မှတ်ဉာဏ်

အခန်း (၄၂၆) : မှတ်ဉာဏ်

ဝမ်ဝေ့က ကုသပြီးသည့်နောက်တွင် တစ်မိသားစုလုံးနှင့်အတူ ပွဲအခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။ ဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းလူအားလုံးကို ဖိတ်ကြားခဲ့သော်လည်း တချို့ကမူ ဤသို့ကျင်းပရသည့် အကြောင်းအရင်းကို မသိကြပေ။

ဝမ်ဝေ့၏ ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် လတ်တလော ပျောက်ဆုံးသွားမှုက ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူတချို့သာ သိထားကြသည်။ ဤသည်က ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အင်အားစုများ ကွဲလွဲမှုကို ရှောင်ရှားဖို့ရာ ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းအမှုထမ်းဘက်ကို ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်အတွင်း ဝမ်ဝေ့က သူ့အမေနှင့် လီကျွင်းအား နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့ရသည်။ သူ့အမေက ဤသို့ကိစ္စမျိုး ထပ်မံ ဖြစ်ပွားလာမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ပြီး ဝမ်ဝေ့က သူမကို စိတ်အေးအောင် ဖျောင်းဖျခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ့အဘွားက ရှိနေ၍ သူ့အမေအား အသိပြန်ဝင်လာအောင် ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

လီကျွင်းအတွက်မူ သူက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်ကိစ္စအတွက် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်နေလေ၏။ ကောင်းကင်ဘုံဗိမာန်ကမ္ဘာ၏ ကိစ္စများကို တာဝန်ယူထားသူ တစ်ယောက်အနေနှင့် သူသာ သတိထားခဲ့လျှင် တိထျန်း ရောက်လာသည့်အခါ သတိပြုမိတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာအနှံ့အစီအရင်ကို အသက်သွင်းဖို့ အချိန်ရနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေရသည်။

ဝမ်ဝေ့က သူပင် သတိမပြုမိခဲ့သလို ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက်မှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများလည်း တိထျန်း၏ ကျူးကျော်လာမှုကို သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်နေဖို့ မလိုအပ်ပေ။

လီကျွင်းက ထိုအရာကို နားလည်သော်လည်း မကျော်ဖြတ်နိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် ပွဲအခမ်းအနားတွင် သူက အသောက်များသွားပြီး မူးသွားလေသည်။ ဝမ်ဝေ့က တစ်ခုခု မဖြစ်ခဲ့သည့်အရာကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် နှလုံးသားနတ်ဆိုးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူက လီကျွင်းနှင့် ယန်းလီလင်းအား သူအဆင်ပြေကြောင်း ပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ပွဲအခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် အရာအားလုံးက ပြီးဆုံးမသွားသေးပေ။ ဝမ်ဝေ့က တချို့ကိစ္စများ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်နေသေး၏။ သူက လီကျွင်း၏ အဖေဆီ သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူက လီမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့တစ်မိသားစုလုံးနှင့် ညစာစားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူက ယန်းလီလင်း၏ အဒေါ်ဖြစ်ပြီး ယန်းမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် မဟာအကြီးအကဲ ယန်းမိန်နှင့်လည်း တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ဂိုဏ်းအမှုထမ်းဘက်မှ လက်ရှိခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ကျမ်းမျှော်နန်းဆောင် သို့မဟုတ် စာကြည့်တိုက်ကို တာဝန်ယူထားသည့် ဖန်လိန်နှင့်လည်း သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

လုံပေါ်၏ သေဆုံးမှုအပြီးတွင် သူ့အင်အားစုနှင့် ဂိုဏ်းအကျိုးအမြတ် နှစ်ဖက်လုံးကို စဉ်းစားပေးသည့် ကိစ္စများစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတွက် ထိုရာထူးအတွက် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။

ဝမ်ဝေ့က အရေးပါသည့် လူအားလုံးဆီမှ ထောက်ခံမှုများ ရရှိပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့မိသားစုနှင့် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ နောက်လအနည်းငယ်အတွက်မူ သူက မကျင့်ကြံသေးဘဲ သူ့မိသားစု၊ မိတ်ဆွေများနှင့်အတူ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်သာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

သူက လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းခန်းမှ သတင်းအချက်အလက်များ၊ ဗဟုသုတများ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ချက်များကိုပင် ဖတ်ရှုဖို့ အချိန်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် အားလုံးထွက်သွားဖို့ အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်၏။

“ အဘွားတို့နဲ့ မလိုက်ချင်တာ သေချာရဲ့လား” ယွင်ကျောက်ကျွင်းက မေးလိုက်သည်။

“ ဟုတ် … ကျွန်တော်ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု စောင့်နေတယ်လို့ ခံစားချက်တစ်ခုရနေတယ်။ ကျွန်တော် ယုမိသားစုရဲ့ နယ်မြေဆီ မသွားခင် အဲဒါကို အရင်သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်ဦးမယ်။”

“ ကောင်းပြီ။ ဒါက မင်းရဲ့ မင်္ဂလာပွဲဆိုတော့ နောက်မကျစေနဲ့။ မင်းတင်မဟုတ်ဘူး။ သတို့သမီးရောပဲ”

ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အဖေ အပါအဝင် အားလုံးထွက်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူ့အဖေက ဂိုဏ်း၏ တာဝန်တချို့ကို တခြားသူများဆီ လက်လွှဲပေးခဲ့၏။

အားလုံးက ဝမ်ဝေ့နှင့် ဝူဟုန်တို့၏ မင်္ဂလာပွဲကို ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် ယုမျိုးနွယ်၏ နယ်မြေသို့ သွားနေကြသည်။

ထိုစဉ် ဝမ်ဝေ့က ထွက်မသွားခင် ကိစ္စတစ်ခု လုပ်ဆောင်ဖို့ ရှိနေသည်။ သူက လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ထောင်အတွင်း အဖြစ်အပျက်များနှင့် သတင်းအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်နေ၏။

အရာအားလုံးကို ဝမ်ကျူက စနစ်တကျ စီစဉ်ပေးထားသောကြောင့် ဖတ်ရှုနှုန်းက မြန်ဆန်လှသည်။ ပထမဆုံးအရေးပါသည့်အရာက ဤမျိုးဆက်သည် လေဟာနယ်ဖြိုခွင်းခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ယခင်မျိုးဆက်အတွက် အထွတ်အထိပ်လမ်းစဉ် ပွင့်လာလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူ့အဖေ၊ အမေနှင့် မဟာအကြီးအကဲအများစုက အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ နက်နဲသော အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြင့် အများစုက တစ်ခေါက်တည်းဖြင့် ထိပ်ဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

ဝမ်ဝေ့က သူ့အဖေနှင့် အမေအတွက် ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း ထိုသတင်းက သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုများစွာ မဖြစ်စေပေ။ ထို့ကြောင့် သူက တခြားလူများကို အာရုံစိုက်ထားလိုက်၏။ ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံ အယောက် သုံးဆယ်သည် ယခု သူတို့၏ မသေမျိုးစွမ်းရည် ရှိစဉ်အခါက လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် ကိစ္စတချို့ကြောင့် ပြန်လည်အမဲလိုက်ခံနေရပြီ ဖြစ်၏။

ထိုအရာက နောက်ခံနိမ့်ကျသည့် လူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခုကမူ အားလုံးက ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြသောကြောင့် ယခင်စည်းမျဉ်းအရ ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံများသည် တာအိုကာကွယ်သူကို မလိုအပ်တော့ဘဲ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် လွတ်လပ်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်လေပြီ။

ထိုအဆင့်တွင် ပလ္လင်တိုက်ပွဲအတွက် တရားဝင်စတင်လာပြီ ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့က သူ့ အားကောင်းသည့် ခွန်အားကို အသုံးချကာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူအများစုကို သတ်ဖို့ တစ်ခါက တွေးခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း သူ့ဖခင်က မလုပ်ဆောင်ဖို့ရာ သတိပေးခဲ့၏။ ထိုသို့လုပ်ဖူးသည့် လူတချို့ရှိခဲ့ဖူးကာ ရလဒ်ကမူ အခြားဂိုဏ်းအားလုံးက ပူးပေါင်းပြီး ထိုလူနှင့် ထိုလူ့နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုအား ချေမှုန်းခဲ့ကြသည်။

တာအိုအခွင့်အလမ်းဂိုဏ်းက အားကောင်းသော်လည်း ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်အားလုံး၏ ပူးပေါင်းမှုကို ယှဉ်နိုင်သည့် အနေအထားထိတော့ မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဝမ်ဝေ့က မရဏအစားထိုး အဆောင်ရှိနေကြောင်း သင်ယူခဲ့ရသည်။ ထိုနာမည်အတိုင်း အဆောင်ပိုင်ရှင်အတွက် အသက်အပိုပေးထားခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအဆောင်က ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း ထိုအဆင့်ကြားတွင် ရှားပါးသောကြောင့် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်အများစုကသာ သူတို့၏ ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအဆောင်က သူတို့ဂိုဏ်း၏ ချီကံကောင်းမှုကို တန်ကြေးအဖြစ် စတေးဖို့လိုအပ်သောကြောင့် အားလုံးက ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံများကို ပေးဖို့ လိုလားကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် အများစုက ဧကရာဇ်လမ်းစဉ်သည် ရက်စက်ကြောင်း နားလည်ထားကြသည်။ သူတို့၏ ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံများက ရွယ်တူ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူတို့တွင် မဟာဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့ အင်အားမရှိသလို ကံကြမ္မာပါမလာကြောင်း သဘောပေါက်သည်။

ထိုအတွေးအခေါ်ကို တာအိုအခွင့်အလမ်းဂိုဏ်းက ဝေမျှထားခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် ဝမ်ဝေ့တွင်လည်း မရဏအစားထိုးအဆောင် ရှိမနေပေ။ ထိုအချက်က သူ့အမေကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

သူ့အဖေက သူ့ဇနီးစကားနားထောင်ကာ အဆောင်တစ်ခုပေးဖို့ ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူ့အဘိုးက ဝင်ရောက်တားဆီးခဲ့သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ယုမိသားစုက မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ကံကောင်းမှုသာ ရှိထားသည့်အတွက် ဝမ်ဝေ့အတွက် အဆောင်ကို မတတ်နိုင်ပေ။

နောက်ဆုံး သတင်းအချက်အလက်က စုယာသည် ကျန့်ဝူရွှမ်းနှင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ပွဲကို တိုက်ခိုက်နေသည့်အချက် ဖြစ်၏။ ယခုတွင် ကျန့်ဝူရွှမ်းက မသေနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူမကမူ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်၏။

စုယာက သူမ၏ အဆုံးမဲ့ ကိုယ်ပွားများဖြင့် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ခိုက်နိုင်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူမထက် အားကောင်းနေလျှင်ပင် သူမက ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ရှုံးနိမ့်မှု တစ်ခုပြီးတိုင်း၊ သေဆုံးမှုနှင့် တွေ့ဆုံပြီးတိုင်း သူမက အသက်ရှင်သန်လိုသည့် လိုအင်ဆန္ဒ သဘောတရားကို နားလည်လာပြီး သူမ၏ တာအိုကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေသည်။

ဝမ်ဝေ့က ထိုသတင်းအချက်အလက်ကို ကြည့်နေရင်း ရေရွတ်လိုက်သည် “ မိန်းမလှဆိုတာ သူရဲကောင်းတွေရဲ့ ရန်သူလို့ပြောကြတာ အမှန်ပါပဲလား”

ထို့နောက် သူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သတင်းအချက်အလက်အများစုကမူ ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံအများစုသည် သူတို့၏ ဂိုဏ်းအတွင်း ကျင့်ကြံနေကြလေ၏။ အများစုကမူ လေဟာနယ်ဖြိုခွင်းခြင်းအဆင့် မရောက်ခင်အထိ ထွက်လာကြမည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်က ကြောက်စရာကောင်းသော အချိန်ဖြစ်၍ အများစုက စည်းမျဉ်းကို သဘောပေါက်ပြီးသည့်နောက်တွင် အင်အားတိုးမြင့်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့် ပိုမိုဘေးအန္တရာယ်ကင်းသွားလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိလေသည်။ ထိုကျင့်ကြံရေးအဆင့်တွင် လူများစွာ၏ ကွာခြားချက်က ပိုမိုသိသာလာလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုအရာက အားလုံး မဟုတ်လျှင်ပင် အများစုစောင့်ဆိုင်းနေသည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်၏။

သူ နောက်ဆုံး သတိထားမိသည့်အချက်မှာ ဖုန်းဟွမ်သည် တားမြစ်နေရာဖြစ်သည့် အနောက်ပိုင်း သန့်စင်နယ်မြေအနီးတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားသည့်အချက် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ဝေ့က ထိုအချက်အလက်များအား စိတ်ထဲတွင် ထားလိုက်သည်။ သူက သူ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုခုက စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း ပြောခဲ့သည်မှာ လိမ်ညာခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက ထိုခံစားချက်အတိုင်း ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ နာရီအနည်းငယ်ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် ဝမ်ဝေ့က ဧရာမသစ်ပင်အမြင့်ကြီးများ ရှိသည့် ရွာငယ်လေးတစ်ခုသို့ ဆင်းသက်လာသည်။ အကြည့်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုရွာက သာမန်ရွာတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း ပြောနိုင်လေသည်။

ထိုနေရာရှိ လူများက စုတ်ပြတ်နေသည့် အဝတ်များအစား သာမန်အဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာက သွေးနီရောင်သန်းကာ သွေးဓာတ်ပြည့်ဝနေသည်ကို ပြသနေသည်။ သေမျိုးများသည် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မစားရသည့် ကမ္ဘာမျိုး၌ ဤသို့သော ကျန်းကျန်းမာမာ မြင်ရသည်မှာ ရှားပါးလှသည်။

ရွာရှိ လူအားလုံးက တောက်တောက်ပပ အပြုံးမျိုးရှိကြပြီး အသက်ဓာတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်ဝနေသည်။

ဝမ်ဝေ့က ရွာနှင့် လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လွန်ခဲ့သည့် နှစ်တစ်ထောင်ခန့်က စိုက်ပျိုးခဲ့သည့် သစ်ပင်ရှည်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုရွာနှင့် စည်ပင်ဝပြောရသည့် အကြောင်းအရင်းကို သိလိုက်၏။ စိတ်ဝိညာဉ်ခရီးလမ်း စစ်ဆေးမှုမှ ထွက်လာပြီးသည့်နောက်တွင် သူက အကြီးအကဲများအား ကြုံရာကျပန်းရွာတစ်ခုသို့ ဆင်းသက်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူက ပြင်ပလောကကို မြင်တွေ့လို၍ ဖြစ်သည်။ ထိုရွာက သူ့အား ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဂရုစိုက်ကြပြီး သူတို့တွင် များများစားစား မရှိလျှင်ပင် သူ့အား အစားအစာများ ပေးကမ်းကြသည်။

သူတို့၏ ကြင်နာမှုကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ဖို့အတွက် သူက မဟာအကြီးအကဲများအား ဤရွာတစ်ခုလုံးကို ကံကောင်းမှု၊ ကြွယ်ဝမှုဖြင့် ကောင်းချီးပေးဖို့ အစီအရင်တစ်ခု ခင်းကျင်းထားခဲ့ပြီး ထိုရွာအား ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် လောဘကြီးသည့် သေမျိုးများလက်မှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

ယခု နှစ်သုံးထောင်ကျော်ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် ( သူ့အတွက် နှစ်တစ်ထောင် ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင်) ဝမ်ဝေ့ ပြန်ရောက်လာပြီး ကိစ္စများစွာက ပြောင်းလဲနေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို အများကြီး မပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားရသည်။

ဝမ်ဝေ့က အာရုံများနေစဉ် ရွာသားတစ်ယောက်က သူ့မျက်နှာအား ကြည့်ကာအော်ဟစ်လိုက်၏ “ ကျေးဇူးရှင်လေးလား”

သူ့အသံက ကျယ်လောင်လွန်းလှသည့်အတွက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။