အခုချိန်ကို ပြောတာလား"】

【"ဒါပေါ့"】

【"ဟီးဟီး... တကယ့်ကို အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ နားမလည်ပေမယ့် ဒီတစ်ခါကံကောင်းမှုက အခုချိန်ထိ အကောင်းဆုံးဖြစ်နေတယ် ဟီးဟီး... အရင်တစ်ခေါက်က သေခါနီးဖြစ်ပြီးမှ ရခဲ့တဲ့ ကံကောင်းမှုထက်တောင် နည်းနည်းလေး ပိုကောင်းနေသေးတယ်"】

【"ဒါဆိုရင်လည်း ပြီးတာပဲလေ"】

ရဲချီယန်၏ လက်ချောင်းများက စားပွဲခုံကို ခပ်ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်လေ၏။

【"ဒီနေ့ မင်းရဲ့ကံကြမ္မာက အဲ့ဒီလောက်တောင် ကောင်းနေမှတော့ မင်းတို့ရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"】

【"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ အာ... အစ်ကိုချီယန်၊ ကျွန်မအနားမှာ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေ ပေါ်လာပြီ၊ သူတို့ကို အလစ်အငိုက် သွားတိုက်ခိုက်လိုက်ဦးမယ် ဟီးဟီး"】

စကားပြောဆိုမှု အဆုံးသတ်သွားပြီးနောက် ရဲချီယန်က အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်လေတော့သည်။

သူက မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်၏။

သူ၏ ကျန်ရှိနေသေးသော ကိုယ်ခံစွမ်းအားများကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၁၅၅ (အတုအယောင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သည့် အခြေအနေ)】

ဤမျှများပြားသော ကိုယ်ခံစွမ်းအားများ ရှိနေသော်လည်း သူက အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသေးကြောင်းကို ခံစားနေရဆဲပင်။

ဤအခြေအနေပြ စာသားက ဖော်ပြနေသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

အတုအယောင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်း။

မရဏလေး ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည့် ဤအံ့ဖွယ်စွမ်းရည်မှာ အစစ်အမှန် ကိုယ်ခံစွမ်းအားများ မဟုတ်ဘဲ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် အကန့်အသတ်ကျော်လွန် သုံးစွဲထားခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကိုယ်ခံစွမ်းအား ၁၅၅ မှတ်သည် ခဏတာအတွင်း တိုးလာမည်မဟုတ်ဘဲ လျော့ကျသွားရန်သာ ရှိတော့၏။

"ကျောက်လင်မှာ ကံကောင်းခြင်းတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတော့ ဆော်လမွန် မြို့တော်မှာ ဘာပြဿနာမှ ရှိမလာသင့်တော့ဘူး"

"ဟင်း... တာဝန်ကလည်း အောင်အောင်မြင်မြင် ပြီးမြောက်သွားနိုင်လောက်ပါတယ်လေ"

သူ၏ မျက်ခွံများက တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာလေတော့သည်။

ရဲချီယန်က စားပွဲခုံပေါ်၌ မှောက်အိပ်လိုက်ကာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဖြစ်နိုင်လောက်ပါတယ်..."

————

"...ချွတ်"

လေပြင်းများကြားထဲ၌။

ရှာယာသည် သူမ ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သော်လည်း အဆက်မပြတ် ပြန်လည်စုစည်းနေသည့် 【လေပြင်း】 ကို ကြည့်ရှုရင်း မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေ၏။

"လူသား... မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုမျိုးစွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ။ ပြောင်းပြန်လှန်ထားတဲ့ အသက်သစ်ပင်လား။ ဘုရားမဲ့ဝါဒလား။ ရထားမောင်းနှင်သူဆိုတဲ့ တည်ရှိမှုက ယုတ္တိမတန်သလိုပဲ စနစ်ဆိုတဲ့ တည်ရှိမှုလိုမျိုး လွင်တီးခေါင်ပြင်မှာ မရှိသင့်တဲ့အရာတွေပဲ"

【လေပြင်း】 က သူမအပေါ်သို့ တိုက်ခိုက်မှု မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်တမန် ကိုးပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စစ်အခင်းအကျင်းက သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဝန်းရံပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်မျှလောက်အထိ ပြန်လည်စုစည်းခဲ့ရသနည်း။ 【လေပြင်း】 ကိုယ်တိုင်ပင် မမှတ်မိနိုင်တော့ချေ။

ဤလူသား၏ စွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လွန်းကြောင်းကိုသာ သူ သိရှိထား၏။ သိပ်မကြာသေးမီကမှ လေပြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သော 【အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား】 တစ်ပါး ဖြစ်သည့် သူပင် တစ်ခါမှ မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

"နှမြောစရာပဲ၊ ဒီနေရာက လွင်တီးခေါင်ပြင် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက အဆုံးအစမရှိသလို ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ရဲ့ လေပြင်းကလည်း တိုက်ခတ်နေဆဲပဲ။ မင်းမှာ ဘယ်လိုစွမ်းအားတွေပဲ ရှိနေပါစေ၊ ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို မင်း တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"လူစကားပြောတာ ပိုပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာပါလား။ သူ့ကို ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်၊ ငါ့အတွက် တိတ်တိတ်နေခိုင်းစမ်း"

ကောင်းကင်တမန် ကိုးပါးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြလေ၏။

တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းလာသော 【လေပြင်း】 ကို ထပ်မံ ချေမှုန်းပစ်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ရှာယာ၏ အနားသို့ ရောက်လာကာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်ခရာကို ရှာယာ့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

"..."

"ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကို အသုံးပြုရမယ်ပေါ့"

"မင်းတို့က တကယ့်ကို ဘာမဆို လုပ်တတ်ကြတာပဲ..."

ရှာယာက ထိုခရာကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ခဏတာမျှ ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။

"...ဒီလိုလုပ်တာက ကျူရှင်းထူ ပြောခဲ့တဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

သူမက 【လေပြင်း】 ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း 【ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်】 ကိုမူ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ် မရောက်လာမီ ဤကမ္ဘာကြီးကို ကမ္ဘာပျက်ကပ်အဖြစ် သူမ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဤသည်မှာလည်း အစောပိုင်းက ကျူရှင်းထူ သူမကို ပြောပြခဲ့သော နည်းလမ်းဖြစ်သလို 【ကံကြမ္မာ၏ ရွေးချယ်မှု】 လည်း ဖြစ်ပေသည်။

"လူသား... မင်း..."

【လေပြင်း】 က ထပ်မံ၍ ပြန်လည်စုစည်းလာပြန်၏။

ရှာယာက အက်ဖ် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ လှပလွန်းသော ထိုမျက်နှာကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ပါးရိုက်ချလိုက်လေတော့သည်။

"မင်း"

ဖြန်း။

နောက်ထပ် ပါးရိုက်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မင်းလောက် အားနည်းတဲ့ အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားဆိုတာ ငါ အခုမှပဲ မြင်ဖူးတော့တယ်"

"ဘာစွမ်းဆောင်ရည်မှ မရှိတာတောင် ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို သယ်ဆောင်လာနိုင်သေးတာပဲ"

"ဒါကြောင့်လည်း မင်းလိုအရာမျိုးတွေကို ငါ မုန်းတာ"

သူမက 【လေပြင်း】 ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းပစ်လိုက်လေ၏။

သွေးမရှိသလို အသားလည်း မရှိပေ။ ဗလာကျင်းနေကာ မည်သည့်အရာမှ ရှိမနေချေ။

"မင်းကို နောက်ထပ် အကြိမ်တစ်ရာလောက် သတ်ပစ်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကိုယ်မင်း ပြန်စုစည်းလာအောင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား"

တစ်နေ့နှင့် တစ်ည။

ဆော်လမွန် မြို့တော်၏ စစ်ပွဲသည် နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်မားဆုံးသော အထွတ်အထိပ် အခြေအနေဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်သည် ရောက်ရှိလာတော့မည့် ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို ကိုယ်စားပြုနေသော အခိုက်အတန့်လည်း ဖြစ်ပေ၏။

လူသားများက ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြသည်။

သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များကမူ စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေကြ၏။

ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်၏ လေပြင်းက ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို သယ်ဆောင်သွားပေလိမ့်မည်။

သူ့ကို... မတားဆီးနိုင်တော့ဘူးလား။

"..."

ကျောက်ရှီး၏ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါးကြီး၏ အစွန်းတစ်ဖက်၌ ဖုံးကွယ်နေသော လက်စွပ်ကွင်းတစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

"သူ့ကို ဒီနေရာကို ခေါ်လိုက်ရမလား"

"ငါသာ ကျရှုံးသွားခဲ့ရင်... သူ့ကိုပါ ဆွဲထည့်သလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့..."

"..."

သေးသွယ်လှပသော တရားသူကြီးချုပ် ကျောက်ရှီးက သူမ၏ စနစ် အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။

သူငယ်ချင်းစာရင်းထဲ၌ အထူး Follow ပြုလုပ်ထားသော တစ်ခုတည်းသော အမည်လေးကို သူမ နှိပ်လိုက်၏။

【ရဲချီယန်】

သူမ၏ 【မဟာမိတ်】။

အခန်း ၄၉၂

【"ရဲချီယန်..."】

အချိန်စီးဆင်းမှု ထိန်းညှိခြင်း ခွင့်ပြုချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျောက်ရှီးထံမှ သတင်းစကားတစ်ခု ဝင်လာခဲ့လေ၏။

【"ဆော်လမွန် မြို့တော်က ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်"】

【"ဒါကို တားဆီးဖို့ ငါ့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ တကယ်လုပ်နိုင်မလားဆိုတာတော့ ငါလည်း မသိဘူး"】

【"ဒီကိစ္စအတွက် မင်းရဲ့အကူအညီလိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျရှုံးသွားခဲ့ရင်တော့ မင်းလည်း ဒီဆော်လမွန် မြို့တော်မှာ ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ငါ မင်းကို အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းပါဘူး။ ရွေးချယ်ခွင့်က မင်းဆီမှာပဲ ရှိပါတယ်"】

【မဟာမိတ် အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်】 လေးမှာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်သွားချေပြီ။

သို့သော်လည်း ရဲချီယန်ထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။

"ဟုတ်သားပဲ၊ အစကတည်းက ဒီလိုအန္တရာယ်များတဲ့ ကိစ္စမျိုးမှာ သူ ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ မသင့်တော်ခဲ့ပါဘူးလေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှု သက်သက်ပါပဲ"

သူမက မျက်လွှာကို တည်ငြိမ်စွာ ပင့်မလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့တည့်တည့်ရှိ အဆုံးအစမရှိသော သွေးပင်လယ်ကြီးနှင့် ထိုအထဲမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေသော သွေးရောင် မကောင်းဆိုးဝါးများကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်လေ၏။

"တကယ့်ကို အဆုံးအစ မရှိတာပဲ"

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးများသည် ဆော်လမွန် မြို့တော်ဆီသို့ မနားတမ်း ဦးတည်ချီတက်လာနေကြလေ၏။

"ဟူး..."

သွေးပင်လယ်ကြီး၏ အထက်ပိုင်း၌ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခါစဖြစ်သော သွေးနတ်ဘုရားသည် ကျောက်ရှီးနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မှ ရှိမနေတော့ချေ။

တရားစီရင်ခြင်း စွမ်းအားက သူအတွက် အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်လွန်းနေခဲ့၏။ အကယ်၍ မကောင်းမှုဆိုသည့် သဘောတရား မရှိသော အခြား အဆင့် A နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါးသာ ဆိုလျှင် ကျောက်ရှီးကို ဤမျှအထိ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

အချိန်ဆွဲရန်။ ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ် ရောက်ရှိလာသည်အထိ အချိန်ဆွဲထားရန်ပင်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူတွင် ထွက်ခွာသွားနိုင်သည့် နည်းလမ်းရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤလူသားများထဲတွင် ကမ္ဘာကြီး၏ ပိတ်ဆို့မှုမှ ရုန်းထွက်ကာ ဆော်လမွန် မြို့တော်မှ လွတ်မြောက်သွားနိုင်မည့်သူ မည်မျှပင် ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ ထောင်ချောက်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်၏ ထောင်ချောက်တစ်ခု။

ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်ရှိ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များနှင့် ဆော်လမွန် မြို့တော်ရှိ လူသားများကို အလဲအလှယ် လုပ်ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

သွေးနတ်ဘုရားက ဆန္ဒမပါခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူသည် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား၏ ဘုရားကျောင်းတော် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။

အဆိုးဆုံးအခြေအနေ၌ပင် သူက အခြားကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားကာ သူ၏ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တည်ထောင်နိုင်သေး၏။

ထို့ပြင် ဤမျှများပြားသော ရထားမောင်းနှင်သူ အုပ်စုကြီးသာ သေဆုံးသွားပါက ရထားစနစ်၏ အခွင့်အာဏာမှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် လွင်တီးခေါင်ပြင်အတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သော်ငြား နတ်ဘုရားများ၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုကို အခြားသော ဘူတာရုံကမ္ဘာများဆီသို့ ပျံ့နှံ့စေရန်မှာ ပိုမို လွယ်ကူသွားပေမည်။

"တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြစ်တင်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း မင်းတို့ဆီကို အခွင့်အာဏာတွေ လိုလိုလားလား ရောင်းချပေးခဲ့တဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ရထားစနစ်ကိုသာ အပြစ်တင်လိုက်ကြတော့"

ဆော်လမွန် မြို့တော်၏ တတိယထပ်။

ယဇ်ပူဇော်ရာ ယဇ်ပလ္လင်။

မွန်ရိုးဂျီနာက ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားကာ ဆင့်ခေါ်ထားသော မှော်ဝင်သတ္တဝါ အမြောက်အမြားက အသစ်ထပ်တိုးလာသော သွေးရောင် မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြလေ၏။

သူမက ယဇ်ပလ္လင်၏ အလယ်ဗဟို၌ ရပ်နေရင်း အတွေးနယ်လွန်နေဟန် ရှိသည်။

"လူလိမ်မ... ဘုရားစူး ကတ်ပြားကနေတစ်ဆင့် ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို တားဆီးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလား"

သူမ၏ အသံမှာ မကျယ်လောင်လှသလို မည်သည့် ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကိုမျှလည်း အသုံးမပြုထားသော်လည်း ထိုစကားသံသည် ကျူရှင်းထူ၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

"ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကို မှတ်မိသေးလား။ အဲ့ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဆီမီးအိမ်ထဲမှာ ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ရဲ့ မီးတောက်ကို ထွန်းညှိခဲ့တယ်လေ"

"အခု ဟို 【လေပြင်း】 ကလည်း အဲ့ဒီဆီမီးအိမ်နဲ့ တူတူပဲ။ သူ့ကို လုံးဝ ငြိမ်းသတ်ပစ်ဖို့ လိုအပ်တယ်"

"【လေပြင်း】 က ရှာယာရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးဆိုပေမဲ့ သူ့နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာက လွင်တီးခေါင်ပြင် တစ်ခုလုံးက လေပြင်းတွေပဲ"

"လွင်တီးခေါင်ပြင်က လေပြင်းတွေ ရပ်တန့်မသွားသရွေ့ သူက အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ အသစ်မွေးဖွားလာတဲ့ သူ့လို 【အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား】 တစ်ပါးအတွက် အခုလိုအချိန်ကာလမျိုးက သူ့နောက်ကွယ်က လေပြင်းတွေ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခတ်နေတဲ့ အချိန်နဲ့ အတိအကျကို တိုက်ဆိုင်နေတာ"

"ဒီလို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုက သူကိုယ်တိုင်တောင် မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ"

မွန်ရိုးဂျီနာက သူမ၏ တောင်ဝှေးဓားကို လှည့်ကွေးလိုက်ရင်း ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ မှော်အစီအရင်များကို ဆက်လက် ပုံဖော်နေလေ၏။

"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သူ့ကို လွင်တီးခေါင်ပြင်နဲ့ လုံးဝ သီးခြားခွဲထုတ်လိုက်ပြီး လွင်တီးခေါင်ပြင်က လေပြင်းနဲ့ သူရဲ့ အကြောင်းအကျိုးဆက်စပ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်နိုင်သရွေ့ ဒီ 【လေပြင်း】 ဟာ တကယ် သေဆုံးသွားနိုင်တယ်ပေါ့"

"...အယ်"

"အယ် ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဒါက စဉ်းစားရခက်နေလို့လား"

ကျူရှင်းထူ၏ မျက်နှာထက်၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ဂျီနာ... မင်းက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ဒါဆိုရင် မင်း အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်မလား"

"မလုပ်နိုင်ဘူး"

"ဘာ"

"ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမျိုးက အစကနေပြန်ပြီး သုတေသန လုပ်ဖို့လိုတယ်။ အချိန် လုံလုံလောက်လောက် မရှိဘူး"

"..."

"ထားလိုက်တော့၊ ထွက်ပြေးဖို့သာ ပြင်ထားပေတော့။ ဒီအဖြစ်အပျက်ကို ကျရှုံးမှုတစ်ခုအဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်လိုက်တော့။ ငါက ဆော်လမွန် မြို့တော်ရဲ့ ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို မတားဆီးနိုင်ပေမဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ရထားမောင်းနှင်သူ အများစုကို ခေါ်ဆောင်သွားဖို့တော့ တတ်နိုင်ပါသေးတယ်"

မွန်ရိုးဂျီနာ၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှာ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။

ကျူရှင်းထူက ကံကြမ္မာ၏ တီးတိုးသံများကို ကြားလိုက်ရသည့် အစောပိုင်းအချိန်ကတည်းက သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းခြင်းနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခြင်း။

ဤစစ်ပွဲ၏ ထူးဆန်းမှုများကို သူမ ခံစားသိရှိနေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လွင်တီးခေါင်ပြင်၏ လေပြင်းမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လွန်းနေခဲ့သည်။

ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်မှ လူများကလည်း ဤအချိန်ကို အတိအကျ ရွေးချယ်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြ၏။

ထိုအရာနှစ်ခုကြားတွင် ဆက်စပ်မှု မရှိပါဘူးဟု သူမ လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

မွန်ရိုးဂျီနာက ကံကြမ္မာကို လိမ်ကောက်ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

မဟုတ်ပေ၊ သူမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ချေ။

မည်သူကမျှ ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ကို လက်ခံမည်မဟုတ်သလို မည်သူကမျှလည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ သေဆုံးခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ရထားမောင်းနှင်သူများမှာ လွတ်လပ်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

မည်သည့် စွမ်းရည်များ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းကိရိယာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါစေ သူတို့ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ထို့ပြင် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သူတို့က ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်သလို ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း အရှုံးပေးစွန့်လွှတ်လိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

ရှေ့သို့ ချီတက်ကြသည်။ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းမှာ ပိတ်ဆို့နေခဲ့၏။

သို့တိုင်အောင် ထိုအဟန့်အတားကို ရိုက်ချိုး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မလားဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးပြုရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

လင်းယို့က နဂါးကမ္ဘာမှ နှစ်သိန်းချီ သက်တမ်းရှိသော နဂါးဘိုးဘေးကြီးတစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်၏ လေပြင်းကို နဂါးမှော်ပညာများ အသုံးပြု၍ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ စစ်ဆေးစေခဲ့လေ၏။

ဖန်ဟော့၏ ကွပ်ကဲရေးစခန်းတွင်လည်း ဆော်လမွန် မြို့တော်ရှိ သယံဇာတ အရင်းအမြစ် အားလုံးနှင့် အသုံးပြုနိုင်သော ပစ္စည်းကိရိယာ မှန်သမျှကို ပိုမိုများပြားသော လူများ ရှင်သန်နိုင်စေရန်အတွက် အကောင်းမွန်ဆုံးသော နည်းလမ်းများဖြင့် သူက အသုံးချနေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ရှိသေးသည်။

ဤစစ်မြေပြင်ပေါ်၌ ထိပ်တန်းအဆင့် ရထားမောင်းနှင်သူများ ဆိုသည်မှာ အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်းမှ လူများသာ လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

လေဟာနယ်ကို ခွဲဖြတ်နိုင်သော ပျံသန်းနေသည့် ဓားများ။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကိန်းဂဏန်း မှော်ပညာများ။

...

လူတိုင်းက ယခုအချိန်လေးတွင် တူညီသော အရာတစ်ခုကိုသာ လုပ်ဆောင်နေကြလေ၏။

【ရှေ့သို့ချီတက်ခြင်း】

သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ဘက်မှ ရထားမောင်းနှင်သူ အများအပြားပင်လျှင် ထိုနည်းတူစွာ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

သူတို့က သွေးနတ်ဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြသည် မှန်သော်လည်း သူတို့လည်း မသေချင်ကြပေ။

"..."

【~~】

ဟင်... ဒါက ဘာအသံလဲ။

【ဘီ】

ကျူရှင်းထူက ကံကြမ္မာ၏ တီးတိုးသံများကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေ၏။

မဟုတ်ပေ၊ ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာ၏ တီးတိုးသံများ မဟုတ်ချေ။ ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အတိအကျ ဖြစ်ပေါ်နေသော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြားမှာ တောက်ပနေခဲ့လေသည်။

ဤတောက်ပနေသော အလင်းရောင်က ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး သက်ရှိကိုပင် ခြေသုံးလှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့၏။

ဒါက ဘာကြီးလဲ။

သူသည် သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိုးညင်းစွာ မြည်ဟည်းနေခဲ့သည်။

အသံလာရာအရပ်က ဘယ်နေရာလဲ။

ကျောက်ရှီး...

ဟုတ်သားပဲ။

အဲ့ဒါ ကျောက်ရှီးပဲ။

အရပ် ၁.၅ မီတာသာ ရှိသော ထိုတရားသူကြီးချုပ် ကျောက်ရှီးပင်။

သူမ၏ ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုက မြည်ဟည်းသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မဟုတ်ပေ၊ သူမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ချေ။

ဤအသံသည် ကမ္ဘာကြီး၏ အပြင်ဘက်မှလည်း ထွက်ပေါ်လာနေခဲ့သည်။

လူသားတစ်ဦး၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကံကြမ္မာ... မဟုတ်ဘူး... ကံကြမ္မာက ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ငါမြင်နေရတာက... အမည်မသိတဲ့အရာတစ်ခုပဲ"

ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြားမှာ အစွန်းကုန် တောက်ပသွားလေ၏။

ကျူရှင်းထူက ရယ်မောနေခဲ့သည်။ အလွန်အမင်း ရူးသွပ်စွာနှင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရယ်မောနေခဲ့လေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ သွေးရောင် မျက်ရည်စက်များက တဖြည်းဖြည်း စီးကျလာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ သူမ၏ အမြင်အာရုံမှာ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားချေပြီ။

သူမက ထိုအမည်မသိအရာကို မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း ကံကြမ္မာကိုမူ မမြင်တွေ့နိုင်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုပစ္စည်းလေး မြည်ဟည်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကံကြမ္မာသည် ဗလာနတ္ထိအဖြစ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်ရှိ ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး သက်ရှိသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

"လူသားတွေ... နတ်ဘုရားတွေတောင် မနာလိုဖြစ်ရတဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း မင်းတို့က ရွှေရောင်မျိုးနွယ်စုလိုမျိုးပဲ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားရလိမ့်မယ်"

————

ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်။

ရဲချီယန်က အကြောဆန့်လိုက်လေ၏။

"ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်တဲ့လား။ ဟိုဘက်မှာ သူတို့ တိုက်လို့ မပြီးကြသေးဘူးလား"

"လီဆက်၊ ငါ အိပ်ပျော်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ"

လှပသော စက်ရုပ် အိမ်စေမလေးက သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ နူးညံ့သော အပြုံးလေးတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားလျက် ညာဘက်နှင့် ဘယ်ဘက်လက်မှ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းစီကို ထောင်ပြလိုက်လေ၏။

"တစ်နေ့နဲ့ တစ်ညပါ"

"တစ်နေ့နဲ့ တစ်ညလား။ ဟင်... ဒီတစ်ခါ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအားတွေ တော်တော်မြန်မြန် ပြန်ပြည့်လာသလိုပဲ"

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၂၂၀ (အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်)】

【စိတ်စွမ်းအား - ၃၀၀ (အဆုံးသတ်၏ အရိပ်) (အမှန်နှင့် အတုအယောင်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခြင်း)】

"ပြီးတော့ ဒီအဆုံးသတ်ရဲ့ အရိပ်က ဘာလို့ အမှန်နဲ့ အတုအယောင်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခြင်း ရှေ့ကို ရောက်သွားရတာလဲ"

ရဲချီယန်က လီဆက် ကမ်းပေးလာသော ဗိုက်စင်သီးကို တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်လေ၏။

သူ၏ အကြည့်များက မလှမ်းမကမ်း၌ ချိတ်ဆွဲထားသော 【ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်၏ မီးရှူးမီးပန်းများ】 ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤအချိန်လေး၌ ဆီမီးအိမ်လေးသည် မရှိတည်ဆဲ လေပြင်းတစ်ခု၏ ခပ်ဖွဖွ လှုပ်ခါမှုကို ခံနေရသည့်အလား အနည်းငယ် တုန်ခါနေခဲ့၏။

"ဆော်လမွန် မြို့တော်က ပိတ်ဆို့ခံထားရတယ်ဆိုရင်တောင် ဒီမဟာမိတ် အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်က အလုပ်လုပ်နိုင်သေးတယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး"

"တကယ့်ကို အလုပ်များတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပါပဲလား။ အာ... နှစ်ရက်လို့ ပြောရမှာပေါ့ ဟီးဟီး"

"ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘူး၊ သွားပြီး ပြဿနာ နည်းနည်းလောက် သွားရှာလိုက်ကြရအောင်။ ဒီတာဝန် ပြီးဆုံးသွားရင် ငါ ပံ့ပိုးမှုအမှတ် ဘယ်လောက်တောင် ရလာမလဲ မသိဘူး ဟီးဟီး"

"လီဆက်၊ အပ်ကြီးပျားတွေ အားလုံးကို အုံထဲ ပြန်ဝင်ခိုင်းလိုက်တော့။ ငါတို့တွေ ဆော်လမွန် မြို့တော်ကို သွားကြမယ်"

【မဟာမိတ် အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်】

【သင့် မဟာမိတ်ထံမှ တောင်းဆိုမှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာပါသည်】

【လက်ခံမည်လား】

【လက်ခံမည် / လက်မခံပါ】

ရဲချီယန်က 【လက်ခံမည်】 ကို နှိပ်လိုက်လေတော့သည်။