အမှန်တရား

အခန်း (၃၉၈) : အမှန်တရား

ဝမ်ဝေ့က သူ၏ အံ့ဖွယ်အသိစိတ်ဖြင့် ယခုအခြေအနေသည် မည်မျှဆိုးရွားနေကြောင်း သိလိုက်သည်။ ပထမတစ်ခုက သူ့ရှေးဟောင်းဖျက်ဆီးခြင်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းမှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကာ အကြိမ်များစွာ သေဆုံးပြီးသည့်နောက်တွင် ထိုအရာကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ပေ။

တစ်ခါက အသက်ဓာတ်ပြည့်ဝနေသည့် သူ့ခဲဖြူရောင် ဆံပင်များကလည်း ယခုအခါ အရာအားလုံးကို ကြုံတွေ့လာရသည့်အလား ဖြူဖျော့နေလေပြီ။

ခန့်ညားကာ ငယ်ရွယ်သည့် မျက်နှာအသွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး အသက်အရွယ်ရကာ ရှုံ့တွနေသည့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်၏ မျက်နှာဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အငွေ့အသက်များက ပျက်စီးမှု အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေပြီး သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မည့်အလား ပြသနေသည်။

လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲဟု ပြသနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ တက်ကြွမှု ပြည့်ဝနေသည့် သူ့မျက်ဝန်းတစ်စုံ ဖြစ်၏။ ထိုအရာတွင် အတွေ့အကြုံရင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်လိုမျိုး ရှုပ်ထွေးမှုမျိုး မရှိပေ။ သူ့မျက်ဝန်းတွင် ဉာဏ်ကြီးမှု ပါဝင်သော်လည်း နေထိုင်ခဲ့သည့် သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှ  မဟုတ်ဘဲ ဗဟုသုတမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ကာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ဒီလိုမျိုး အခြေအနေဆိုးရွားနေသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ဖို့အတွက် သက်တမ်းကို အသုံးပြုနေ၍ ဖြစ်သည်။ ယခင် သူသည် နှစ်ငါးသိန်း သက်တမ်းရှိခဲ့ပြီး ယခုတွင် နှစ်ခြောက်ရာမျှသာ ကျန်ရှိတော့သောကြောင့် သေခါနီး လူအိုကြီးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေလေသည်။

ထို့အပြင် သူက သူ့ကမ္ဘာဦး စိတ်ဝိညာဉ်၊ အံ့ဖွယ်ပင်လယ်နှင့် အံ့ဖွယ်ပလ္လင်တို့တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်က သူ့အခြေခံအုတ်မြစ်သည် ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသည့် ရလဒ် ဖြစ်၏။

ကောင်းပြီ … ဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ

သူက တွေးလိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် မိုးကြိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့အား စက်လုံးတစ်ခုလိုမျိုး ကာကွယ်ပေးထားသည်။ ဤသည်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် ဝူဟုန် စည်းပိတ်ပေးထားခဲ့သည့် နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ်မိုးကြိုး ဖြစ်၏။

ယခုအခါ သူက အသုံးပြုဖို့အတွက် ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

တိထျန်းက ထိုအနက်ရောင် မိုးကြိုးကို မြင်တွေ့ပြီးသည့်နောက်တွင် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူ့ နဖူးအထက်တွင် ကျောက်မျက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ထိုနေရာမှ အနက်ရောင်မိုးကြိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့အား ဝန်းရံသွားသည်။ ထို့နောက် သူက တစ်ခါတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိလာသည်။

ထိုစဉ် ဝမ်ဝေ့က ထိုအရာကို မြင်ပြီး မအံ့ဩမိပေ။  သူ နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ် မိုးကြိုးကို ရရှိသည့်အကြောင်းအရင်းက တုယီနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုမှုအတွက် ထိုမိုးကြိုးချက်ကို သိမ်းထားလို၍ ဖြစ်သည်။

တိထျန်းသည်လည်း တုယီနယ်ပယ်အဆင့်ကို ဝင်ရောက်သွားသည့်အတွက် သူ့လိုမျိုး တူညီသော အပြစ်ဒဏ်ကနေ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုနေသည်။ ထိုမိုးကြိုးစက်ကို အသုံးပြုမည့် အတွေးကိုတော့ ဝမ်ဝေ့က အသင်္ချေအင်ပါယာကမ္ဘာ၏ သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ တွေးမိလိမ့်မည်ဟု မထင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက နောက်ထပ် နည်းစနစ်တစ်ခုကို ချက်ချင်းအသုံးပြုလိုက်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာကို စတေးကာ ကံကြမ္မာမြစ်ကြောင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပိုးအိမ်သဖွယ် အကာအကွယ် တစ်လွှာ ထပ်မံရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ဤနည်းစနစ်ကို ကံကြမ္မာကာကွယ်ရေးဟု ခေါ်ပြီး စုယာနှင့် လင်းဖန်တိုက်ပွဲမှ တုပထားခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုအရာက ဝမ်ဝေ့အား အရာခပ်သိမ်းဖြစ်သည့်  ကံကြမ္မာထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ အရာအားလုံး သို့မဟုတ် လူအားလုံး၏ ကာကွယ်မှုကို တောင်းယူခွင့်ပြုထားသည်။

ထိုမတိုင်ခင် သူက ကံကြမ္မာမြစ်ကြောင်းဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ ထိုမန္တန်ကို အသုံးပြုဖို့ ကံကြမ္မာမြစ်ကြောင်းနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ရုံမျှ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတွင် သူက မြစ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးကို အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ယခင်မှ ယခုအထိ ကောင်းကင်ဘုံဗိမာန်အတွင်း တည်ရှိခဲ့သည့် သက်ရှိအားလုံးသည် ဝမ်ဝေ့အား စတင်ကာကွယ်ပေးလာကြသည်။

နတ်ဘုရားများအားလုံးနှင့် အထွတ်အထိပ်နတ်ဘုရားများ တည်ရှိဖူးခဲ့သည့် နတ်ဘုရားများနှင့် အထွတ်အထိပ်နတ်ဘုရားများ၊ သေမျိုးအားလုံးနှင့် တိရစ္ဆာန်များ၊ မျိုးနွယ်စုများ၊ တောအုပ်များ၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ အပါအဝင် အရာအားလုံးက ဝမ်ဝေ့အား ကာကွယ်ပေးနေကြသည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ် မိုးကြိုးတစ်လွှာက သူ့အား စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ အချိန်ဆွဲပေးထားနိုင်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုစက္ကန့်ပိုင်းက သူ လိုအပ်သည့်အရာ ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့က မျက်လုံးပိတ်ထားကာ မျှော်နန်းဆောင် စစ်ဆေးမှုအတွင်း သူ့အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်အထိ သူက ထိုစစ်ဆေးမှုသည် သူ့ကျင့်ကြံရေး လမ်းစဉ်အပေါ် မည်မျှသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ကြောင်း သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ထိုစစ်ဆေးမှုကြောင့် သူက အခြေအနေ မည်မျှဆိုးရွားစေကာမူ လက်မလျှော့ဖို့ရာသာ သိလေသည်။ အသက်ရှင်ဖို့အတွက်ကို ဆက်တိုက် လုပ်ဆောင်နေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ နောက်ဆုံးရပ်နိုင်သည့်လူကသာ အစစ်အမှန် အောင်မြင်သူဖြစ်၍ ဖြစ်သည်။

သူ့စိတ်ဆန္ဒ၊ တာအိုနှလုံးသားနှင့် သူ့နာကျင်မှုခံနိုင်စွမ်းတို့ကို မည်မျှလေ့ကျင့်ထားကြောင်း မပြောရသေးပေ။

ထိုအရာကို တွေးကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ဝေ့က ကောင်းကင်ဘုံ အမျက်ဒေါသနှင့် ကြုံတွေ့သည့် အခိုက်အတန့်ကို ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း သူက သေမျိုးတစ်ယောက်မှအပ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူက ထိုအားကောင်းသည့် သက်ရှိကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

အကြောင်းအရင်းအတွက်လား…

ထိုအရာက ဝမ်ဝေ့၏ စိတ်ဆန္ဒအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

ဝမ်ဝေ့က ထိုလက်ကို ဒဏ်ရာပေးနိုင်သည့် တိုက်ကွက်ကို အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။ သူက တူညီသည့် အခြေအနေမျိုးကို နားလည်ပြီး ပုံတူပွားဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူက ထိုအခြေအနေကို နက်နက်နဲနဲ နားလည်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ခု သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ ပုံဖော်ခဲ့သည့် အားကောင်းသည့် စိတ်ဆန္ဒက ကောင်းကင်ဘုံ အမျက်ဒေါသနှင့် မရပ်မနား နှစ်နှစ်ကြာ တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။ မဟုတ်သေးဘူး…. ပြောရလျှင် ကမ္ဘာမြေလောကအချိန်မှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အတိအကျဆိုရလျှင် သူ သေဆုံးပြီးနောက် အာကာပြင်အက်ကြောင်းအတွင်း ဝါးမျိုခံရစဉ်အခါက ဖြစ်သည်။

သူက အာကာပြင်အက်ကြောင်းထဲ ဝါးမျိုခံရစဉ် အာကာပြင်ထဲ ပြန့်ကျဲနေသည့် အပြာရောင် အလင်းပြောက်များ အပေါ်သာ မှီခိုခဲ့သည်။ အဖြူရောင်အလင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပြန်လည်မဝင်စားခင် ထိုလေဟာနယ်အတွင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည့်အချိန်သည် နည်းပါးလွန်းသည်ဟု အမြဲတွေးခဲ့မိသည်။ သို့သော် သူ မှားယွင်းခဲ့၏။

သူက အပြာရောင် အလင်းပြောက်တစ်ခုမှ နောက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိဖို့အတွက် အထီးကျန် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းရင်း ယွမ်ခေတ်ကာလများစွာကို ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။ တစ်ယွမ်ခေတ်ကာလက ၁.၂၆၉ ထရီလီယံနှစ်နှင့် ညီမျှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံဆင့် မရှိသည့်အပြင် ဝိညာဉ်ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် သေမျိုးတစ်ယောက်က အမှောင်ထုအတွင်း အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရလေသည်။ ၉၉.၉၉၉ ရာခိုင်နှုန်းက အထီးကျန်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်ကာ  ခံစားမှုကို အဆုံးသတ်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ကြလိမ့်မည်။

ကျန်လူများအတွက်မူ လမ်းတစ်ဝက်တွင် လက်လျှော့သွားနိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ဝေ့က ထာဝရကြာရှည်ဟန်ပေါ်သည့် အထီးကျန်မှုကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ သူ့ အသက်ရှင်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒအရ ဖြစ်၏၊ သူ့ခေါင်းမာမှုကြောင့် ဖြစ်စေ၊ လက်လျှော့ရမည့် သဘောတရားကိုပဲ မသိ၍ ဖြစ်စေ သူက ခေတ်ကာလများစွာ တောင့်ခံထားခဲ့သည်။ ဤရလဒ်က သူ့အား အားကောင်းသည့် စိတ်ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။

ထိုအရာက ကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာတွင် တည်ရှိသည့် အရာမျိုးနှင့် မတူညီပေ။ သို့သော်လည်း ပြန်လည်ဝင်စားပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့ဝိညာဉ်က အားကောင်းနေသည့်အတွက် ဖြစ်စဉ်အတွင်း စတေးမှုတချို့ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် သူ့ဝိညာဉ်အသစ်ဖြင့် သူ ပြန်လည်ဝင်စားသည့် ကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အရ တောင့်ခံဖို့ အားနည်းလွန်းနေသည့်အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အားကောင်းသည့် စိတ်ဆန္ဒကို စည်းပိတ်ထားခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးသော မျှော်နန်းဆောင် စစ်ဆေးမှုအတွင်း သူက တချို့တစ်ဝက်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုတွင် သူက အတူတူ ပြန်လည်ပုံဖော်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့က မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယခုတွင် တိထျန်းက သူ့ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ချိုးဖောက်ကာ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီ ဖြစ်၏။ သူက တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

ထူးဆန်းမှုအရာအားလုံးကို သွေဖယ်နိုင်သည့် အထွတ်အထိပ် စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုက သဘောတရားများကို လျစ်လျူရှုကာ လက်သီးချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်က အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ကာ စွမ်းအားကြီးပြီး မရပ်တန့်နိုင်ပေ။

ဤတိုက်ပွဲအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အနေနှင့် တိထျန်း၏ မျက်နှာက အလွန်လေးနက်လာသည်။ အကြောင်းမှာ သူက ထိုလက်သီးချက်၏ စွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်၍ ဖြစ်သည်။ သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အံ့ဖွယ်ပင်လယ် ကိုးခုနှင့် ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ် ကိုးခုလုံးအပါအဝင် စွမ်းအားကို ရွေ့လျားကာ မိုးမြေစွမ်းအားဖြင့် အင်အားတိုးမြှင့်လိုက်သည်။

ဝုန်း

တိထျန်းက ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ချီ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်က ပျက်သုဉ်းသွားလေသည်။ သူက လေဟာနယ်အတွင်း မျောလွင့်နေသည့် အလောင်းကောင်အလားဖြစ်၏။ ထိုစဉ် ဝမ်ဝေ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း သူက ကျရှုံးသွားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူက အပြည့်အဝ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ပြောရလျှင် ထိုတိုက်ကွက်အပြီးတွင် တိထျန်းအနေဖြင့် ဘာမှမကျန်ရှိသင့်ပေ။ အကြောင်းအရင်းက ရိုးရှင်းလှပေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ထိုစွမ်းအားကို လိုက်လျောညီထွေ မဖြစ်၍ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဝေ့က သူ့အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် ရှိနေလျှင်ပင် သူ့စိတ်ဆန္ဒ၏ စွမ်းအားအကုန်ကို ထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလေသည်။

တကယ်တော့ သူက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလျှင်ပင် သူ အောင်မြင်မည်ဟု မသေချာပေ။ မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်သည် သူ့အနေနှင့် အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားကာ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဝုန်း…

ဝမ်ဝေ့က ထိုအသံကို ကြားလိုက်ပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်မိလိုက်သည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်း သူ့အံ့ဖွယ်ပင်လယ်က ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်နှင့်အတူ  အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မံမီကဲ့သို့ ပိန်လှီသွားကာ ကြောက်စရာကောင်းသည့် နတ်ဆိုးတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေသည်။

သူ့ သက်တမ်းက နှစ်နှစ်ရာမျှသာ ကျန်ရှိတော့၏။

ထိုစဉ် တိထျန်းက ဝမ်ဝေ့ကဲ့သို့ တူညီသည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူက ပါးစပ်ဟကာ လျှာကိုကိုက်လိုက်ပြီး သွေးတစ်စက် ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုသွေးစက်မှ ခန္ဓာကိုယ်အသစ် တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်တည်လာသည်။

ယခင် ပျက်စီးသွားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်း ထည့်သိမ်းထားလိုက်သည်။

ဤတိုက်ကွက်က ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ၈ ဘဝ စွမ်းအားလောက်အထိ ရောက်လာတာပဲ။ ကြည့်ရတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့ ဝမ်ဝေ့ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီကို ပြသသွားတာပဲ။ သူ့ကို သတ်မှ ဖြစ်မယ်

တိထျန်းက ဝမ်ဝေ့ဆီ အလင်းနှုန်း၏ အဆပေါင်း သိန်းချီအလျင်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားပြီး အားအပြည့်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။