ခင်ပွန်းသည်တစ်ယောက်တာ၀န်

ထန်ရှုနှင့် မုဝမ်ရင်တို့ ဒုတိယထပ်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် မွှေးကြိုင်ပြီး အရသာရှိသော ထမင်းဟင်းများကို ထမင်းစားခန်းတွင် တည်ခင်းပြီးဖြစ်သည်။ စုလင်းယွမ်၏နှုတ်ဆက်စကားသံနှင့်အတူ နှစ်ယောက်သား ထမင်းစားပွဲ၌ ထိုင်ကြသည်။ လိုက်ဖက်ညီစွာဖြင့် ပျော်ပျော်ပါးပါး စားသောက်နေကြသော အဘိုးကြီး အဘွားကြီး လေးယောက်ကို ကြည့်ရင်း မုဝမ်ရင်တစ်ယောက် စိတ်အတွင်းတွင် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထန်ရှုကတော့ စကားသိပ်မပြောဘဲ ဂရုတစိုက်နှင့် ကျေနပ်စရာကောင်းသော ကျင့်ဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။

ညစာစားပြီးနောက် ထန်ရှုသည် မူလက မုမိသားစု(၃)ယောက်အား လုံခန်းမသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထန်ယွင်သဲ့နှင့် စုလင်းယွမ်တို့က ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်စွာဖြင့် ထိုမိသားစုကို ၎င်းတို့၏အိမ်တွင် ညအိပ်စေသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးကြောင့် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း ထန်ရှုက တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မုကျန်းဟွာနှင့် ကျန်းကျန်လီတို့သည် ကြယ်တာရာတွင် တစ်ရက်သာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး နောက်တစ်နေ့ညနေပိုင်းတွင် ပေကျင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထန်ရှုသည် ကြယ်တာရာမှ ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်ရာ ခမ်းနားသောထန်လုပ်ငန်းစုသို့ သွားခဲ့ပြီး ကိစ္စအားလုံးကို ခန်းရှကို ရှင်းပြပြီးနောက် ငွေအရင်းအနှီးများစွာကို သူမ၏အကောင့်သို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမအား သုတေသနအဖွဲ့အစည်းသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ မိုရီ၊ အခြားပါမောက္ခများ၊ သုတေသီများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးထားခဲ့သည်။

"ဒီည ငါ့နေရာကို သွားရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။" နှစ်ယောက်သား သုတေသနအဖွဲ့အစည်းမှ ထွက်လာချိန်တွင် ညနေကိုးနာရီ ထိုးနေပြီဖြစ်သည်။ ကားမောင်းသူထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လျက် သားမွေးကုတ်အင်္ကျီ ဝတ်ထားသော ခန်းရှက မျှော်လင့်နေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထန်ရှုသည် မူလက ငြင်းချင်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်တို့ပြည့်နေသော သူမ၏မျက်နှာလေးကို ကြည့်မိသည်။ မနက်ဖြန် ကြယ်တာရာမှ ထွက်ခွာရမည် ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရတော့ဟု ဆိုလိုသည်။ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူက ခေါင်းညိတ်ကာ

“ကောင်းပြီ။ မင်းနေရာကို သွားကြရအောင်။"

ခန်းရှသည် ပျော်ရွှင်သွားသောအမူအရာဖြင့် ကားကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ သူမ၏တောင်းဆိုမှုသည် အရမ်းမများပါချေ။ သူမသည် ထန်ရှုနှင့် အတူရှိရန်သာ မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် သူမအား စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် ကျေနပ်မှုအပြည့် ရှိစေသည်။ ဆောင်းရာသီ အားလပ်ရက်တွင် ထန်ရှုနှင့် အချိန်အများကြီး ရလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သလို သည်တစ်ခေါက်တွင်လည်း သူနှင့်တွေ့ရန် အချိန်အများကြီး ရခဲ့မည်ဟု ထင်ထားခဲ့မိသည်။ သို့သော် ထန်ရှုသည် အလွန်အလုပ်များနေပြီး ဆောင်းရာသီအားလပ်ရက်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ တွေ့ဆုံနိုင်မည်ဟု သူမ နည်းနည်းလေးမှ မမျှော်လင့်ထားမိပါချေ။

တစ်နာရီနီးပါးကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ခန်းရှ နေထိုင်သော အိမ်ခြံဝင်းဆီ ရောက်လာကြသည်။ ကားကို ခြံဝင်းထဲတွင် ရပ်ပြီးနောက် ခန်းရှက ထန်ရှုအား အိမ်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်လာသည်။

"အန်တီဟွမ် … အနားယူနေတာလား။"

ခန်းရှ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ရပ်ပြီး လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အိမ်ထိန်းအား မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့မြင်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသို့သောအခြေအနေသည် သူမကို လွန်စွာ ပျော်ရွှင်စေသည်။

"ကောင်းပြီ … အန်တီဟွမ် ငါ့ကို တွေ့တာ မင်း ကြိုက်ပုံမရဘူး။" ထန်ရှုက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

ခန်းရှ ရှက်သွေးဖြန်းသွားပြီး

"အဲ့လိုဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ အန်တီဟွမ်က ငါတို့ကို နှောင့်ယှက်မှာကို ငါ ကြောက်တယ်။ ဟုတ်သားပဲ … ညစာစားပြီးပြီလား။ နင့်အတွက် တစ်ခုခု ချက်ပေးရမလား။"

ထန်ရှု၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုက တွဲခိုလာကာ ခန်းရှ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွေ့ဖက်ကာ ချီမလိုက်ပြီး လှေကားဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက အပြုံးဖြင့်

“အလှလေးတစ်ယောက်နဲ့ အတူရှိနေတာက စားတာထက် ပိုကောင်းတယ်လို့ မင်း မကြားဖူးဘူးလား။ မင်း ဘာမှ ချက်ဖို့ မလိုဘူး … ကိုယ်က မင်းကိုပဲ စားချင်တယ်။"

“နင် … နင် တော်တော်ဆိုးနေ…”

ရှက်စိတ်ကြောင့် ခန်းရှ၏မျက်နှာလေးသည် ပိုမိုနီရဲလာပြီး ထန်ရှု၏လည်ပင်းထက်တွင် သူမ၏မျက်နှာလေးကို မြှုပ်ထားလိုက်မိသည်။ သူမတို့နှစ်ဦးအား ဇနီးမောင်နှံအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း အကြိမ်အနည်းငယ်သာ အိပ်ရာထက်ချစ်ပွဲ ဆင်နွှဲရပါသေးသည်။ သူမကိုယ်တိုင်က ထိုချစ်ပွဲကို မျှော်လင့်တောင့်တနေသည့်တိုင် အချိန်တိုင်း ရှက်ရွံ့နေမိသည်။

ဒုတိယထပ် စင်္ကြံန်လမ်းတွင်…

အင်ဒီသည် ကာတွန်းရုပ်လေးများပါသော ပန်းရောင် ညအိပ်ဝတ်စုံဖြင့် ရေချိုးခန်းမှ ထွက်လာရင်း စိုစွတ်နေသော ဆံပင်များကို သုတ်ရန် မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ကိုင်ထားသည်။ ထန်ရှုသည် ခန်းရှအား လှေကားထစ်တလျှောက် ပွေ့ချီလာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသောအခါ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာသည် သူမ၏ချောမောကာ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးထက်တွင် ထင်ဟပ်လာပြီး မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများက ပြူးကျယ်သွားရသည်။

“ရှင်တို့တွေ…” အင်ဒီက အံ့အားသင့်နေရာမှ အသိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ထန်ရှုသည်လည်း ခန်းရှအား စင်္ကြန်လမ်းထက်တွင် ပွေ့ချီထားရင်း အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားသည်။ အင်ဒီသည် ခန်းရှအိမ်၏ဘေးမှ အိမ်တွင် နေထိုင်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း ည၁၀နာရီတွင် ခန်းရှ၏အိမ်၌ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့မိပေ။

ခန်းရှသည် သူမ၏နီရဲနေသော မျက်နှာလေးအား ထန်ရှု၏လည်ပင်းနှင့်ကွယ်ဝှက်ထားရာမှ မော့ကြည့်လာရာ အံ့အားသင့်နေသော အင်ဒီအား တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအခါမှ နိုင်ငံခြားမှ ပြန်လာသော သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီမှ ကောင်းမွန်သော အလှကုန်ပစ္စည်းတစ်စုံအား လက်ဆောင် ပေးချင်သောကြောင့် ယနေ့ညတွင် အင်ဒီ့ကို သူမ၏အိမ်သို့ လာရန် မိမိကိုယ်တိုင် ခေါ်ထားသည်ကို ခန်းရှ ရုတ်တရက် သတိရသွားတော့သည်။ ချက်ချင်းပင် သူမသည် စိတ်ထဲတွင် စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်ပြီး ထန်ရှု ပွေ့ချီထားရာမှ အလျင်စလို ဆင်းလိုက်သည်။

"အမ် ... နင် သိတဲ့အတိုင်း … အင်ဒီ ခုထိ ဘာလို့ မအိပ်သေးတာလဲ။"

ခန်းရှသည် အတန်ငယ် အဆင်မပြေဖြစ်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့ဟန်ရပြီး ရှက်ရွံ့သောအမူအရာဖြင့် အင်ဒီအား မေးလိုက်သည်။

အင်ဒီ၏ မျက်နှာငယ်လေးထက်တွင် ဒေါသအနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ထန်ရှုဆီသို့ ပြေးသွားပြီး သူ၏လက်မောင်းကို တန်းဆွဲလိုက်သည်။

" ရှင်က တကယ်ဆိုးတဲ့အမျိုးသမီးလေးပဲ အကြီးအကဲခန်း။ ကျွန်မတို့တွေ ပျော်ရွှင်ခြင်းနဲ့ ကံဆိုးခြင်း အရာအားလုံးတွေကို ပိုကောင်းသည်ဖြစ်စေ ပိုဆိုးသည်ဖြစ်စေ မျှဝေပေးမယ်လို့ အချင်းချင်း ကတိပြုထားခဲ့တယ်လေ။ ဒါပေမယ့် ရှင် ... ရှင် အရာအားလုံးကို ရှင့်အတွက်ပဲ သိမ်းပိုက်လိုက်တာလား။"

“ငါ…”

ခန်းရှ ရယ်ရခက် ငိုရခက်ဖြစ်ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ကောင်းချီးများနှင့် ကံဆိုးခြင်းများကို အတူတကွ မျှဝေပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသော်လည်း ဤအရာက သူမကိုယ်တိုင်အတွက် အစားအသောက်ကောင်းကို သိမ်းဆည်းထားသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်လေမလား။ သေချာတာကတော့ သူမသည် ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် 'ဤကဲ့သို့သော ပျော်ရွှင်မှု' ကို မျှဝေချင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်မဟုတ်ပါချေ။

ဟမ့်…။ အင်ဒီက ခန်းရှကို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ထန်ရှု၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ သူမ၏တောက်ပလှပသော မျက်နှာလေးကို မော့လျက်

"သူဌေး … ရှင် အဲ့ဒီလို ခွဲခြား ခွဲခြားနဲ့ တစ်ယောက်အပေါ် စေတနာထားပြီး ဒီလိုမျိုး တခြားသူကို တွန့်တိုလို့ မရပါဘူးနော်။ ရှင် အကြီးအကဲခန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်ဖူးသလို ကျွန်မရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း မြင်ဖူးတယ်။ တရုတ်အမျိုးသားတွေက သူတို့ရဲ့တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ကြတယ်လို့ ဆိုရိုးရှိတယ်။ သူဌေး … ကျွန်မကိုရော တာဝန်မယူသင့်ဘူးလား။"

“ငါ…” ထန်ရှု ငိုရမလို ရယ်ရမလို ဖြစ်သွားသည်။ သည်လိုကိစ္စမျိုးမှာ ပန်းသီးတစ်လုံးကို လိမ္မော်သီးနှင့် ယှဉ်သလိုမျိုး မည်ကဲ့သို့နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။ ယောက်ျားတစ်ယောက်သည် မိန်းမတစ်ယောက်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်ရုံမျှဖြင့် မည်ကဲ့သို့ တာဝန်ယူနိုင်ပါမည်နည်း။ ပြောရမည်ဆိုပါက ဂျပန် "လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာလှုပ်ရှားမှု" ရုပ်ရှင်များကို အများကြီး ကြည့်ခဲ့ဖူးပေရာ ထိုသို့ဆိုပါလျှင် သည်ကဲ့သို့ ထူးချွန်သော အနုပညာရှင်များကို မြင်ရုံမျှဖြင့် ငါ အကုန်တာဝန်ယူရမှာလား။

ထန်ရှုက သည်လိုကိစ္စမျိုးတွေအတွက် အရမ်းကြီး ဆူညံပွက်လောရိုက်တာမျိုး မဖြစ်စေချင်သောကြောင့် အလျင်စလို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အင်ဒီ … မင်းက ငါတို့ကို အထင်လွဲနေတာ။ ခန်းရှရဲ့ ခြေထောက်အကြောအဆစ်တွေ တင်းနာနေလို့ သူ့ကို ငါ အပြင်သွားရာကအပြန် လိုက်ပို့ပြီး ဒီကို သယ်လာပေးတာ။ ကောင်းပြီ … ငါ သူမကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးပြီးပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ဂရုစိုက်မှုအောက်မှာ ထားခဲ့မယ်။ ငါ အခု ပြန်သင့်နေပြီ။"

"အကြီးအကဲရဲ့ခြေထောက် တကယ် နာသွားတာလား။" အင်ဒီက ခန်းရှကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထန်ရှုဆီ အကြည့်ပြန်ပြောင်းကာ သံသယအမူအရာဖြင့် ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါ အမှန်လား။"

ခန်းရှသည် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း သူမသည် ထန်ရှုနှင့် ဒီတစ်ည အတူမအိပ်နိုင်တော့သည်ကို သိသောကြောင့် ခေါင်းညိတ်ကာ

"ဟုတ်တယ်။"

အင်ဒီသည် တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူဌေးက အကြီးအကဲခန်းကို ပွေ့ဖက်ထားတာမို့ ကျွန်မရဲ့အလှည့် ရောက်ပြီ။"

"အင်ဒီ … ဖယ်ပေးပါ။" ထန်ရှု ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။

"တစ်နေ့ မင်းခြေထောက်တွေ နာနေရင် ငါလည်း မင်းကို ပွေ့ဖက်ထားပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား။ ကောင်းပြီ … ခန်းရှကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပါ။ ငါ အရင် ပြန်လိုက်မယ်။"

ထိုစကားပြောပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း လှည့်ကာ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထွက်လာပြီးကာမှ ခန်းရှ၏ကားကို သူ စီးလာသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သို့သော် အင်ဒီ ထပ်မံ မနှောက်ယှက်နိုင်ရန် သူသည် အိမ်ခြံဝင်းထဲမှ တည့်တည့် လျှောက်လာပြီး မိုအားဝူဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို လာခေါ်ပေးပါ။"

“ကောင်းပါပြီ။” တစ်မိနစ်အကြာတွင် လင်ရိုဗာကားသည် ထန်ရှု၏အရှေ့တွင် ရပ်သွားသည်။ ထန်ရှု ကားပေါ် တက်လိုက်ပြီးနောက် သူက

"တောင်တံခါးအိမ်ရာကို ပြန်မယ်။"

“သူဌေး … မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်။ ငါတို့ကို ခြေရာခံနေတဲ့ လူတချို့ကို တွေ့ခဲ့တယ်။” မိုအားဝူက ပြောသည်။

"ကျင်းဟူက သူတို့ကို ဖမ်းမိထားပြီးပြီ။ မကြာခင် သူတို့ ပြန်လာလိမ့်မယ်။"

လူတစ်ချို့က ငါ့ကို ခြေရာခံနေတာလား။

ထန်ရှု မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး

“ဒါဆို ငါတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်ကြတာပေါ့။”

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် မားစီးဒီးဘင့်ကားသည် လင်ရိုဗာ၏ဘေးတွင် ရပ်သွားသည်။ ကားတံခါး ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကျင်းဟူက ကားပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး

"သူဌေး … ငါတို့ကို နောက်ယောင်ခံလိုက်နေတဲ့ လူလေးယောက်ကို ဖမ်းမိထားပြီ။ သူတို့တွေ အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။ အခု ကားထဲမှာပါ။”

ထန်ရှုသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် ခန်းရှကို ဖုန်းဆက်ရန် သူ၏လက်ကိုင်ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး

"သူတို့ကို အိမ်ရာဝင်းဆီ ခေါ်သွားလိုက်။ သူတို့က ငါ့ကို နောက်ယောင်ခံလိုက်နေတာဆိုတော့ ကောင်းတဲ့လူတွေ မဟုတ်လောက်ဘူး။ သူတို့ကို အရင် စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးမှ သူတို့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။”

ခန်းရှ၏အိမ်အတွင်းတွင် …

အင်ဒီသည် မကျေမလည်အမူအရာဖြင့် ခန်းရှနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ ခန်းရှ၏အခန်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် သူမက အာရုံခံသိနေသောလေသံဖြင့်

"အကြီးအကဲရဲ့ခြေထောက်က တကယ်နာနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား။"

"ဟုတ်တယ်။" ခန်းရှက အားတင်းပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

အင်ဒီက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့်

"ဒါဆို အကြီးအကဲက အရာအားလုံးကို ကိုယ့်အတွက်ပဲ သိမ်းထားချင်နေတာပေါ့။"

ခန်းရှက သူမ၏အိတ်ကို ဆိုဖာပေါ်ပစ်ချကာ ထိုင်လိုက်ပြီး မချိပြုံးဖြင့်

“နင်က မိန်းကလေးကြီးဖြစ်နေပြီ အင်ဒီ။ အဲ့ဒါကို ရပ်လိုက်လို့ ရမလား။"

"ဘယ်သူက ဒုက္ခပေးတာလဲ။ ရှင်လေ။" အင်ဒီက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည်။

"ကျွန်မ သူဌေးကို အရမ်းချစ်တယ်ဆိုတာ အကြီးအကဲလည်း သိတာပဲ။ အပြင်မှာ တခြားယောက်ျားတွေက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သူတို့ စိတ်ထဲမှာ ညစ်ညမ်းတဲ့ အတွေးတွေပဲ ပြည့်နေတော့ တန်ဖိုးမရှိလောက်အောင်ပဲ။ ကျွန်မမျက်လုံးထဲကို ဝင်နိုင်တာ သူဌေးပဲ ရှိတယ်။ သူ့မှာ မိန်းမတစ်ယောက် ရှိရင်တောင် ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး။”

“နင် …” ခန်းရှက သူမ၏နှုတ်ခမ်းလေးကို ဟလိုက်သော်လည်း အင်ဒီ၏အရမ်းလေးနက်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမက ချက်ချင်းပင် “အင်ဒီ … ငါတို့က တကယ်ကို ညီအစ်မကောင်းတွေ ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို ပုံမှန်အားဖြင့် မျှဝေလေ့ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလူ … အာ … မေ့လိုက်ပါ။ ငါ အခု နင့်ကို အမှန်အတိုင်းပြောပြမယ်။ ငါက သူဌေးနဲ့ ဒီလိုမျိုး ပတ်သက်နေတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဌေးရဲ့စိတ်အတွင်းမှာ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ခံစားချက်တချို့ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ ငါ သူ့ရင်ထဲမှာ ရှိနေရင်တောင်မှ သူ့နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို ငါ့အတွက် ပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာလည်း ငါ ကောင်းကောင်း သိတယ်။ ငါ ကောင်းကောင်း နားလည်နေတာ နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ငါကိုယ်တိုင်တောင်မှ သူ့ရဲ့တရားဝင်မယားဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

အင်ဒီ့၏မျက်လုံးများ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူမက ခန်းရှကို လက်ညိုးထိုးပြီး အံ့သြတကြီးဖြင့် "ဒါဆိုပြောရမယ်ဆိုရင် အကြီးအကဲက မယားငယ်သဘောလို ဖြစ်နေတာလား။"

မယားငယ်…

ခန်းရှ၏မျက်နှာလေးသည် တခဏအတွင်း ညှိုးငယ်သွားကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"နင် ဒီလို အသုံးအနှုန်းတွေကို မသုံးလို့ မရဘူးလား။ နို့မဟုတ်ရင် ငါတို့ စကားပြောဖို့ နည်းလမ်း လုံး၀ မရှိဘူး။”

အင်ဒီ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ သုန်မှုန်နေသော အမူအရာသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျေနပ်အံ့သြနေသည့် အပြုံးက အစားထိုးဝင်လာသည်။ သူမလက်ထဲရှိ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် ခန်းရှ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ သူမ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အပြုံးဖြင့်

"အကြီးအကဲ … ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ။ အကြီးအကဲက ကျွန်မလို အရှုံးသမားထက် တကယ် ပိုကောင်းပါတယ်။ တရားဝင်သည်ဖြစ်စေ တရားမဝင်သည်ဖြစ်စေ ကျွန်မကတော့ ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူဌေးက အရမ်း ထူးချွန်တယ်။ သူ့အတွက် မိန်းမအများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာ သာမာန်ပါပဲ။ လီလီယန်ကို သိတယ် မဟုတ်လား။ သူမက ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ တရားဝင်မယား မဖြစ်ချင်ဘူး ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီယောက်ျားရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်ရမယ်လို့  ဟိုးတုန်းက ကျွန်မကို ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူမက ဓာတ်ပုံအချို့ကို ဖေ့စ်ဘုတ်ပေါ် တင်ခဲ့သေးတယ်။ ဘာလဲ သိလား။ အဲ့ဒီလူက ဟောင်ကောင်က ဂုဏ်အသရေကြီးမြင့်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။”

"သူမက ငွေကို မျက်လုံးစိမ်းနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ မြေခွေးမတစ်ကောင်ပဲကို။" ခန်းရှက ဆတ်ကနဲ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါ အဆင်ပြေတယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်။ သူမက ငွေနောက်လည်း လိုက်သလို အချစ်ကိုလည်း လိုက်ရှာနေတယ်။”

အင်ဒီက ခန်းရှ၏စကားကို ခေါင်းခါရင်း

“အရည်အချင်းရှိတဲ့ ယောက်ျားကသာ သူမကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် အရည်အချင်းရှိတဲ့ ယောက်ျားတိုင်းက သူတို့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ မိန်းမကောင်းလေးတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေမှာပဲ။ အကြီးအကဲကိုယ်တိုင် သူ့ကို လက်ဝါးကြီးမအုပ်ထားနိုင်ရင် သူ့ကို မျှဝေဖို့ပဲ လုပ်ရလိမ့်မယ်။"

ခန်းရှ ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူမသည် နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သဖြင့် အင်ဒီ၏ တွေးခေါ်ပုံကို သဘာဝအားဖြင့် နားလည်ပေသည်။ နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့သည် အချစ်ရေးနှင့် ယောကျာ်းမိန်းမကြား ဆက်ဆံရေးတွင် ပွင့်လင်းကြသည်။ အတူနေချင်လျှင် အတူနေရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ပြတ်စဲချင်လျှင် ခွဲခွာကြ၏။ နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသားသည် အမျိုးသမီးများစွာ ရှိကြသလို အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသမီးသည် အမျိုးသားများစွာပင် ရှိကြပေသည်။

ပြီးနောက် ထိုအတွေးသည် အင်ဒီ့ကို အကြီးအကျယ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေသည်။

သို့သော် အဲဒီ့အနောက်တိုင်း အယူအဆများက မည်သည်အတွက်ကြောင့် သူမအပေါ် မလွှမ်းမိုးခဲ့ပါသနည်း။ နို့မဟုတ်ပါက သူမ မည်မျှ ထူးချွန်သော်လည်း သည်ကဲ့သို့ယောက်ျားမျိုးအား ဆုံးရှုံးရန် မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ ထိုအရသာက အရမ်းခါးသီးလွန်းသည့်တိုင် သူ့ကို ရယူချင်သည်ဆိုပါက သည်ကဲ့သို့ ထူးချွန်သော ယောက်ျားတစ်ယောက်အား တခြားမိန်းမများနှင့် ဝေမျှရန် သူမ ပြင်ဆင်ထားရပေမည်။

*အာ … မေ့လိုက်တော့။ သူ့အချစ်ကို ငါ မပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေမယ့် သူ့ရင်သွေးလေးကိုတော့ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်။ အားတင်းထား - ငါ ပိုပြီး ကြိုးစားရမယ်... *

**ခန်းရှသည် သူမ၏လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားပြီး ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော သူမ၏အမူအရာသည် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချထားပြီးဟန်ရှိပေတော့သည်။

***