အခန်း ၂၃၄

အခန်း (၂၃၄) ထိတ်လန့်ဖွယ် အလှည့်အပြောင်း

ချူဟန်နှင့် ဝမ်ချိုက်တို့ ဈေးဆစ်နေသည့် ကြားကာလလေးအတွင်းမှာပင်၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အဆင့် (၃) ဇွန်ဘီက မြန်ဆန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်လုပ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

တစ်ချက်စီ တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း ရိုက်ခတ်သံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သင်္ဘောကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံး လှုပ်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကုန်းပတ်ကြမ်းပြင်သည်ပင် အက်ကွဲတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။။

ချူဟန်က တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်နေရသည်။ ဤပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် သူက သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနေရခြင်း သို့မဟုတ် ခုခံနေရုံသာ ပြုလုပ်နိုင်တော့သည်။ သူ၏အနောက်ဘက်တွင် ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ လက်ရန်းတန်းများ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထပ်၍ ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။

ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေကြသူများအားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ချူဟန်အတွက် ရင်တမမ ဖြစ်နေကြပြီး၊ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော်လည်း မည်သည့်နည်းလမ်းမှ မရှိကြပေ။

ထိုအချိန်၌ ဇွန်ဘီမှာမူ လုံးဝ ရူးသွပ်သွားသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အချိန်အတန်ကြာ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ချူဟန်ကို မထိခိုက်စေနိုင်သေးသည့် အချက်အပေါ် ၎င်းက အထူး ဂရုစိုက်နေပုံရပြီး၊ နားရွက်ဘေးနှင့် လည်ပင်းမှ သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာများ၏ နာကျင်မှုကြောင့် ချူဟန်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ဂရား...."

နားစည်ကိုပင် ကွဲထွက်သွားစေနိုင်လောက်သည့် ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းသံကြီး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဇွန်ဘီသည် ရုတ်တရက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာကာ၊ နားရွက်အထိ ပြဲဟနေသော ၎င်း၏ သွေးသံရဲရဲ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းအပြင်သို့ ထိုးထွက်နေသော အစွယ်များက အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ၎င်းသည် ဧရာမအင်အားဖြင့် ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး ချူဟန်ကို ကိုက်ချလိုက်သည်။ ကြီးမားလှသော အရပ်အမောင်း ကွာခြားမှုကြောင့် ၎င်းသည် ချူဟန်၏ ခေါင်းဆီသို့ အလွယ်တကူ မှီနိုင်သွားသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော မေးရိုးကြီးက ချူဟန်၏ ခေါင်းတစ်လုံးလုံးကို မြိုချနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ထက်မြက်သော သွားများကလည်း ဦးခေါင်းခွံကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ခွဲကာ ဦးနှောက်များကို စုပ်ယူနိုင်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ၎င်း၏ ရှည်လျားပြီး ဓားကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများကလည်း ရှေ့သို့ ဆန့်ထွက်လာသည်။ သွားနှင့် လက်သည်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ချူဟန်၏ လက်ထဲရှိ ထိုအနက်ရောင် ပုဆိန်ကြီးကိုပင် လျစ်လျူရှုကာ လက်လျှော့လိုက်ပြီး၊ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချူဟန်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချူဟန်သာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်မခံနိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။ အချိန်ကွာခြားမှု မရှိသော ဘက်နှစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်မှုများထဲမှ တစ်ခုကိုသာ ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ချူဟန်သည် ရှူရာပုဆိန်ဖြင့် အစွယ်ကို ကာကွယ်ရမည်လော၊ လက်သည်းကို ပုတ်ထုတ်ရမည်လော၊ သို့မဟုတ် အစကဲ့သို့ ရှောင်တိမ်းရမည်လော။

သို့သော် ကျောဘက်တွင် လက်ရန်းများ ရှိနေသည်။ ချူဟန်အတွက် နောက်ဆုတ်ရန် နေရာ မကျန်တော့ပေ။

"အား..."

အဖွဲ့ထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေးဖြစ်သူ ဝေ့အန်းမှာ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ စူစူဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးနှစ်လုံးကို တင်းကြပ်စွာ မှိတ်ထားလိုက်တော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချူဟန်က ဤရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ဇွန်ဘီ၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည့် မြင်ကွင်းကို သူမ တွေးပင် မတွေးရဲတော့ချေ။

"ချူဟန်"

အခြားသူများကလည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေစွာဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ချူဟန်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားမှာ အလိုမကျမှုမှ ယခုအချိန်တွင် ချီးကျူးအံ့ဩမှုအထိ ပြောင်းလဲလာခဲ့သော ဝမ်ရှစ်ရှုံးပင် ဖြစ်သည်။ ဆေးပညာတွင် အလွန်ထူးချွန်ပြီး သဘောကောင်းသော ဤဆရာဝန်ကြီးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မျက်လုံးများ နီရဲသွားကာ၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုတို့က စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ဖြစ်ပွားချိန်က သူ၏ ဇနီးနှင့် သမီးတို့ ဘေးဒုက္ခကြုံတွေ့ခဲ့ရချိန်ကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ကာ အကူအညီမဲ့နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ မိမိ အချစ်ဆုံးနှင့် အလေးထားရဆုံးသူ မိမိမျက်စိရှေ့တွင် မိမိမျက်စိရှေ့တွင် သေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်နေရခြင်းထက် ပို၍ ကြေကွဲဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ မရှိတော့ပေ။

ယခု ချူဟန်၏ ဒုက္ခရောက်နေမှုက ဤဆရာဝန်ကို ဒေါသထွက်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများကို ထပ်မံခံစားရစေသည်။ ဘာကြောင့် မိမိက ဒီလောက်အထိ အသုံးမကျရတာလဲ။ ဘာကြောင့် ဘေးကနေ သက်သက်ကြည့်နေရုံမှအပ မတတ်နိုင်ရတာလဲ။

သူ မကျေနပ်ပေ။ ဒီလို ယုတ္တိမရှိတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို မုန်းတီးသည်။

ကျိုးချွန်းလဲ့နှင့် ကျန်ကွမ်းယွမ်တို့မှာ ချူဟန်နှင့် အသက်အရွယ်တူ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ ခံစားရသော စိတ်ခံစားချက်များမှာ ဝမ်ရှစ်ရှုံးလောက် မရှင်းလင်းပေ။ သူတို့ သိသည်မှာ ဤအချိန်လေးတွင် အားလုံးပြီးဆုံးသွားပြီ ဆိုသည်ကိုသာ ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့သည် အဆိုးမြင်စိတ်များဖြင့် လုံးဝ လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရကြောင်းကိုသာ သိကြသည်။ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ စိတ်ပျက်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ပူဆွေးသောကရောက်ခြင်း စသည်တို့ အားလုံးကို အကျဉ်းချုပ်လိုက်ပါက မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း ဟူသော စကားလုံးက သူတို့၏ ကျောပေါ်တွင် လေးလံသော တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကူအညီမဲ့မှုကို ဤအချိန်တွင် သူတို့ အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤမျှ အင်အားကြီးမားလှသော ချူဟန်ပင်လျှင် ဤဇွန်ဘီ၏ တစ်ကိုက်တည်းနှင့် အသတ်ခံရမည်ဆိုပါက၊ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းအရ ချူဟန်နှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရသော သူတို့လို သာမန်လူများက ဘာလုပ်ရမည်နည်း။

လူသားမျိုးနွယ်သည် အမှန်တည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လျန်ဟုန်ရှန်း၏ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်များကြားမှ ကြည့်ရှုနေသည့် မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာလည်း သွေးကြောများ စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ ရဲရဲနီနေခဲ့သည်။ ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ အကြည့်များကဲ့သို့ ဒေါသနှင့် နာကျည်းမှုများ ဝဲဂယက်ထနေသည်။ သို့သော် သူသည်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ပင် မည်သည့်အရာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ရှေ့သို့ ပြေးတက်ကာ ချူဟန်အတွက် ဝင်ရောက်ကာကွယ်ပေးရန်ပင် အချိန်မမီတော့ပေ။ သူ့တွင် ထိုမျှ မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်း မရှိသကဲ့သို့၊ ချူဟန်ကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးလည်း မရှိပေ။

အဆင့် (၁) ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ဖြစ်သော သူသည် ဤအချိန်တွင် မိမိကိုယ်မိမိ ပုရွက်ဆိတ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သေးငယ်လွန်းသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး၊ စိတ်ဓာတ်ပင် ပြိုလဲလုနီးနီး ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် အဆင့် (၁) ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ တစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စွန့်လွှတ်ကာ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်၍ ကြမ်းပြင်ကို အားကုန်ထုကာ အော်ဟစ်ပေါက်ကွဲချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

လူတိုင်းသည် ဇွန်ဘီ၏ ဖြူရော်ရော် သွေးသံရဲရဲ ပါးစပ်ကြီးအောက်တွင် နောက်ဆုတ်ရန်နေရာမရှိ၊ ထွက်ပြေးရန်နေရာမရှိဘဲ ခုခံရန် လက်တစ်ဖက်ပင် အားမလပ်တော့သော ချူဟန်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့ကြသည်။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းက လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားချက်များကို အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်...

ဘုန်း...

မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ ချူဟန်သည် ရုတ်တရက် လွှဲကန်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် ဇွန်ဘီ၏ ဘေးဘက်သို့ အတိအကျ ချိန်ရွယ်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဤကန်ချက်က အဆင့် (၃) ဇွန်ဘီကို မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။ အရင် တိုက်ပွဲများတွင်လည်း ချူဟန်က ခြေဖြင့် လွှဲကန်မှုများကို အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ တိုက်ခိုက်သည့် နေရာများမှာလည်း များသောအားဖြင့် ဆင်တူယိုးမှားသာ ဖြစ်ကာ ယေဘုယျအားဖြင့် အနှောင့်အယှက်ပေးရုံမျှသာ အသုံးဝင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကန်ချက်၏ ခွန်အားက ၎င်းကို နာကျင်မှု ခံစားရစေနိုင်သော်လည်း၊ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်တော့ နာကျင်မှု မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုလိုအချိန်တွင် ဤဇွန်ဘီက ချူဟန်ကို သေစေရန် ဆုံးဖြတ်ထားချိန်ဖြစ်ရာ ဤကန်ချက်ကို ၎င်းက ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ လက်နှင့် ပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန်ဖွင့်၍ ချူဟန်ဆီသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်။

သို့သော် အဆင့် (၃) ဇွန်ဘီ၏ ချွန်ထက်သော သွားများနှင့် လက်သည်းများက ချူဟန်၏ ပါးပြင်နှင့် တစ်စင်တီမီတာခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည့်အချိန်တွင်၊ မထင်မှတ်ထားသောအရာက...

ဝုန်း...

တစ်စုံတစ်ခု ကျိုးပဲ့သွားသည့် ကြိတ်သံ၊ အက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဆင့် (၃) ဇွန်ဘီ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ ရုတ်တရက် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ ခါးနေရာမှာ အတွင်းဘက်သို့ လွန်လွန်ကဲကဲ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် လဆန်းပုံစံကဲ့သို့ ကွေးညွတ်သွားတော့သည်။

ဘိုင်း...

အဆင့် (၃) ဇွန်ဘီက ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လဲကျသွားသည်။ အားပြင်းလွန်းသဖြင့် သင်္ဘောကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးပင် တုန်ခါသွားပြီး၊ ကုန်းပတ် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များကိုပါ ထောင်းခနဲ ထသွားတော့သည်။

ဤသို့ ရုတ်တရက် မိုးကမ္ဘာပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ အလှည့်အပြောင်းကြောင့်၊ လမ်းကြိုလမ်းကြားအဝတွင် စိုးရိမ်ကြောက်လန့်နေကြသူများ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ ပြောင်းလဲချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ မျက်နှာများမှာ စိုးရိမ်ကြောက်လန့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးအိမ်များကလည်း ဒေါသကြောင့် နီရဲနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲမှာတော့ မှင်သက်အံ့ဩသွားခဲ့ကြသည်။

'ဒါ... ဘာဖြစ်တာလဲ… ချူဟန်က အဲ့ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးကြီးကို ကန်ထုတ်လိုက်တာလား'

သို့သော် လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာထားများက ဝမ်းသာမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်သေးခင်၊ ထို အဆင့် (၃) ဇွန်ဘီ၏ တုံ့ပြန်မှု အာရုံကြောက ၎င်း၏ခါးမှ ကြီးမားလှသော နာကျင်မှုကို မခံစားလိုက်ရမီမှာပင်…

ရွှမ်း...

အနက်ရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုက အနောက်မှ ကပ်ပါသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ပို၍တိတိကျကျဆိုရလျှင် လေပေါ်ပျံဝဲကာ ကန်လိုက်သည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူးဟန်သည် နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီ အနောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူသည် သူ၏ကိုယ်နေဟန်ထားကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းညှိလိုက်ပြီး အနောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိအားပေးတိုက်ခိုက်ပြီး၊ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် မည်သည့် အခွင့်အရေးကိုမှ လက်လွတ်မခံချေ။

အဆင့် (၂) ခွန်အားစွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အပြောင်းအလဲမှာ အံ့မခန်းဖွယ် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ချူဟန်က လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားလှသော ခွန်အားက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တိကျမှုစွမ်းရည်၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် သူ၏လက်ထဲရှိ ရှူရာပုဆိန်ကြီးမှာ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ အပြည့်အဝ တောက်ပလင်းလက်နေလေတော့သည်။

ရွှစ်...

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်သေးသော အဆင့် (၃) ဇွန်ဘီ၏ ခေါင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် အားကုန် ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

ရွှင်း...

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်သေးသော အဆင့် (၃) ဇွန်ဘီ၏ ခေါင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် အားကုန် ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။ ဦးခေါင်းတစ်ခုကို ခုတ်ဖြတ်သွားသည့် ပုဆိန်သွား၏ အသံနှင့်အတူ၊ ဦးနှောက်အနှစ်များနှင့် သွေးမည်းများ ပန်းထွက်လာသံများက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ကုန်းပတ်ကြမ်းပြင်သည် ချက်ချင်းပင် သွေးမည်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ချူဟန်သည် ရှူရာပုဆိန်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေခဲ့သည်။ သူ၏ ပုဆိန်သွားအောက်တွင်၊ ဤဇွန်ဘီက မည်သည့် စိတ်ခံစားချက်မှပင် မဖြစ်ပေါ်နိုင်လိုက်ခင် ထိုနေရာ၌ပင် သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သေလုမတတ် အကိုက်ခံရမည့် အခြေအနေမှသည် ရုတ်တရက် အစွမ်းထက်သော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ပြတ်သားသော ခုတ်ချက်တစ်ခုအတွက် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့မှုအထိ၊ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ ချူဟန်၏ ပုံရိပ်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည်၍ အားကောင်းစွာ အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။