အခန်း ၄၈၉

အပိုင်း (၄၈၉) - သူတော်စင် ခုနစ်ပါးက နတ်ဘုရားကို သတ်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီ

သို့သော်၊ လောကတွင် သူတော်စင် ခုနစ်မျိုး ရှိပြီး၊ ထိုအထဲမှ တစ်မျိုးမှာ မွေးကတည်းက သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ၊ သူ၏ ရုတ်တရက် ထူးချွန်လာမှုကြောင့်၊ သူသည် မွေးကတည်းက သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ယောက်ယောက်က သေချာပေါက် ဆက်စပ် တွေးတောမိမည် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်လေသည်။

ထို့အပြင်၊ သူ၏ သိုင်းပညာသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာသောကြောင့်၊ ဤကိစ္စကို သူ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

"ဟုတ်ပါတယ်၊"

ဟု ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

"စာပေတွေမှာ ရေးထားတဲ့ အတိုင်း ကြည့်ရရင်တော့၊ ကျွန်တော်က တကယ်ပဲ မွေးကတည်းက သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသူ အမျိုးအစား ထဲမှာ ပါပါတယ်..."

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးက ပြုံးလျက် ဖြေလေသည်။

"ဒါက ကောင်းကင် ကံကြမ္မာ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်တာများ ဖြစ်နိုင်မလား..."

"ကျွန်ုပ်ဟာ အတိတ်ဘဝ ကိစ္စတွေကို သတိရလာပြီးကတည်းက၊ ဒီ အနှစ် ခုနစ်ဆယ် အတွင်းမှာ၊ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်း စာအုပ်တွေကို အမြဲတမ်း ဖတ်ရှုခဲ့ပါတယ်...”

“ အထူးသဖြင့် မဟာနေမင်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာ က လောကအနှံ့ သူတော်စင် တွေကို လိုက်ရှာနေတယ် ဆိုတာကို သိပြီးနောက်ပိုင်း၊ ဒီကိစ္စကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ခဲ့ပါတယ်..."

"ကျွန်ုပ်ဟာ စာအုပ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး၊ ဥပဒေသ တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်... အဲဒါကတော့ ဘယ်လို သူတော်စင် အမျိုးအစား ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ခတ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ပဲ ရှိတယ်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာ နှစ်ယောက် မရှိရဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ယောက် တစ်ချိန်တည်း မှာ ရှိနေတယ်၊ ဒါက ကောင်းကင် ကံကြမ္မာရဲ့ လစ်ဟာမှု ပါပဲ..."

ကူမော့သည် နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို၊ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးက ပြောလေသည်။

"ဖေးလိုင်ကျောင်းတော် စာကြည့်တိုက်ရဲ့ လေးလွှာ အဆုံးမှာရှိတဲ့ စာအုပ်စင်ပေါ်မှာ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် လေးဆယ် က ကျွန်ုပ် မတော်တဆ ရခဲ့တဲ့ ကျောက်စာတိုင် တစ်ခု ရှိပါတယ်...”

“ အဲဒီ ကျောက်စာတိုင်ဟာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် လောက် ရှိနေပြီ ထင်ပါတယ်... အဲဒီအပေါ်မှာ ပုံပြင် တစ်ပုဒ် ရေးထားပါတယ်၊ အဲဒါက သန့်ရှင်းသူ ခုနစ်ပါး က နဂါးကို သတ်တဲ့ ပုံပြင် ပါ..."

"အဲဒီ ပုံပြင်ထဲမှာ ပြောထားတာက၊ အရမ်းကို ကြာမြင့်ခဲ့တဲ့ အတိတ် ကာလ တစ်ခုမှာ၊ လောကမှာ နတ်နဂါး တစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့တယ်... "

“လူတွေက သူ့ကို ကိုးကွယ်ကြပြီး၊ ချင်းလုံ လို့ ခေါ်ကြတယ်... သူက လေ၊ မိုး၊ ရေ၊ မိုးကြိုး နဲ့ လောကရဲ့ ရာသီဥတု တွေကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်... သူက လောကရဲ့ နတ်ဘုရား ပဲ၊ ဥပဒေသ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်..."

"ဒါပေမဲ့၊ ချင်းလုံ ဟာ တဖြည်းဖြည်း နဲ့ ကိုယ်ကျိုးရှာ လာတယ်... နေ့နဲ့ ည ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားတယ်၊ ရာသီဥတု တွေ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတယ်၊ လေနဲ့ မိုး တွေကလည်း စိတ်ကြိုက် ဖြစ်နေတယ်... လူ့လောက ဟာ ကမ္ဘာပျက်မယ့် ဘေးဒုက္ခ ကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင် နေရတယ်...”

“ အဲဒီအချိန်မှာ၊ လူ့လောကမှာ ကယ်တင်ရှင် ခုနစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့တယ်... သူတို့ဟာ မွေးရာပါ သူတော်စင် တွေပဲ... အဲဒီ ခုနစ်ယောက် ဟာ ကောင်းကင်ဘုံ ကို တက်ပြီး၊ ချင်းလုံ ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်... အဲဒီနောက်၊ နတ်ဘုရား အသစ် တစ်ပါး ပေါ်လာပြီး၊ လူ့လောက ဟာ နောက်တစ်ကြိမ် ငြိမ်းချမ်း သွားခဲ့ပြန်တယ်..."

ကူမော့သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသော်လည်း၊ စကား မပြောချေ။

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးက ဆက်လက်၍ ပြောလေသည်။

"အဲဒီ ကျောက်စာတိုင် ရဲ့ နောက်ဆုံးမှာ၊ ဒီလို ရေးထားပါတယ်... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး လည်ပတ်မှုမှာ စည်းမျဉ်း ဥပဒေသ တွေ ရှိတယ်၊ ယင် နဲ့ ယန် ဟာ အချင်းချင်း ထိန်းချုပ် ကြတယ်၊ အရာအားလုံး ဟာ အချင်းချင်း မှီခို နေကြတယ်... “

“ နတ်ဘုရား တွေက လောကရဲ့ စည်းမျဉ်း တွေကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်... ဒါပေမဲ့၊ နတ်ဘုရား တွေမှာ ဆန္ဒ တွေ ဖြစ်လာမှာကို တားဆီးဖို့ အတွက်၊ နတ်ဘုရား တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ စည်းမျဉ်း တွေ ရှိလာခဲ့တယ်... သူတော်စင် ခုနစ်မျိုး ရှိနေတာဟာ၊ နတ်ဘုရား တွေမှာ ဆန္ဒ တွေ ဖြစ်လာမှာကို ကာကွယ်ဖို့ အတွက်ပါပဲ..."

"ဒါက ပုံပြင် တစ်ပုဒ် သက်သက် လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့၊ ကျွန်ုပ်ဟာ မဟာနေမင်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာ နဲ့ တွေ့ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့၊ ကျွန်ုပ် နည်းနည်း ယုံကြည် လာခဲ့တယ်...”

“ ပြီးတော့ ကျွန်ုပ် စာအုပ်တွေကို ဖတ်ရှုပြီးတဲ့ နောက်မှာ၊ သူတော်စင် တစ်မျိုးက တစ်ချိန်တည်းမှာ နှစ်ယောက် မရှိဘူး ဆိုတဲ့ ဥပဒေသ ကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းနဲ့ ကျွန်ုပ် တစ်ချိန်တည်းမှာ ရှိနေပြီ..."

"အကယ်၍ အဲဒီ ပုံပြင်သာ အမှန် ဆိုရင်၊ သူတော်စင် တွေရဲ့ တာဝန် ရောက်လာပြီ ဆိုတာကို အဓိပ္ပာယ် ဆောင်နေပါတယ်...”

“ ပြီးတော့ မမျှော်လင့်တာတွေ မဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် အချိန်မရွေး အစားထိုး နိုင်ဖို့ အတွက်၊ လောကမှာ သူတော်စင် တစ်မျိုးတည်း အတူတကွ ရှိနေတဲ့ အခြေအနေ မျိုးတွေ စတင် ပေါ်ပေါက် လာတာပါ..."

ကူမော့သည် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို၊ ဆရာတော်ကြီး က၊ နတ်ဘုရားကို သတ်ရမယ့် ခေတ်သစ် တစ်ခု ရောက်လာပြီ လို့ ထင်နေတာလား..."

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးက ပြန်ဖြေလေသည်။

"အကယ်၍ အဲဒီ ပုံပြင်သာ အမှန် ဆိုရင်၊ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင် ကျော် ကြာပြီးတဲ့ နောက်မှာ၊ နတ်ဘုရား အသစ် မှာ ဆန္ဒ တွေ ဖြစ်ပေါ်လာတာ သဘာဝ ကျပါတယ်... နတ်ဘုရားကို သတ်ရမယ့် အချိန် တစ်ခု ရောက်လာပြီ ဆိုတာကလည်း၊ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါတယ်..."

"အဲဒါက ပုံပြင် တစ်ပုဒ် သက်သက်ပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ဟု ကူမော့က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အမိတာဘ"

ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးသည် လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး၊ အသံ ဩရှရှဖြင့် ပြောလေသည်။

"ကျွန်ုပ်လည်း အဲဒါ ပုံပြင် တစ်ပုဒ် သက်သက်ပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... လောကမှာ ယုံကြည် ကိုးကွယ်မှု ရှိနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရား ဆိုတာ မရှိသင့်ပါဘူး..."

စကားဆုံးသောအခါ၊ သူသည် မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ကူမော့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါယကာကူ... ကျွန်ုပ်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒကတော့၊ မင်းဟာ ထာဝရ လူ့လောက က လူတစ်ယောက် အဖြစ်ပဲ ရှိနေပါစေ... အမိတာဘ..."

နောက်ဆုံး ဗုဒ္ဓတရားတော် ရွတ်ဆိုသံ အဆုံးတွင်၊ ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အသက်ဝိညာဉ် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလျင်အမြန် ခန်းခြောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ပြာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ လေနှင့်အတူ လွင့်ပါးသွားပြီး၊ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်တော့ချေ။

ကူမော့သည် ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ကာ၊ လက်အုပ်ချီပြီး၊ ခါးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"လူ့လောကရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေဟာ ဆရာတော်ကြီးရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ..."

သူသည် ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီးနှင့် ယနေ့မှ စတင် သိခဲ့ရသော်လည်း၊ ဤ ဟွေ့နန်ဆရာတော်ကြီး၏ ဗုဒ္ဓတရား နက်နဲမှုနှင့် သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ထားတို့ကို သူ အလွန် နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားမိလေသည်။

ထို့နောက်၊

ကူမော့သည် လှည့်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လမ်းလျှောက်နေရင်း လက်ထဲရှိ ဓာတ်တော် အတွင်းမှ မိစ္ဆာကျောက်တုံး မူလစွမ်းအင်ကို စမ်းသပ် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုအခါ၊ အံ့ဩစရာကောင်းသော မြင်ကွင်း တစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

မိစ္ဆာကျောက်တုံး၏ မူလစွမ်းအင်သည် ဓာတ်တော်အတွင်းရှိ လူဝင်စားခြင်းမှန်ကြေးမုံထံမှ မူလစွမ်းအင်အချို့နှင့်အတူ ပါလာသော ဒေါသစွမ်းအင်များကို မနားတမ်း စုပ်ယူစားသုံးနေသည်။ ထိုဒေါသစွမ်းအင်မှာ မူလက တာ့ပေဆရာတော်ကြီးထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ထိုမူလစွမ်းအင်၌ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် မရှိသေးသဖြင့် ဤသို့ ပြုမူနေခြင်းမှာ ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ လုပ်ဆောင်နေခြင်းမျှသာ ဖြစ်၏။

"ဒေါသ စွမ်းအင်ကို စားသုံးနိုင်တယ် ဆိုရင်၊ တခြား အရာတွေကိုလည်း စားသုံးနိုင်မှာပေါ့... ဒါကြောင့်၊ ဒါက ဒီ မူလစွမ်းအင်တွေကနေ အသိစိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ..."

ကူမော့သည် မူလစွမ်းအင်များ၏ သဘာဝကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ မူလစွမ်းအင်များသည် အစပိုင်းတွင် အသိစိတ်မရှိဘဲ သဘာဝအတိုင်း လည်ပတ်နေသည့် ဥပဒေသမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် အမျိုးမျိုးသော တားမြစ်ချက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အကြောင်းမှာ မူလစွမ်းအင်များသည် မိမိတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိအလိုက် အခြားအရာများကို စုပ်ယူပေါင်းစပ်ရင်း အသိစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မိစ္ဆာကျောက်တုံး မူလစွမ်းအင်သည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်နှင့် လောဘဆန္ဒများကို စုပ်ယူစားသုံးရင်း အချိန်ကြာလာသောအခါ၊ အသိစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး "အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ" အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြစ်သည်။

"ပိုင်ယွီ မြို့တော်လည်း အတူတူပါပဲ... ဒါပေမဲ့၊ ပိုင်ယွီ မြို့တော်ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိက မတူဘူး၊ သူက လူ့လောကရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို မစားသုံးဘဲ၊ မူလဝိညာဉ် မှတ်ဉာဏ်တွေကို စုပ်ယူပြီး၊ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်နေတာ...”

“ မိစ္ဆာကျောက်တုံး ကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာက အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ဆိုရင်၊ ပိုင်ယွီ မြို့တော် ကနေ ဖြစ်ပေါ်လာမှာက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါးပဲ ဖြစ်မှာပေါ့..."

ကူမော့သည် စဉ်းစားရင်း လက်ထဲရှိ ဓာတ်တော်ကို ဆော့ကစားကာ၊ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော မိစ္ဆာသဘာဝကို ခံစားနေမိသည်။ ထို့နောက် မသိမသာပင် "တာအိုနှလုံးသား မိစ္ဆာ" မဟာသိုင်းပညာကို လည်ပတ်၍ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်ရာ၊ အမှန်တကယ်ပင် စုပ်ယူနိုင်သည်ကို အံ့အားသင့်ဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအား တစ်မျှင်ချင်းစီ၏ သန့်စင်မသည် သူ၏ သိုင်းပညာမှထွက်ရှိသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများထက် သာလွန်နေပေသည်။

"ချီမြောင်ရွှမ်က မီးချီလင်ရဲ့ မူလစွမ်းအင်ကို ယူသွားတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ကိုက်ညီတဲ့ သိုင်းပညာ ဒါမှမဟုတ် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ရင် မူလစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလို့ ရနိုင်တာပဲ..."

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ကူမော့၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လေးလံသွားရသည်။

ချီမြောင်ရွှမ်သည် အနှစ်တစ်ထောင်ကျော် ကျင့်ကြံထားသော စွမ်းအားများ ရှိသည့်အပြင်၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင်လည်း နဂါးစွမ်းအားနှင့် မီးချီလင်၏ မူလစွမ်းအင်တို့ကို ဖုံးကွယ်ထားသေးသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီ အဘိုးကြီး ရဲ့ တန်ဖိုး က တက်လာပြန်ပြီပဲ..."

ကူမော့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင်၊

ယဲ့ချန် ပြေးလာပြီး၊ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ဘယ်လိုလဲ... အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ သေသွားပြီလား..."

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"သေသွားပြီ..."

ယဲ့ချန်က အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ပြောလေသည်။

"အဲဒီ ခွေးကောင် သေသွားတာ တကယ် ကောင်းတာပဲ... ဒါနဲ့၊ အစ်ကိုကြီး... အရင်က အစ်ကိုကြီး ပြောဖူးတယ်နော်၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ က ကောင်းကင် တံခါးဝမှာ ပိတ်ဆို့ပြီး တက်လှမ်းမယ့်သူတွေကို တားဆီးနေတာ အနှစ် ခုနစ်ဆယ် ရှိပြီဆို... "

“အခု အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဆိုတော့၊ ရှေ့ဆက်ပြီး လူ့လောကဟာ ရှေးခေတ်ကလို လွတ်လပ်စွာ တက်လှမ်းလို့ ရတဲ့ ခေတ်ကို ပြန်ရောက်သွားပြီလို့ အဓိပ္ပာယ် ရလား..."

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"သီအိုရီ အရ ဆိုရင်တော့ အဲဒီလိုပါပဲ..."

ယဲ့ချန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလေသည်။

"အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးတော့မယ် ထင်တယ်..."

"ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ..."

ဟု ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"စဉ်းစားကြည့်လေ၊ အစ်ကိုကြီး... အရင်က လုံဟူတောင်မှာ အရင်အရင် မျိုးဆက် က လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် လင်းရှောင် ကို တွေ့ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဖုန်လိုင်ကျွန်းမှာ အရင် မျိုးဆက် က လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ကျန်းရော့ရွှေ ရဲ့ သတင်းကို ရခဲ့တယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်က ချန်အန်းမြို့တော်မှာ တာ့ပေ ဆရာတော်ကြီး ကို ထပ်တွေ့တယ်... အဲဒီလူတွေ အားလုံးက တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ တံခါးဝ ကို ရောက်နေတဲ့ သူတွေ မဟုတ်ဘူးလား..."

"သူတို့ အားလုံးက အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ရှိနေလို့ မတက်လှမ်းရဲခဲ့ကြတာ... အဲဒါက တခြား တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ တံခါးဝ ကို ရောက်နေတဲ့ သူတွေလည်း အထူး နည်းလမ်းတွေ သုံးပြီး အသက်ရှင် နေနိုင်တယ် ဆိုတာကို အဓိပ္ပာယ် ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား... “

“အခု အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ရဲ့ ဖိနှိပ်မှု မရှိတော့ဘူး ဆိုတော့၊ သူတို့တွေ ဘာမှ ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့... အဆင့်ချိုးဖောက် တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကျင့်ကြံမှု ပြန်လည်ရယူ တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပေါ့...”

“ လူနည်းရင်တော့ တော်သေးတယ်၊ လူများရင်တော့ သေချာပေါက် အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးတော့မှာပဲ... လူတိုင်းက ဖြောင့်မတ် မှန်ကန်တဲ့ သိုင်းပညာ တွေကို ကျင့်ကြံထားတာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ မကောင်းဆိုးဝါး သိုင်းပညာ တွေလည်း အများကြီး ရှိတာပဲ..."

"ဒါက..."

ကူမော့သည် စဉ်းစားကြည့်ရာ၊ ယဲ့ချန် ပြောသည်မှာ အတော်လေး အဓိပ္ပာယ် ရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သို့သော် သူက ချက်ချင်း တွေးလိုက်မိပြီး ပြောလေသည်။

"အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ကိုတောင် ငါ သတ်နိုင်တာပဲ၊ အဲဒီလူတွေ က ဘာများ လုပ်နိုင်မှာလဲ..."

ပုန်းကွယ်နေနိုင်သော တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် တံခါးဝရောက်နေသူများနှင့် ပတ်သက်၍ ကူမော့သည် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ ရှိမည်မဟုတ်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

သူ၏အမြင်တွင် ထိုသို့သောသူ တစ်ထောင်၊ တစ်သောင်း ရှိနေပါစေဦး၊ အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ချီမြောင်ရွှမ် ၏ အန္တရာယ် ပေးနိုင်မှုလောက် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။