အခန်း ၄၉၂

အပိုင်း (၄၉၂) - နတ်ဘုရားကို သတ်တဲ့ ခေတ် ၂

ရှောင်ကျောက်လင် သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"တကယ်တော့၊ အဲဒီ အဘိုးကြီး တွေက အရေးမကြီးပါဘူး... သူတို့က အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ကို ကြောက်လို့ မတက်လှမ်း ရဲခဲ့ကြတာ... ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ ကန့်သတ်ချက် တော့ ရှိမှာပဲ... "

မင်းက ငါကိုယ်တော် အတွက် လောက ကို ရှင်းလင်းပေးချင်တယ် ဆိုရင်၊ အကြီးမားဆုံး အဟန့်အတား က ကူမော့ ပဲ... မင်း သူ့ကို အနိုင်တိုက် နိုင်ပါ့မလား..."

ကျန်းရော့ရွှေ က ပြောလေသည်။

"ကူမော့ က အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်၊ ရုပ်ခန္ဓာ နဲ့ တက်လှမ်းတာ... အကယ်၍ ငါ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူး ဆိုရင်၊ သူက တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မူလဝိညာဉ် နဲ့လည်း တက်လှမ်းမှာ ပဲ...”

“ သူ့ရဲ့ လောက နံပါတ်တစ် ဟာ သမိုင်း တစ်လျှောက်မှာ စွမ်းအား အရှိဆုံး ပဲ... တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တွေ ထဲမှာလည်း၊ သူဟာ လောက ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပဲ... ဒါပေမဲ့၊ နှမြောစရာ ကောင်းတာက၊ ငါ အခု တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထက် က စွမ်းအား ကို ကျွမ်းကျင်နေပြီ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်တုန်းက၊ ငါ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ဘူး... အခုတော့၊ သူက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘူး..."

ရှောင်ကျောက်လင် သည် ကျန်းရော့ရွှေ ကို ကြည့်ကာ၊ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေပြီးနောက်၊ ပြောလိုက်လေသည်။

"တကယ်လို့များ၊ မင်း မှန်းတာ မှားသွားပြီ ထင်တယ်... ကူမော့ လည်း တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထက် က စွမ်းအား ကို သေချာပေါက် ကျွမ်းကျင်နေလောက်ပြီ..."

ကျန်းရော့ရွှေ ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ် များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်း သွားပြီး ပြောလေသည်။

"မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က မေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ အပြင်ဘက် ကို မင်း သိလား..."

ကျန်းရော့ရွှေ သည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု ထဲက တစ်ခု၊ ကောင်းကင်ဘုံ လို့ သံသယ ရှိရတဲ့ နေရာ... ဒါပေမဲ့၊ အစစ်အမှန် တည်ရှိသလား ဆိုတာကိုတော့ လေ့လာ အတည်ပြုဖို့ လိုသေးတယ်..."

ရှောင်ကျောက်လင် က ပြောလေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ ဟုတ် မဟုတ် ကိုတော့၊ ငါကိုယ်တော် မသိဘူး... ဒါပေမဲ့၊ ကောင်းကင်ဘုံ အပြင်ဘက် ဆိုတာ သေချာပေါက် တကယ် တည်ရှိပါတယ်... ငါကိုယ်တော် သိရတဲ့ အကြောင်းရင်း က၊ ငါကိုယ်တော် တို့ ချူနိုင်ငံ တည်ထောင် နိုင်ခဲ့တာ၊ အတိုင်းအတာ တစ်ခု အထိ၊ ကောင်းကင်ဘုံ အပြင်ဘက် ရဲ့ အကူအညီ ကြောင့် ဖြစ်လို့ပဲ..."

ကျန်းရော့ရွှေ က ပြောလေသည်။

"ဒီ ဒဏ္ဍာရီ ကို ငါ ကြားဖူးတယ်... မင်းတို့ ချူနိုင်ငံ ရဲ့ ထိုက်ကျူ ဧကရာဇ် က နတ်သမီး ရဲ့ အကူအညီ ရလို့သာ ချူနိုင်ငံ ကို တည်ထောင် နိုင်ခဲ့တာလို့ ကောလာဟလ ထွက်ခဲ့တာလေ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က ပြောလေသည်။

"အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီ ထဲက နတ်သမီး က ကောင်းကင်ဘုံ အပြင်ဘက် က လာတာပါ..."

ကျန်းရော့ရွှေ က အံ့ဩစွာ ပြောလေသည်။

"တကယ်ပဲ နတ်သမီး ရှိတာလား..."

ရှောင်ကျောက်လင် က ပြောလေသည်။

"တကယ် ရှိပါတယ်... ပြီးတော့၊ အခု ငါကိုယ်တော် တို့ရဲ့ ဒီ နန်းတော် ထဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံ အပြင်ဘက် က လာတဲ့ နတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ပါး ရှိနေပါတယ်..."

ကျန်းရော့ရွှေ ၏ မျက်လုံးများ ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု တစ်ချက် ဖြတ်ပြေး သွားလေသည်။

ရှောင်ကျောက်လင် က ဆက်လက် ပြောလေသည်။

"ဒါက ကူမော့ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထက် က စွမ်းအား ကို ကျွမ်းကျင်နေတယ် ဆိုတာကို ငါကိုယ်တော် သိရတဲ့ အကြောင်းရင်း ပါပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါကိုယ်တော် က အဲဒီ နတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ပါး ဆီကို အစောကြီးကတည်းက သွားပြီး အကူအညီ တောင်းခဲ့လို့ပါ...”

“ သူတို့က ငါကိုယ်တော် အတွက် ကူမော့ ကို ရှင်းလင်းပေးမယ် လို့ သဘောတူ ခဲ့တယ်... သိပ်မကြာခင်မှာပဲ၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ နန်းတော် ထဲမှာ ပေါ်လာတာကို ငါကိုယ်တော် တွေ့လိုက်ရတယ်..."

"မင်းက အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ကို မြင်ရတယ်လား..."

ကျန်းရော့ရွှေ က အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ကျောက်လင် သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလေသည်။

"ငါကိုယ်တော် က မွေးရာပါ မျက်လုံး နှစ်ထပ် ပါ... ငါကိုယ်တော် ရဲ့ ဒီ မျက်လုံး နှစ်လုံး က၊ လျှို့ဝှက်ချက် အများကြီး ကို မြင်နိုင်ပါတယ်... “

“ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ကို မြင်ရတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒါ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ မှန်း မှတ်မိရတဲ့ အကြောင်းရင်း က၊ အဲဒီ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ရဲ့ အစွမ်းထက်မှု က လူ့လောက မှာ ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲလို့ပါ..."

"သေချာတာပေါ့၊ အဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ ငါကိုယ်တော် လည်း သိပ်ပြီး မသေချာခဲ့ပါဘူး... ခန့်မှန်းရုံ သက်သက်ပါပဲ...”

“ ခုနက မင်း ပြောတဲ့ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ပျောက်သွားတယ် ဆိုတာနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့မှ၊ အဲဒီနေ့က မြင်ခဲ့ရတာ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ဒါမှမဟုတ် အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ရဲ့ ကိုယ်ပွား ဆိုတာကို သေချာ သွားတာပါ..."

"အဲဒီနောက်၊ နှစ်ရက် မကြာခင်မှာပဲ၊ နတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ပါး က ငါကိုယ်တော် ကို ပစ္စည်း တစ်ခု ကို မြောက်ပိုင်းကျိုး နိုင်ငံ ဆီကို အစောင့်အရှောက် နဲ့ ပို့ခိုင်းခဲ့တယ်... သူတို့က အဲဒါ နဂါး အကြေးခွံ လို့ ပြောတယ်... “

“ကူမော့ ကို သတ်ဖို့ ငါကိုယ်တော် ကို ကူညီပေးဖို့ သီးသန့် ယူလာတာ တဲ့... အဲဒီနောက်မှာ၊ ကူမော့ မြောက်ပိုင်းကျိုး ကို သွားတယ် ဆိုတာကို ကြားခဲ့ရတယ်..."

"ဒီလို တိုက်ဆိုင်မှု တွေ အားလုံး အောက်မှာ၊ နတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ပါး က အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ကို သုံးပြီး ကူမော့ ကို သတ်ခိုင်းတယ် လို့ ခန့်မှန်းမိလိုက်တယ်...”

“ ပြီးတော့ ခုနက၊ မင်း ပြောတဲ့ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ပျောက်သွားတယ် ဆိုတာနဲ့၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ က ရုပ်ခန္ဓာ အပေါ် တိုက်ခိုက်စွမ်းအား သိပ်မရှိဘူး ဆိုတဲ့ အချက် နှစ်ချက် ကို ပေါင်းစပ်လိုက်တော့၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ဟာ ကူမော့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားတယ် ဆိုတာကို သေချာ နိုင်ပါတယ်..."

"ကူမော့ က အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ကို သတ်နိုင်တယ်... ပြောရရင်၊ သူလည်း တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထက် က စွမ်းအား ကို ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဆိုတာကို အဓိပ္ပာယ် ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား...”

“ မဟုတ်ရင်၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကို အားကိုးပြီး အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ က သူ့ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး ဆိုရင်တောင်မှ၊ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ပျောက်သွားတဲ့ အထိတော့ မဖြစ်လောက်ဘူးလေ..."

ကျန်းရော့ရွှေ သည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေပြီးနောက်၊ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလို ပြောရရင်တော့၊ ကူမော့ က အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ကို သတ်လိုက်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေ အရမ်း များတယ်... ဒါပေမဲ့၊ ငါ နည်းနည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတာက၊ ကူမော့ ဟာ နဂါး အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကို မြုပ်ပစ်နိုင်တယ် ဆိုတာကို မင်း သိတယ်လေ... “

“ဘာလို့ အဲဒီ နတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ပါး က နဂါး အကြေးခွံ သုံးပြီး ကူမော့ ကို သတ်ဖို့ တွေးနေတာကို၊ မင်း မတားခဲ့တာလဲ... နဂါး အကြေးခွံ နဲ့ နဂါး ကို သတ်တာ၊ ဒါက ရယ်စရာ ကြီး မဟုတ်ဘူးလား..."

ရှောင်ကျောက်လင် က အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလေသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါကိုယ်တော် က အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ကို ကျရှုံးစေချင်လို့ပါ..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကျန်းရော့ရွှေ က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ကျောက်လင် က ပြောလေသည်။

"အကြောင်းရင်း နှစ်ခု ရှိတယ်... တစ် က၊ နောက်ပိုင်းမှာ ငါကိုယ်တော် က ကူမော့ ကို ကိုယ်တိုင်၊ တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ယူမယ် လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လို့ပါ... နှစ် က၊ ငါကိုယ်တော် က ကူမော့ ရဲ့ လက်ကို ငှားပြီး အဲဒီ နတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ပါး ကို သတ်ပစ်ချင်လို့ပါ..."

ကျန်းရော့ရွှေ က နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"မင်းက ဘာလို့ အဲဒီ နတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ပါး ကို သတ်ချင်ရတာလဲ... သူတို့က မင်း ကို လောကကြီးကို အုပ်ချုပ်နိုင်အောင် လာကူညီပေးတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ရှောင်ကျောက်လင် က ပြောလေသည်။

"သူတို့က လောက ကို အုပ်ချုပ်ချင်တာပါ... ဒါပေမဲ့၊ ငါကိုယ်တော် ကို ကူညီတာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့က ဘယ်သူ့ကိုမဆို ကူညီနိုင်တယ်...”

“ ဘာလို့လဲဆိုတော့၊ သူတို့က ရုပ်သေးရုပ် တွေကို ထောက်ပံ့ပေးနေတာပါ... သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး ရည်ရွယ်ချက် က တကယ်တမ်း ဘာလဲ ဆိုတာကိုတော့၊ ငါကိုယ်တော် လည်း သေချာ မသိဘူး..."

"တကယ်လို့ ဒီလောက် ရိုးရှင်းတယ် ဆိုရင်တော့၊ ငါကိုယ်တော် နဲ့ သူတို့ ဟာ ခက်ခက်ခဲခဲ အတူ ယှဉ်တွဲ နေထိုင်နိုင်ပါသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ ပဋိပက္ခ တစ်ခု ရှိတယ်... “

“သူတို့က ငါကိုယ်တော် ကို တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရောက်အောင် မခွင့်ပြုဘူး... ငါကိုယ်တော် က၊ အရှင်သခင် ဖြစ်နေလျက်နဲ့၊ ကျင့်ကြံတာ တောင်မှ တခြားလူ တွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှာ နေရတယ် ဆိုတာ၊ ဘယ်လောက်တောင် ရှက်စရာ ကောင်းလိုက်လဲ..."

"ငါကိုယ်တော်၊ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကို အောင်မြင်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်တယ်... သူတို့က ခွင့်မပြုဘူး ဆိုတော့၊ သဘာဝကျကျ အတူ ယှဉ်တွဲ နေထိုင်လို့ မရတော့ဘူးပေါ့... ငါကိုယ်တော် သေရင်သေ၊ မသေရင် သူတို့ သေရမယ်..."

ကျန်းရော့ရွှေ သည် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလေသည်။

"သူတို့က နောက်ဆုံးတော့လည်း မင်းကို ကူညီနေတာပဲလေ... တိုင်ပင်ကြည့်လို့ ရကောင်း ရနိုင်ပါတယ်..."

ရှောင်ကျောက်လင် က အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလေသည်။

"သူတို့က အမြဲတမ်း အထက်စီး ကနေ ဆက်ဆံတဲ့ ဟန်ပန် ကိုပဲ ပြကြတယ်... သူတို့သာ မရှိရင် ငါကိုယ်တော် ရဲ့ ဒီနေ့ အခြေအနေ မျိုး မရှိနိုင်ဘူး ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ပေါ့...”

“ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း ကျတော့……”

“ ယခင် ဧကရာဇ် နတ်ရွာစံ တုန်းက၊ မိစ္ဆာ မိဖုရား က နန်းတွင်း အမတ် တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါကိုယ်တော် ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်၊ တခြားလူ ကို နန်းတင် ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်... အဲဒီ နတ်ဘုရား တမန်တော် နှစ်ပါး ပေါ်မလာခဲ့ဘူး..."

"ငါကိုယ်တော် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် နဲ့ နန်းတက် ခဲ့ရတယ်၊ အဘက်ဘက် က အဆင်ပြေအောင် နေပြီး၊ နန်းတွင်း ကို ထိန်းချုပ် နိုင်ခဲ့တယ်... သူတို့က ငါကိုယ်တော် ကို မကူညီခဲ့ဘူး... “

“နောက်ပိုင်း၊ ငါကိုယ်တော် နယ်မြေ တွေ ချဲ့ထွင်ခဲ့တယ်၊ သူတို့က မကူညီပြန်ဘူး... သေးမွှားတဲ့ ကိစ္စ အနည်းငယ် လောက်မှာပဲ ဝင်ပါခဲ့ကြတာ..."

"သူတို့က ငါ့ကို အမိန့်နာခံစေချင်တာ မဟာချူထိုက်ကျူဧကရာဇ်ကို ကူညီခဲ့ဖူးလို့တဲ့... ငါတို့မဟာချူနိုင်ငံအဆက်ဆက်ဟာ သူတို့အမိန့်ကို နာခံရမယ်ပေါ့။ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ ငါက ရုပ်သေးရုပ်ပဲ... စကားနားမထောင်ရင် အချိန်မရွေး အစားထိုးလို့ရတယ်တဲ့..."

ရှောင်ကျောက်လင် သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ကျန်းရော့ရွှေ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ထင်လား... တိုင်ပင်စရာ ရှိသေးတယ် လို့..."

"မရှိတော့ဘူး..."

ကျန်းရော့ရွှေ က ပြောလေသည်။

"ဒါကြောင့်၊ ဒါက ငါကိုယ်တော် သူတို့ကို သတ်ချင်တဲ့ အကြောင်းရင်း ပါပဲ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က ပြောလေသည်။

"မူလကတော့ ကူမော့ ကို ဝင်ပါခိုင်း မလို့ စဉ်းစားထားတာ... အခု မင်း ရောက်လာပြီ ဆိုမှတော့၊ ဒီကိစ္စ ကို မင်းဆီ လွှဲပေးလိုက်ပါ့မယ်... “

“အကယ်၍ မင်းက သူတို့ကိုတောင် မသတ်နိုင်ဘူး ဆိုရင်၊ ကောင်းကင် ပေါ်က အဲဒီ မျက်လုံး တစ်လုံး ကို သတ်မယ့် ကိစ္စ အကြောင်း ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး..."

"ရပါတယ်..."

ကျန်းရော့ရွှေ သည် အလွန် လွယ်ကူစွာ သဘောတူ လိုက်ပြီး၊ ထပ်မံ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့၊ ငါ မေးချင်တာ တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒီ နှစ်ယောက် က နတ်ဘုရား တမန်တော် တွေ ဖြစ်နေလျက်နဲ့၊ မင်းက သူတို့ကို သတ်ဖို့ ဘာကို အားကိုးပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိနေတာလဲ... ဒါမှမဟုတ်၊ ကူမော့ သာ မသတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က ပြောလေသည်။

"ငါကိုယ်တော် ဒီနှစ်တွေ အတွင်းမှာ စကားနှိုက် ကြည့်ခဲ့ဖူးတယ်၊ မျက်လုံး နှစ်ထပ် နဲ့လည်း အကဲခတ် ကြည့်ခဲ့တယ်..”

“အဲဒီ ကောင် နှစ်ကောင် က လူ့လောက ထဲကို အလွယ်တကူ မပေါ်လာရဲဘူး... လူ့လောက ရဲ့ စွမ်းအား က သူတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိလို့ ဖြစ်ရမယ်... သူတို့ရဲ့ အကာအကွယ် ကို ဖျက်ဆီးပစ် လိုက်တာနဲ့၊ အဲဒီ ကောင် နှစ်ကောင် သေချာပေါက် သေမှာပဲ..."

"သေချာတာပေါ့၊ တကယ်လို့ မှန်းတာ မှားသွားရင်တော့၊ ကံဆိုးတယ် လို့ပဲ မှတ်ရမှာပေါ့... တိုက်လို့ရရင် တိုက်မယ်၊ မနိုင်ရင်လည်း အေးအေးဆေးဆေး သေခံလိုက်မယ်... "

“ငါ ရဲ့ ဒီဘဝ ဟာ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် လောက်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့၊ မုန်တိုင်း တွေ အများကြီး ဖြတ်သန်း ခဲ့ရတယ်၊ အကုန်လုံး က လောင်းကစား လုပ်ရင်း ဖြတ်ကျော် လာခဲ့တာချည်းပဲ... ငါကိုယ်တော် က စည်းမျဉ်း တွေ အပေါ်မှာ တော်တော် သစ္စာရှိပါတယ်..."

စကားပြောရင်း၊ ရှောင်ကျောက်လင် သည် အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ကျန်းရော့ရွှေ ကို အကဲခတ် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"ဥပမာ အခုလိုမျိုးပေါ့... ငါကိုယ်တော် လည်း လောင်းကစား လုပ်နေတာပဲ... မင်းက နတ်ဘုရား ကို တကယ် သတ်ချင်တာ ဟုတ် မဟုတ်၊ အဲဒီ ကောင် နှစ်ကောင် က ငါကိုယ်တော် ကို စမ်းသပ်ဖို့ လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို လောင်းကစား လုပ်နေတာ..."