← Chapters

အာကာသဆက်ကြောင်း

Vol. 16 Ch. 213

အာကာသဆက်ကြောင်း

Vol. 16 Ch. 213

ကောင်းကင်ပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဟွမ်လောင်လျှို၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မည်းနက်နေသော မိစ္ဆာအလင်းသည် သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ရစ်ခွေနေသည်။

သူက တစ်ဖက်သို့လှည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသောလုချန်းဖျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လုချန်းဖျင်က သူ့အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ပြုံးပြသည်။

“အစ်ကိုကျန်းရှုံး… သွားနှင့်ပါ”

လုချန်းဖျင်က သူ့လက်ကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ညင်သာစွာလွှတ်ပေးလိုက်သည်။

“တကယ်လို့…”

လုချန်းဖျင်က ခေါင်းငုံ့ထားပြီး နူးညံ့စွာပြောသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ညီမ ကောင်းကောင်းရှင်သန်နေမှာပါ”

ဟွမ်လောင်လျှိုက ရယ်မောလိုက်ပြီး လုချန်းဖျင်၏ ဆံနွယ်များအား ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

“ငါ မနေ့ညတုန်းက အရမ်းမသောက်ခဲ့ဘူး”

လုချန်းဖျင်က တုန်ခါသွားပြီး နီရဲသော မျက်နှာအမူအရာနှင့် ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။

ဟွမ်လောင်လျှိုက ရယ်မောလိုက်ပြီး ဓားကိုင်ဆွဲလျှက် ရှေ့သို့ ထွက်သွားသည်။

“အစ်ကိုဟွမ်…”

အောက်မှာရှိနေသော လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများက သူ့ကို မော့ကြည့်သည်။

ဟွမ်လောင်လျှိုက နောက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်သည်။ “ညီနောင်တို့… မင်းတို့မရီးကို ငါ့အစား ကာကွယ်ပေးထားပါ”

သူက ခြေတစ်လှမ်းနှင့်အတူ လေပေါ်သို့ပျံတက်သွားသည်။ အဆုံးမရှိသောနတ်ဆိုးအလင်းများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

“အစ်ကိုဟွမ်…”

ဟန်မူယဲ့က အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ့ကို ကြည့်နေသည်။

သူက ဟွမ်လောင်လျှိုကို တားဆီးချင်သည်။

သူက ဓားဆန္ဒကိုအသက်သွင်းပြီး ထူစွန်းရှစ်ကို အဆင့်ကျော် တိုက်ခိုက်အောင် ကူညီပေးနိုင်သည်။ သို့ပေမဲ့ သူသည် အားကုန်နေပြီဖြစ်သည်။

ဟွမ်လောင်လျှိုက ပြုံးသည်။

“ညီလေးဟန်…”

မိစ္ဆာအလင်းက ဟွမ်လောင်လျှို၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သွယ်ယှက်နေပြီး မိစ္ဆာအင်းကွက်သည် သူ့မျက်နှာတွင် ပေါ်လာသည်။

မီးခိုးရောင်သန်းနေသော သူ့ဆံပင်များက သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားသည်။

အိုမင်းနေသော မျက်နှာသည် မိစ္ဆာအင်းကွက်များနှင့် ပြည့်နေသော လူငယ်မျက်နှာအဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး ဆိုးယုတ်အေးစက်နေသည်။

သို့ပေမဲ့ သူ့မျက်လုံးများကတော့ တောက်ပနေခဲ့သည်။

“ရွှမ်လေး… တိုက်ခိုက်ကြရအောင်”

ဟွမ်လောင်လျှိုက တိုးတိုးလေးပြောသည်။

သူ့လက်ထဲမှာရှိသောဓားသည် အောက်သို့ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

သူက တခြားနေရာကို ထိုးစိုက်လိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

နီညိုရောင်သန်းနေသော သွေးစက်များ ကျဆင်းလာသည်။

အောက်တွင် လုချန်းဖျင်က ပါးစပ်ကိုအုပ်ထားပြီး မျက်ရည်များကျဆင်းလာသည်။

“ငါ့သွေးကို အသုံးပြုပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာချီစွမ်းအားကို ဆွဲဆောင်မယ်”

ဟွမ်လောင်လျှိုက တုန်ခါနေသော လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သွေးနက်များထဲတွင် နှစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆက်တိုက်ရေးဆွဲနေသည်။

လေဟာနယ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ခွန်အားတစ်ခု ထကြွလာသည်။

ဘုန်း ....

တိမ်မြုံကမ်းပါး၏ အောက်ခြေတွင် မိစ္ဆာအလင်းများက ဟွမ်လောင်လျှိုဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်လာသည်။

ထို့နောက် အဆုံးမရှိသောရွှေရောင်အလင်းများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

မိစ္ဆာအလင်းက သူ့ကိုရစ်ပတ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်မိစ္ဆာချပ်ဝတ် ဖြစ်သွားသည်။

ဟွမ်လောင်လျှိုက ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာရှိနေသော အနက်ရောင်အလင်းက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မဟာမိစ္ဆာ…

ထိုအရာက ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မဟာမိစ္ဆာဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းအားကြောင့် ကောင်းကင်ပေါ်မှာတိုက်ခိုက်နေသော ထူစွန်းရှစ်နှင့် ဟူကျီးရှုတို့က ရပ်တန့်သွားသည်။

သူက ထိုသို့အားကောင်းလှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်ကို တစ်ခါမှမမြင်ဘူးပေ။

ဓားအလင်းသည် ဟွမ်လောင်လျှို၏ လက်ထဲတွင် သိပ်သည်းလာပြီး ဓားကိုယ်ထည်ကို အနက်ရောင်မိစ္ဆာအင်းကွက်များက လွှမ်းခြုံသွားသည်။

“မင်းက ငါ့ညီနောင်ကို သတ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလား”

သူက လက်မြောက်ပြီး ဖုန်းဟန်ရှောင်၏ခေါင်းကို ဓားနဲ့ခုတ်လိုက်သည်။

ထိုဓားသည် ကောင်းကင်တွင်ရှိသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများအားလုံးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး မိစ္ဆာအရိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ပေတစ်သောင်းရှိသော မိစ္ဆာနဂါးက ဟိန်းဟောက်ပြီး ဖုန်းဟန်ရှောင်၏ခေါင်းကို ကုတ်ဆွဲ၏။

ထိုစွမ်းအားမျိုးက လူတိုင်း၏မှန်းဆချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

မိစ္ဆာနဂါးအရိပ်၏ရှေ့တွင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပါ။

စွမ်းအားက အလွန်ကြီးမား၏။

ဆယ်ပေရှည်သော တိမ်ကျားသစ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသည့် ဖုန်းဟန်ရှောင်သည် မရုန်းကန်နိုင်ဘဲ မိစ္ဆာနဂါး၏ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တိမ်ကျားသစ်ကို မြိုချပြီးသောအခါတွင် မိစ္ဆာနဂါးက ဧရာမခေါင်းကြီးကိုလှည့်၍ ထူစွန်းရှစ်နှင့် ဟူကျီးရှုကို ကြည့်သည်။

အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာထားက လေးနက်သွားသည်။

သူတို့ကို ဖုန်းဟန်ရှောင်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်သည်။

မိစ္ဆာသည် မိစ္ဆာ ဖြစ်သည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာနေသော ဟွမ်လောင်လျှိုက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှိသော နတ်ဆိုးအလင်းများက ပိုမိုတောက်ပလာပြီး လှည့်ပတ်နေသည်။ သူက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားတော့မည့်ပုံ ပေါ်သည်။

အားလုံး၏ ကာကွယ်မှုကို ရထားသော လုချန်းဖျင်က သူမ၏လက်ကို ညင်သာစွာချလိုက်ပြီး သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်နေသည်။

ဟွမ်လောင်လျှိုက ပြုံးသည်။ သူ့သွားကျိုးမှာ ပြန်ကောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူက မိစ္ဆာနဂါး၏ခေါင်းပေါ်သို့ ပျံတက်လိုက်၏။

မိစ္ဆာနဂါးသည် မလိုလားသော်လည်း ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ဟွမ်လောင်လျှိုကို မိစ္ဆာအလင်းများ ပေါ်ထွက်လာသောနေရာသို့ ခေါ်သွားသည်။

“ဒီကမ္ဘာကနေ ငါထွက်သွားတဲ့အခါမှာ အာကာသလမ်းကြောင်းကို ချိပ်စည်းပိတ်ခြင်းစွမ်းအားနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ပိတ်ဆို့လိုက်မယ်”

“ငါက အသိစိတ်ကို အသက်ရှူကြိမ်တစ်ရာလောက် ထိန်းထားနိုင်သေးတယ်။ အသက်ရှူကြိမ်တစ်ရာပြည့်သွားရင် ငါ အာကာသလမ်းကြောင်းကနေ ထွက်သွားမယ်”

“လမ်းကြောင်းဟာ အပြည့်အဝ ပြန်ပိတ်သွားဖို့ ၁၅မိနစ် ကြာလိမ့်မယ်။ လမ်းကြောင်းကနေ တခြားမိစ္ဆာကောင်တွေ ထွက်လာခဲ့ရင် အစွမ်းကုန်သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပါ”

“ငါ သွားပြီ”

ဟွမ်လောင်လျှိုက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး မိစ္ဆာနဂါးကိုစီးနင်း၍ အဆုံးမဲ့မိစ္ဆာအလင်းတန်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

သူ့အသံက ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တကယ်လို့ ငါ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို မှတ်မိသေးတယ်ဆိုရင် ပြန်လာခဲ့မယ်”

မိစ္ဆာအလင်းက ပေါက်ကွဲသွားပြီး အသံသည် လေထုထဲမှာ စွဲကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဟွမ်လောင်လျှိုသည် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်ပိုင်းကုန်းမြေ၏ ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာအား သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မိစ္ဆာဖြစ်သွားသောအခါတွင် အများစုက မိစ္ဆာစိတ်ဆန္ဒ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ကို ဆုံးရှုံးကြရသည်။

ဟွမ်လောင်လျှိုက တခြားလူများကို မထိခိုက်စေချင်သည့်အတွက် အသိစိတ်ရှိနေသေးသော အသက်ရှူကြိမ်တစ်ရာကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ထိုသို့ မလုပ်ချင်သော်လည်း ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ထွက်သွားရသည်။

လုချန်းဖျင်က မိစ္ဆာနဂါးကိုစီးနင်း၍ ထွက်ခွာသွားသော ဟွမ်လောင်လျိုကို ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာပြန်၏။

တိမ်မြုံကမ်းပါးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အာကာသလမ်းကြောင်း…။

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ ထွက်သွားနိုင်သည့် အကာသလမ်းကြောင်း…။

ဟွမ်လောင်လျှို ဝင်သွားသောအခါတွင် ရွှေရောင်စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းများ ကြွတက်လာ၏။ လမ်းကြောင်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိတ်သွားပုံရသည်။

ဂါး ....

ကောင်းကင်ပေါ်မှာ မိစ္ဆာကြီးဟူကျီးရှုသည် ဆယ်ပေရှိသော ကျားတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး အာကာသလမ်းကြောင်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

သူနှင့်အတူ တခြားပုံရိပ်များကလည်း ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဟွမ်လောင်လျှိုက လမ်းကြောင်းကိုပိတ်ရန်အတွက် အသက်ရှူကြိမ်တစ်ရာလိုသည် ဟုပြောခဲ့သည်။

လမ်းကြောင်းသည် ၁၅မိနစ်အတွင်းမှာ ပိတ်သွားလိမ့်မည်။

သူက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ ထွက်သွားရန် ၁၅မိနစ်သာ အချိန်ရသည်။

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏အပြင်ဘက်တွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ ရှိသည်။

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားလျှင် ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မည်။

ထိုယုံတမ်းစကားမျိုးက အမြဲတမ်းရှိနေခဲ့သည်။

ပိုမိုများပြားသောပုံရိပ်များက လမ်းကြောင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

လူတိုင်းက ထာဝရအသက်ရှင်ချင်သည်။

ထူစွန်းရှစ် ဟန်မူယဲ့၏ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။

သူ့လက်ထဲမှာရှိသော ဓားအလင်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသောဓားဆန္ဒသည် ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

“ငါက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာကြီးရဲ့အပြင်ဘက်ကို တစ်ချက်လောက်ကြည့်ချင်တယ်”

ထူစွန်းရှစ်က ခံစားလွယ်နေပုံရပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

“ငါအမြဲတမ်းဂုဏ်ယူရတဲ့ ဓားပညာရပ်နဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဒီနေ့မှာတော့ ငါက ရေတွင်းထဲကဖားတစ်ကောင်ဖြစ်နေတာကို နားလည်သွားတယ်”

“ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာရဲ့အပြင်ဘက်မှာ ငါရှာဖွေနေတဲ့အရာ ရှိနိုင်တယ်”

သူ့စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

ထူစွန်းရှစ်လို ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ယောက်အတွက် ထိုအရာက သူ ရှာဖွေနေသောအရာဖြစ်သည်။

သူက အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ခဲ့ပြီဟု ထင်နေသော်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုရှာဖွေမှုမျိုးက တွန်အားအဖြစ်ဆုံးအရာဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲထွက်သွားရင် ထိုက်ရီဓားဂိုဏ်းက ဘာဖြစ်သွားမလဲ”

ဟန်မူယဲ့က အသာအယာပြောလိုက်သည်။

ထူစွန်းရှစ်သည် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ နံပတ်တစ် ဓားကျင့်ကြံသူဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုက်ရီဓားဂိုဏ်းကို အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေတွင် ထိပ်တန်းဓားဂိုဏ်း ဖြစ်လာအောင် အထောက်အပံ့ပေးထား၏။

ထူစွန်းရှစ်ထွက်သွားလျှင် ထိုက်ရီဓားဂိုဏ်းမှာ နိမ့်ပါးသွားပေလိမ့်မည်။

“ဟားဟား၊ အဲဒါက သူတို့ကိစ္စပဲ”

ဟန်မူယဲ့၏မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ထူစွန်းရှစ်က ရယ်သည်။ ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်သည်။

“ကောင်လေး… အနာဂတ်မှာ အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေရဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို မင်းစောင့်ရှောက်ပေးရလိမ့်မယ်”

ဟန်မူယဲ့နှင့် သုံးကြိမ် အလုပ်လုပ်ပြီးသောအခါတွင် ထူစွန်းရှစ်သည် ဟန်မူယဲ့၏ပါရမီနှင့် ဓားပညာနားလည်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုလူမျိုးက အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ ဓားလမ်းစဉ်ကို သေချာပေါက်ဖိနှိပ်ထားနိုင်လိမ့်မည်။

ထူစွန်းရှစ်သည် အနာဂတ်တွင် ဟန်မူယဲ့နှင့် ဓားပညာချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရန် လက်လျှော့ကာ ထွက်သွားရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

“ကောင်းပါပြီ”

ဟန်မူယဲ့က တည်ငြိမ်သော အမူအရာနှင့် ပြောသည်။

“ကောင်းတယ်”

All Chapters