အခန်း ၄၈၇

အပိုင်း (၄၈၇) သတ်ဖြတ်ခြင်း ၂

ထိုလူခေါင်းကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ချန်သည် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ ဤရေကို သောက်၍မရတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသအလွန် ထွက်သွားတော့သည်။

"ညီအစ်ကို၊ မင်းကြောင့် ငါ ရေမသောက်ရဘူး၊ ငါ မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ဘောလုံးလို ကန်လိုက်ရင်၊ အကျိုးအကြောင်း ဆီလျော်တယ် မဟုတ်လား..."

"သေချာပေါက် ဆီလျော်တာပေါ့..."

လူခေါင်းက ပါးစပ်ဟကာ စကားပြောလာလေသည်။

"ဟားဟားဟား၊ မင်းဘာသာ ပြောတာနော်၊ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့..."

စကားမဆုံးခင်မှာပင်၊ ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားပြီး၊ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ရုပ်လိုက်ကာ၊ လူခေါင်းကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထို လူခေါင်းသည် မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

ထိုလူခေါင်း၏ မျက်လုံးများသည် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော်လည်း အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဖောင်းကားဖြူရော်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် တောင့်တင်းသည့် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ပွင့်ဟလာပြီး ကြက်သီးထဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ယဲ့ချန်သည် ကြောက်လန့်တကြား အေးစက်သွားပြီး မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် "ဘာလို့ ငါပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ..." ဟု ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ ညည်းတွားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူခေါင်းထဲရှိ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာသည် ကူမော့၏ အသိစိတ် ရောက်ရှိလာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ရေတွင်းထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ ယဲ့ချန်ဆီသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အေးစက်လှသော မိစ္ဆာစိတ်အစဉ်သည် ယဲ့ချန်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ဆီသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယဲ့ချန်သည် ဦးခေါင်းထိပ်တွင် ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးနှစ်ခု တောင်ကြီးများအလား ဖိနှိပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ဒါ ဘာသရဲတစ္ဆေတွေလဲ..."

လူ့လောကရှိ အရာအားလုံးသည် ထိုအရာကို ထိတွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသော်လည်း၊ ဤ 'ဘာမှမရှိခြင်း' နှစ်ခုသည် တောင်ကြီး နှစ်လုံးအလား အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ၊ ယဲ့ချန်၏ အသိစိတ် ပင်လယ်ထဲမှ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊

ကူမော့၏ အသိစိတ် ဖုံးလွှမ်းလာပြီး၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို သတိပြုမိသွားလေသည်။

"ဝုန်း..."

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နယ်မြေဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော နန်းတော်ပျက်ကြီး၏ ကောင်းကင်ယံမှ ဝိညာဉ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သည့် ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းရောင်တစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။

ထိုဓားချက်သည် ထိုက်ရွှီးဓား၏ ထက်မြက်မှု၊ စစ်နတ်ဘုရားကျမ်းစာ၏ လေဟာနယ်နိယာမနှင့် ကူမော့၏ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားတို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဓားအလင်းရောင် ဖြတ်သန်းသွားရာ လေဟာနယ်သည် အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ အဓိကအသိစိတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။

အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာသည် အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြောက်ပိုင်းကျိုး၏ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာ စွမ်းအားများ၊ ပြည်သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အဆိုးမြင်ဆန္ဒများကို စုစည်းကာ အနက်ရောင် ရုပ်တုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ထိုရုပ်တုကြီးသည် ညစ်ညမ်းသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းများနှင့် အငြိုးတရားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဧရာမ လက်ဖဝါးကြီးများဖြင့် ထိုက်ရွှီးဓားချက်ကို အထက်သို့ ပင့်တင်ကာ ခုခံလိုက်သည်။

"ဒိုင်း..."

ကျယ်လောင်လှသည့် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းဂယက်ကြောင့် နန်းတော်အပျက်အစီးများနှင့် မြို့ရိုးများသည် အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာသည် ကူမော့၏ ပြင်းထန်လှသော ဓားချက်ကို အမုန်းတရားများနှင့် ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အတင်းအကျပ် တားဆီးထားနိုင်ခဲ့လေသည်။

"ကူမော့... ဒီနေ့ ငါ တွက်တာ မှားသွားတယ်၊ မင်းကို အထင်သေးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ကျေးကျွန် နှစ်ကောင်ကိုလည်း ယုံမိသွားတယ်... ငါ မင်းကို တကယ် မသတ်နိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့..."

မိစ္ဆာရုပ်တု၏ လက်မောင်း နှစ်ဖက်သည် ဓား၏ ဖိအားအောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး၊ အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ အသေအလဲ တောင့်ခံထားလေသည်။

"မင်းလည်း ငါ့ကို အပြီးတိုင် သတ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့... မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးမှာ၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေ အားလုံးက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်... “

“မင်း ဒီနိုင်ငံ တစ်ခုလုံးက လူတွေကို သတ်လို့ ကုန်နိုင်မလား... နိုင်ငံတော် ကံကြမ္မာနဲ့ လူ့လောကရဲ့ အငြိုးတရားတွေ စုစည်းထားတဲ့ ဒီ မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ကို မင်း ဖျက်ဆီးနိုင်မလား..."

အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ၊ မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ နယ်နိမိတ် တစ်ခုလုံးက တုံ့ပြန်နေသည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။

"ဝူး... ဝူး... ဝူး..."

ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် လေနှင့် တိမ်များ အရောင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ မြောက်ပိုင်းကျိုး အရပ်ရပ်မှ အနက်ရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းများသည် ဝူထုံးမြို့တော် အထက်သို့ အရူးအမူး စုဝေးလာကြသည်။

ထိုလေဆင်နှာမောင်းများတွင် အသိစိတ်များ၊ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာများနှင့် လူ့လောက၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ ထိုစွမ်းအားများသည် မိစ္ဆာရုပ်တု ပတ်လည်၌ ညစ်နွမ်းပြီး ပျက်စီးနေသော နယ်မြေတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ထိုနယ်မြေအတွင်း၌ မြို့ငယ်များ၏ ပုံရိပ်များနှင့် ဒုက္ခရောက်နေကြသော ပြည်သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို ခပ်ရေးရေး တွေ့မြင်ရပြီး ငိုကြွေးသံများနှင့်အတူ ပုပ်သိုးသည့် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကောင်းကင်ကြီးသည် အနီပုပ်ရောင် စွန်းထင်းသွားပြီး သွေးရောင် မိစ္ဆာပန်းကန်လုံးကြီး မှောက်ထားသည့်အလား ကူမော့ကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို မိစ္ဆာအရင်းအမြစ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ သတ္တဝါအပေါင်းကို ထင်းအဖြစ်လည်းကောင်း အသုံးပြုထားသည့် မိစ္ဆာနိုင်ငံတော် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ အသံသည် မိစ္ဆာနိုင်ငံတော် နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေလေသည်။ "ဒါက မြောက်ပိုင်းကျိုး မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ပဲ... ကူမော့၊ ဒါက မင်းအတွက် ငါ တစ်နှစ်ကျော် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်ပဲ၊ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ အတွင်းမှာ၊ ငါ့ကို ဒီလောက် အလေးအနက် ထားအောင် လုပ်နိုင်တာ၊ မင်း တစ်ယောက်တည်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဆိုရင်တောင်၊ မင်းကို မသတ်နိုင်သေးဘူး..."

"ဒါပေမဲ့၊ မင်းလည်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ပါဘူး၊ မင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ရန်ငြိုးကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်၊ ဒီနေ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေး ယူကြမယ်၊ ငါ မင်းကို တက်လှမ်းခွင့် ပေးမယ်၊ နောင်တစ်ချိန် ကောင်းကင်ဘုံမှာ၊ မင်းနဲ့ ငါက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေတောင် ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

ကူမော့၏ မျက်နှာ အမူအရာသည် ယခင်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ မျက်လုံးများသည် ဖုံးလွှမ်းနေသော မိစ္ဆာ အငွေ့အသက်များကို ထိုးဖောက်ကာ၊ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

"အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၊ မင်း ကြောက်နေပြီ..."

အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာက အေးစက်စွာ ပြောလေသည်။

"ငါက ဘာကြောက်ရမှာလဲ၊ ဒီ လူ့လောကမှာ ငါက ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ... ဒီ လူ့လောကမှာ၊ ငါက မမွေးဖွားသလို မသေဆုံးဘူး၊ ငါ့ကို သတ်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး၊ မင်းလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ဘူး...”

“ ငါက မင်းနဲ့ ဆက်ပြီး မတိုက်ခိုက်ချင်တော့လို့ ပါ၊ အသေအလဲ ကြိုးစားပြီး မင်းရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို စားရတာ၊ ငါ့အတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိလို့ပါ..."

ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလေသည်။

"သတ်လို့ မသေတာက မင်းရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ် မူလစွမ်းအင်ပါ၊ မင်း မဟုတ်ဘူး... မင်းက အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ သက်သက်ပဲ... “

“ ပြောရရင်၊ ပင်မခန္ဓာကိုယ် မူလစွမ်းအင်က ပင်မခန္ဓာကိုယ် မူလစွမ်းအင်၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာက အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာပဲ... မူလစွမ်းအင်ကို သတ်လို့ မရပေမဲ့၊ မင်းက မူလစွမ်းအင်ကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ အသိစိတ် သက်သက်ပဲလေ... မင်း သေနိုင်တယ်..."

"မိစ္ဆာနိုင်ငံတော် ထဲမှာ၊ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို သတ်မှာလဲ..."

"ဒါဆို ငါ စမ်းကြည့်တာပေါ့..."

ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ရာ၊ အသံ မကျယ်လောင်သော်လည်း၊ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

စကားမဆုံးခင်မှာပင်၊ ကူမော့သည် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာကို မှင်သက်သွားစေသော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။ သူသည် လက်ထဲရှိ ထိုက်ရွှီးဓားကို လွှတ်ချလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်လေသည်။

ထိုက်ရွှီးဓားတွင် အသက်ဝိညာဉ် ရှိပြီး၊ ကြည်လင်သည့် ဓားမြည်သံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း၊ နာခံစွာဖြင့် ကူမော့၏ ဘေးတွင် ဆက်လက် မျောလွင့်နေလေသည်။

ထို့နောက်၊ ကူမော့သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လက်အုပ်ချီကာ၊ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ထားလိုက်လေသည်။

အလွန် ရိုးရှင်းသော်လည်း၊ သိမြင်နားလည်မှုနှင့် ကြီးမားသော ဂုဏ်သိက္ခာများ ပါဝင်နေသည့် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု ပင်ဖြစ်လေသည်။

"အုံ... မာ... ဏီ... ပဒ်... မယ်... ဟုံ..."

ရှေးကျပြီး၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားကာ၊ စိတ်နှလုံးကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော အက္ခရာ ခြောက်လုံးပါ မန္တန် ဗုဒ္ဓတရားတော် ရွတ်ဆိုသံသည်၊ ကူမော့၏ နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အဆုံးမရှိသော လေဟာနယ် နက်ရှိုင်းရာမှ၊ အချိန် စီးကြောင်း မြစ်ဖျားခံရာမှ ပဲ့တင်ထပ်၍ လာသည့်အလား ပင်ဖြစ်လေသည်။

ဤဗုဒ္ဓတရားတော် ရွတ်ဆိုသံသည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များထဲရှိ ငိုကြွေးသံများကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းမိုးသွားပြီး၊ ခေါင်းလောင်းကြီးအလား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေလေသည်။

ကူမော့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင်၊ အဆုံးမရှိသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်မျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ အရာအားလုံးကို လက်ခံနိုင်ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် အလား ထင်ရသော တောက်ပလှသည့် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပင်ဖြစ်လေသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းများထဲတွင် လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော ဗုဒ္ဓ ပုံရိပ်ယောင်များသည် လေးစားဖွယ် ကောင်းလှပြီး၊ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးရှိ မိစ္ဆာများကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ဗုဒ္ဓပုံရိပ်များ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားပြီးနောက် ပိုမို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် မန္တန် ရွတ်ဆိုသံကြီးနှင့်အတူ ကူမော့၏ အနောက်ဘက်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထောက်ထားသော ဧရာမ ရူလိုင် ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မကောင်းဆိုးဝါး အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ရူလိုင် နတ်ဘုရား လက်ဝါးကြီးကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်လေသည်။

ကူမော့သည် စစ်နတ်ဘုရား ကျမ်းစာကို ကျောရိုးအဖြစ် သုံးကာ၊ မဟာစိန်နတ်ဘုရား စွမ်းအားဖြင့် ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော် အုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ပြီး၊ ရူလိုင် နတ်ဘုရား လက်ဝါးဖြင့် အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်လွတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချီစွမ်းအင်ဖြင့် လက်ဝါးထဲတွင် ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော် တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဗုဒ္ဓများ၏ စွမ်းအားနှင့် ဆန္ဒများ အားလုံးသည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး၊ အဆုံးမရှိသော ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော်ကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ဧရာမ ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီးအဖြစ် မြောက်ပိုင်းကျိုး မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်နှင့် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ဆီသို့ ဖိနှိပ်ချလိုက်သည်။

မိစ္ဆာစွမ်းအင်များသည် ရေနွေးပူ လောင်းချခံရသည့် နှင်းများအလား လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားပြီး၊ မိစ္ဆာနိုင်ငံတော်မှာလည်း ပင့်ကူအိမ်အလား အက်ကွဲသွားသည်။

အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာသည်လည်း ထိုသန့်စင်ပြီး ကြီးမားလှသော ဗုဒ္ဓအလင်းရောင် ရှေ့တွင် လွန်စွာ ကြောက်ရွံ့သွားကာ နောက်ဆုံး စူးရှသော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘာလဲ..."

ကူမော့၏ လက်အုပ်ချီထားသော လက်နှစ်ဖက်သည် အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားဘဲ၊ အေးစက်သော အသံသည် ကောင်းကင် နိယာမ၏ တရားစီရင်မှု အလား၊ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး ကျဆင်းလာသော ပေါက်ကွဲသံများ ကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"လက်ဝါးထဲရှိ ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော်..."

လက်ဝါး တစ်ချက် ကျဆင်းသွားသောအခါ၊

ကောင်းကင်ယံ အပြည့်ရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာသည် မကျေနပ်စွာ ဟိန်းဟောက်နေရင်း၊ မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေသည်။