အခန်း ၄၈၅

အပိုင်း (၄၈၅) အတွင်းမိစ္ဆာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း ၂

ယွီဝမ်ထိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး၊ ဓားသွား ရှေ့တွင် သွေးသားနှင့် အရိုးများသည် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်၊ ကြက်ဥအရွယ်အစားခန့်ရှိသော အနက်ရောင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးသည် ကွဲကြေသွားသော ရင်ဘတ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုကျောက်တုံးသည် တစ်ခုလုံး လုံးဝန်းနေပြီး၊ အလင်းရောင် အားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်သည့်အလား နက်ရှိုင်းနေကာ၊ အဆက်မပြတ် လိမ်ကောက်ပြောင်းလဲနေသော အရေးအကြောင်းများ စီးဆင်းနေလေသည်။

ယခင် 'ယွီဝမ်ထိုက်' ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်ထက် အဆတစ်ရာ ပိုမို သိပ်သည်းပြီး အဆတစ်ရာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် တစ်ခုသည် ကွဲကြေနေသော နန်းဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဤမိစ္ဆာစွမ်းအင်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး ဆန္ဒများ ပါဝင်နေပြီး၊ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက် သက်သက်ဖြင့်ပင် အဝေးတွင် တိုက်ခိုက်နေသော ယဲ့ချန်အား ဒူးထောက်ကျသွားစေပြီး စိတ်လွတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေကာ၊ ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်ကိုလည်း လေထဲမှ ဖယောင်းတိုင်မီးအလား ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းနွဲ့သွားစေလေသည်။

"ဒါက အခုအချိန်ပဲ..."

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသော ပြတ်သားသည့် အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ သူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ပင်မခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ထွက်လာမည့် ဤအခိုက်အတန့် ပင်ဖြစ်လေသည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန် အက္ခရာများ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး၊ နှုတ်မှ ဗုဒ္ဓတရားတော် ရွတ်ဆိုသံများသည် လေဟာနယ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေလေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် စုဆောင်းထားသော သန့်ရှင်းသည့် ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်ကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်ပြီး ကာကွယ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ၊ မျက်စိကျိန်းမတတ် သန့်စင်သော ရွှေရောင် စွမ်းအင်စီးကြောင်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော ထိုအနက်ရောင် ကျောက်တုံးဆန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ဝုန်း..."

ဗုဒ္ဓအလင်းရောင် စွမ်အင်စီးကြောင်းသည် တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုကျောက်တုံး ပတ်လည်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သုံးဖက်မြင် ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တည်ဆောက်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်လေသည်။

ဗုဒ္ဓအက္ခရာ တစ်ခုစီတိုင်းတွင် မဟာနေမင်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာ၏ ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး၊ အထပ်ထပ် အခိုင်အမာ ဖွဲ့စည်းထားကာ ရွှေရောင် လှောင်ချိုင့်ကြီး တစ်ခုအလား အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကို အတွင်း၌ အသေအလဲ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်လေသည်။

"ချီး... ချီး..."

ပြင်းထန်သော တိုက်စားခံရသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်နှင့် မိစ္ဆာစွမ်းအင်တို့သည် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားကြပြီး၊ ရွှေရောင်နှင့် အနက်ရောင် နှစ်မျိုးသည် လိမ်ယှက်နေကာ အချင်းချင်း ချေဖျက်နေကြလေသည်။

ထိုရွှေရောင် ဝင်္ကပါသည် အလင်းရောင်များ အပြင်းအထန် ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ မိစ္ဆာကျောက်တုံးကို အပြီးတိုင် သန့်စင်ကာ ချိတ်ပိတ်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

သို့သော်၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်တွင် ပါဝင်နေသော မိစ္ဆာသဘာဝသည် တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းပြီး၊ အဆုံးအစမရှိသော ညစ်ညမ်းသည့် ပင်လယ်ကြီး တစ်ခုအလား ပင်ဖြစ်လေသည်။

"ကိုယ်တော်ကြီး၊ ငါ ပြောခဲ့ပြီးပြီလေ၊ မင်းရဲ့ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာက အဆင့်မမီသေးပါဘူးလို့..."

လှိုင်းထနေသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များထဲမှ၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ လှောင်ပြောင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်သည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုက်စားခံရကာ၊ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားတော့သည်။

ခုတ်ပိုင်းခံထားရသော ယွီဝမ်ထိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၏ မျက်နှာသည် စက္ကူအလား ဖြူရော်သွားလေသည်။

"ဟွန့်..."

ကူမော့သည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး၊ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးကာ၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်သည် သိပ်ပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအား ရှိပုံ မပေါ်ချေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ လက်ဝါး ရောက်ရှိသွားသော နေရာတိုင်းတွင် လေဟာနယ်သည် တစ်လက်မချင်း ပြိုကျသွားလေသည်။

ကျန်ရှိနေသော ယွီဝမ်ထိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လက်ဝါး အောက်တွင် အမှုန့်များအဖြစ် အပြီးတိုင် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေသည်။

ရွှေရောင် ဝင်္ကပါ၏ ချည်နှောင်ထားမှုကို ခံနေရသော အနက်ရောင် မိစ္ဆာကျောက်တုံးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး၊ ကူမော့၏ လက်ဝါး အရှိန်ကြောင့် တုန်ခါနေလေသည်။

သို့သော် အနည်းငယ်မျှသာ တုန်ခါသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤအတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ် သည်၊ ကျောက်တုံး တစ်တုံးနှင့် တူသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင် အစစ်အမှန် တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထက်ရှိ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ကာ မူလစွမ်းအင်၏ အစစ်အမှန် အသွင်ပြောင်းမှု ပင်ဖြစ်လေသည်။ ထိုအရာသည် မီးချီလင် အသတ်ခံရပြီးနောက် ကျန်ရှိခဲ့သော ဘိုးဘေး မီးတောက် နှင့် အတူတူ ပင်ဖြစ်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုကို ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ဘဲ၊ ချိတ်ပိတ်၍သာ ရနိုင်လေသည်။

"အမိတာဘ..."

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၏ မျက်လုံးများသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ပြောလေသည်။

"ဒါယကာကူ၊ ဒါက အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ပါပဲ၊ ကျွန်ုပ် ဖေးလိုင်ကျောင်းတော်မှာ ဒီအရာကို အနှစ်သုံးဆယ် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပေမဲ့၊ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာနဲ့တောင် ဖျက်ဆီးလို့ မရဘဲ သန့်စင်လို့ပဲ ရခဲ့တာပါ..."

ကူမော့က ပြောလေသည်။

"ဒါပေမဲ့၊ အခု ကြည့်ရတာတော့၊ သန့်စင်လို့လည်း မရနိုင်တော့ဘူး..."

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးသည် လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"အမိတာဘ၊ ကျွန်ုပ် ငရဲကို မသွားရင်၊ ဘယ်သူ သွားမလဲ..."

သူသည် သနားကြင်နာမှုနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံလိုစိတ်များ ပါဝင်သော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓမီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လေဟာနယ်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်ကျော်ကာ၊ ဗုဒ္ဓအလင်းရောင် ဝင်္ကပါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အနက်ရောင် မိစ္ဆာကျောက်တုံးကို ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ တစ်ကျိုက်တည်း မြိုချလိုက်လေသည်။

ကူမော့၏ ရင်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ပိန်လှီနေသော ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာပြီး၊ အရေပြားအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် စပါးကြီးမြွေများ အရူးအမူး လိမ်ကောက်နေလေသည်။

သူသည် အတွင်းအားကို လည်ပတ်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားလှသော ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလေသည်။

"ကိုယ်တော်ကြီး၊ မင်း မသေဘဲ နေလို့ ရတာကို၊ သေမယ့်လမ်းကို ရွေးခဲ့တာပဲ၊ အနှစ်သုံးဆယ်တောင် ငါ့ကို ချိတ်ပိတ်လို့ မရခဲ့တာ၊ မင်း ငါ့ကို စားလိုက်ရင် ချိတ်ပိတ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား၊ မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က ဘာများ အသုံးကျလို့လဲ..."

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးသည် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို လုံးလုံးလျားလျား ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ မြေကြီးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ မူလက အဟုန်ပြင်းစွာ လှိုင်းထနေသော ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြမ်းတမ်းပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ဤမိစ္ဆာစွမ်းအင်သည် အပြင်မှ ဝင်ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ ရမ္မက် မိစ္ဆာစွမ်းအင်နှင့် မတူညီချေ။

ဤသည်မှာ ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် တစ်ခု ပင်ဖြစ်လေသည်။

ယခင်က သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီး ကရုဏာကြီးမားလှသည့် ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၏ ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်သည် ခုအခါ အလွန်ညစ်နွမ်းပြီး ကြမ်းတမ်းသည့် မိစ္ဆာစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ယခင် ဗုဒ္ဓဝင်္ကပါထက် ပိုမိုခိုင်မာစွမ်းထက်သော အနက်ရောင်လှောင်ချိုင့်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ ပင်မခန္ဓာဖြစ်သည့် ကျောက်တုံးကို ပြန်လည်ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။

ထိုအရာသည် သန့်စင်ပေးခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဆရာတော်ကြီးသည် မိမိကိုယ်ကို မီးဖိုအဖြစ်အသုံးပြုကာ မဟာနေမင်းမိစ္ဆာသိုင်း၏ အစစ်အမှန် မိစ္ဆာသဘာဝကို သံကြိုးအဖြစ်ပြောင်းပြီး အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို ရက်ရက်စက်စက် ပြန်လည်အကျဉ်းချလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤမထင်မှတ်ထားသည့် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ကူမော့နှင့် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ အပါအဝင် အားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လှသည့် ဆရာတော်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော ကြီးမားသည့် မိစ္ဆာသဘာဝ ကိန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးသည် တစ်ကိုယ်လုံး မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေလျက် လေးနက်စွာ ပြောလေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကတည်းက၊ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာကနေ ကျင့်ကြံရရှိလာတဲ့ စွမ်းအားဟာ အကောင်းနဲ့ အဆိုး မျက်နှာစာ နှစ်ဖက် ရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်ုပ် တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်... “

“ကျွန်ုပ်ဟာ လောကမှာ အသန့်ရှင်းဆုံး ဗုဒ္ဓစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် ဆိုတာက၊ အဲဒါနဲ့ ထပ်တူညီစွာပဲ၊ ကျွန်ုပ်ဟာ လောကမှာ မိစ္ဆာသဘာဝ အနက်ရှိုင်းဆုံး မိစ္ဆာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ် ဆိုတာကို အဓိပ္ပာယ် ဆောင်နေပါတယ်..."

"ဒီနှစ်တွေ အတွင်းမှာ၊ ကျွန်ုပ်က တပည့်တွေကို အသုံးပြုပြီး အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကို ကူညီပြီး ချိတ်ပိတ်ခိုင်းခဲ့တာဟာ၊ ကျွန်ုပ် အစွမ်းကုန် မသုံးရဲလို့ပါပဲ... ဗုဒ္ဓအလင်းရောင် ကုန်ခမ်းသွားတဲ့ အချိန်ကျရင်၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို ချိတ်ပိတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ၊ ဒုတိယမြောက် မိစ္ဆာကြီး ပေါ်ထွက်လာမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ..."

"ဒါပေမဲ့ အခုအချိန် ရောက်မှပဲ၊ ဒီနှစ်တွေ အတွင်းမှာ ကျွန်ုပ် တွေးခဲ့တာတွေ မှားနေပြီ ဆိုတာကို သဘောပေါက်တော့တယ်... ကျွန်ုပ်ရဲ့ ဒီ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာဟာ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကို ချိတ်ပိတ်ဖို့အတွက် ပေါ်ထွက်လာတာပါ...”

“ အဲဒါက အရာအားလုံးဟာ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို ချိတ်ပိတ်ဖို့အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာတာ ဆိုတာကို အဓိပ္ပာယ် ဆောင်နေပါတယ်... ဗုဒ္ဓနဲ့ မိစ္ဆာကို အတူတကွ ကျင့်ကြံတာကမှ အစစ်အမှန် တရားပါပဲ..."

"နှမြောစရာပဲ၊ ကျွန်ုပ် သတိဝင်တာ နည်းနည်း နောက်ကျသွားတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့၊ ကျွန်ုပ် တက်လှမ်းပြီး၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို ဖိနှိပ်မယ်..."

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သန့်ရှင်းသော ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဗုဒ္ဓနှင့် မိစ္ဆာ ပေါင်းစပ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ တစ်ဖက်က ဗုဒ္ဓ၊ တစ်ဖက်က မိစ္ဆာ ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တည်ရှိနေလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ဗုဒ္ဓနှင့် မိစ္ဆာ အတူတကွ တည်ရှိနေသော ကြီးမားလှသည့် မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားများ လှိုင်းထလာပြီး တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်၏ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၊ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ကို အဆင့်ချိုးဖောက်သွားလေပြီ။

လျှို့ဝှက်ပညာဖြင့် အတင်းအကျပ် တက်လှမ်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အစစ်အမှန်ရောက်ရှိသွားခြင်း ပင်ဖြစ်လေသည်။

"ဟိန်း..."

မကျေနပ်မှု၊ ဒေါသနှင့် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်မှု ပါဝင်နေသော စူးရှသည့် အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဟွေ့နန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မဟုတ်ဘဲ၊ လေဟာနယ် ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ပင်ဖြစ်လေသည်။

"ဟွေ့နန် ဘုန်းကြီး၊ မင်း တော်တယ်..."

ပုံရိပ်ယောင် အဖြစ် လိမ်ကောက်နေပြီး၊ အစစ်နှင့် အတု ကြားတွင် ရှိနေသော အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုသည်၊ ဟွေ့နန်၏ ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ ပိုင်ဟွေ့ သွေးကြောမှတ်မှနေ၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားလေသည်။

ထိုအရိပ်သည် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ လေဟာနယ်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာ အထက်သို့ ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

ဤသည်မှာ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ အသိစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအသိစိတ်သည် ပင်မခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ ဟွေ့နန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားက ပင်မခန္ဓာကို ယာယီပိတ်လှောင်လိုက်သည်ကို ရိပ်မိသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ အန္တရာယ်များသော အခြေနေ ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ထွက်ပြေးချင်တာလား..."