ဆုပေးပွဲမစ်ရှင်

အခန်း (၁၁၅) ဆုပေးပွဲမစ်ရှင်

ဟန်ရှောင်း ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး နောက်ဆုံးတော့ အကြောင်းပြချက်ကို သဘောပေါက်သွားတယ်။

သူတို့သည် ဌာန၁၃မှ အေးဂျင့်များ ဖြစ်လိမ့်သည်။

သူသည် လမ်းလျှောက်နှုန်းကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး မည်သည့် ကွဲလွဲမှုမျိုးမှ မဖော်ပြပေ။ သူသည် လမ်းပေါ်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများကို မသိမသာ တိုက်မိကာ သော့နှင့် ဆဲလ်ဖုန်းများကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ မာကျောသော အရာဝတ္ထုများကို ခိုးယူသွားခဲ့သည်။ ထောင့်ချိုး တစ်ခုကိုကွေ့ဝင်ပြီးတာနဲ့ အိတ်ကပ်ထဲက မာကျောတဲ့ အရာတွေကို ထုတ်ယူကာ CCTV ကင်မရာတွေအားလုံးကို ပစ်လိုက်ပြီး အဲဒီကင်မရာတွေကို ဖျက်စီးပစ်လိုက်၏။

အဝေးမှ၊ ကုန်တင်ကားအဖြစ် အသွင်ယူထားသည့် ယာဉ်တွင် ဌာန၁၃၏ အေးဂျင့်များ၏ ထိန်းချုပ်ရေးဌာနအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသည်။ ကားပေါ်တွင် ပါရှိသည့် ဖန်သားပြင်များ ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။ တိစုစုက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဆက်သွယ်ရေး ရုံးခန်းကို ပြောလိုက်သည်။ “ပစ်မှတ်က အရမ်းသတိရှိတယ်။ အနီးကပ် လိုက်ကြ။”

ဟန်ရှောင်း၏နောက်တွင် နောက်ယောင်ခံရန် တာဝန်ရှိသော အေးဂျင့်များသည် ပစ်မှတ်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသော်လည်း ဟန်ရှောင်းသည် လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တိစုစု၏ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။ မိုရန်သည် ဤလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများအတွက် စိုးရိမ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို အနီးကပ်နောက်ယောင်ခံရန် သူတို့ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အခြားလူသတ်သမားအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့ထဲက တချို့က သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်လို့ သဘောပေါက်ထားပြီး၊ ဒါပေမယ့် အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသားက အေးဂျင့်တွေကို မျက်ခြေဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ မထင်ထားပေ။ တိစုစုသည် သူမ၏ ကျောရိုးကို ချမ်းတုန်သွားစေသောသူမှာ ဤအနက်ရောင် ၀တ်ထားသော အမျိုးသားဖြစ်သည်ကို သတိရမိသည်။

"မြို့ထဲက CCTV ကင်မရာတွေအားလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်တော့ အဲဒီလူကိုရှာ"

ဗီဒီယိုများကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းပြီး မျက်နှာမှတ်သားမှုစနစ်ဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။ ရလဒ်က တိစုစု အံ့သြသွားသည် ။

လိုက်ဖက်မယ့်သူ မရှိခဲ့ဘူး! လူကို ရှာမတွေ့ပေ။

"ခဏနေပါဦး၊ ဒီလိုဇာတ်လမ်းမျိုးက တော်တော်ရင်းနှီးပုံရတယ်။ အရင်က တစ်နေရာရာမှာ ကြုံဖူးတယ်!”

တိစုစုသည် ကမ္ဘာမြေပြင်မှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသော ဟန်ရှောင်းကို တွေးနေမိသည်။

ခေါင်းငုံ့ထားရင်း အတွေးလွန်နေမှန်း သိလိုက်ရသည်။ ပျောက်ကွယ်သွားသော လူတစ်ဦးစီတိုင်းသည် ဟန်ရှောင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ထင်မြင်ခြင်းသည် လက်တွေ့မကျပေ။ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ကြီးမားသော စွမ်းအားများ အများအပြားရှိခဲ့ပြီး ဟန်ရှောင်းသည် အများအပြားထဲမှ တစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

မကြာသေးခင်က ငါ အရမ်း စိတ်ဖိစီးမှု ခံနေရလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အေး၊ ငါ ရှောင်လင်လင်ကို အကြွေးတောင်းနေတဲ့သူတွေဆီကနေ ပုန်းအောင်းဖို့ ကူပေးနေရတာနဲ့ ငါ အနားယူဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး။ တိစုစု သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

...

ဇင်ယော်မြို့၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသည့် ကျော်ကြားသော 53 လမ်းကို ရှေးဟောင်းလမ်းဟုလည်း လူသိများသည်။

လီရှင်းသည် သူမ၏ ရှေးဟောင်းဆိုင် တံခါးများကို သော့ခတ်ထားသည်။ မကြာသေးမီက ဆိုင်တွင် စီးပွားရေး မကောင်းဘဲ၊ သူမသည် တစ်နေ့တာ လုပ်ငန်းများကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

တံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ လီရှင်းက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်ရာ အလွန်နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းပြီး ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူမနှင့် နှစ်ဆယ်စင်တီမီတာသာအကွာတွင် ရပ်နေသည်။

လီရှင်းသည် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်ပျံသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမသည် အရက်အလွန်အကျွံသောက်သကဲ့သို့ သုမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားသည်။

"ဘာ...ဘာဝယ်ချင်တာလဲ"

ချောမောသောလူငယ်က ပြတင်းပေါက်ကို ခေါက်ကာ "ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ခွင့်ပြုပါ။ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ချင်ပါတယ်"

“အိုး၊ အိုကေ။” လီရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် တံခါးကိုဖွင့်ကာ ချစ်စရာကောင်းသောလူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုလူသည် အဘက်ဘက်မှ ပြီးပြည့်စုံသောပုံပေါက်သည်။ သူမသည် ထိုလူ၏နောက်သို့ လိုက်သွားပြီး၊ သူမ၏ နောက်ကျောနောက်တွင် လက်များက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တုန်ရီနေသည်။

လူချောက လီရှင်းကိုကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် “မင်းက ဆိုင်ပိုင်ရှင်လား” ဟု မေးသည်။

သူပြုံးလိုက်တယ်! သူ့အပြုံး၏ စွမ်းအားသည် ကြီးမားလွန်းပြီး ခံနိုင်ရည်မရှိလှပေ။ လီရှင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်ချင်နေပုံရသည်။

လီရှင်းက စကားမပြောတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ထိုလူက သူမအနားသို့ တိုးလာသည်။ သူ့အပေါ်မှ မိုး၍ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “မင်းက ဆိုင်ပိုင်ရှင်လား”

ထိုလူ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လီရှင်းသည် သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ထုံကျင်နေပါသည်။ သူမသည် အာရုံငါးပါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့သည့်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သူပြောတာကို သူမ မကြားနိုင်တော့ဘဲ လုံးဝကို ပျာယာခတ်နေ၏။

လီရှင်း၏မျက်နှာပေါ်မှ သဘောကျသည့်အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ဟန်ရှောင်းစိတ်ရှုပ်သွားသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးကို ထိလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်လိုပုံစံနဲ့တူလဲလို့ သူ့ကိုယ်သူ တွေးကြည့်နေသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် ဝေ့ဝိုက်မနေတော့ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး သူ့အလည်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြသည်။

"ထန်ရှု ဘယ်မှာလဲ"

လီရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူမ နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်လိုက်ရာ ပရိဘောဂကို ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

ဟန်ရှောင်းက သူ့အင်္ကျီကို လှပ်ပြလိုက်ပြီး သူသယ်လာတဲ့ ပစ္စတိုကို ပြလိုက်သည်။ "ငါ့ကို သူ့ဆီ ခေါ်သွားပါ။"

…

သူတို့နှစ်ဦးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စွန့်ပစ်ထားသော ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော စက်ရုံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ လီရှင်းတံခါးကို တုန်တုန်ယင်ယင်ခေါက်သည်။

ပိန်ပိန်ပါးပါး အဘိုးကြီးတစ်ယောက် သူတို့မျက်လုံးရှေ့မှာ ပေါ်လာတယ်။ ထိုလူသည် ပြင်းထန်စွာ ရေဓာတ်ခမ်းခြောက်နေပုံရပြီး အဘိုးအိုသည် လေပြင်းတိုက်ခတ်မှုကြောင့် လွင့်ပါးသွားနိုင်သည့် အတိုင်းအတာအထိ အားနည်းနေမည်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်မှ မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ အဘိုးအိုသည် အထူးသဖြင့် ကြွက်ကဲ့သို့ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းပုံရသည်။ အဘိုးအိုပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်ဖူးသူတိုင်းသည် အစာစားချင်စိတ် ပျောက်ပြီး ရွံရှာကြသည်။ အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေသကဲ့သို့ ဧရိယာကို စကင်န်ဖတ်သည်။

ထန်ရှုသည် ကြွက်နှင့်တူသော ကြောက်စရာကောင်းသော အဖိုးအိုအတွက် သင့်လျော်သော နာမည်တစ်ခုဖြစ်သည်။

{‘ရှု’ သည် တရုတ်လို ကြွက်ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။}

ထန်ရှု သည် ဓားပြတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စီးပွားရေးသမားဖြစ်သည်။ သူရောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အားလုံးသည် တမူထူးခြားပြီး အထင်ကြီးစရာကောင်းလှ၏။ ထန်ရှုသည် သူ၏လမ်းကြောင်းများကို ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ သူ့ထံ ရောက်နိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ ဇင်ယော်မြို့တွင် စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ဆုပေးပွဲမစ်ရှင်အတွင်း ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဆုပေးပွဲမစ်ရှင်သည် ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်ပြီး ၎င်းကို ကစားသမားအများအပြားက တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ကစားသမားတိုင်းသည် မစ်ရှင်ကိုအသက်သွင်းရန်အတွက် ၎င်းတို့၏အတွေ့အကြုံအမှတ်အချို့ကို စတေးခဲ့ရသည်။ အတွေ့အကြုံရမှတ်များကို မစ်ရှင်၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် စုဆောင်းမည်ဖြစ်ပြီး ဆုလာဘ်များကို အတွေ့အကြုံရမှတ်အများဆုံးရရှိသည့် အကောင်းဆုံးစွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော ကစားသမားများအား ခွဲဝေပေးမည်ဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်းက ချက်ချင်း ဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ထန်ရှုက သူမသိတဲ့ မရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ကြွက်တစ်ကောင်လို တုန်လှုပ်သွားပြီး ထွက်ပြေးချင်လာတယ်။

"အဲဒီမှာ ငြိမ်ငြိမ်နေ! မင်း တစ်လက်မလောက် ရွှေ့ရဲရင် မင်းရဲ့ဖင်မှာ နောက်ထပ်အပေါက်တစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်။

ဟန်ရှောင်းသည် ထန်ရှု ရှေ့ရှိ ဧရိယာကို သတိပေးပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ထန်ရှု သည် သူ့ခြေလှမ်းများကို ချက်ချင်းရပ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းပြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေ၏။ သူသည် ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး “မင်း၊ ဂျက်က မင်းကို ဒီကို လွှတ်လိုက်တာလား။ နောက်ဆုံး အရောင်းအ၀ယ်လုပ်ပြီးရင် သူ့ကိုပေးရမယ့် ပိုက်ဆံကို သေချာပြန်ပေးပါ့မယ်။”

"ဂျက်က ငါနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ငါ ဒီမှာ တခြားအရာတစ်ခုခုအတွက်ပါ။"

"ဘာလဲ?" ထန်ရှု သည် သူတစ်ချိန်က စော်ကားဖူးသော လူများအားလုံးကို အလျှင်အမြန် တွေးတောနေသည်။ အရေအတွက်များလွန်းသဖြင့် သူ့ရှေ့တွင် မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို သူ မစဉ်းစားနိုင်ပေ။ သူ လုံးဝ စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

"ငါမင်းရဲ့ နောက်ဆုံးစီးပွားရေးသဘောတူညီချက်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ချင်တယ်"

ထန်ရှု အံ့သြသွားပြီး လီရှင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း သူ့ကိုတွေ့ပြီး ဒီကိုခေါ်လာတာလား"

လီရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဗလာတစ်ခု ရှိနေပြီး သူမက ပြန်ဖြေသည်။ "မဟုတ်ဘူး"

“ငါ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို အရေးမကြီးပါဘူး။ ငါ ရိုးရိုးသားသား ပြောနေတာပါ။" ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ ပစ္စတိုသေနတ်ကို အိတ်ထဲပြန်ထည့်လိုက်ပြီး အခြေအနေ တင်းမာမှုကို ဖြေလျှော့လိုက်သည်။

မစ်ရှင်ကို စတင်မည့် ပုံမှန်လမ်းကြောင်းမှာ လီရှင်း၏ယုံကြည်မှုကို ရရှိခြင်း ပါ၀င်သည်။ မစ်ရှင်ကိုအသက်သွင်းရန် သူမသည် ကစားသမားများကို ထန်ရှုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည့်သူဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် သမားရိုးကျမဟုတ်သောလမ်းကိုလျှောက်ခဲ့ပြီး ထန်ရှုနှင့် လီရှင်းတို့ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောအင်အားဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းသည် သံသယဖြစ်နေသည့် ထန်ရှု နှင့် လီရှင်းကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့သည်။

ထန်ရှု က ဟန်ရှောင်းကို မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်တောင် ဟန်ရှောင်းရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်တဲ့အတွက် ကျည်ဆန်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုသည်။ ဟန်ရှောင်း၏ တောင်းဆိုမှုကို မဆိုင်းမတွ သဘောတူရန်မှာ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်မှန်း ထန်ရှု သိသည်။

"မင်းဘာလို့ဒီကိုလာကူညီနေတာလဲ ငါမသိပေမယ့် မင်းတကယ်ရိုးသားပုံရတယ်။" ထန်ရှုသည် ဟန်ရှောင်း၏ ပစ္စတိုသေနတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က မင်းကို ကြိုဆိုပါတယ်"

——————————————————————

မစ်ရှင်ကို စတင်ရန် အတွေ့အကြုံအမှတ် အမှတ် ၂,၀၀၀ ကို သင်အသုံးပြုခဲ့သည်။ [ရှေးဟောင်းပစ္စည်းပြန်ပေးခြင်း]

မစ်ရှင်အကျဉ်းချုပ် - လီရှင်း၏ မိသားစု အမွေအနှစ်များကို မြို့တော်ပြတိုက်မှ အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူသွားခဲ့သည်။ ဘဏ္ဍာကိုရယူရန် သင်ကူညီရန် လိုအပ်သည်။

လိုအပ်ချက် - ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဆယ်ခုကို လီရှင်းသို့ ပြန်ပေးရန်။

ပါဝင်သည့် အဖွဲ့ဝင်များ - ၁

စုဆောင်းထားသောဆုများ- ၁၀၂,၀၀၀ အတွေ့အကြုံအမှတ်

မစ်ရှင်အောင်မြင်ရန် လိုအပ်ချက် - ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတိုင်းအတွက် ၁၀% အတွေ့အကြုံအမှတ် ရရှိသည်။

ထပ်လောင်းညွှန်ပြချက်များ - ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများသည် အလွန်ပျက်စီးလွယ်သည်။ သူတို့ကို မကွဲပါစေနှင့်။

——————————————————————

လီရှင်းနှင့် ထန်ရှု တို့၏ ရှင်းလင်းချက် အတိုချုံးအပြီးတွင် ဟန်ရှောင်းသည် သူတို့၏ အခြေအနေနှင့် အဘယ်ကြောင့် လီရှင်းနှင့် ထန်ရှုတို့ မစ်ရှင်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။

လီရှင်း၏ဖခင်တွင် တန်ဖိုးကြီး ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဆယ်ခုရှိသည်။ မြို့တော်ပြတိုက်က ဒီအချက်အလက်တွေကို သိရှိပြီးနောက်၊ ပြတိုက်ရဲ့ ပြတိုက်မှူးချုပ်က ပြတိုက်ရဲ့ပြခန်းမှာ ဒီရတနာတွေကို ပြသဖို့ သူ့အဖေကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းခဲ့သည်။ ဤပစ္စည်းများသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုပိုင်းတွင် ကြီးမားသော အရေးပါမှုရှိကြောင်း သူက ဆိုခဲ့သည်။ ပြတိုက်မှူးသည် သွက်သွက်လက်လက်ပြောတတ်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူအား တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ့အဖေ ဆုံးပါးသွားပြီးနောက် လီရှင်းသည် ပြတိုက်မှ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လောဘကြီးပြီး စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ပြတိုက်မှူးသည် ပစ္စည်းများအားလုံးကို ပြတိုက်မှ ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်။ ပြတိုက်အာဏာပိုင်များသည် လီရှင်းကို လုံးဝလျစ်လျူရှုခဲ့ပြီး လီရှင်းပြတိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးရန် လုံခြုံရေးများ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ မြို့တော်ပြတိုက်သည် ဤတန်ဖိုးကြီးသော ရတနာများကို ၎င်းတို့အတွက် သိမ်းဆည်းထားလိုကြောင်း ထင်ရှား‌နေသည်။

မြို့တော်ပြတိုက်သည် မြို့တော်အစိုးရနှင့် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ထားပြီး နှစ်ဖက်စလုံးက နီးကပ်ပြီး ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးရှိသည်။ လီရှင်းသည် ဓားပြတစ်‌ယောက်ကို အကူအညီတောင်းရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူမသည် ထန်ရှု နှင့်တွေ့ပြီး သူ့ကိုငှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လီရှင်း၏ရည်ရွယ်ချက်များကို စာကြောင်းတစ်ကြောင်းဖြင့် အကျဉ်းချုံးနိုင်သည်။

တိုင်းပြည်ကို ပေးရတာထက် ဒီပစ္စည်းတွေကို ဖျက်ဆီးတာ ပိုကောင်းပါတယ်။

လီရှင်းထံမှ ကြားသိရပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းသည် ချောင်းခြောက်ဆိုးကာ တည်ကြည်သော ဟန်ပန်ဖြင့် “မင်းစိတ်ထဲမှာ စွဲနေတဲ့ စိတ်ကူးတွေက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ တိုင်းပြည်ကနေ ဘယ်လို လုယက်ခိုးယူနိုင်မလဲ။ နိုင်ငံရေးအရ ပိုမှန်ဖို့လိုတယ်။”

လီရှင်းက စိတ်ရှုပ်သွားသည် ။ ဟန်ရှောင်း ပြောတာကို သူမ နားမလည်ပေ။ ဟန်ရှောင်းသည် စေတနာအလျောက် ကူညီရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ထန်ရှု က သူ့အသက်ရှုသံအောက်မှာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "ဒီကောင် ရူးသွားပြီလား"

ဟန်ရှောင်း၏ ထက်မြက်သော နားရွက်များက ထန်ရှု ၏ စကားကို ကြားပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ထန်ရှုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ထန်ရှု ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထန်ရှု တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

ထန်ရှုသည် အကြောင်းရင်းကို မပြောနိုင်သော်လည်း ဖြစ်လာတော့မည့်အရာအတွက် စိတ်မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။

အခန်း (၁၁၅) ပြီး၏။

လင်းဆက်

+++++