သိပ္ပံခေတ်

ဝမ်ဝေ့က အဖြစ်အပျက်အပြီးတွင် သူ့အစီအစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ဖို့အတွက် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းကာ စိုးထိတ်နေမိသည်။ အဆုံးသတ်တွင် သူက ဆက်လုပ်ဖို့သာ ရွေးချယ်လိုက်ဆဲ ဖြစ်၏။ သို့သော် သူက သတိကြီးကြီး ထားထားသည်။

သူ့မူလအစီအစဉ်က မူရင်း နေထိုင်သူများနှင့် သူ့နားလည်နိုင်စွမ်း၏ အကူအညီဖြင့် ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ကွမ်တန်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်အောင် သိပ္ပံနည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးလိုခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူက ကိစ္စများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ဖို့သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက ထိုမျက်လုံး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ကို အနည်းငယ် စိတ်ထင့်နေလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ထိုလူများသည်သာ တားမြစ်ချက်ကို ကျူးလွန်သူဖြစ်ပြီး သူ မဟုတ်ကြောင်း အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုရမည်။ သူက ထိုနည်းလမ်းသည် အသုံးမဝင်မှန်း သိထားသော်လည်း သူက အကျိုးအကြောင်း မသင့်သည့်ကိစ္စအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ သိထားသည့် ရူပဗေဒ သဘောတရားများနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူက ကောင်းကင်ကို မိနစ်ပိုင်းကြာ ရပ်တန့်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်ထားလေ၏။

တုံ့ပြန်မှုကို မမြင်ရပြီးသည့်နောက်တွင် သူက သက်ပြင်းချကာ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒါက ငါ လုပ်နိုင်မဲ့နောက်ဆုံးအရာပဲ…

သူက ဝိညာဉ်ကွန်ယက် အံ့ဖွယ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ ဤကမ္ဘာရှိ လူအားလုံး၏ ဝိညာဉ်ကို ဆက်နွယ်လိုက်သည်။ ယခင် ပျောက်ပျက်သွားသော ကျင့်ကြံသူများလည်း အပါအဝင် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူက သူတို့အား ပို့ချလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့က တာအို သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံရေးအကြောင်း ပို့ချခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဗဟုသုတများကို ပို့ချခြင်း ဖြစ်၏။ ပြောရလျှင် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ သူက ထိုရှေးခေတ်လူများ၏ စိတ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးပြီး ဗဟုသုတများကို ပေးကမ်းကာ ခေတ်မီအသိပညာနှင့် သဘောတရားများ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ခေတ်မီလူများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အလယ်အလတ်ကမ္ဘာရှိ လူသန်းပေါင်း ထရီလီယံကျော်တွင် စာကြောင်းတစ်ခု စွဲထင်သွားသည်။

“ ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်လောကကို တည်ဆောက်ကြ။ မင်းတို့ ဆုလာဘ် ပေးခံရမယ်။ မင်းတို့ ကျရှုံးရင် အကျိုးဆက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်”

ကမ္ဘာရှိ လူအားလုံးက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် နိုးထလာကြသည်။ ယခု သူတို့က သူတို့ခေါင်းထဲတွင် အမည်မသိ ဗဟုသုတမြောက်များစွာ ပါဝင်နေပြီး မည်သို့ ရေးဖတ်ရမည်ကို သိနေကြလေသည်။ သို့သော် သူတို့က ဘာလုပ်ရမှန်း မသိကြပေ။

သူတို့က စကြဝဠာ၏ အခြေခံအလုပ်လုပ်ပုံကို သိကြသော်လည်း စက်များနှင့် နတ်ဘုရား လိုချင်သည့် အရာအားလုံးကို ဖန်တီးဖို့က ပြောသလောက် မလွယ်ကူပေ။

ထို့အပြင် သူတို့က ကျင့်ကြံသူများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကမ္ဘာ၏ ရုတ်ချည်းအပြောင်းအလဲမှ နိုးထလာခါစ ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့က ထိုရလဒ်ကို မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။ ဤသည်က သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာကြား ကွာခြားချက် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုက နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများမှ ဗဟုသုတကို ရှာဖွေစဉ် ကျန်တစ်ခုကမူ ပုံဖော်လုပ်ဆောင်သည့်အပိုင်းမှ ဖြစ်၏။

သူ့ဗဟုသုတဖြင့် သူက နားလည်နိုင်စွမ်းကို ပေးကမ်းနိုင်သည်။ ဝမ်ဝေ့က အဆင့်မြင့် ရူပဗေဒအကြောင်းကို ပို့ချခဲ့၏။ သို့သော် သူ့အား ဒြပ်အမှုန် အရှိန်မြှင့်စက် တည်ဆောက်ဖို့ တောင်းဆိုလာပါက မဟုတ်သေးဘူး…အရိုးရှင်းဆုံး ကစားစရာကိုပင် သူက လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ့ကျင့်ကြံဆင့်ကို အသုံးမပြုသရွေ့ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့မူလရည်ရွယ်ချက်ကို သွေဖယ်နေလေ၏။

ထို့အပြင် ထိုလူများက သူတို့ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးမည့် ခေါင်းဆောင် လိုအပ်ပေသည်။ မဟုတ်ပါက ကမ္ဘာအနှံ့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူက ကျင့်ကြံသူများ ထည့်ထားသည့် သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်း ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။ လက်စွပ်က သူတို့အားလုံးကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည်မှာ မဟာကမ္ဘာလောက် ကြီးမားနေ၍ ဖြစ်သည်။

ထိုလူအားလုံးက လေထဲ လွှင့်မြောနေသည့်သူ့အား ကြည့်ကာ စိတ်တည်ငြိမ်မထားနိုင်ကြပေ။ သို့သော် သူတို့ကို မည်သူကများ အပြစ်တင်နိုင်မည်နည်း။

တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ဝိညာဉ်ချီကို စည်းပိတ်ကာ ကျင့်ကြံသူအားလုံးက သူတို့ဝိညာဉ်ဖြင့် မဆက်သွယ်နိုင်ခင် ထိုနေရာသို့ ကူးသန်းပို့ဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုသက်ရှိက မည်မျှအားကောင်းသည်ကို မည်သူကမှ မပြောနိုင်ကြပေ။

ဝမ်ဝေ့က ထိုလူများကို ဘာမှမပြောဘဲ လက်ဝှေ့လိုက်သည့်အချိန် လေထဲတွင် လူငါးယောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ တစ်ယောက်က ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ လူလတ်အရွယ် အမျိုးသားဖြစ်ကာ ကျန်လေးယောက်ကမူ အံ့ဖွယ်ပလ္လင်အဆင့်ရှိ အမျိုးသားလူငယ်များနှင့် မိန်းမငယ် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ငါးယောက်လုံးတွင် နဂါးဝတ်ရုံနှင့် သရဖူရှိပြီး သူတို့အဆင့်က တော်ဝင် ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ကမ္ဘာ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပြီးသည့်နောက်တွင် ဝမ်ဝေ့က ဤအလယ်အလတ်ကမ္ဘာသည် အုပ်ချုပ်ရေးအံ့ဖွယ်ကမ္ဘာဟု ခေါ်ဆိုပြီး အုပ်ချုပ်ရေးအံ့ဖွယ်တိုင်းပြည်က တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အုပ်စိုးကြောင်း သိလိုက်သည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြင့် သူတို့က ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေးများအထိ ကျင့်ကြံနိုင်ကြပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အုပ်စိုးခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းတချို့ကသာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ထိန်းသိမ်းရုံမျှ ဖြစ်၏။

သူတို့က မဟာကမ္ဘာများဆီ တက်လှမ်းသွားသည့် လေဟာနယ်ဖြိုခွင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတချို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

လူလတ်အရွယ်အမျိုးသားက ဤမျိုးဆက်၏ အုပ်ချုပ်ရေးအံ့ဖွယ်တိုင်းပြည်၏ အုပ်ချုပ်သူဘုရင် ဖြစ်ကာ ကျန်လေးယောက်ကမူ သူ၏ ထူးချွန်လှသည့် ကလေးများ ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့၏ စကားလုံးများက သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက နယ်မြေတစ်ခုချင်းစီကို အုပ်စိုးပြီးတော့ အစီအစဉ်ကို သေချာအောင် လုပ်ရမယ်။ ငါ လိုချင်တာကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပေးရမယ်”

အုပ်ချုပ်သူဘုရင် ဝူမင်ယဲ့က ဦးညွှတ်လိုက်သည့်အခါ မင်းသားများကလည်း လိုက်လံလုပ်ဆောင်လိုက်ကြသည်။

“ မသေမျိုးအရှင် ကျွန်မတို့က ဘာပြန်ရမှာပါလဲ” အားလုံးကို ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းဖြစ်သွားစေသည့် အသံတစ်သံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုကျင့်ကြံသူများက အကြောက်တရားကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် ပါးစပ်ဟောင်းလောင်း ဖြစ်နေကြလိမ့်မည်။

သူတို့က စကားပြောသူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၁၇ ယောက်မြောက် မင်းသမီးဖြစ်သည့် ဝူဖန် ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝူမင်ယဲ့က သူ့သမီးအား အခြေအနေကို မသိသည့်အတွက် ကျိန်ဆဲလိုနေ၏။

“ ဝူဖန် ဟုတ်တယ်မလား” ဝမ်ဝေ့က ရေးသားလိုက်သည်။

“ ဟုတ်ပါတယ်”

သူမက တုန်လှုပ်နေသည့် ခြေထောက်များကို ထိန်းချုပ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ ငါက မင်းလိုမျိုး သတ္တိရှိတဲ့သူတွေကို သဘောကျတယ်။ တကယ်လို့ ငါလိုချင်တာကို မင်းတို့ ပြီးမြောက်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့အတွက် ကျင့်စဉ်၊ ဆေးလုံး၊ ရတနာနဲ့ မင်းတို့စိတ်မကူးနိုင်တဲ့အရာတွေကို ရရှိစေရမယ်။ မင်းက အုပ်ချုပ်ရေးအံ့ဖွယ်တိုင်းပြည်ကို လိုချင်တယ်ဆိုလည်း မင်းလက်ထဲ လွှဲပေးမယ်”

တခြားကျင့်ကြံသူများက ထိုအရာကို ကြားပြီး အကြည့်များက တောက်ပသွားသည်။ သို့သော် ဝူဖန်က မအံ့ဩမိပေ။ သူ့အစား သူမက မေးလိုက်၏ “ အရှင်က လူတွေကို အသက်ပြန်သွင်းနိုင်လား”

“ မင်းအမေကို ပြောချင်တာလား”

“ ဟုတ်ပါတယ်”

ဝမ်ဝေ့က ထိုမိန်းကလေး၏ ကံကြမ္မာကြိုးမျှင်ကို ဖတ်ရှုပြီးသားဖြစ်သည့်အတွက် သူမအဖေသည် အပြင်ထွက်ရင်း သေရည်အမူးလွန်ကာ သေမျိုး အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နှင့် မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူမ၏ ဘဝအများစုတွင် သူမ၏ မိခင် မသေဆုံးခင်၊ တော်ဝင်မျိုးနွယ်၏ လျှို့ဝှက်သွေးမျိုးဆက် မနိုးထလာခင်အထိ တော်ဝင်မှန်း မသိခဲ့ရပေ။ ထို့နောက် သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို အသိအမှတ်ပြုခံခဲ့ရသည်။

ဝမ်ဝေ့က သူမအား ပြန်မဖြေဘဲ ပြသလိုက်သည်။

သူမအမေ၏ ကံကြမ္မာကြိုးမျှင်ကို ကံကြမ္မာမြစ်ကြောင်းမှ တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ထိုကြိုးမျှင်ကမူ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ကွဲထွက်နေပြီး တစ်ခုကမူ ဝမ်ဝေ့သည် တိမ်တိုက်လိုမျိုး အရာဆီ ဆက်နွယ်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါက သံသရာလား…

သူက မလုပ်ဆောင်ခင် တွေးလိုက်မိသည်။ သူက ဤနေရာတွင် ကြာကြာမနေနိုင်ကြောင်း သိထားလေ၏။ ထိုကြိုးမျှင်နှစ်ကြောင်းနောက်ကို လိုက်ကာ သူက ကွဲပြားသည့် ဝိညာဉ်နှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ နားလည်ထားသလောက် ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့်အောက် ဝိညာဉ်များသည် သံသရာစက်ဝန်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင် ရလဒ်အမျိုးမျိုး တွေ့ကြုံရသည်။

သေမျိုးများနှင့် အံ့ဖွယ်ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်များကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ခုနစ်မျိုးနှင့် မသေမျိုး ဝိညာဉ်သုံးပါးဟူ၍ ပိုင်းခြားထားသည်။ ထို့နောက် ထိုအရာများသည် တခြားအရာနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ဝိညာဉ်အသစ် ဖြစ်တည်ကာ သံသရာသို့ ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မည်။

ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင်သာ ကျင့်ကြံသူများက အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ဖွင့်ကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် အရာအားလုံးကို ဆက်နွယ်နိုင်ကြသည့်အတွက် ဤသို့ ဖြစ်ပျက်မလာပေ။

ထို့ကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် မသေမျိုးဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေပြီးသည့်နောက်တွင် ဝမ်ဝေ့က သူတို့သည် သံသရာ မဝင်ခင် ကွဲထွက်နေကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

ထို့နောက် သူက ပေါင်းစပ်ကာ ကံကြမ္မာမြစ်ကြောင်းမှ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စုစည်းပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်အတွင်း ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။ သူက လက်ဝှေ့လိုက်သည့်အခါ ဝိညာဉ်က ပုံပေါ်လာ၏။

“ ဟုတ်တယ်။ ငါက လူသေကို အသက်ပြန်သွင်းနိုင်တယ်”

ထို့နောက် သူက ဝိညာဉ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဝမ်ဝေ့က ထိုအကြောက်တရားသည် လူအများကို လှုံ့ဆော်ဖို့ အမြဲတမ်း မှန်ကန်သည့် နည်းလမ်းမဟုတ်ကြောင်း နားလည်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝူဖန်က ဘာမှမပြောလျှင်ပင် ဆုလာဘ်အကြောင်း ပြောဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူများ၏ အံ့ဩမှု၊ တုန်လှုပ်မှုနှင့် အကြောက်တရားများကို လျစ်လျူရှုကာ ဝမ်ဝေ့က ထိုငါးယောက်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ မင်းတို့ကို ကူညီဖို့ မင်းတို့ရဲ့လက်အောက်ခံကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင်တယ်”

ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က လေထဲတွင် ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ မသေမျိုးအရှင်  ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းကို ကျုပ်တို့ဘာသာ ကျုပ်တို့ တည်ထောင်ခွင့်ပေးပါ”

ဝူမင်ယဲ့က ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ကြားပြီးသည့်နောက်တွင် ကျိန်ဆဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ သူက ထိုဂိုဏ်းများသည် ဤအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မြင့်တက်လိုကြောင်း သိထားသည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ယခုအခါ သူ တတ်နိုင်သည့်အရာ မရှိပေ။ သူ့အနေနှင့် မသေမျိုးအရှင်သည် သူ့တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ဖို့ရာသာ မျှော်လင့်ထားနိုင်၏။

သို့သော် သူက မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ဝေ့က ပြိုင်ပွဲ၏ လိုအပ်ချက်ကို နားလည်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်၏။ နောက်ဆုံးတွင် အင်အားစုခြောက်ခုက သူတို့၏လက်အောက်ခံများကို စုစည်းကာ သက်ဆိုင်ရာအသီးသီးသို့ ထွက်သွားကြသည်။ ကျန်ရှိနေသေးသည့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဝမ်ဝေ့က အခြားအစီအစဉ် ရှိထား၏။

ဝူဖန်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ဝိညာဉ်ချီအမြောက်အများရှိသည့် ထူးဆန်းသည့် ကမ္ဘာအတွင်း မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် သူ့နားဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်ချီ လစ်ဟာနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူမက သဘာဝလွန်အဆင့် နောက်လိုက်တစ်ယောက်အား ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ သူတို့သည် လက်ရှိတည်နေရာကို သတိပြုမိကာ အနီးဆုံးမြို့ဆီ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

“ အရှင်မ ကျွန်မ တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်”

“ ဘာများလဲ”

“ ကျွန်မရဲ့ မူလအဆီအနှစ်က သူ့ဘာသာသူ ပြန်လည်ပြည့်ဝသွားတယ်”

ဝူဖန်က ဝိညာဉ်ချီ မရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် စွမ်းရည်ပြန်လည်ပြည့်ဝခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိထားလေသည်။ သူမက သူတို့၏ အပြုအမူအတွက် ပြဿနာရှိမည် ဖြစ်ကြောင်း တွေးလိုက်မိသော်လည်း ထိုမသေမျိုးအရှင်က အရာအားလုံးကို စီစဉ်ထားဟန်ပေါ်သည်။

သိပ်မကြာခင် အဖွဲ့က အနီးဆုံးမြို့ဆီ ရောက်ရှိလာ၏။ သူမက သူမ၏ တော်ဝင်မိသားစုဝင် အမှတ်အသားကို အသုံးပြုကာ မြို့ကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ လူအများက စိတ်ထဲတွင် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာဗဟုသုတများ ရှိနေသော်လည်း ညီတူညီမျှအစရှိသော သဘောတရားများ မရှိကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က တော်ဝင်မျိုးနွယ်ကို လေးစားနေဆဲသာ ဖြစ်၏။

မြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ဝူဖန်က ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုအရာက ကူးသန်းရေးအစီအရင် ဖြစ်၏။ သူမက ထိုအစီအရင်သည် သူမ ပိုင်နက်အတွင်း နေရာအနှံ့ကို ကူးသန်းသွားလာနိုင်သည့်အတွက် အံ့အားသင့်မိသွားသည်။

အုပ်ချုပ်ရေးအံ့ဖွယ်တိုင်းပြည်တွင် ကူးသန်းရေး အစီအရင်ငါးခုသာ ရှိပြီး အားလုံးက သူတို့ပို့ဆောင်နိုင်သည့် ကန့်သတ်ချက် ရှိကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့ကို အသုံးပြုဖို့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ထိန်းချုပ်ထား၏။

ထိုအရာကို သိရှိပြီးနောက်တွင် ဤအစီအရင်၏ တည်ရှိမှုအကြောင်းအား နားလည်သွားသည်။ ပြောရလျှင် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံနိုင်ပြီး သွားရလာရ လွယ်ကူစေရန် ဖြစ်၏။

ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာအဖွဲ့အစည်းဟု ခေါ်သော အရာကို တည်ဆောက်ဖို့ရာ ပိုမိုလွယ်ကူလာလိမ့်မည်။

ဝူဖန်က အချိန်မဖြုန်းဘဲ သူမ၏ လက်အောက်ခံများကို စုစည်းကာ သူမ၏ ပိုင်နက်အတွင်းမှ ပန်းပဲသမားများနှင့် လက်မှုပညာသည်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူတို့၏ အရည်အချင်းက မည်သို့ဖြစ်စေကာမူ ယခုမှစ၍ သူတို့သည် ဤကမ္ဘာ၏ ပင်မ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။

ဝူဖန်က သူမ၏ အမေကို အသက်ပြန်သွင်းဖို့အတွက် ဘာမဆိုလုပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ သေဆုံးမှုအတွက် လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရလာလေပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူမက ဘဝမှာ တစ်ခါရသည့် အခွင့်အရေးကို ဖြုန်းတီးပစ်မည် မဟုတ်ပေ။

***