ဂျန်မိသားစုရဲ့သခင်ကြီး။

“ဟုတ်သား... ဒီနေ့ည မြို့မြောက်ပိုင်းမှာ ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်။ တာဝန်ရှိတဲ့သူတွေက ဒီသတင်းကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေပုံပဲ။”

ခွေ့ချန်ရဲ့စကားကို ကြားချိန်တွင် လင်းဂျန်ရဲ့ မျက်ခုံးက စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ အပေါ်ကို မြှင့်တက်သွားတယ်။ "ဘာဖြစ်သွားလို့လဲ?"

“မြို့မြောက်ပိုင်းက တည်းခိုခန်းတစ်ခု မီးလောင်ပြီး လူဆယ်ဦးထပ်မနည်း သေဆုံးခဲ့တယ်။ သေဆုံးသူတွေထဲက တစ်ယောက်က လင်းဂျန်အိမ်တော်က ဂျန်မိသားစုရဲ့ သခင်ကြီး။”

"ဂျန်မိသားစု?" လင်းဂျန် အံ့သြသွားတယ်။ “သခင်ငယ်လေး'ဂျန်'ရဲ့ အစ်ကိုလား?"

ခွေ့ချန် ခေါင်းညိတ်တယ်။ “ဟုတ်တယ်။”

လင်းဂျန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးပြီးပြောတယ် "ဂျန်မိသားစုက လင်းဂျန်အိမ်တော်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အုပ်စိုးခဲ့တာ။ ဂျန်မိသားစုရဲ့ လူတိုင်းနီးပါး အသက်အကြီးဆုံးကနေ အသက်အငယ်ဆုံးထိ သူတို့လက်တွေ သွေးစွန်းနေတာ။ တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောက်သေသွားတာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ဘူး။"

မြစ်ကမ်းဘေးမှာ ရံဖန်ရံခါ လမ်းလျှောက်ရင် ဖိနပ်ရေမစိုဘဲ ဘယ်နေမှာလဲ?

သူတို့က လူတွေများစွာကို သတ်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူတို့ရဲ့ သေဆုံးမှုအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ပြင်ဆင်ထားရမယ်။

လောလောဆယ်တော့ အာဏာပိုင်တွေဘက်က လှုပ်ရှားတာ မရှိသေးဘူး။ သူတို့ သတင်းကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် စိတ်အားထက်သန်နေပုံပေါ်၏။

ပြောရရင် ခရိုင်တရားသူကြီးသည် ဂျန်မိသားစုရဲ့သခင်ကြီး ဟောင်ရန်မြို့မှာ သေဆုံးသွားတဲ့အတွက် ကြောက်လန့်နေပုံပေါ်သည်။

ဒါ့အပြင် သခင်လေး'ဂျန်'က အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ နှစ်သက်မှုကိုရထားသည်။ ဂျန်မိသားစုကို စော်ကားခြင်းက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို သွယ်ဝိုက်ပြီး စော်ကားခြင်းနဲ့ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့ရဲ့ အရာရှိဦးထုပ်တွေ ဆုံးရှုံးရတာ ကောင်းသည်။ သို့သော် သူတို့ရဲ့အသက်တွေဆုံးရူံး ရနိုင်တယ်။

“စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။”

လင်းဂျန် ပြုံးပြီး တိုးတိုးလေးပြော၏။

သူနဲ့ ရှန်းကွမ်ယဲ့တို့သည် သူငယ်ချင်းကောင်းများဖြစ်ကြပေမဲ့ ခရိုင်တရားသူကြီးရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို သဘောတူတယ်ဟု မဆိုလိုပါ။

ခရိုင်တရားသူကြီးသည် လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှု အများအပြားကို ပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ အပြစ်မလုပ်ထားသူတေါကို တမင်အပြစ်ပေးပြီး ပြစ်မှုတွေကို ဝန်ခံဖို့ နှိပ်စက်ညည်းပန်းခဲ့သည်။

ကန်းမိသားစုရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို လိုချင်သည့်အတွက် ခရိုင်တရားသူကြီးသည် ကန်းအိမ်တော်ရဲ့  အစေခံတစ်ဦးကို တရားခံအဖြစ်လုပ်ခဲ့ကြောင်း အဖေဖြစ်သူဆီက ကြားသိခဲ့သည်။

ကျေးဇူးတင်ဖို့ကောင်းတာက နောက်ဆုံးတွင် ဒီကိစ္စကို သခင်'ချူ'က ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတခေါက် သူပြန်ရောက်ချိန်တွင် ချုစစ်ဟန်က တခြားကိစ္စများနဲ့ အလုပ်ရူပ်နေခဲ့လို့ သူ့မျက်နှာကိုမမြင်နိုင်ခဲ့တာ နှမြောစရာပင်။

သူ့အဖေက ဒီလူကို အမြဲတမ်းချီးကျူးနေခဲ့ပြီး မြို့ကလူတွေက သူ့ကို လေးစားပုံရတယ်။

ချုစစ်ဟန် လင်းဂျန်အိမ်တော်ကို ရာထူးတာဝန်ယူချိန်တွင် လင်းဂျန်သည် အိမ်ကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ၂ နှစ် အကြာ သူပြန်ရောက်ချိန်တွင် တခါလောက် လည်ပတ်ချင်ပေမဲ့ ချုစစ်ဟန်ရဲ့ အလုပ်အများဆုံးအချိန်များနဲ့သာ သူကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။

အရာရှိတွေက ဂျန်မိသားစုရဲ့သခင် သေဆုံးမှုသတင်းကို အစွမ်းကုန် ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့လည်း တည်းခိုခန်းမီးလောင်ပြီး လူအများအပြားသေဆုံးခဲ့ရသည့် ဆိုးရွားတဲ့ကိစ္စရပ်ကို လူတိုင်း စိတ်မဝင်စားဘဲနေနိုင်မှာလဲ?

ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူက အလွန်အကျွံ ပြောဆိုထုတ်ဖော်ခဲ့တာသလဲ မသိရပေ။ ဂျန်မိသားစုရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သိသူများက သက်ပြင်းချမိမည် မဟုတ်။

ခရိုင်တရားသူကြီးသည် လူသတ်သမားကို မတွေ့သေးသဖြင့် အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်စွာ နဖူးပေါ်မှ ချွေးအေးများ စီးကျနေသည်။

တည်းခိုခန်းမှ လွတ်မြောက်သော ဧည့်သည်အားလုံးကို သံသယရှိသူအဖြစ် ထောင်ချခဲ့တယ်။

သို့သော် ဒီလူတွေက နေရာအရပ်ရပ်က သာမန်ကုန်သည်များ ဖြစ်ကြတယ်။ သူတို့က ဂျန်အိမ်တော်နဲ့ အဆက်အသွယ်မရှိတာမို့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်းနည်းတယ်။

မနေ့ညကကိစ္စ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် မြို့တံခါးကို အလုံပိတ်ထား၏။

လောလောဆယ် နေရာတိုင်းမှာ အရာရှိတွေရှိနေသည်။ တကယ်လို့ လူသတ်သမားက မြို့ထဲမှာသာ ရှိနေရင် အတောင်ပံပါသည့်တိုင်အောင် လွတ်မြောက်ဖို့ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

လုရန်သည် အရှေ့မြို့ကနေ တောင်ဘက်မြို့ကိုဆီ အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့တယ်။ သို့သော်လည်း ကန်းအိမ်တော် ဖျက်ဆီးခံရသည့်အချိန်ကစပြီး စည်းကမ်းများ တင်းကျပ်ခဲ့တယ်။

မြို့ပြင်ကလူတွေ မဝင်နိုင်ဘူး၊ မြို့တွင်းကလူတွေ မထွက်နိုင်ဘူး။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ပြည်သူတွေဆီက အဆုံးမရှိတဲ့ တိုင်ကြားမှုတွေ ရှိလာခဲ့တယ်။

သူက မြို့က မထွက်ခွာနိုင်တာမို့ လုရန် သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းကိုသာ ပြန်ခဲ့တယ်။

သွမ့်ကျန်းနဲ့ သူ့လူများလည်း အပြင်မထွက်နိုင်ပေ။

ဘယ်သူမှ မပြန်နိုင်ကြသလို လမ်းတောင် မလျှောက်ကြဘူး။ စာသင်ဖို့ သီးသန့်ကျောင်းမှာသာ နေကြတယ်။

“ကျောင်းသားပညာရှင်သွမ့်တောင် အိမ်မပြန်နိုင်တာ ငါတို့ဆို ပိုဆိုးတယ်။”

ကန်းအိမ်တော်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့ အစောင့်များက သွမ့်ကျန်း တံခါးဝကို ရောက်တာနဲ့ ဖြတ်သန်းခွင့်ပေးတတ်သည်။

သို့သော် ဒီတခေါက် သူ့ကို ခွင့်မပြုရုံသာမက သူတို့ရဲ့ သဘောထားမှာလည်း ရိုင်းစိုင်းလွန်းလှ၏။

ဒီအပြုအမူက မောက်မာသော သွမ့်ကျန်းကို စိတ်ဆိုးစေခဲ့သည်။

တည်းခိုခန်းတွင် သခင်လေးဂျန်ရဲ့အစ်ကို သေဆုံးတဲ့သတင်း ကျောင်းသို့ရောက်လာမှသာ လူတိုင်းနားလည်သွားကြသည်။