စဥ်းလဲပြီး အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုများ

ကမ်းဇတ်အမဲလိုက်ကွင်း …

သွေးသောက်ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ထားသော ထန်ရှုသည် ရွှမ်ယုဂူအား အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။ သို့တိုင် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်မှာ စိတ်ငြိမ်ကျောက်တုံးနှင့် ခဲနေသောနဂါးမျက်လုံးကို မျက်နှာကျက်တွင် မြုပ်နှံထားပြီး ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးထားသော အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီး၏ဂူသာ ဖြစ်တော့၏။

ငါ့ကို မပြောနဲ့နော် … အဲ့ဒါက အင်မော်တယ်ရတနာသိုက် ရှိတဲ့နေရာလို့။ အင်မော်တယ်ရတနာသိုက် တကယ်ရှိတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီဘုန်းကြီးက ဘာလို့ ငါ့ကို မပြောတာလဲ။ ဒီအကြောင်းကို သူ သိပေမယ့် ငါ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလား။

ထန်ရှု ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့နာမည်တွေက ဝမ်ဟူနဲ့ ရွှမ်ယုဂူနော်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အမှိုက်ကောင်တွေကလွဲလို့ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ ငါ မုန်းတဲ့လူစားမျိုး။ ငါ ထန်ရှုက လူကောင်းတွေအတွက် ငါ့ရဲ့ကတိတွေကို အမြဲစောင့်ထိန်းပေမယ့် မကောင်းတဲ့လူတွေကိုတော့ ငါ ကတိမတည်နိုင်ဘူး။ မင်းတို့နှစ်ယောက် မှတ်ထားပါ။ နောင်ဘဝမှာ လူကောင်းတွေ ဖြစ်လာကြပါစေ။"

သွေးသောက်ဓားသည် လျှပ်စီးလက်သွားသည့်အလား ထိုနှစ်ယောက်၏ဦးခေါင်းများကို အလွယ်တကူ ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် ထန်ရှု၏လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ထန်ရှုသည် မိုအားဝူနှင့်အတူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

တောင်ခြေရင်းတွင် ကျဲဝါလေ့သည် စိုးရိမ်သောကများဖြင့် ဆောက်တည်ရာမရ ဖြစ်နေပြီး ထန်ရှု အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာစေရန် ဆုတောင်းနေလေ၏။ ထန်ရှုနှင့် စီးပွားရေးအရ သဘောတူညီမှု လုပ်ထားသည်ကို မဆိုထားဘိ ထန်ရှုသည် သူ့တပ်စုခေါင်းဆောင်ဟောင်းနှင့်လည်း ဆက်နွယ်နေသောကြောင့် သူ့ကုမ္ပဏီနယ်မြေတွင် မတော်တဆမှု မဖြစ်စေချင်ပေ။

“ညီအစ်ကို ဝါလေ့ … ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ။ မင်း အခု ထွက်သွားရမယ်။ ထန်ရှုက တောင်ပေါ်မှာ အသတ်ခံရပြီး တစ်ဖက်လူက အသက်ရှင်နေတယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်အရ သူတို့က မင်းကို ထိခိုက်လာမှာကို ငါ စိတ်ပူတယ်။ ဒီလူတွေ ဘယ်လောက်ထိ ကြောက်စရာကောင်းလဲ မင်း မသိဘူးနော်။”

ကျဲဝါလေ့၏အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဂီဆန်ဂျောသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချပြီးနောက် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ဖျောင်းဖျလသည်။

ကျဲဝါလေ့သည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မြဲသော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက ခေါင်းယမ်းပြီး

“ငါ့တပ်စုမှူးဟောင်းက သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးထားတာမို့ ငါ သူ့ကို မကူညီနိုင်ရင်တောင် ရလဒ်ကို မြင်တဲ့အထိ စောင့်ရမယ်။ သူသေရင် သူ့အလောင်းကို ငါ ကောက်ပြီး အသက်ရှင်ရင် သူနဲ့အတူ ဂုဏ်ပြုမယ်။”

"မင်းက အရင်တုန်းကလိုပဲ ခေါင်းမာလိုက်တာကွာ။" ဂီဆန်ဂျောက ခေါင်းယမ်းကာ အားတင်းပြုံးပြသည်။ “အာ … မေ့လိုက်ပါ။ မင်း နေချင်သပဆို နေပါ။ မင်း ထန်ရှုရဲ့အလောင်းကို ကောက်ပြီး ဟိုအဘိုးကြီးတွေ ပြန်မလာသရွေ့ မင်းရဲ့အကာအကွယ်ကို ငါ အာမခံတယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ…”

ကျဲဝါလေ့ စိတ်တွင်းမှ ပိုမိုညှိုးရော်သွားပြီး ကျေးဇူးတင်သော အပြုံးကို အကျည်းတန်စွာ ညှစ်ထုတ်ပြုံးပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏စကားမဆုံးသေးမီ တောင်တက်လမ်းမှ ဆင်းလာသော လူသုံးယောက်ဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်သွားရင်း သူ၏အမူအရာသည် ပျော်ရွှင်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဂီဆန်ဂျော အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တောင်တက်လမ်းဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ “ဒီနေရာမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ထန် … သူတို့က ဘယ်လို ဆင်းလာကြတာလဲ။ ကျန်တဲ့ သုံးယောက်ကော ဘယ်လိုလဲ။"

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှမ်စံအိမ်မှ လူတစ်ရာနီးပါးသည် ဆင်းလာသူများက ထန် ရှုတို့၃ယောက်အဖွဲ့ ဖြစ်မည်ဟု တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားသည့်အပြင် ရွှမ်စံအိမ်မှ လူသုံးဦး အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့တွေ ထို၃ယောက်လုံးကို သတ်လိုက်နိုင်တာလား။ ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။

"ဘုရားရေ … နောက်ဆုံးလူကို ကြည့်လိုက်။ သူ ခေါင်းနှစ်လုံးကို သယ်လာတယ်။"

လူအုပ်ကြားထဲမှ အာမေဋိတ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူအားလုံး၏မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ ထန်ရှုတို့သုံးယောက် နီးကပ်လာသည်နှင့် အနောက်မှ ထာဝရခန်းမ၏ ကျွမ်းကျင်သူ၏လက်ထဲတွင် ခေါင်းနှစ်လုံး ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဝမ်ဟူနှင့် ရွှမ်ယုဂူတို့၏ဦးခေါင်းများဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ကြသည်။

“ဒါ … တရားစီရင်ရေးခန်းမသခင်က သူ့အလုပ်မှာ ကျရှုံးတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။ ရွှမ်ယုဂူ အသတ်ခံရတာကို သူ ဘယ်လို စောင့်ကြည့်နိုင်ပါ့မလဲ။"

"ဒါဆို အဲ့ဒီလူ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ အဲ့ဒီခေါင်းတွေက ရွှမ်ယုဂူနဲ့ ဝမ်ဟူတို့ရဲ့ခေါင်းတွေဆိုတော့ နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်မှာလဲ။"

“တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ နတ်ဆေးသမားတော်လေး ထန်ရှုက နောက်ဆုံးအနိုင်ရသူအဖြစ် ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ သူ... သူ့သက်တော်စောင့်နှစ်ယောက်ရဲ့ဇစ်မြစ်က ဘာလဲ။"

"ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ တံခါးများမှာ ကြီးမားတဲ့ဆူညံသံကို ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။"

"ငါတို့ ကြည့်ဖို့ ပွဲကြီးပွဲကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာဦးမှာပဲ။"

“…”

ထန်ရှုသည် ကြည့်ရှုသူအများအပြား၏ မယုံကြည်နိုင်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် ဂီဆန်ဂျောနှင့် ကျဲဝါလေ့တို့၏အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျဲဝါလေ့အား ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဂီဆန်ဂျောဆီသို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ထူးဆန်းတဲ့တံခါးများက လူတွေနဲ့ ပြဿနာတွေကို ထူးဆန်းတဲ့တံခါးများကိုယ်တိုင် စိတ်ကြိုက် ပြုလုပ်ထားတဲ့ဓလေ့ထုံးစံနဲ့ ဖြေရှင်းပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်က သူတို့ကိုသတ်ပြီးပြီမို့  နောက်ဆုံး အောင်နိုင်သူပါ။"

ဂီဆန်ဂျော၏မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြရင်း

"မင်း အောင်နိုင်သူ ဖြစ်ပေမယ့် ကျင်းမိသားစုနဲ့ တောက်ပကြည်လင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမျက်ဒေါသကို မင်းခံရမှာကို ငါ စိုးမိတယ်။"

“ကျွန်တော် သတ်ရဲတဲ့အတွက် အကျိုးဆက်အတွက်လည်း အဆင်သင့်ပဲ။” ထန်ရှုက မထီတထီ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် အခုလုပ်ရမယ့်အရာတွေရှိတော့ ဒီမှာ ကြာကြာနေမှာမဟုတ်ဘူး။ အာ ဟုတ်သားပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့အမဲလိုက်ရိုင်ဖယ်နဲ့ ယုန်တစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပေးလိုက်မယ်။ ဝိုင်နဲ့ မြည်းလို့ရတာပေါ့။"

ဂီဆန်ဂျောက တိတ်ဆိတ်စွာ အားယူပြုံးလိုက်ရင်း

“ဒါဆို သွားတော့။ မင်းက ဒီကလူတချို့ကို သတ်လိုက်ပြီးပြီ။ မင်း ဒီမှာနေရင် သေလမ်းပဲ ရှိလိမ့်မယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အမှားအယွင်းတွေ မဖြစ်ရအောင် ဒီနေရာကနေ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထွက်သွားတာက ပိုကောင်းတယ်။ ဝါလေ့ … ဒီယုန်ကို မြည်းစမ်းရင်း ငါနဲ့အတူ ဝိုင်အနည်းငယ် လာသောက်။”

"ငါလည်း သွားတော့မယ်။" ကျဲဝါလေ့က အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း နေရမယ်။" ဂီဆန်ဂျောက မျက်ခုံးတွန့်ချိုးထားရင်း "ငါ မင်းကို အရေးတကြီး ပြောစရာတွေ ရှိနေသေးတယ်။"

ထန်ရှုသည် ဂီဆန်ဂျောကို လေးလေးနက်နက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျဲဝါလေ့အား ခေါ်ထားရန် ကြံရွယ်သည့် အကြောင်းပြချက်မှာ ကျင်းမိသားစုနှင့် တောက်ပကြည်လင်ဂိုဏ်းမှ လူများက ဒေါသတကြီး လက်တုံ့ပြန်လာခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် ကျဲဝါလေ့နှင့် ထန်ရှုအကြား စည်းခြားထားလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထန်ရှုက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"အစ်ကိုတို့နှစ်ယောက် … ခင်ဗျားတို့မှာ အရေးတကြီး ဆွေးနွေးစရာတွေ ရှိတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော် နှုတ်ဆက်ခဲ့တယ်။ နောက်မှ ဆက်သွယ်ပါ့မယ်။"

ထိုစကားပြောပြီးနောက် ကျဲဝါလေ့အား နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြန်ပြောရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘဲ မိုအားဝူတို့ဆယ့်တစ်ယောက်အဖွဲ့နှင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ အမဲလိုက်ကွင်းမှ ထွက်သွားချိန်တွင် ကားကို မယူလာခဲ့တော့ပေ။ အမဲလိုက်ကွင်းထဲကလူတိုင်း သူတို့ကို မမြင်နိုင်တော့သည့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်သည့်အခါ ထန်ရှုက တာအိုမန္တာန်တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ  မိုအားဝူတို့ဆယ့်တစ်ယောက်၏ ခါးများပတ်လည်တွင် လေလှိုင်းတစ်ခု ဝိုင်းလာကာ သူတို့အား လေထဲသို့ ရစ်ပတ်ဆွဲငင်ပြီးနောက် အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီး၏အင်မော်တယ်နေအိမ် ဖြစ်သော လုံကွမ်ပင်လယ်အော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

****

လုံကွမ်ပင်လယ်အော်…

အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးသည် ဂူအဝင်ဝအပြင်ဘက်တွင် ကျင်းစန်းချီနှင့် ကျင်းစီကျဲတို့ ညီအကိုနှစ်ယောက်အား စိုက်ကြည့်ရင်း သတ်ဖြတ်လိုသောအော်ရာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စိုက်ကြည့်ခြင်းသာ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဆိုပါက သည်လူနှစ်ယောက်အား အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မရေတွက်နိုင်အောင် သူ သတ်ပစ်ပြီးဖြစ်ပေမည်။

လက်တစ်ဖက် ကျိုးနေသော အဘိုးကြီး ကျင်းစန်းချီက ညည်းညည်းညူညူ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ … ဘုန်းကြီး။ သူတော်ကောင်းတွေက အသက်မရှည်ကြပေမယ့် မကောင်းမှု လုပ်တဲ့သူတွေကတော့ ထောင်စုနှစ်များအထိ တောက်ပနေပေလိမ့်မယ်တဲ့။ ငါတို့ညီအကိုနှစ်ယောက်က မင်းမျက်စိထဲမှာ ပြဿနာကောင်တွေဆိုပြီး မင်း မြင်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ မနှစ်က မင်းရဲ့အဆိပ်နဲ့ ငါတို့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့တာ တကယ့်ကို သနားစရာပဲ။ နို့မဟုတ်ရင် ငါတို့အတွက် ဒီလိုကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ပျော်ပွဲကို သုံးစရာ မလိုတော့ဘူးမဟုတ်လား။"

အဘွားရှီပေါ်က ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတက်လာပြီး ပါးစပ်ကို အုပ်ကာပြုံးလိုက်ရင်း

“ကျင်းစန်းချီ … ဒီမှာ ငါ့ကို တော်တော် တွေးရခက်စေတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်။ နင်တို့ညီအကိုနှစ်ယောက်က ဒီအင်မော်တယ်ရတနာသိုက်ကို မက်မောတယ်ဆိုပြီး ထူးဆန်းတဲ့တံခါးများက လူတွေကို ဘာဖြစ်လို့ ပါဝင်ခိုင်းတာလဲ။ သူတို့ထဲက တစ်ချို့လူတွေက သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းရဲ့အတားအဆီးတွေကို ချိုးဖြတ်ပြီး တာအိုလမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့အပြင် ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ရေးအဆင့် ကျင့်ကြသူတွေ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ထူးထူးခြားခြား လူတွေ ပါနေတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က နင်တို့ကို ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ နင်တို့ တကယ်ထင်လား။ ဒါမှမဟုတ် နင်တို့ ညီအကိုနှစ်ယောက်က သူတို့ကို အမြောက်စာလေးတွေအဖြစ် ဒီကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ခေါ်လာခဲ့တာများလား။”

ကျင်းစန်းချီ၏မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး

“ရှီပေါ် … အနောက်ပိုင်းဘုန်းကြီးရဲ့ ချစ်ရတဲ့ အမျိုးသမီးအဖြစ် ဒီနှစ်များတစ်လျှောက် နည်းနည်းလေးတောင် တိုးတက်မှု မရှိပါလား။ ငါတို့ကြားထဲ သွေးခွဲဖို့ ဒီလိုအသေးအဖွဲနည်းလမ်းက အသုံးမဝင်ဘူး။ အခု သူတို့ကို ဒီကို ခေါ်လာတယ်ဆိုတာ သူတို့ကို ဦးဆောင်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဆိုတာတော့ ငါ ဝန်ခံပါတယ်။ ကောင်းပြီ … သူတို့တွေ ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ မင်း မြည်းစမ်းခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီး…”

သုန်မှုန်သော အမူအရာဖြင့် အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးက တီးတိုးစကားဆိုကာ သတိပေးလိုက်သည်။ “မင်းတို့နှစ်ယောက် သတိထားရမယ်။ ဒီသောက်ကျိုးနည်း ထူးဆန်းတဲ့တံခါးများက လူတွေဆီမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ မှော်လက်နက်အချို့ ရှိနေတယ်။ ငါ သတိလက်လွတ် ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို မစစ်ဆေးမိလိုက်တာနဲ့ မကြာသေးခင်က အတွင်းဒဏ်ရာတချို့ ရခဲ့တယ်။”

ရှီပို၏မျက်နှာထက်တွင် မယုံကြည်နိုင်ဟန် အမူအရာများ ရှိနေပြီး

"သူတို့သယ်လာတဲ့ ဘယ်မှော်လက်နက်တွေက နင့်ကို ဒဏ်ရာရစေတာလဲ။"

"အဲ့ဒါတွေက အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ မှော်လက်နက်တွေပဲ။" အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း “ယာယီပေါင်းစပ်လို့ရတဲ့ ဒိုင်းကို အသာထားဦး … တခြား မှော်လက်နက်နှစ်ခုကလည်း အတော် ဖျက်စီးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်။ ဟုတ်သားပဲ … သူတို့ရဲ့ အဆောင်တွေကိုလည်း သတိထားဦး။ သူတို့ရဲ့ဒေါသမီးလျှံအဆောင်က အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ မွေးမြူခဲ့ရတဲ့ သွေးဆာလင်းနို့နှစ်ကောင်က သူတို့ရဲ့ ပိုက်ကွန်တွေထဲ ပိတ်မိသွားတာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။"

"ဒီသွေးဆာနေတဲ့ လင်းနို့နှစ်ကောင်ကို နင် စွန့်သင့်တာ ကြာပြီ။" ရှီပေါ်က မဆိုင်းမတွ မှတ်ချက်ပေးခဲ့သည်။ “နင် သူတို့ကို နင့်ရဲ့ သွေးအဆီအနှစ် ကျွေးပြီး ပျိုးထောင်ခဲ့တာ။ အဲ့လိုလုပ်တာက နင့်ရဲ့ကျင့်ကြံမှု အရှိန်ကို ထိခိုက်စေရုံတင်မကဘူး တစ်နေ့ နင့်ကို တုံ့ပြန်မှုလည်း ပေးလာလိမ့်မယ်။ သူတို့တွေက နင့်ကို မတော်တဆ သတ်မိသွားလိမ့်မယ်။ ဆိုးရွားတဲ့အရာကြီးကို။”

"ငါတို့ ဒီအကြောင်းကို အရင်မပြောပါရစေနဲ့တော့။" အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အခု သူတို့ ဒီကို လာရဲတယ်ဆိုတာက သူတို့ ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဟိုလူ ထွက်သွားပြီးမှမို့။ နို့မဟုတ်ရင် ငါတို့ သူနဲ့တွေ့ရင် ငါတို့ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။”

"အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။" ရှီပေါ် အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

သူ့အဖော်၏ကံဆိုးမှုကို တစေ့တစောင်း ကြည့်လိုက်ရင်း ရွှေသံချပ်ဝတ်စုံ ဇွန်ဘီကောင်က ထူးဆန်းသော သွားဖြဲအပြုံးဖြင့် ပြုံးပြပြီး

"ဟီးဟီးဟီး … ရှီပေါ် … နင့်ချစ်သူက အတော် ကံဆိုးတာပဲ။ သူက အဲ့ဒီလူတွေရဲ့လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံရလုနီးပါးဖြစ်သွားတယ်။ ပြီးတော့ သူ့အသက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ချိပ်ပိတ်တစ်ခုကို သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ပေါ် လုပ်ထားခံရတယ်။ ဟီးဟီး… ငှက်တွေက အစာအတွက် သေသလိုမျိုး လူတွေက စည်းစိမ်အတွက် သေမယ်ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားတွေကို ပုံဖော်ထားတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးပေါ့။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူက အင်မော်တယ်ရတနာသိုက်တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရဲသေးတယ်။ ဒီကိစ္စကို နောင်မှာ ထုတ်ဖော်မပြနိုင်ဘူးလို့ ငါ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ် … နို့မဟုတ်ရင်တော့လား … ဟားဟားဟား…”

ရွှေသံချပ်ဝတ်စုံ ဇွန်ဘီကောင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးက ဒေါသတကြီး ဆဲလိုက်သည်။

“ယီး … မင်း ငါ့ကို ရောင်းစားပြီး ငါပုန်းနေတဲ့နေရာကို မပြခဲ့ရင် ငါ အဲ့လို ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး …”

ကျင်းစန်းချီနှင့် ကျင်းစီကျဲတို့သည် တအံ့တသြဖြင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကြသည်။ အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးသည် အခြားသူ၏အသတ်ခံရလုနီးနီး ဖြစ်ခဲ့သည်သာမက မထင်မှတ်ဘဲ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ပေါ်တွင်ပါ ချိပ်ပိတ်ခံထားရကာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ချုပ်ကိုင်မှုအောက်တွင် သူ၏အသက်နှင့် ဘဝတို့ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့မိကြပေ။

အဲ့ဒီလူက မည်သူများ ဖြစ်နိုင်ပါသနည်း။

အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးသည် လွန်စွာ ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြီဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူသည် သူ့ထက် ပိုပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းနေပါသလား။ ထို့အပြင် သူနှင့်အတူ ရွှေသံချပ်ဝတ်စုံ ဇွန်ဘီကောင်လည်း ရှိနေသည် မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်ဖက်က အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးအား ထိုသို့ပြုလုပ်နေသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သည်အတိုင်း ကြည့်နေခဲ့တာလား။

သို့သော်လည်း သူတို့ ယခုအကြိမ်ရောက်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြန်သတိရသောအခါ ကျင်းစန်းချီသည် ထိုအကြောင်းကို မေးမနေတော့ဘဲ အသံနက်ကြီးဖြင့် "ဘုန်းကြီး … ငါက မင်းတို့သုံးဦးကို အသက်ရှင်ခွင့်၊ လက်အောက်ခံခွင့်နဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု မဆင်နွှဲရအောင် လိုက်နာခွင့်တွေကို ပေးထားတယ်။ ငါတို့အတွက် အင်မော်တယ်ဂူကို ကူပြီး ဖွင့်ပေးပါ။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ သုံးယောက် ဆိုးဆိုးရွားရွား သေရလိမ့်မယ်။”

အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးက

“မင့်အိပ်မက်ထဲမှာပဲ ပြောနေလိုက် သောက်ရူးရဲ့။ အင်မော်တယ်ရတနာသိုက်ကို လောဘကြီးစွာ မျက်စိကျသူတိုင်း သေရမယ်။”

ကီလိုမီတာအနည်းငယ် ဝေးသောနေရာတွင် …

ထန်ရှနှင့် မိုအားဝူတို့ဆယ့်တစ်ယောက်အဖွဲ့သည် တောအုပ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ့လူဆယ့်တစ်ယောက်အား စောင့်ဆိုင်းနေကြရန် ညွှန်ကြားပြီးနောက် ထန်ရှုသည် သူ့ကိုယ်သူ အေးစက်သောလေညင်းအလား ပြောင်းလဲပျံသန်းသွားပြီး အနောက်ပိုင်းဘုန်းကြီးအား ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရာ အင်မော်တယ်ဂူနေရာဆီသို့ တိတ်တဆိတ် သွားလိုက်သည်။

ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် လူအမြောက်အမြား စုဝေးနေပြီး အနောက်ပိုင်းဘုန်းကြီး၊ ရွှေသံချပ်ဝတ်စုံဇွန်ဘီကောင်၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တို့ပါဝင်သော အဖွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်နေသည်ကို သူ တွေ့နေရပေသည်။

ခဏအကြာတွင် ထန်ရှုသည် မီတာလေးရာကျော်အကွာ တောအုပ်ထဲတွင် ပုန်းနေကာ ထိုသူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်သည်။ သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော်လည်း ထိုသူတို့၏ဆွေးနွေးမှုများကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေရပေသည်။

“အဲ့ဒီနေရာမှာ အင်မော်တယ်ရတနာသိုက် တကယ် ရှိတာပဲ။ အနောက်ပိုင်းဘုန်းကြီးက အဲ့ဒီအကြောင်း ငါ့ကို မပြောပြဘူး ဆိုတော့ သူ့မှာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ စေ့ဆော်မှုတွေ ရှိတာလား ဒါမှမဟုတ် စိတ်ထဲ တစ်ခုခုကို လှည့်စားဖို့ ကြံစည်နေတာလား။” ထန်ရှု၏မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အုပ်စိုးမန္တာန်သည် ထိန်းချုပ်ထားခံရသူက အလွန်သစ္စာရှိပါလျှင် အထူးအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။

သို့သော် …

ထိုကဲ့သို့ အသုံးဝင်မှုသည် အနောက်ပိုင်း ဘုန်းကြီးအတွက် အလွန်ရှားပါးသော ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။ ထန်ရှုသည် ဉာဏ်ရည်မြင့်မားသူပီပီ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သည့် ပြဿနာအချို့ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

***