တကယ့်အဆုံးသတ်

အခန်း (၃၉၉) : တကယ့်အဆုံးသတ်

တိထျန်းက လွင့်စင်သွားသည့် ဝမ်ဝေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ယခု သူက သူ့အားအပြည့်သုံးကာ တိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သော်လည်း သူ အသုံးပြုသည့် အင်အား ပမာဏတွင် အမှားအယွင်း ပြုလုပ်မိခဲ့သည်။

သူ့နှစ်များစွာ အတွေ့အကြုံဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းအပေါ် မည်သို့ အမှားပြုလုပ်နိုင်မည်နည်း။

“ ကံကောင်းမှု” သူက ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိစဉ် သူ့အား အမှားပြုလုပ်စေဖို့အတွက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စွမ်းအားတစ်ခု လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်၏။ ထိုစွမ်းအားက ကံကောင်းမှု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစဉ် ဝမ်ဝေ့က လွင့်စင်သွားပြီးသည့်နောက်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူက ကံကြမ္မာသားတော် ဖြစ်လာဖို့အတွက် ချီကံကောင်းမှု စစ်ဆေးပွဲမှ ရရှိထားသော စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။

ဤသည်က တိထျန်းအနေဖြင့် အမှားအယွင်း ပြုလုပ်လိုက်သည့် အကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ထိုတိုက်ကွက်တွင် အသက်ရှင်ခဲ့၏။

ဝမ်ဝေ့က လွင့်စင်သွားစဉ် အာကာပြင် အတားအဆီးတချို့ကို ချိုးဖောက်လိုက်သလို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ ပြုတ်ကျလာသည့်အခါ ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် သူက သူရောက်ရှိရာ မြေပြင်အနီးတွင် သွေးနီရောင် ကျောက်တုံးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဝမ်ဝေ့က ချက်ချင်းဆိုသလို ထိုကျောက်တုံးမှာ သူ့အသက်ကယ်ကြိုးမျှင်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။ နောက်ဆုံးသော အသက်ကယ် ကောက်ရိုးမျှင်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။ သူက လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသည့် အံ့ဖွယ်အသိစိတ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝမ်ဝေ့က အရူးတစ်ယောက်လို ရယ်မောလိုက်၏။ သို့သော်လည်း ထိုရယ်မောမှုထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုတချို့ ပါဝင်နေသည်။

“ ဒါက ကံကြမ္မာသားတော်ရဲ့ စွမ်းအားလား။ တစ်ရက်ကျရင် ငါက ကံကောင်းမှုအပေါ်မှာ မူတည်ပြီးတော့ ရှင်သန်ရမယ်လို့ ဘယ်သူကများ တွေးမိမှာလဲ။ ဒီကမ္ဘာက တကယ်ကို အပြောင်းအလဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ”

ထိုသို့ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် သူ၏ ပုန်းကွယ်နေသည့် မောက်မာမှုအများစုက ကင်းစင်သွားလေသည်။ သူက ပိုမိုရင့်ကျက်လာလေ၏။

ဝမ်ဝေ့က ခဏစစ်ဆေးကြည့်ပြီးသည့်နောက်တွင် ထိုကျောက်တုံးသည် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ သွေးဖြင့် ဆေးကြောခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အတိအကျဆိုရလျှင် ဤကမ္ဘာ၏ နတ်ဘုရားအားလုံး ကိုးကွယ်ကြသည့် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ သွေး ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအကြောင်းအရင်းကြောင့် ဝိညာဉ်တစ်ခုက ဖြည်းဖြည်းချင်းစီ အားပြည့်လာပြီး နှစ်များစွာ ကြာပြီးသည့်နောက်တွင် အသိစိတ်တချို့ ရရှိလာခဲ့သည်။ နှစ်တချို့ ကြာပြီးသည့်နောက်တွင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်အသစ် တစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့၏။

ဝမ်ဝေ့က တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ သူ့သက်တမ်းအနည်းငယ်ကို စတေးပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသက်သွင်းကာ ကျောက်တုံးထဲရှိ ဝိညာဉ်အား စည်းပိတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်း ထည့်သိမ်းထားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက လေဟာနယ်ကို ဖြိုခွင်းကာ ဤကမ္ဘာငယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် တိထျန်းအား ကြည့်လိုက်သည်။

တိထျန်းက အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသည့်အတွက် ဝမ်ဝေ့ဆီ ပြေးလာကာ အဆုံးသတ်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်တုံးမှ ရွှေရောင်အလင်းထွက်လာကာ တိထျန်းအား လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဝမ်ဝေ့က အရာအားလုံးကို ပြန်မြင်သည့်အချိန် မျက်လုံးတစ်လုံးက ဆေးပြင်းမီးဖိုကို ဝန်းရံရင်း သူ့ရှေ့တွင် မြောလွင့်နေသည်။

“ ဧကရာဇ်အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းလား” သူက ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် တိထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာ၏။

“ ဧကရာဇ်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုပဲ” သူက သွေးနီရောင် ကျောက်တုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ ကံကောင်းမှုက သူတို့ဘက်မှာ ရှိနေတဲ့လူတွေလောက် မုန်းတာ မရှိဘူး”

“မင်းကို ကံကြမ္မာက ဘယ်တုန်းကမှ မျက်နှာသာ မပေးဖူးတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောနေတာပဲ” ဝမ်ဝေ့က ပြောလိုက်သည်။

“ ငါက ကံကြမ္မာကို စက်ဆုပ်တယ်” တိထျန်းက အမုန်းတရားအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် “ ငါ့တစ်ဘဝလုံး တိုက်ခိုက်နေခဲ့ပေမဲ့ သူက ငါ့အပေါ် ဘယ်တုန်းကမှ မျက်နှာသာ မပေးခဲ့ဖူးဘူး”

သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ “ ကောင်းပြီလေ။ ငါက အနိုင်ရရှိတဲ့သူဆိုတော့ ကိစ္စမရှိတော့ဘူး”

“ ဟုတ်တယ်။ မင်းက အနိုင်ရရှိတဲ့သူ ဒါပေမဲ့ ငါက အသက်ရှင်တဲ့သူ” ဝမ်ဝေ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားပြီး တိထျန်းမှ စုပ်ယူသွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်၏။

ဤသည်က ထာဝရဧကရာဇ်၏ ကံကြမ္မာ ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ဝေ့က ကျီစုန့်နှင့်တိုက်ပွဲအတွင်း သို့မဟုတ် လင်းဖန်နှင့် တိုက်ပွဲအတွင်း ဆုလာဘ်အနေနှင့် ကံကြမ္မာတချို့ကို ရယူခဲ့သလိုမျိုး တိထျန်းကလည်း ထိုလျော်ကြေးတချို့ကို ရယူခဲ့သည်။

ထိုကံကြမ္မာဖြင့် တိထျန်း၏ စွမ်းအားက တိုးမြင့်လာမည်ဖြစ်ကာ အန္တရာယ်အများဆုံးသော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သူ့အနေနှင့် ထာဝရဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည့် အခွင့်အရေးက တိုးမြှင့်သွားလိမ့်မည်။

ဝမ်ဝေ့က ထိုအရာကို သိထားသော်လည်း သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ ဤသည်က ပလ္လင်တိုက်ပွဲ ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံများက တစ်ယောက်၏ ကံကြမ္မာ သို့မဟုတ် ကံကောင်းမှုကို ရယူကာ တိုက်ခိုက်ကာ သတ်ဖြတ်ကြလေ့ရှိသည်။

ရှုံးနိမ့်ခြင်းတစ်ခုက ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ဝမ်ဝေ့က ထိုကျောက်တုံးဖြင့် တိထျန်းအား အနိုင်မယူသလို မသတ်ဖြတ်သည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်မှန်း သိထား၍ ဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်တုံးက နတ်ဘုရားဘုရင်ဆီမှ သွေးစက်အနည်းငယ်ကိုသာ စုပ်ယူထားခဲ့၏။ အထဲရှိ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို နှစ်များစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးလာသည့်နောက်တွင် စွမ်းအား သိပ်မကျန်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်မျှ အသက်သွင်းနိုင်သော်လည်း တိထျန်းကို သတ်ဖို့မူ မလုံလောက်သေးပေ။

တိထျန်းက ပထမတိုက်ကွက်တွင် အသက်ရှင်ကျန်သည် မဟုတ်ပါလော။ ဝမ်ဝေ့အတွက် အကောင်းဆုံး အပြုအမူက ထိုကျောက်တုံးကို အသုံးပြုကာ ကမ္ဘာကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အစီအရင်အား ချိုးဖောက်ဖို့ ဖြစ်၏။ သူက သူ့ဂိုဏ်းနှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းနိုင်သရွေ့ ဘေးကင်းသွားလိမ့်မည်။

တိထျန်းလည်း ထိုအရာကို သိထားသောကြောင့် တိုက်ပွဲအား ရပ်တန့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

တိထျန်းက ဝမ်ဝေ့အား ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး “ မင်းက ဒါကို အဆုံးသတ်လို့ ထင်နေလား။ မင်းက ဒီကနေ ဘာအကျိုးဆက်မှ မခံယူရဘဲနဲ့ ထွက်လာနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား”

“ မင်းက ဘာကိုပြောချင်တာလဲ”

“ မင်း ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ” တိထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့က ချက်ချင်းဆိုသလို တိုက်ပွဲစတင်ကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ လက်သီးချက်များ၊ ဓားချက်ရာများက နေရာအနှံ့မြင်တွေ့နေရသည်။ သို့သော် ထိုအရာတွင် ဘာမှမရှိဘဲ နေနှင့် လပင် မရှိဘဲ ဗလာလေဟာနယ်မျှသာ ဖြစ်နေလေသည်။

အသက်ရှင်သန်သူဟူ၍ မရှိပေ။ ကမ္ဘာရှိ သက်ရှိအားလုံးဖြစ်သည့် သေမျိုး၊ နတ်ဘုရား၊ တိရစ္ဆာန်၊ အမျိုးသမီး၊ ကလေးနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများပင် အကုန်သေဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်၏။ ဤတိုက်ပွဲကြောင့် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဝမ်ဝေ့၏ အမူအရာက ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားလေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဝန်းရံနေသည့် အနီရောင် အငွေ့အသက်နှင့်အတူ ဆိုးဆိုးရွားရွား အပုပ်နံ့ကို ရလိုက်သည်။

သူ့အရှိန်အဝါက မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့ကို မြင်သည့်သူတိုင်း  သာယာဖို့ လူများစွာကို သတ်ဖြတ်သည့် မိစ္ဆာဟုသာ တွေးမိကြလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူက ကြားနေခဲ့ရသည့် အော်ငိုသံသည် မည်သည်မှ ဖြစ်လာမှန်း သိလိုက်၏။ ဤသည်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဝန်းကျင်ရှိ အငြိုးအတေးများမှ ဖြစ်ပေသည်။ ဝိညာဉ်ထရီလီယံပေါင်းများစွာက အော်ဟစ်ကာ သူတို့၏ သေဆုံးမှုနှင့် ဖျက်ဆီးခံရမှုတို့အတွက် သူ့အား အပြစ်တင်နေကြ၏။ သူတို့၏ အော်ငိုသံများက မည်သည့်နည်းလမ်းသုံးသုံး ပိတ်ပင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အချိန်တစ်ခု ကြာပြီးသည့်နောက်တွင် လူအများစုအား ရူးသွပ်သွားနိုင်ဖို့ လုံလောက်စေသည်။

ဝမ်ဝေ့က တိထျန်းအား ခေါင်းမော့ကာ ကြည့်လိုက်သည့်အချိန် သူက အဆင်ပြေနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူက ကောင်းကင်မှ အစီအရင်ကို ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အချိန် သူ့အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ နောက်ဆုံးတော့ သတိပြုမိပြီပဲ” တိထျန်းက ပြောလိုက်သည်။ ကျွမ်းကျင်သည့် ဗြူဟာရှင်တစ်ယောက်အနေနှင့် ဝမ်ဝေ့ကို သတ်နိုင်ဖို့အတွက် မဖြစ်နိုင်ချေ ရှိလာနိုင်ကြောင်း သိထားလေသည်။ အကြောင်းအရင်းမှာ ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံများက ကံကောင်းမှု အမြောက်အများနှင့် လူများ ဖြစ်သောကြောင့် အလွယ်တကူ သတ်၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ဝေ့ပင် ကျီစုန့်အား သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အနိုင်ယူပြီးမှသာ သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသည်က သူ့ကံကောင်းမှ ရုပ်သဏ္ဌာန် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တာအိုက နှစ်များစွာ အကွက်ကျကျ စီစဉ်လာသည့်အချက်ကို ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင် တိထျန်းက သူ့ကျရှုံးမှုအတွက် ပြင်ဆင်ထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအစီအရင်က ဤကမ္ဘာရှိ လူအားလုံး သေဆုံးမှု၏ ကံအပြစ်အကြွေးကို ဝမ်ဝေ့အပေါ် ထားရှိဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်၏။

ထိုဆိုးဆိုးရွားရွား ကံဝဋ်ကြွေးဖြင့် သူ့အတွက် ကိစ္စများစွာ မှားယွင်းသွားလိမ့်မည်။ ပထမတစ်ခုက သူ့အနာဂတ် ကျင့်ကြံရေးသည် အဆများစွာ ပိုမိုခက်ခဲလာပြီး သူ့ဝိညာဉ်အင်အားမှာလည်း အငြိုးအတေးများကြောင့် ယုတ်လျော့သွားလိမ့်မည်။ သူ့အနာဂတ် မိုးကြိုးစမ်းသပ်ချက်မှာလည်း ပိုမိုခက်ခဲလာကာ တခြားသော ကိစ္စဆိုးများလည်း ဖြစ်လာနိုင်သည်။

“ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အလုပ်က ဒီမှာပြီးပြီ”

ထိုသို့ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် တိထျန်းက သူ ယူဆောင်လာသည့် ဧကရာဇ်အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများအပါအဝင် အစီအရင်နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက ထိုအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ ကိစ္စများအား အဆုံးသတ်ဖို့ တွေးထားခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ခေတ္တမျှစဉ်းစားပြီးသည့်နောက်တွင် သူက တခြားတစ်နည်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများက အစီအရင်ကို အားဖြည့်ပေးနေကြသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထပ်ဖယ်ရှားလိုက်လျှင် အပြင်ဘက်ရှိ လူများက သလင်းကျောက်အလွှာကို ထိုးဖောက်မည့် အခွင့်အရေးရပြီး ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် တိထျန်းက အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများစွာ ရှိထားခြင်းက လူတစ်ယောက်အတွက် ကိစ္စကောင်း မဟုတ်ကြောင်း သိလေသည်။ အကြောင်းအရင်းမှာ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့်ပင် ကျင့်ကြံသူအများစုက ထိုအရာ၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို ထုတ်သုံးနိုင်ခဲသည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက စွမ်းအား၏ ငါးရာခိုင်နှုန်းမှ ဆယ့်ငါးရာခိုင်နှုန်းအထိ ထုတ်သုံးနိုင်ကြသည်။

တိထျန်းအတွက်မူ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနှင့် အထက် ထုတ်သုံးနိုင်လေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ခြင်းက သူ့အခြေခံအုတ်မြစ်အပေါ် များသော သက်ရောက်မှု ရှိ၏။ အထူးသဖြင့် သူ့ လက်ရှိအခြေအနေက ဧကရာဇ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကို စွမ်းအားပေးဖို့ စည်းမျဉ်းစွမ်းအား မရှိသေးသည့်အခါတွင် ဖြစ်သည်။

သူ့လက်ရှိ ကျင့်ကြံဆင့်ဖြင့် ဧကရာဇ်အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းကို အသုံးပြုခြင်းက တိထျန်းအတွက် မူလအဆီအနှစ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအားကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်ပေသည်။ ထိုအရာအားလုံးက သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့် အုတ်မြစ်အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလာနိုင်သည်။

တိထျန်းက သူ့ကျင့်ကြံဆင့် အုတ်မြစ်သည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ကိုးဘဝပြီးမြောက်ဖို့အတွက် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း သိထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မစွန့်စားဖို့သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ ရရှိထားသည့် အချက်အလက်များအရ ဝမ်ဝေ့၏ အလားအလာသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ၇ ဘဝမျှသာ ရှိထားစဉ် သူ့အားကောင်းသည့် စိတ်ဆန္ဒနှင့် ပတ်သက်သည့် တိုက်ခိုက်ကွက်ကမူ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ၈ ဘဝနီးပါး ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် သူက သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

သူ စိုးရိမ်သည်က ဝူဟုန် ဖြစ်၏။ သူမက သူ လက်လျှော့လိုက်ရသည့် အကြောင်းအရင်း တစ်ချက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ဝေ့သာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့လျှင် သူမက ဘာလုပ်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။

တိထျန်းက ကောင်းကင်ဘုံဗိမာန်ကမ္ဘာမှ ထွက်လာပြီးသည့်နောက်တွင် အသင်္ချေအင်ပါယာကမ္ဘာသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားလိုက်သည်။ သူက ကောင်းကင်အား အမုန်းတရား အပြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ သူ့ ခေါင်းထဲမှ အဖြူရောင်အလင်းအား အေးစက်စက်သရော်ပြုံးဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အဖြူရောင်အလင်းလုံးက မြေကြီးထဲဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ထို့နောက် တိထျန်းက သူ့မျိုးနွယ်သို့ ပြန်လာလိုက်၏။