စီမံကိန်း

၁၁ ရက်မြောက်နေ့သည် အထူးသာယာကောင်းမွန်သောနေ့ ဖြစ်ပြီး နေမင်းကြီးသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေကာ လေထုသည်ပင် ရွှင်မြူးဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။

ထန်ရှုသည် တောင်တံခါးမြို့အိမ်ရာမှ ကားမောင်းထွက်လာပြီးနောက် ခမ်းနားသော ထန်လုပ်ငန်း၏အထွေထွေရုံးချုပ်သို့ တန်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဝင်ပေါက်အား စောင့်ကြပ်သော လုံခြုံရေးအစောင့်လေးယောက်က သူ့အား လုံး၀ မမှတ်မိဖြစ်နေသောကြောင့် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေရသည်။

“လူကြီးမင်း … လုပ်ငန်းခွင်ကတ်မပါဘဲ ဝင်လို့မရပါဘူး ခင်ဗျာ။ တကယ်လို့ လူကြီးမင်းက ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တကယ် လာရှာတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီလူဆီ ဖုန်းဆက်သွယ်ပြီး လာခေါ်ခိုင်းပေးပါဗျ။ စာရင်းသွင်းပြီးရင်တော့ အထဲကို ဝင်လို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အလုပ်တွေကို ပူးပေါင်းပြီး ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ် လူကြီးမင်း။”

တည်ကြည်လေးနက်သည့် မျက်နှာထားနှင့် တည့်မတ်စွာ ရပ်နေသည့် သက်လတ်ပိုင်း လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ယောက်က ပြောလာသည်။

“ဒါက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီတံခါးဝမှာ ဒုတိယအကြိမ် ရပ်မိတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့က တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နေတာမို့ ငါ့ကြောင့် မင်းတို့အတွက် ခက်ခဲတာ မဖြစ်စေရပါဘူး။ ငါ ခန်းရှဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး မင်းတို့နဲ့ စကားပြောခိုင်းလိုက်မယ်။"

ထန်ရှုက မချိပြုံး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

… ခန်းရှလား … အထွေထွေမန်နေဂျာကို ပြောနေတာလား …

လုံခြုံရေးအစောင့် လေးယောက်က အံ့သြစွာ ကြည့်နေမိကြရင်း ရုတ်တရက် ထန်ရှု ပြောသည့်စကားအား သူတို့ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

…ဒီနေရာက သူ့ကုမ္ပဏီများလား…

ထန်ရှုသည် ခန်းရှ၏ဖုန်းကို ခေါ်ကာ ဝင်ပေါက်တွင် သူ ရပ်နေရကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ ခန်းရှ၏ရယ်သံများအကြားမှ သူ၏အရှေ့က လုံခြုံရေးအစောင့်ကို ဖုန်းပေးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် လုံခြုံရေးအစောင့်၏အမူအရာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားဟန်ဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူက ထန်ရှုအား ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် ဖုန်းပြန်ပေးခဲ့ပြီး

"သူဌေး … ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ သူဌေး ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါတို့ အရင်က မသိထားခဲ့လို့ပါ။"

ထန်ရှုက ထိုသူ၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းအလုပ်ကိုမင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တာပါ။ ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိဘဲနဲ့ မင်း ငါ့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ရင်သာ မင်းရဲ့ တာဝန်နဲ့ သက်မွေးကျွမ်းကျင်မှုကို ငါ မေးခွန်း ထုတ်ရလိမ့်မယ်။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်သာ ဆက်လုပ်ပါ။ ခမ်းနားသောထန်လုပ်ငန်းစုက မင်းတို့ကို မျှမျှတတ ဆက်ဆံမှာ သေချာပါတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လုံခြုံရေးအစောင့်များ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူ ဝင်လာခဲ့သည်။ စီးပွားရေးအဆောက်အအုံနှင့် ဧရိယာသည် ၎င်း၏ပင်မရုံးခန်းအဖြစ် ခမ်းနားသော ထန်လုပ်ငန်းစုက ယခုအခါ လုံးလုံးလျားလျား ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်သော်လည်း ထန်ရှုသည် ခန်းရှ အသုံးပြုသည့်နည်းလမ်းကို မသိသလို သူမ ငွေမည်မျှ သုံးစွဲခဲ့သည်ကိုလည်း မသိခဲ့ပေ။ တိုတိုပြောရမည်ဆိုပါက သည်အဆောက်အဦးတွင် ယခင်က ရှိနေခဲ့သော ကုမ္ပဏီအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ သူဌေး … ကိုယ်ပိုင်တဲ့ အဆောက်အဦးထဲကို ဝင်ခွင့်မရတာ ဘယ်လို ခံစားရလဲ။”

ထန်ရှု ဓာတ်လှေကားထဲက ထွက်လာချိန်မှာပင် ခန်းရှသည် အပြင်တွင် သူ့အား ပျော်ရွှင်စွာ စောင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အထူးသဖြင့် သူမနှင့်အတူ မျက်လုံးများ တလက်လက် တောက်ပနေသော အင်ဒီလည်း ရှိနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ခန်းရှ၏ပြုံးစိစိမှတ်ချက်ကြောင့် ထန်ရှု ကသိကအောက်ဖြစ်စွာ ပြုံးပြလိုက်ရသည်။

သိပ်မကြာခင် အထွေထွေမန်နေဂျာရုံးခန်းထဲသို့ သုံးယောက်သား ရောက်လာသည်။ ခန်းရှက ထန်ရှုအား သူမ၏ထိုင်ခုံ ပေးလိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ် တွင် စာရွက်စာတမ်းတစ်ထပ်အား ချထားလိုက်ပြီး

"သူဌေး … ဒီစာရွက်စာတမ်းတချို့မှာ ငါတို့တွေ အမြတ်အစွန်းပေါ်အောင်စလုပ်ကတည်းက ခမ်းနားသော ထန်ရဲ့ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ပါတယ်။ တချို့စာရွက်တွေက ငါတို့ခမ်းနားသော ထန် လုပ်ငန်းစုကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့သူတွေရဲ့ စေလွှတ်ထားတဲ့ စုံစမ်းရေးအဖွဲ့ဝင်တချို့အကြောင်းပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အဲ့ဒါတွေကို အရင်ကြည့်ပေးပါ။ ပြီးရင် အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးမှုတွေ လုပ်ကြမယ်။”

ထန်ရှုက ခေါင်းညိတ်ကာ ထောင့်နားက ဆိုဖာကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး

“အဲ့ဒီနေရာမှာ ထိုင်ပြီးစောင့်ပါဦး။ ကိုယ် ဒါတွေကို အရင်ဖတ်လိုက်ဦးမယ်လေ။"

နှစ်နာရီကြာပြီးသော် ထန်ရှုသည် ခန်းရှပေးသော အချက်အလက်အားလုံးကို ပြီးဆုံးအောင်ဖတ်ခဲ့သည်။ သူက ထိုင်နေရာမှ ထကာ ခန်းရှနှင့် အင်ဒီတို့ အရှေ့က ဆိုဖာဆီ လျှောက်သွားပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိဖွာရှိုက်ပြီး

“ကိုယ်တို့ကုမ္ပဏီရဲ့ဝင်ငွေက တော်တော် ကောင်းနေပြီပဲ။ လောလောဆယ်မှာ ပိုင်ဆိုင်တာတွေက တော်တော်များနေပြီလို့ ယူဆလို့ ရနေတာပေါ့။ ဒါနဲ့ ကိုယ် အရမ်းသိချင်တာ တစ်ခုရှိတယ်။ ဒီအဆောက်အအုံမှာ ဖွင့်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ ထွက်သွားအောင် မင်း ဘယ်လိုနည်းလမ်း သုံးလိုက်လဲ။"

"တိုတိုပြောရရင်တော့ အကျိုးအမြတ်တွေက အဓိက ကျတာပါပဲ။" ခန်းရှက ရယ်ရယ်မောမော ပြောလိုက်သည်။

“လူတိုင်းက အမြတ်အစွန်းတွေ၊ အကျိုးအမြတ်တွေကြောင့် လာကြတာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်ကတော့ လူတွေက နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အလားတူတာတွေကို ရှာဖို့ လုပ်ဆောင်ကြတယ်လို့လည်း အများအားဖြင့် ယုံကြည်ကြတယ်လေ။ ဒီကိစ္စမှာလည်း အကျိုးခံစားခွင့်တွေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆက်သွယ်မှုတွေနဲ့ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အခြေအနေတွေက သက်ဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍအလိုက် ပါဝင်ခဲ့တာပဲ။ သူတို့ကို နတ်ဘုရားဝတ်ရည်ဝိုင်တစ်သုတ်လည်း ကမ်းလှမ်းလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါတွေကြောင့် သူတို့တွေ ထွက်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့တာ။”

ခန်းရှကို လက်မထောင်ပြရင်း ထန်ရှုက

"မင်းကို ကိုယ့်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးစေပြီး ကုမ္ပဏီကို မင်း အကောင်းဆုံးလုပ်နိုင်ဖို့ ပေးထားတာ တကယ်ကို မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ အခု ငွေကြေးကိစ္စတွေ မပြောတော့ဘူး။ ကုမ္ပဏီကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အင်အားစုတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဖတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီနေ့ညကျရင် ကြယ်တာရာကို ကျွမ်းကျင်သူ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ကိုယ် စီစဉ်စရာ ရှိတာတွေ စီစဉ်ဖို့ လိုသေးတယ်။ ပြီးရင် အဲ့ဒီလူတွေကို ဖြေရှင်းရမယ်။”

"နင် သူတို့ကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမှာလဲ။" ခန်းရှက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ကို ဒီကမ္ဘာကနေ ကွယ်ပျောက်သွားအောင် ကိုယ် လုပ်မယ်။" ထန်ရှုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"နင် သူတို့အားလုံးကို သတ်မှာလား သူဌေး။" ခန်းရှက တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း … သူတို့ကို သတ်တာက ကောင်းတဲ့အကြံ မဟုတ်ဘူး။" ထန်ရှုက ခေါင်းယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး နိုင်ငံပြင်ပကို ပို့ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတယ်။ အာဖရိကမှာရှိတဲ့ မိုင်းတွင်းတစ်ခုမှာ နှစ်အတော်ကြာ တိတ်တဆိတ် အလုပ်လုပ်ခိုင်းထားလိုက်မယ်။ ခမ်းနားသောထန် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုက အာဏာနဲ့ အရင်းအနှီးများစွာ ပိုင်ဆိုင်ပြီးနောက် နှစ်အတော်ကြီးကြာမှ အဲ့ဒီကောင်တွေကို လွှတ်ပေးမယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ခန်းရှက ချီတုံချတုံဖြင့်

“ဒါက အကြံကောင်းတစ်ခုလို့ ငါ မထင်ဘူး။ ငါတို့တွေက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဖမ်းမိရင် တခြားအဖွဲ့တွေက ငါတို့ဆီ လာနေဦးမှာပဲ။ ဒီနည်းလမ်းက ပြဿနာရဲ့ အရင်းမြစ်ကို သက်ရောက်မှု မရှိတဲ့ ယာယီဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကလွဲပြီး ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

“အဲ့ဒါကြောင့် ကိုယ် တစ်ခုခု ကြိုပြီး စီစဉ်ရမယ်လို့ အစက ပြောခဲ့တာပေါ့။ မြေခွေးတစ်ကောင်က ကျားတစ်ကောင်ရဲ့ခွန်အားနဲ့ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်မှုကို ငှားပြီး ဟန်ဆောင်လို့ရတယ်လို့ ဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိသေးတာပဲ။ အဲ့ဒါကို မင်း နားလည်တယ် မဟုတ်လား။ တကယ်လို့ ကိုယ်တို့တွေက နိုင်ငံနဲ့ပတ်သက်နေတယ်လို့ ဒီအင်အားစုတွေက ထင်မြင်ခဲ့ရင် သူတို့ ဆက်ပြီး သောင်းကျန်းနေရဲဦးမှာလား ဟမ့်။ တစ်ဖက်ကလည်း  ကုမ္ပဏီထုတ်ကုန်တွေကို အနာဂတ်မှာ နိုင်ငံပြင်ပကို တင်ပို့တော့မှာဆိုတော့ လိုအပ်တဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအချို့လည်း ကိုယ် လုပ်ထားရမယ်။ ခမ်းနားသော ထန် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကို ထိရဲတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဆိုးရွားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ခံစားစေရမယ်။"

ခန်းရှက တွေးဆသော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြုံးပြကာ

“ကောင်းပြီ။ သူဌေး ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ပြီဆိုကတည်းက ငါ တော်တော် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်။"

"ကိုယ့်ကို မြှောက်မနေနဲ့တော့ ဟုတ်ပြီလား။" ထန်ရှု ရယ်ကြဲကြဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အခုလောလောဆယ် အီတလီမာဖီးယားဂိုဏ်း - ကူဘိုကလန်နဲ့ အမေရိကန်က ဘရောင်းအုပ်စုတို့က ငွေနဲ့ပေါက်ပြီး ဝယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတဲ့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ထိပ်တန်းအမှုဆောင်အားလုံးကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်ပါ။ ကိုယ် သူတို့နဲ့ စကားပြောဖို့လိုတယ်။"

ခန်းရှသည် ထန်ရှု၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာပြီး ချက်ချင်းပင် ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာတွင် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားအမျိုးသမီးလေးယောက်သည် အထွေထွေမန်နေဂျာရုံးခန်းထဲသို့ ရောက်လာကြသည်။ ထန်ရှုကို တွေ့လိုက်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။

ယင်းမတိုင်မီက ဤထိပ်တန်းအမှုဆောင် အရာရှိများသည် သူတို့အား ငွေဖြင့် သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားနေသူများကို ကြောက်လန့်ပြီး စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို ကုမ္ပဏီဘက်မှ ကျေနပ်လောက်သည့် အဖြေအား မရရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူဌေးကိုယ်တိုင် မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်ပေါက်လာရာ သည်ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် သူကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်မည်ဆိုသည်မှာ ထင်ရှားပေတော့သည်။

"သူဌေး…" တလေးတစား နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

“မင်းတို့အားလုံးကို ငါမှတ်မိတယ်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ယုစာရှာအပြင် ကျန်တဲ့သုံးယောက်လည်း ကုမ္ပဏီရဲ့ဂုဏ်ပြုပွဲကို တက်ရောက်ခဲ့တယ်။ ပွဲကို ပြသနာလာရှာတဲ့ လူတွေနဲ့လည်း သတ်ပုတ်ခဲ့ရတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်ကိစ္စမှာလည်း မင်းတို့အားလုံးရဲ့ အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ခန်းရှဆီကနေ သိခဲ့ရတယ်။ သိပ်ကောင်းတယ် … မင်းတို့တွေလို ထိပ်တန်းအမှုဆောင်တွေရှိလို့ ငါ အရမ်းပျော်မိတယ်။”

ထန်ရှုက သူမ၏နာမည်အား ပြောသံကြားသည့်အခါ ယုစာရှာက အပြုံးဖြင့်

“အဲဒီတုန်းက တိုက်ပွဲမှာ ငါ ပါဝင်ခဲ့သေးတယ် သူဌေး။ ဝိုင်ပုလင်းနဲ့ အဲ့ဒီလူတွေကို ချခဲ့တာ။”

ထန်ရှုက ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါနဲ့ ငါ မင်းတို့ကို အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ပေးချင်တာရှိတယ်။ မင်းတို့တွေ အဲ့ဒါကို လက်ခံရဲမလားတော့ ငါ မသိဘူး။"

"ဘာအလုပ်လဲ သူဌေး။"

ယုစာရှာက စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။

“မင်းတို့ကို ဆက်သွယ်လာတဲ့ အဲ့ဒီကောင်တွေကို ရောင်းဖို့ အချက်အလက်တွေ ငါ ပေးမယ်။ သူတို့ဆီက ငွေရပြီးသွားရင် နိုင်ငံတော်အထူးဌာနက လူတချို့က သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေပြီမို့ သူတို့ လိုချင်တာကို ရပြီးရင် မြန်မြန် ထွက်သွားဖို့လိုတယ်ဆိုပြီး ပြောပေးပါ။” ထန်ရှုမှ ပြောသည်။

အမှုဆောင်လေးဦးသည် မယုံနိုင်သော အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်မိကြသည်။ ထန်ရှုက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ အစီအစဉ်မျိုး စီစဉ်ရသည်ကို မည်သူမှ နားမလည်ကြပါချေ။

သူတို့၏စိတ်ရှုပ်မှုများကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ထန်ရှုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးပြီး

"စိတ်အေးအေးထားပါ။ အချက်အလက်တွေက အတုတွေ။ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့ကို စိတ်ရှုပ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ရဲ့နိုင်ငံတော်အထူးဌာနက ပါဝင်နေတယ်ဆိုတာ သူတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေမှာ သတင်းဖြန့်ပေးဖို့ အဲ့ဒီလူတွေကို လိုအပ်တယ်။”

"မင်း သူတို့ကို ခြောက်လှန့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား သူဌေး။" ယုစာရှာက မေးလာသည်။

"သူတို့က အချက်အလက်အတုတွေမှန်း သိသွားရင် ဒေါသထွက်ပြီး ငါတို့ကို လက်တုံ့ပြန်မှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"

“ငါ့မှာ ဝှက်ဖဲတစ်ခု ရှိလို့ သူတို့ ဘယ်တော့မှ လက်တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့နဲ့ ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်တာ သေချာဖို့အတွက်ပဲ။ ဒါမှ ငါတို့ရဲ့ ခမ်းနားသောထန် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုက သူ့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းပေါ်  မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဝင်ရောက်နိုင်စေမယ်။”

“ငါတို့ လုပ်မယ် သူဌေး။" လူလတ်ပိုင်း အမှုဆောင် တစ်ဦးက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီအချက်အလက်ကို မင်းတို့ ငွေဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းနိုင်ပါစေ အဲ့ဒီပိုက်ဆံတွေ အကုန်လုံး မင်းတို့အပိုင်ပဲ။ မင်းတို့ ဒီအခွင့်အရေးကို အရအမိ ဆုပ်ကိုင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်။”

ထန်ရှုက ပြုံးတုံ့တုံ့ဖြင့် ပြောသည်။

"တကယ်ကြီးလား။"

ထိုလေးယောက်က တအံ့တသြ ကြည့်ကြပြန်သည်။

ငှက်များသည် အစာအတွက် အသေခံသကဲ့သို့ လူတို့သည် စည်းစိမ်အတွက် အသေခံကြသည်ဟု အများအားဖြင့် သိထားကြသည်။ သူတို့အား သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားသည့်သူများက သူတို့အတွက် များပြားစွာသောငွေပမာဏကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သောကြောင့် ထိုငွေများကိုသာ သူတို့ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက စွန့်စားရန် ဆန္ဒရှိကြပေသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် သစ္စာဖောက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရန်သူကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့တွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးလည်း မရှိသလို ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရာတွင် အပြစ်ရှိသည်ဟုလည်း မယူဆနိုင်ပါပေ။

****

နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ဖြစ်သည်။

ကြယ်တာရာ လုံစားသောက်ခန်းမရှိ ဧည့်သည်ခန်းတစ်ခုအတွင်းတွင် ကူဘိုကလန်၏ အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ရင်း အခန်းအပြင်ဘက်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူထွားကြီးလေးယောက်သည် သက်တော်စောင့်အစုံသဖွယ် တံခါးနှစ်ဘက်စလုံးတွင် လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည်။

“အကိုကြီး … ခမ်းနားသော ထန်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးက နတ်ဘုရားဝတ်ရည်ဝိုင် ဖော်မြူလာကို ငါတို့ဆီ တကယ်ရောင်းလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်လား။ ချိန်းဆိုထားတာ ငါးမိနစ်ပဲ လိုတော့တယ်။ အခုအချိန်အထိ ပေါ်မလာသေးဘူး။”

အလက်ဆန်ဒရို၏မျက်လုံးများက အောက်ဘက်မှ ဝင်ပေါက်အား သေချာစောင့်ကြည့်ရင်း  မျက်မှောင်ကြုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အက်ရှ်ဘာဖို့ဒ်က မှုန်မှုန်ကုပ်ကုပ် ပြုံးရင်း

“ငါတို့ ဘယ်လောက်ထိ ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်ဆိုတာ သူမ သိမှာပါ။ အခု ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်လို့ ကတိပေးထားတော့ ငါတို့ လိုချင်တာကို သူမ ယူလာမယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။”

"သူမက ငါတို့ကို လိမ်ပြီး အတုပေးလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ နတ်ဘုရားဝတ်ရည်ဝိုင်အတွက် ဖော်မြူလာကို ငါတို့တွေ ရတာတောင် ဖော်မြူလာ စစ်၊ မစစ်ကို ငါတို့ လုံးဝ အတည်မပြုနိုင်ဘူး။” အလက်ဆန်ဒရိုက သံသယရှိသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူမ ဘယ်တော့မှ လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။" အက်ရှ်ဘာဖို့ဒ်က ဆက်ပြောသည်။

“တစ်ခုလိုချင်ရင် တစ်ခုပေးရမယ်ဆိုတဲ့ တရုတ်ဆိုရိုးစကားတောင် ရှိသေးတယ်။ အခု သူမက ငါတို့ရဲ့ငွေကို လက်ခံဝံ့တယ်ဆိုမှတော့ အတုကို ရောင်းရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ဖို့  မတတ်နိုင်ပါဘူး။ အသက်ရှည်ရှည် မနေချင်တော့ဘူးဆိုရင် လုပ်ကြည့်ပေါ့။"

အလက်ဆန်ဒရိုက “မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ငါတို့ ကူဘိုကလန်က အခြားသူတွေကို အမြဲ အနိုင်ကျင့်နေကြပဲ။ တခြားနည်းလမ်းကို မရှိတာ ဟဟ။ ငါတို့လိုလူမျိုးကို လှည့်စားရဲတဲ့သူက သေဖို့ကံတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ နားမလည်တာတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက အရင်တုန်းက ငါတို့ရဲ့ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဘာလို့ အခုချက်ချင်း စိတ်ပြောင်းသွားတာလဲ။"

“ငှက်တွေက အစာရှာရင်း သေကြသလိုမျိုး လူတွေက ပိုက်ဆံရှာရင်း သေကြတာပဲ။” အက်ရှ်ဘာဖို့ဒ်က သရော်သလိုဟန်ဖြင့် ပြောဆိုသည်။

“သူမက နည်းနည်းတော့ ရှက်တတ်တယ်ဆိုပေမယ့် ရက်နည်းနည်းလောက် စဉ်းစားပြီးတော့ စိတ်ပြောင်းသွားတယ်။ နောက်ပြီး ငါတို့ သူမကို ကတိပေးထားတဲ့ ငွေပမာဏက ကမ္ဘာပေါ်က ဘယ်မြို့ကိုမဆို သွားဖို့ လုံလောက်တယ်။ သူမရဲ့ တစ်သက်လုံး သာယာပျော်ရွှင်တဲ့ဘဝကို ဖြတ်သန်းဖို့ အတော်လုံလောက်နေပြီ … အဲ့ဒါကိုပဲ မင်းစိတ်ထဲ ထည့်ထား။"

“ဟုတ်တယ် … အဲ့ဒါပဲ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ငါက … အိုး သူမ လာနေပြီ။” အလက်ဆန်ဒရိုသည် အောက်ဘက်ဝင်ပေါက်ကို ရုတ်တရက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

“ငါလည်း သူမကို မြင်ပါတယ်။ ငါတို့လူတွေ အဲ့ဒီနားမှာ စောင့်နေတာမို့ သူမကို ဒီနေရာ ခေါ်လာလိမ့်မယ်။ ငွေပေးဖို့ကို အခုပဲ ပြင်ဆင်ထားလိုက်။ ဖော်မြူလာ ရသွားပြီးမှ သူမရဲ့အကောင့်ထဲ လွှဲပေးမယ်။ အဲ့ဒီတစ်ယောက်က ပိုက်ဆံရပြီးသွားရင် ဝေးလံတဲ့အရပ်မှာ သွားနေမယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။ ခမ်းနားသောထန်လုပ်ငန်းစုက ခွေးမသားတွေ သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝတ်ရည်ဖော်မြူလာက ငါတို့လက်ထဲ အမှန်တကယ် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားကြဘူးဆိုတော့ အတော် ထိတ်လန့်သွားမှာပဲ။”

အက်ရှ်ဘာဖို့ဒ်က ရယ်သွမ်းသွေးလိုက်သည်။

အလက်ဆန်ဒရိုကလည်း ပြုံးလိုက်ရင်း

“ဒီဖော်မြူလာမှာပါတဲ့အတိုင်း ငါတို့တွေ နတ်ဘုရားဝတ်ရည်ဝိုင်ကို ထုတ်လုပ်ဖြန့်ချီနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ မျိုးနွယ်စုက အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရရှိမှာ အသေအချာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲဖြစ်လာဖို့ မင်းရဲ့မဲဆွယ်လှုပ်ရှားမှုက လွယ်သွားလိမ့်မယ် အစ်ကိုကြီး။"

***