ဘုံရန်သူများ

စုန့်ကွမ်းဟွေ၏မျက်လုံးများက အမှောင်ထဲ၌ လင်းလက်သွား၏။ စိုင်ဖန်တွင် သူ့အထောက်အထားအား ဖုံးကွယ်ထားသည်မှာ နှစ်နှစ်ဆယ်ရှိပြီ၊ တရုတ်ပြည်မကြီးရှိ သူသိသမျှ အဆက်အသွယ်အားလုံးနီးပါးအား ဖြတ်တောက်ထားခဲ့သည်။ သူ၏နာမည်အစစ်စုန့်ကွမ်း‌ဟွေအား သိသူမှာ လူအနည်းငယ်သာရှိသည်။

ဒီလူငယ်က ဘယ်သူလဲ၊ သူက ဘာလို့ ငါ့ရဲ့နာမည်အစစ်ကို သိတာလဲ။

ထန်ရှုအား နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတစ်ချက်ကြည့်ရင်း သူက ပြော၏"လူငယ်လေး၊ မင်း ငါ့ကို တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ အမှတ်မှားနေတာများလား။ ငါက စိုင်ဖန်ရဲ့အကြီးတန်းအရာရှိတစ်ယောက်ပါ၊ မင်း ငါ့ကို စမ့်ဟွေလို့ ခေါ်နိုင်တယ်"

"ငါ့ရဲ့မိသားစုနာမည်က ထန်"ထန်ရှုက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေ၏။

မိသားစုနာမည်ထန်လား။

စုန့်ကွမ်းဟွေက ခဏအတွေးနက်သွားသည်။ ရုတ်တရက် သူ့နှလုံးသားက ခုန်ပေါက်သွားပြီး သူ့လက်များက တုန်ယင်သွား၏။ သူက တံခါးလက်ကိုင်အား ကမန်းကတန်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ရပြီး သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုအား ကြိုးစားထိန်းချုပ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်တော့သည်"တခါက ငါ့မှာ မိသားစုအမည်ထန်နဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိခဲ့တယ်။ ဒါဆို လောလောဆယ် မင်းရဲ့အခြေအနေက ဘာဖြစ်တာလဲ"

"အာ၊ ငါတို့က လက်ရှိ လောင်ပင်လယ်အော်ကို ဦးတည်နေတာ၊ လမ်းပိတ်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်"ထန်ရှုက ပြံးကာ ပြော၏"ဦးလေးစုန့်၊ ဒီရဲသားတွေကို ဖြတ်သန်းခွင့်ရအောင် ပြောပေးနိုင်မလား"

တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီး စုန့်ကွမ်းဟွေက ထန်ရှုအား ဂရုတစိုက် လေ့လာပြီးနောက် သူ့အကြည်အား ရဲသားများထံ ပြောင်းလဲကာ ပြောလိုက်လေသည်"ကံကြမ္မာမျက်နှာသာပေးလို့ ဒီလူတွေနဲ့ လူ တွေ့ဆုံခဲ့ရတယ်။ ချွင်းချက်တစ်ခုထားပြီး သူတို့ကို ဖြတ်ကျော်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့....."

ရဲအရာရှိများက ကမန်းကတန်းခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် စုန့်ကွမ်းဟွေက ပြတင်းပေါက်အား ပိတ်လိုက်သည်၊ သူ့မျက်လုံးများက ထန်ရှုအပေါ်  တည်ရှိနေတုန်းပင်။ SUVကားက စတင်ရွေ့လျားလာပြီး သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်"အရှေ့နှစ်ကီလိုမီတာလောက်မှာရပ်ပြီး အနောက်က တက္ကစီကို ရပ်စောင့်ပါ"

"နားလည်ပါပြီ...."

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် တက္ကစီက စထွက်လာပြီး အရှေ့ခုံတွင် ထိုင်နေသော တစ္ဆေက တိုးတိုးလေးတင်ပြလိုက်၏"သူဌေး၊ ခဏက ငါတို့တွေခဲ့တဲ့SUVကားတွေ ငါတို့အရှေ့မှာ ရပ်ထားတယ်"

"အရှေ့ကကားနားမှာ ရပ်လိုက်ပါ"

တက္ကစီဒရိုင်ဘာက ထန်ရှုအား သိလိုစိတ်နှင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။ သို့သော် သူက ခေါင်းညိတ်ကာ ထို‌နေရာသို့ မောင်းသွား၏။ ထန်ရှုက ကားထဲမှ ထွက်လာပြီး သက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ယောက်က သူ့အား စကားပြောလာသည်"မစ္စတာထန်၊ ဗိုလ်ချုပ်က မင်းကို တွေ့ချင်တယ်"

ဗိုလ်ချုပ်လား။

ခေါင်းညိတ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ထန်ရှုက စုန့်ကွမ်းဟွေရပ်နေသည့်အနီးနားရှိကမ်းခြေသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

"ဦးလေးစုန့်"

စုန့်ကွမ်းဟွေက လှည့်လာပြီး ထန်ရှုအား ထပ်မံစစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ပြန်၏။ ထို့နောက် သူက တိတ်တဆိတ်ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်"ငါ့ရဲ့အထောက်အထားအစစ်ကို မင်း တွေ့ပြီးပြီလို့ ငါ ထင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီကမ္ဘာမှာ ငါ့ရဲ့အထောက်အထားအစစ်ကို သိတဲ့သူက ငါးယောက်အောက်ပဲ ရှိတယ်"

"မိသားစုနာမည်ထန်နဲ့တစ်ယောက်ရောပါလား.....မင်းရဲ့သေခြင်းရှင်ခြင်းညီအကိုလေ"ထန်ရှုက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ပါတယ်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းမိတ်ဆွေ၊ သွေး‌ သောက်ညီအကို"စုန့်ကွမ်းဟွေက အသံလေးလံစွာနှင့် ဖြေလိုက်သည်။

"ဦးလေးစုန့်၊ ငါ့အဖေက ထန်ယွမ်ဒီပါ၊ ငါ ဦးလေးချန်အန်ဟူကို မကြာသေးမီကပဲ မကာအိုမှာ တွေ့ခဲ့တယ်"ထန်ရှုက ပြုံးကာ ပြော၏"သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို မင်း သိတယ်မလား"

"မင်း ဘာပြောတာလဲ"စုန့်ကွမ်းဟွေက တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် အလျင်စလိုမေးသည်"အကိုကြီးယွမ်ဒီက အသက်ရှင်နေတုန်းပဲလား။ သူ အခု ဘယ်မှာလဲ.....မင်းက.....တကယ်ပဲ သူ့သားလား"

"အာ၊ ငါ့အဖေက ဦးလေးကို အခုထိ မဆက်သွယ်ရသေးဘူးလား"ထန်ရှုက ခေါင်းရှုပ်စွာ မေးလိုက်ချေသည်။

"မဆက်သွယ်လာသေးဘူး"စုန့်ကွမ်းဟွေက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ...."ထန်ရှုက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်"အဖေနိုးလာတာ နှစ်ဝက်ရှိပြီ၊ ဒါကြောင့် သူ မင်းကို ဆက်သွယ်သင့်ပြီပေါ့။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး......"

"ငါ နားလည်တယ်"ခဏနှုတ်ဆိတ်သွားပြီး‌နောက် စုန့်ကွမ်းဟွေက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသောအပြုံးတစ်ခုက ရှိနေလေ၏။

"ဦးလေး ဘာနားလည်တာလဲ"ထန်ရှုက မေးလိုက်၏။

"ငါတို့ညီအကိုသုံးယောက်မှာ အရမ်းအားကောင်းတဲ့ရန်သူ‌တွေ ရှိတယ်လို့ မင်းအဖေက မင်းကို ပြောခဲ့မယ်ထင်တယ်"စုန့်ကွမ်းဟွေက ပြော၏"ဒါက သူ ငါ့ကို အခုထိ မဆက်သွယ်လာရသေးတဲ့အကြောင်းပြချက်ပဲ။ သူ ငါ့ရဲ့အထောက်အထားကို မထုတ်ဖော်ချင်တာကြောင့်လို့ ငါ ယူဆတယ်"

"မင်းတို့အားလုံးမှာ အရမ်းအားကောင်းတဲ့ရန်သူရှိတယ်လို့ ငါ့အဖေက ‌ပြောခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ မင်းနဲ့ဦးလေးချန်က ဘေးကင်းဖို့အတွက် မင်းတို့ရဲ့နာမည်ကို ပြောင်းခဲ့ရတယ်၊ ပြည်မကြီးကို ပြန်ချင်တာတောင် မပြန်ခဲ့ရဘူး။ ပြန်မယ့်အစား မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက မကာအိုနဲ့စိုင်ဖန်မှာနေပြီး မင်းတို့ရဲ့အင်အားကို မြှင့်တင်နေခဲ့တယ်"ထန်ရှုက ပြော၏"လွန်ခဲ့တဲ့၂၁နှစ်က ငါ့အဖေကို ရန်သူတွေ တွေ့သွားခဲ့တယ်လေ"

"လွန်ခဲ့တဲ့၂၁နှစ်က မင်းအဖေ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ထန်ရှု"စုန့်ကွမ်းဟွေက ကမန်းကတန်းမေးလိုက်၏"အရင်က ငါ မင်းအဖေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့ပေမယ့် တစ်နေ့မှာ ရုတ်တရက် ငါ သူနဲ့ အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားခဲ့တယ်။ ငါ တရုတ်ကို အကြိမ်ပေါင်းဒါဇင်ကျော်လာပြီး သူ့ရဲ့အရိပ်အခြည်ကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အကြိမ်တိုင်းမှာ ငါ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ပြန်လာခဲ့ရတယ်"

"အဖေက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရသွားတယ်။ ပေကျင်းက မိသားစုအကြီးအကဲတွေက ငါ့ကို ရှာတွေ့ပြိီး ကြယ်တာရာမြို့ကနေ ခေါ်လာခဲ့တယ်"ထန်ရှုက ဖြေလိုက်သည်"အမှန်တကယ်တော့ ငါ မွေးကတည်းက ငါ့အဖေကို တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ သူက မိသားစုနဲ့ကလေးကိုစွန့်ပစ်ခဲ့တဲ့ယောင်္ကျားတစ်ယောက်လို့ပဲ ငါ ထင်ခဲ့တယ်၊ မနှစ်ကမှ အမှန်တရားတစ်ခုလုံးကို ငါ သိလိုက်ရတယ်၊ သူက ကိုမာဖြစ်ပြီး ပေကျင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့တာပဲ။ ငါက ဆေးပညာအချို့ကျွမ်းကျင်တာကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်လကျော်လောက်က သူ့ကို ကယ်နိုင်ခဲ့တယ်"

ကိုမာဖြစ်ပြီး နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် မေ့မြောနေတာလား။

စုန့်ကွမ်းဟွေက ခိုက်ခိုက်တုန်သွားပြီး မျက်ရည်များက မျက်လုံးထဲ၌ စီးဆင်းလာသည်။ သူနှင့်ထန်ယွမ်ဒီက သေခြင်းရှင်ခြင်းညီအကိုများဖြစ်ကြသည်။ တစ်ယောက်ကျည်ဆံတစ်ယောက်တားဆီးပေးသည့် ရဲဘော်ရဲဘက်များဖြစ်ကြ၏။ သူက ဆွေမျိုးမရှိ၊ မိဘမဲ့အဖြစ် စစ်တပ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်၊ သူ၏တပ်စုထဲရှိသူ၏ရဲဘော်ရဲဘက်များက သူ့အတွက် မိသားစုထက် ပိုသွေးချင်းနီးကပ်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ဝတ္တရားများ ထမ်းဆောင်လာပြီးနောက် သူတို့က အေးအတူပူအမျှယှဉ်တွဲကာနေထိုင်လာခဲ့သည့် ညီအကိုများ ဖြစ်လာကြသည်။

သို့သော် ထိုတိုက်ပွဲတွင် သူတို့သုံးယောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သုံးယောက်က စစ်တပ်ယူနီဖောင်းများကို ချွတ်လျက် ရန်သူ၏စခန်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် လအနည်းငယ်အထိ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့ကြပြီး ရန်သူဒါဇင်ကျော်အား သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်၊ ထို့နောက် သူတို့က အပြင်းအထန်လိုက်ဖမ်းမှုအောက်တွင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့၏။

အတိတ်မြင်ကွင်းများက သူ့စိတ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက ထိုမှတ်ဉာဏ်များအားလုံးအား ပြန်ဖမ်းဆွဲခေါ်ခဲ့သည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းရုန်းကန်တိုက်ခိုက်သည့်အပိုင်းဆက်များ၊ ကျည်ဆံများအား ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရင်ဆိုင်ရင်း သူ့ညီအကိုများအပေါ် ရွာသွန်းကျလာသည့် သွေးမိုးများ၊ အရာအားလုံးက သူ့ခေါင်းထဲ၌ အစီအရီပြန်လည်ပြသလာ၏။

"ဦးလေးစုန့်၊ သူ့မှာ ညီအကိုအနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်လို့ အဖေက ကျွန်တော့်ကို ပြောခဲ့တယ်"ထန်ရှုက ဆက်ပြော၏"ထန်မိသားစုကလူတွေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရင် ညီအကိုနှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ဦးလေးချန်နဲ့မင်းပဲ။ မင်းရဲ့ခန့်မှန်းချက်က မှန်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်၊ အဲဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပဲ သူက မင်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်လက မဆက်သွယ်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်၊ သူက မင်းဆီ အန္တရာယ်တွေ မယူလာချင်ဘူးလေ။ သူတို့က လက်ရှိမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ‌လေ့ကျင့်ပေးနေပြီး သူတို့ရဲ့အင်အားကို တိုးမြှင့်နေတာဆိုတော့ သူနဲ့ဦးလေးချန်က အတိတ်ကအမုန်းကို မှတ်မိနေသေးတယ်လို့ ငါ ယူဆတယ်"

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က သူ့မျက်လုံးများထဲ၌ လွှမ်းခြုံလာပြီး စုန့်ကွမ်းဟွေက လက်သီးကျစ်ကျစ်ဆုပ်လျက် အသံလေးလံနက်ရှိုင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်"ဟုတ်တယ်။ အတိတ်က အမုန်းက နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်၊ သွေးကြေးကို ပြန်ပေးချေရမှာပဲ။ ငါတို့ညီအကိုများစွာရဲ့အသက်ကို ငါ ဘယ်တော့မှ လစ်လျူမရှုထားနိုင်ဘူး။ ထိုအကောင်တွေက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့တန်ဖိုးတစ်ခုကို မကြာခင် ပြန်ပေးချေရမှာပါ။ ထန်ရှု၊ ငါ့ကို မင်းအဖေရဲ့နံပါတ်ပေး။ စိုင်ဖန်မြို့စောင့်တပ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်းနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ငါ လေ့ကျင့်ပေးထားတယ်။ ငါ အာဖရိကက ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့အချို့ကိုလဲ ထောက်ပံ့ပေးထားတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ သူ့ရဲ့နံပါတ်ကို ရဖို့ လိုတယ်၊ ငါတို့ရဲ့လက်စားချေမှုကို အတူတကွလုပ်ရမယ်"

ထန်ရှုက သူ့အဖေ၏နံပါတ်အား ပေးပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်"ဦးလေးစုန့်၊ ငါတို့တွေ အတိတ်ကရန်ငြိုးကို ဘယ်လိုမှ လွှတ်ချလို့မရဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါ့ကို အချိန်အနည်းငယ်ပေးပါ။ အများဆုံးနှစ်ဝက်အတွင်းမှာ ငါက မင်းတို့ရဲ့ဓားသွားထက်ထက်ဖြစ်လာပြီး မင်းတို့ရဲ့ရန်သူအားလုံးကို ဖယ်ရှားသုတ်သင်ပေးမယ်လို့ ငါ ကတိပေးပါတယ်"

တုံ့ပြန်သည့်အနေနှင့် စုန့်ကွမ်းဟွေက ထန်ရှု၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏"အကိုယွမ်ဒီက သားကောင်းတစ်ယောက်ရထားတာပဲ။ ဟုတ်ပြီ၊ ငါ့အိမ်ကို သွားကြမယ်။ ငါ မင်းကို ငါ့ကောင်လေးနှစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်"

"ငါ အလောတကြီးဖြေရှင်းဖို့လိုတဲ့ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်၊ ဦးလေးစုန့်။ ဒါကြောင့် ငါ မနက်စောစာ ထွက်ရမယ်"ထန်ရှုက တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏"ငါ အားလုံးလုပ်ပြီးမှ မင်းဆီ လာလည်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

"မင်းက ပင်လယ်ဘက်ထွက်ဖို့လား"စုန့်ကွမ်းဟွေက ခေါင်းရှုပ်စွာ မေး၏"မင်း ဘာပြဿနာ ရင်ဆိုင်‌နေတာလဲ"

"ဒါက......"ထန်ရှုက တုံ့ဆိုင်းသွားပြန်သည်။ နဂါးကိုး‌ကောင်းကျွန်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး စုန့်ကွမ်းဟွေအား ပြောသင့်မပြောသင့် သူက မသေချာပေ။

စုန့်ကွမ်းဟွေက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလာသည်"ထန်ရှု၊ မင်းရဲ့အဖေနဲ့ငါက သေခြင်းရှင်ခြင်းသွေးသောက်ညီအကိုတွေဖြစ်တာကြောင့် ငါ့ကို မင်းရဲ့ဆွေမျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်စေချင်တယ်။ မင်းက သူ့ရဲ့သားပဲ၊ မင်းက ငါ့တူလို့ ဆိုလိုတယ်။ ငါက အရမ်းအားကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်လို့တော့ မပြောနိုင်ပေမယ့် စိုင်ဖန်မှာ ငါ မလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး"

"ဦးလေးဆီက ဒီလိုကြားရတာ ငါ တကယ်ဝမ်းသာမိပါတယ်၊ ဦးလေးစုန့်။ ဒါပေမယ့် အရိုးသားဆုံးပြောရရင် ကိစ္စက အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ ဦးလေးရဲ့အကူအညီကို မလိုအပ်ပါဘူး။ ငါ့ရာငါ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်"ထန်ရှုက ပြော၏"ပြောရမယ်ဆိုရင် မနှစ်က ငါ ကျွန်းတစ်ကျွန်း ဝယ်ခဲ့တယ်။ အဲ‌နေရာမှာ ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းတစ်ခုကို ငါ တည်ဆောက်နေတယ်။ မကြာသေးမီက အဲနေရာမှာ မတော်တဆတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ အဲကို အမြန်သွားရမယ်"

"ကျွန်းတစ်ကျွန်းလား"စုန့်တုံလိုင်၏အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက လေးနက်သည့်အသံနှင့် မေးလိုက်၏"မင်းက နဂါးကိုးကောင်ကျွန်းအကြောင်း ပြောနေတာလား"

"ဟုတ်တယ်။ နဂါးကိုးကောင်ကျွန်းပဲ"ထန်ရှုက ပြန်ဖြေ၏။

"ဆိုလိုတာက.....မင်းက တွမ်ရက်ဂျီကို သိတာလား"စုန့်‌ကွမ်းဟွေက မေး၏"ငါ စုံစမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့လူတွေထံကနေ နဂါးကိုးကောင်ကျွန်းရဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးစိီမံကိန်းကို တာဝန်ယူထားတဲ့လူနှစ်ယောက်ရှိတယ်၊ တစ်ယောက်က ကြယ်တာရာမြို့လုံအုပ်စုမှလုံကျန့်ယု၊ နောက်တစ်ယောက်က တွမ်ရက်ဂျီပဲ"

"တွမ်ရက်ဂျီက ငါ့လူတစ်ယောက်ရဲ့မိတ်ဆွေပဲ"ထန်ရှုက ပြောလေသည်"ဒါပေမယ့် ဦးလေးရဲ့သဘောထားကို ကြည့်ရတာ ဦးလေးနဲ့တွမ်ရက်ဂျီကြားဆက်ဆံရေးက....."

"တွမ်ရက်ဂျီက ငါ့နိုင်ငံရေးပြိုင်ဘက်ရဲ့ညာလက်ရုံးပဲ၊ သူနဲ့ငါက နှစ်ပေါင်းများစွာ သဘောထားကွဲလွဲလာခဲ့တာ"စုန့်ကွမ်းဟွေက ပြော၏"အထူးသဖြင့် မကြာသေးခင်ကမှ သူက ကျွမ်းကျင်သူ‌တွေကို စုဆောင်းနေခဲ့တယ်။ သူက ငါ့လုပ်ငန်းအချို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တယ်။ သူ့ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် စိုင်ဖန်က ငါ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို အပြည့်အဝကျရောက်နေပြီ"

ထန်ရှုက မျက်စိဝေ့သွားပြီး ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်"မင်း အခု အချိန်အနည်းငယ်ရလား၊ ဦးလေး"

"ရတယ်။ မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်လို့လဲ"စုန့်ကွမ်းဟွေက ‌မေးလိုက်၏။

"ဦးလေးမှာ အချိန်ရှိရင် ငါနဲ့လိုက်လာပြီး တွမ်ရက်ဂျီကို လိုက်တွေ့ပါ"ထန်ရှုက ပြော၏"ဒီ‌နေ့ကစပြီး သူက မင်းနဲ့ သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေ ရှိလာမှာမဟုတ်တော့ဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်"

"ဒိလိုကြွားစရာမလိုပါဘူး၊ ထန်ရှု"စုန့်ကွမ်းဟွေက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်"ငါက သူ့ရန်သူဖြစ်တာကြောင့် အဲကောင်အကြောင်း ငါ ကောင်းကောင်း သိတယ်။ သူက ငါ့ရဲ့နိုင်ငံရေးပြိုင်ဘက်အပေါ် အရမ်းသစ္စာရှိတယ်။ သူက စိုင်ဖန်မှာ ဘယ်အရာမဆို အနက်ရောင်အဖြူရောင်လိုသလိုခြယ်မှုန်းနိုင်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက တွမ်ရက်ဂျီကြောင့်ပဲ"

"မင်း ငါနဲ့အတူလိုက်လာရင် ငါ ပြောတာ ဖြစ်နိုင်မဖြစ်နိုင် မင်း သိလာမှာပါ၊ ဦးလေးစုန့်"ထန်ရှုက ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြော၏"ကောင်းပြီ၊ ငါ သူ့ကို အခုပဲ ဖုန်းခေါ်လိုက်မယ်"

စုန့်ကွမ်းဟွေက လက်မြှောက်ကာ ထန်ရှုအား တားမည့်ဆဲဆဲတွင် သူက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုသတိရလိုက်ပြီး ထန်ရှုအား တားမည့်အတွေးအား လက်လျှော့လိုက်သည်။

လောင်ပင်လယ်အော်အပန်း‌ဖြေစခန်း၏ဂိတ်‌ပေါက်၊ မနက်လေးနာရီ။

တွမ်ရက်ဂျီက သူ့နောက်လိုက်နှစ်ယောက်အား ခေါ်ကာ ဤနေရာ၌ စောင့်‌နေသည်၊ တာဝန်ကျအစောင့်များ၏အံ့အားသင့်သောအကြည့်များအောက်တွင် သူက အဝေးရှိ လမ်းအား ကြည့်ရှုနေလေသည်။

"မစ္စတာထန်က ဘယ်အချိန်ကျမှ လာမှာလဲ၊ သူဌေး"

တုတ်ခိုင်သန်မာသောလူတစ်‌ယောက်က စိတ်အားထက်သန်စွာနှင့် မေးလိုက်သည်။

"စိတ်ရှည်ရှည်ထားပြီး စောင့်နေဖို့ အခြားသူတွေကို ပြောလိုက်။ မကြာခင် သူ ‌ဒီကို ရောက်လာမယ်"တွမ်ရက်ဂျီက ပြန်ဖြေ၏"ဟုတ်တယ်၊ ငါ မင်းတို့ကို နေရာထိုင်ခင်းပြင်ဆင်ခိုင်းထားတာ ဘယ်လိုလဲ။ အားလုံးစီစဉ်ပြီးပြီလား"

"အားလုံပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ၊ သူဌေး"သက်လတ်ပိုင်းလူက တလေတစားပြန်ဖြေ၏။

ရုတ်တရက် သူ့အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ဝင်လာနေသောတက္ကစီနှင့်SUVကားသုံးစီးအား လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်"သူဌေး၊ အဲဒါ မစ္စတာထန်ပဲ ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ခုခု ထူးဆန်းတယ်။ ဘာလို့ အဲဒီSUVကားသုံးစီးကပါ ဒီနေရာကို လာနေတာလဲ။ ပြီးတော့ အဲဒီကားတွေရဲ့လိုင်စင်ကတ်ပြားက....."

တွမ်ရက်ဂျီလည်း ထိုSUVကားသုံးစီး၏လိုင်စင်ကတ်ပြားများအား သိသည်၊ သူ့အမူအရာက ပြောင်းလဲသွား၏။

"စမ့်ဟွေလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထန်ရှုက သူနဲ့အတူ လာနေတာလဲ"

***