ရူးသွပ်သော နည်းလမ်းအပြည့်နှင့်

အခန်း (၁၁၆) ရူးသွပ်သော နည်းလမ်းအပြည့်နှင့်

"ဘယ်အချိန် လှုပ်ရှားကြမှာလဲ"

"မင်းအဆင်သင့်ဖြစ်သရွေ့ ဘယ်အချိန်မဆို" ထန်ရှု က ပြန်ဖြေတယ်။

ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းညိတ်သဘောတူသည်။

သူ၏နောက်ဆုံးဘဝတွင်၊ ကြီးမားသောအသင်းအဖွဲ့ကြီးတစ်ခုသည် ဤဆုပေးခန်းquestကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အမြတ်အစွန်းအများဆုံး ရရှိစေရန်အတွက် ထိုအဖွဲ့သည် ဂိမ်းကစားသူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်ကာ ဖိုရမ်တွင် ရှာဖွေမှုအကြောင်း သတင်းကြေညာခဲ့သည်။ ယင်းကြောင့် ဆုပေါင်းစုသည် ကြီးမားသော ကိန်းဂဏန်းများအထိ တိုးလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော ဆုလာဘ်များစွာကို ရရှိပြီး မစ်ရှင်ကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုတော့ ဟန်ရှောင်းသည် မစ်ရှင်ကို ပထမဆုံးလုပ်သူဖြစ်ပြီး၊ ထိုကဲ့သို့ အတိုင်းအတာအထိ ဆုပေါင်းစုခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့သော်ငြားလည်း မူလပထမဆုသည် သူ့အတွက် ဖြစ်သည်။ ဤ မစ်ရှင်၏ အဓိကအခက်အခဲမှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုပိုင်ဆိုင်ထားသူ မည်သူမဆို ၎င်းတို့သေဆုံးသွားချိန်တွင် ပစ္စည်းသည် ပြုတ်ကျသွားပြီး၊ မစ်ရှင်ကို ကစားသမားများကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်စေရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မစ်ရှင်မှာ ပုံမှန်ထက် ပိုခက်ခဲ၏။ သို့သော်လည်း ဟန်ရှောင်း၏ကိစ္စတွင်၊ ပြတိုက်မှ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ခိုးယူခြင်းသည် များစွာလွယ်ကူသော အလုပ်ဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်းမှာ တခြားပြိုင်ဖက်တွေမရှိတာကြောင့် ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထန်ရှုက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့လက်တွေကို ပွတ်သပ်လိုက်သည် ။

"ဆုငွေကို ဘယ်လိုခွဲရမှာလဲ" နှိမ့်ချစွာပြုံး၍ မေးသည်။

ဟန်ရှောင်းက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “မင်းပေးတဲ့ ဆုလာဘ်ကို ငါမလိုဘူး။ မြန်မြန်လုပ်ရအောင် ငါ့မှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ အချိန်အကန့်အသတ်ရှိတယ်။”

ဟန်ရှောင်းသည် ငွေကြေးဆုကြေးငွေကို မလိုအပ်ကြောင်းကြားသောအခါ ထန်ရှုသည် ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

နေပါဦးဟ၊ သူက ငွေကြေးနောက်ကို မလိုက်ဘူးဆိုရင်၊ မဖိတ်ခေါ်ထားသော ဒီဧည့်သည်က ဓါးပြတိုက်တာမှာ ဘာလို့ ပါရတာလဲ။

လီရှင်း၏နှလုံးသည် ကျယ်လောင်စွာခုန်နေပြီး အမျိုးမျိုးသော စီအီးအိုများ၏ မြင်ကွင်းများက သူမစိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာသည်။ သူမ၏လက်နှစ်ချောင်းသည် သူမ၏ နှလုံးသားပေါ်တွင် နေရာယူထားပြီး သူမသည် ဟန်ရှောင်းကို မြတ်နိုးစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ “မင်းက ငါ့ကြောင့် …”

"မင်း အတွေးလွန်နေပြီ။"

...

ဟန်ရှောင်းနှင့် ထန်ရှု တို့သည် မြို့တော်ပြတိုက်သို့ရောက်ရန် တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

ညဉ့်နက်နေပြီမို့ မြို့တော်ပြတိုက်၏ တံခါးများ ပိတ်ပြီး အနီးနားက လမ်းတွေလည်း လူသူကင်းမဲ့နေသည်။ သို့သော်လည်း CCTV က ဧရိယာကို နေ့ညမပြတ် စောင့်ကြည့်နေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့တော်ပြတိုက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထန်ရှု က မြေပုံကို ကိုင်ကာ အစီအစဉ်ကို ရှင်းပြနေသည်။

“မြို့တော်ပြတိုက်မှာ စုစုပေါင်း သုံးထပ်ရှိတယ်။ ပထမထပ်နှင့် ဒုတိယထပ်သည် ပြပွဲခန်းမဖြစ်ပြီး တတိယထပ်သည် ဝန်ထမ်းနေရာ ဖြစ်တယ်။ ဒီဇိုင်းပုံစံက ဒီမှာ။ ငါတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က ဒုတိယထပ် မြောက်ဘက် ပြပွဲဧရိယာမှာ။ နယ်မြေကို ကွင်းဆင်းလေ့လာပြီးပါပြီ။ အရောင်းပြခန်းတွင် လေဆာ အချက်ပေးကိရိယာများနှင့် ထောက်လှမ်းကိရိယာ တပ်ဆင်ထားတယ်။ တကယ်လို့ ငါတို့က အနီးတစ်ဝိုက်တွင် တစ်မီတာအတွင်း ဝင်သွားရင်၊ အချက်ပေးသံ စတင်လိမ့်မယ်။ ပြတိုက်တဝိုက်မှာ နေထိုင်သူ အစောင့်တွေ ရှိနေပြီး သူတို့ကို သတိပေးသလို ဖြစ်သွားလို့ မရဘူး။ ငါ့အကြံက တတိယထပ် ပြတင်းပေါက်ကနေ ခိုးဝင်မယ်... ဟေး ဟေး! မင်းဘယ်သွားမလို့လဲ?"

ထန်ရှုက စကားပင်မဆုံးသေး၊ ဟန်ရှောင်းက မြို့တော်ပြတိုက် တံခါးဆီသို့ ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ဟန်ရှောင်းက သူ့ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြီး တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်ရာ တံခါးမှာ လေထဲ ပျံသန်းသွားသည်။ ထန်ရှုက သူ့ကို အချိန်မီ မခေါ်လိုက်နိုင်ပေ။ တံခါးကို ကန်ထုတ်လိုက်သည့် အသံများက လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြည်ဟီးသွားသည် ။

ထန်ရှု ကြက်သေ သေသွားသည်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒါက ဘာကြီးလဲ။ ခိုးဝင်ဖို့အစီအစဥ်ကရော ဘယ်လိုလဲ။

ဟန်ရှောင်းက ထန်ရှုဘက်လှည့်ပြီး “မင်းဘာလို့ စိတ်ကူးယဉ်နေတာလဲ။ အခု ဝင်တော့။"

"မင်း ဘာ‌တွေ လုပ်နေတာလဲ" ထန်ရှု အံ့ဩသွားသည်။

"မင်းရဲ့အစီအစဥ်က အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ်။ ဒါက ပြတိုက်‌လေး တစ်ခုပဲ။ အလွန်ဆုံးမှ ရဲနည်းနည်း ပေါ်လာလိမ့်မည်။ Assassin's Creed ကစားဖို့ အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့။ Berserk ကစားတာက အကောင်းဆုံးပဲ။

ထန်ရှုသည် အိမ်ပြတင်းပေါက်မှ ထွက်ကြည့်နေသည့် ဒေသခံများကို သတိပြုမိသည်။ သူတို့သည် ဆူညံသံ၏ အရင်းအမြစ်ကို သိချင်ကြပြီး တစ်ယောက်ယောက်က သုံးမိနစ်အတွင်း ရဲများထံ ဖုန်းဆက်လိမ့်မည်။ ထန်ရှု သည် မှုန်ကုတ်ကုတ်ဖြင့် ဟန်ရှောင်းနောက်သို့ လိုက်ရန်မှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အခြေခံ၍ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်လင့်ကစား၊ ဟန်ရှောင်းသည် အမှန်တကယ် ယုံကြည်စိတ်ချရသည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကိုသာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒုတိယထပ်ရှိ ပစ်မှတ်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။ ဟန်ရှောင်းက မဆိုင်းမတွ ဖောက်ထွင်းပြီး ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဆယ်ခုကို ယူလိုက်သည်။ ထိုသို့သော ပြင်းထန်သော အပြုအမူကြောင့် ချက်ချင်းပင် အချက်ပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြတိုက်၏ အစောင့်များသည် အိပ်ရာမှ နိုးလာကာ ပြေးလာကြသည်။

"သူခိုး"

"သူတို့ကို မြန်မြန်ဖမ်း။"

ဟန်ရှောင်းသည် သူ့လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြေးသွားပြီး ထန်ရှု နောက်မှ ကမန်းကတန်း လိုက်သွားသည်။

မကြာမီ သူတို့သည် ပြတိုက်အဝင်ဝသို့ ပြန်လာကြပြီး ထွက်လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ရဲလေးဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် သူ့လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ကိုင်ထားပြီး လက်သီးမဆုပ်နိုင်သောကြောင့် ထန်ရှု ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း တောက်ပဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

ထန်ရှုသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ညွှန်ပြသည်။ "ငါက တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ သူတစ်ယောက်နဲ့ တူလို့လား။ မင်း ဒီအစီအစဥ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းကပဲ အခြေအနေကို ပြုပြင်ပေးမယ့်သူ မဖြစ်သင့်ဘူးလား"

စကားစမြည်ပြောနေတုန်း အစောင့်တွေက ပြေးလာကြတယ်။

"တွေဝေနေတာတွေ ရပ်လိုက်‌တော့။" ဟန်ရှောင်းက ထန်ရှု ရဲ့ ဖင်ကို ကန်လိုက်ရာ၊ အစောင့်တွေဆီ ပြေးဝင်သွား၏။ "အဲဒီမှာ ငါ မင်းကို အားပေးလိုက်ပြီ!"

အစောင့်တွေက သူတို့ရဲ့ နံပါတ်တုတ်တွေဖြင့် လွှဲရိုက်သည်။ ထန်ရှုက ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့နဲ့ အစောင့်တွေကို တိုက်ဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သံတူရွင်းတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် တိုက်ပွဲတစ်ကျော့ထဲနှင့် သူ၏ဦးခေါင်းကို ဆိုးရွားစွာ ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရသည်။ နာကျင်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဟန်ရှောင်းထံ အမြန်ပြန်သွားပြီး “မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါက အားနည်းလွန်းတယ်။"

"ကျစ်၊ မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို နှစ်ဆတိုးစေမယ့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စာလုံးတစ်လုံးကို ငါသင်ပေးပါရစေ။ ငါ့နောက်ကနေ လိုက်ပြော၊ ‘ဟွား’!”

ထို့နောက် ဟန်ရှောင်းက ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သည့် ထန်ရှု ကို အစောင့်အကြပ်အဖွဲ့ဆီသို့ ပြန်ကန်ထုတ်လိုက်သည်။။

ထန်ရှု သည် ဟန်ရှောင်းကို မလွန်ဆန်နိုင်တော့ဘဲ အလွန်ဒေါသထွက်လာသည်။ အစောင့်အကြပ်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခြင်းဖြင့်သာ သူ့ဒေါသကို ဖွင့်ထုတ်နိုင်ပြီး အစောင့်နှစ်ယောက်ကို ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် သူသည် ခေါင်းနောက်ကိုအစောင့်တစ်ဦး၏ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် ကြယ်များ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။ သူက ဟန်ရှောင်းဆီကို ပြေးသွားပြီး အသဲအသန် အော်ဟစ်ငို‌ကြွေးတော့သည်။ “ဒါကို ငါတကယ် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။ ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ မင်းမှာ သေနတ်ရှိတယ်၊ မင်းက ကောင်းကောင်းလည်း တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်လေ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို ရှင်းလိုက်ပါတော့။"

"မင်းငါ့ကို တောင်းပန်ရင်တောင် ငါမကူညီနိုင်ဘူး" ဟန်ရှောင်းသည် တစ်လက်မမျှ မရွေ့ဘဲ၊ တစ်စက္ကန့်မျှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ထန်ရှု ကို တိုက်ပွဲထဲသို့ တတိယအကြိမ် ပြန်ကန်ခဲ့ထည့်လိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို စိတ်ဓာတ်နဲ့ အားပေးနေပြီး မင်းတကယ်လိုအပ်ရင် မင်းရဲ့တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ဖို့ Buff တစ်ခု ပေးနိုင်တယ်။"

ထန်ရှု သည် အကြပ်အတည်းထဲ ရောက်နေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အစောင့်အကြပ်များကို အလွန်အားစိုက်ထုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာက စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် မောဟိုက်နေတယ်။ ရုတ်တရက်၊ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် တံခါးမှ ပြေးထွက်လာသည်။

"မင်းငါ့ကိုစောင့်ရတာပိုကောင်းမယ်!" ထန်ရှု က နောက်ကနေ အနီးကပ်လိုက်လာပြီး စိတ်တိုတိုနဲ့ စိတ်ဆိုးသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး လမ်းလျှောက်ပြီး ကုန်စုံဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဖြတ်သွားသောအခါ၊ ဟန်ရှောင်းသည် တံခါးကို ရိုက်ချိုးကာ ဆိုင်ထဲမှ ကျောပိုးအိတ်ကြီးများစကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို အထဲသို့ထည့်ကာ ပျက်စီးမှုမဖြစ်စေရန် ရေမြှုပ်များဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသည်။ သူ့လက်တွေကို ရှင်းလင်းသွားပြီးနောက် ပိုသက်တောင့်သက်သာ ခံစားရတယ်။

အချက်ပေးသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးနားတွင် ကင်းလှည့်နေသော ရဲလေးဦး အမြန်ပြေးလာကြသည်။ သူတို့က လမ်းအ၀င်ဝကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ အိတ်တွေသယ်လာသော ဟန်ရှောင်းကိုတွေ့သောအခါ သူတို့သေနတ်ကို ချက်ချင်းဆွဲထုတ်ပြီး ချိန်ရွယ်လိုက်တယ်။

"မလှုပ်နဲ့!"

တစ်ဖက်မှာတော့ ထန်ရှု က ထိတ်လန့်သွားတယ်။

ရုတ်တရက်၊ ဟန်ရှောင်းသည် ထန်ရှု၏လည်ချောင်းကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ့ပစ္စတိုကို ထုတ်လိုက်ပြီး ထန်ရှုရဲ့ခေါင်းကို ချိန်လိုက်သည်။ “သေနတ်တွေအားလုံးကို ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ချထားလိုက်။ ငါ့မှာ ဓားစာခံရှိတယ်!”

ထန်ရှုသည် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဒါက ဘယ်လိုအစီအစဥ်မျိုးလဲ။

ရဲလေးယောက်သည် သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များ ရှိနေသည်။ သူတို့ ပြောစရာစကားပင် ကင်းမဲ့သွား၏။ ရဲသားငယ်တစ်ယောက်က “မင်းက ဘယ်သူ့ကို လာနောက်နေတာလဲ။ သူက မင်းရဲ့ ကြံရာပါလေ!”

"ကျစ်၊ ဒီအစီအစဉ်က အလုပ်မဖြစ်ဘူးထင်တယ်" ဟန်ရှောင်း နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

ထန်ရှု က သူ့ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ဟန်ရှောင်းကို "ဒါက တကယ် အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

“အင်း၊ ငါက ငါ့ကံကို စမ်းနေတာ။ ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာမရှိဘူး‌လေ။"

ထို့နောက် ဟန်ရှောင်းသည် အိတ်များကို ထန်ရှု၏ လက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ပြီး သူ၏ကော်လာကို ဆွဲလိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာပဲ သူရဲ့ လျပ်စစ်သံလိုက်လျပ်ပြေးဖိနပ်တွေကို အသက်သွင်းပြီး လမ်းရဲ့အဝင်ပေါက်ဆီ ပြေးသွားတယ်။ ရဲလေးယောက်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အရှိန်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကာ သေနတ်များကို သူ့ဆီသို့ တပြိုင်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ သံလိုက်ချပ်ဝတ်က ပစ်ချက်အားလုံးကို ချော်ထွက်သွားစေသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် သူ့လက်များကို ကြက်ခြေခတ်ပုံ ကာကွယ်ထားပြီး လှုပ်ရှားနေသည့် အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြုကာ ဘိုးလင်းဘောလုံးကဲ့သို့ ရဲများဆီသို့ ပြေးသွား၏။

တိုက်

ဟန်ရှောင်း၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံရစဉ်တွင် ထန်ရှု၏ ပါးစပ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ပွင့်သွားပြီး လေက သူ့လည်ချောင်းကို စီးဝင်သွားကာ ရလဒ်အနေနဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်သွားလေသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် ထန်ရှု မသက်မသာဖြစ်နေကြောင်း သတိပြုမိသော်လည်း သူ့အရှိန်ကို မြှင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သေးသည်။

...

ဇင်ယော်မြို့ရှိ ဘားတစ်ခုဖြစ်သည်။ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး သီချင်းသံကလည်း ဆူညံနေသည်။ အကကြမ်းပြင်တွင် မူးယစ်နေသောအကြည့်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများသည် လူးလွန့်ကာ ပြည့်နှက်နေ၏။ လွန်ကဲသော လေထုကို ခံစားနိုင်သည်။

Volcano နှင့် Hunter တို့သည် ချောမောလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးစီနှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပွတ်သပ်ပေးကြသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် အရက်ပုလင်းများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက ချောမောလှပတဲ့ မိန်းမတွေနဲ့အတူ ဘားကနေ ထွက်လာတော့ နည်းနည်းမူးနေကြ၏။ သူတို့က အနီးနားရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် ညအိပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

လမ်းငယ်တစ်ခုသို့ ကွေ့ပြီးနောက် Hunter သည် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်တစ်ခုပေါ်သို့ တက်လာသည်။ တိတ်ဆိတ်သော လမ်းကြားတွင် ရေပက်သံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။

ညလေတိုက်တော့ သူတို့ နှစ်ယောက် နည်းနည်း အမူးပြေသွားသည်။

ဒီလိုမူးယစ်နေတဲ့ အခြေအနေမှာတောင် သူတို့ရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲသတိထားစောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အစောပိုင်းတွင် ဌာန၁၃ မှ နောက်ယောင်ခံလိုက်သူကို သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့နောက်ကွယ်မှ လေထဲတွင် မျက်လုံးတစ်စုံ ပွင့်လာသည်ကို သူတို့ မသိလိုက်ကြပေ။

အခန်း (၁၁၆) ပြီး၏။

လင်းဆက်

+++++