အဖြေမရသေးဘူး

ဝမ်ဝေ့က သူ့နှလုံးသားလမ်းစဉ် မေးမြန်းခြင်း ခရီးလမ်းကို ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းပြီး သူ့တာအိုနှလုံးသားနှင့် စိတ်အခြေအနေကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ပေးလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် သူ တွေ့ကြုံခံစားရသည့် မှတ်ဉာဏ်က တိုက်ပွဲဝင် တိုင်းပြည်ကမ္ဘာမှ ချီကံကောင်းမှု စစ်ဆေးပွဲအတွင်း ဖြစ်၏။

သူက ကောင်းချီးတောင်ပံမြို့ရှိ အပြစ်ကင်းမဲ့သည့် လူသန်းပေါင်းများစွာသည် အဆိပ်ကြောင့် သေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်နေရသည့် မှတ်ဉာဏ် ဖြစ်ပေသည်။ သူက ဤအတွေ့အကြုံမှ ကမ္ဘာ၏ ရက်စက်မှုကို သင်ယူခဲ့ရပြီး ကျင့်ကြံသူများသည် သေမျိုးများ၏ ဘဝကို မည်မျှပင် လျစ်လျူရှုကြောင်း သိခဲ့ရသည်။

ထိုဖြစ်ရပ်က သူ့အား မည်သည့်အရာကိုမှ ကစားပွဲလို သဘောမထားဖို့နှင့် သတိလက်လွတ် မဖြစ်ဖို့ သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး မမျှော်လင့်ထားသည့် ကိစ္စများသည် မကြာခဏ ဖြစ်လေ့ရှိပြီး သူ့အနေဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသင့်ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။

ဝမ်ဝေ့က ထိုဖြစ်ရပ်များကို အမြင်အသီးသီးမှ ကြည့်ရှုခဲ့ရသည်။ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုချင်းစီဖြင့် သူက သူ့စိတ်အခြေအနေနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။

နောက်တစ်ကြိမ် သူက ကျောင်းတော်တွင် ဝူဟုန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည့် နေ့ရက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်သော်လည်း သူမက အသက်ရှူဖို့ မေ့လျော့အောင်အထိ ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ လှပနေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့က အတူတူရှိလာဖို့ ကံကြမ္မာ ဖန်လာကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

သူမကို ခံစားမိသည်က အဖက်ဖက်မှ ထူးဆန်းနေသည်ဟုသာ ဖြစ်ပေသည်။ သူက ကမ္ဘာမြေမှ ဖြစ်သည့်အတွက် မြင်မြင်ချင်းအချစ်သည် အပေါ်ယံသာဖြစ်ကြောင်း သိလေသည်။ သူက ကံကြမ္မာကို သာလွန်သူဖြစ်လိုပြီး အကြွင်းမဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ရယူလို၏။ သူက တာအိုလက်တွဲဖော်ကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ ကံကြမ္မာကို မည်သို့ခွင့်ပြုပေးနိုင်မည်နည်း။

သို့သော်လည်း သူက ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ အသိအဉာဏ်ကြွယ်ဝပြီး အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်တတ်သည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်အတွက် သူမအပေါ် ချက်ချင်း ငြီးငွေ့သွားသင့်သည်။ သို့သော် သူက ယုတ္တိမဆန်သည့် ရွေးချယ်မှုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ့အလိုလိုသိစိတ်က သူ မှားကြောင်း မကြာခဏပြောပြနေသော်လည်း သူမကို ယုံကြည်ဖို့ရာသာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ငါက စွန့်စွန့်စားစား စွန့်စားခဲ့ပြီးတော့ တန်ကြေးလည်း ပေးဆပ်ခဲ့တယ်…

သူက သူတို့နှစ်ဦးတွေ့ဆုံသည့် မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရင်း အပြုံးလေးဖြင့် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ငါတို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းက စတင်ခါစပဲ ရှိသေးတယ်။ မင်း ပြောသလို ငါတို့ရဲ့ ဆက်နွယ်မှုက ကံကြမ္မာကို ကျော်လွန်ပြီးတော့ ထာဝရအဆုံးစွန်ထိ တည်ရှိနေလိမ့်မယ်…

ဝမ်ဝေ့က စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။ နောက်မှတ်ဉာဏ်က အကြမ်းဖျင်းမျှ ဖြစ်သော်လည်း အသက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူ ပထမဦးဆုံး တိထျန်းနှင့် တွေ့ဆုံချိန် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသူကို တံခါးမှတဆင့် ကြည့်ရုံမျှဖြစ်သော်လည်း ထိုသူသည် ထူးခြားကာ သူ့အတွက် တာအိုသက်သေပြမည့် လမ်းစဉ်တွင် အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဝမ်ဝေ့က သူ ကျီစုန့်ကို သတ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းကို မြင်သည့်အခါ ကျီစုန့်လိုမျိုး လူမျိုးက သူ့ကို အမှန်တကယ် လှည့်စားခဲ့သည့်အတွက် သူ့မာနကို ထိခိုက်စေကာ ဒေါသထွက်လာခဲ့သည်။ သူကသာ တခြားသူများအပေါ် လှည့်စားလေ့ရှိပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အပေါ် ပြုမူလာသည့်အခါ သူ့ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ငါ အဲဒီတုန်းက အတော်လေးကို မရင့်ကျက်ခဲ့တာပဲ” သူက ရေရွတ်ပြီးသည့်နောက် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။

နောက်မှတ်ဉာဏ်တွင်လည်း တိထျန်း ပြန်လည်ပါဝင်လာသည်။ ထိုအရာက ကောင်းကင်ဘုံဗိမာန်ကမ္ဘာမှ တိုက်ပွဲ ဖြစ်၏။ ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း ဝမ်ဝေ့က သူ့ ကျင့်ကြံရေးခရီးလမ်း စတင်လျှောက်လှမ်းကတည်းက အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပြီး သူ့ဘဝ၏ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူက အရှက်ကွဲမှု၊ နာကျင်မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုတို့ကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပြီး သေလုနီးပါးအခြေအနေအထိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း တိထျန်းက မဖယ်ရှားနိုင်သည့် တောင်ကြီးတစ်ခုလို ခံစားရပြီး သူ့ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပါ ဖိအားပေးထားလေသည်။ သူက စိတ်ပျက်မှုကို ခံစားရသည်မှာ သေခြင်းတရားဖြင့် နီးကပ်သွား၍သာ မဟုတ်ဘဲ ထိုမကောင်းဆိုးဝါးကို ကျော်လွှားနိုင်သည့် ခံစားချက်ကို မမြင်နိုင်၍ ဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့ ဖိအားမရှိဘဲ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအနေအထားကို ဘယ်တော့မှ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး…

သူက မှတ်ချက် ပေးလိုက်သည်။

ကမ္ဘာမြေမှာ လူစွမ်းကောင်းဆိုတာက သူ့ရဲ့ဗီလိန်လိုမျိုး တော်တယ်လို့ ဆိုရိုးရှိဖူးတယ်။ လင်းနို့လူသားက ဂျော်ကာ မရှိဘဲ ဒီလောက်ကြီးမြတ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက စူပါမန်းအတွက်လည်း အတူတူပဲ…

ဝမ်ဝေ့က ထိုစကားကို သဘောတူလေသည်။ သူနှင့် တိထျန်းကလည်း သူတို့နှစ်ယောက်က ဗီလိန်လိုမျိုး ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့က တိုက်ပွဲကို ဆက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဒါက ငါ့ကို တစ်ယောက်ယောက် အောင်အောင်မြင်မြင် လှည့်စားနိုင်တဲ့ ဒုတိယအကြိမ်ပဲ။ ငါက အပြည့်အဝ ဆုံးရှုံးသွားပြီးတော့ ဆိုးဆိုးရွားရွား ခံစားခဲ့ရတယ်…

ဝမ်ဝေ့က သူ့ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြည့်စည်းဖို့ နည်းလမ်းရာချီ ရှိလေသည်။ သို့သော်လည်း အရှုံးက အရှုံးသာ ဖြစ်၏။ သူက မည်မျှပင် ပြောနေစေကာမူ တိထျန်းက သူ့ကို နှိမ်နင်းခဲ့သည့် အချက်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

ဒီဖြစ်ရပ်က ငါ့အနေနဲ့ အပြစ်ကင်းမဲ့တဲ့ ဘဝတွေအများကြီးကို သတ်ခဲ့တဲ့ အကြိမ်လည်း ဖြစ်တယ်။ အများစုက တိထျန်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကြောင့်ဆိုပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဗိမာန်ကမ္ဘာထဲမှာ သေမျိုးတွေဘဝကို ထည့်စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ထရီလီယံနဲ့ချီပြီးတော့ သတ်ဖြတ်ခဲ့မိတယ်…

ကျင့်ကြံရေးလောကမှာ လူသားတွေရဲ့အသက်က အဖိုးမတန်ဆုံးအရာထဲက တစ်ခုပဲ…

သူက သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်၏။ ဤနှစ်များတစ်လျှောက် သူက သူ့အပြုအမူ၏ အပြစ်ကြွေးကို ကျော်လွှားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လူတွေက ငါ့ကို အမြောက်အများ သတ်ဖြတ်သူလို့ ခေါ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့နေရာကဆိုရင် ငါက လူသားလောကီရေးရာ ကိစ္စတွေကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ရည်မှန်းချက်နဲ့ နီးကပ်လာပြီဆိုတာပဲ…

ဝမ်ဝေ့က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် အေးဆေးနေသည်။ သူ ဂရုစိုက်သည့်အရာက သူ့အပေါ် လူများစွာ၏ အမြင် မဟုတ်သလို ကမ္ဘာကြီး၏ အမြင်လည်း မဟုတ်ပေ။

အရေးကြီးတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက ငါ့စိတ်နှလုံးသားပဲ။ ငါက ဘယ်သူလဲ။ ငါ့အပြုအမူတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အေးဆေးတယ်…

ဝမ်ဝေ့က သူ့တာအိုနှလုံးသားသည် ပိုမိုအားကောင်းလာကြောင်း ခံစားမိလိုက်၍ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။ နောက်ထပ်မှတ်ဉာဏ်က သူ့အဖွား ဆုံးပါးသွားသည့် ဖြစ်ရပ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး စိတ်အခြေအနေ ပြိုလဲသွားသည့် ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။

နှလုံးသားနတ်ဆိုးနှင့် သူ့ချစ်မြတ်နိုးရသူအပေါ် ဆုံးရှုံးရသည့် အတွေ့အကြုံကြောင့် သူ့စိတ်အခြေအနေက ပြိုလဲသွားကာ သောင်းကျန်းခဲ့မိသည်။

“ငါ အတော်လေးကို လွန်လွန်ကျူးကျူး တုံ့ပြန်ခဲ့မိတာပဲ” သူက အရေထူသော်လည်း မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာတာအိုရဲ့ သဘာဝရန်သူက လွတ်လပ်ခွင့် ဒါမှမဟုတ် ရွေးချယ်မှုဆိုတာကို သိခဲ့ရတယ်…

သူက မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်၏။

ဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် ငါ ပုခုံးပေါ်မှာရှိတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကိုလည်း ပိုပြီးတော့ သတိထားမိခဲ့တယ်။ ငါ့မိဘ၊ လီကျွင်း၊ ယန်းလီလင်းနဲ့ တခြားသူတွေအားလုံးက တာအိုကို သက်သေပြဖို့ ငါ့အပေါ် ဘယ်လောက်တောင် မျှော်လင့်နေကြသလဲ…

သူက ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာပြီး နောက်ထပ် မှတ်ဉာဏ်များကမူ အထွတ်အထိပ် တားမြစ်ခံစစ်ဆေးမှု ဖြစ်၏။ ထိုဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးက သူ့အတွက် ဖိအားများစွာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်လုံး သေခြင်းတရားက သူ့ကို လွှမ်းမိုးထားပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် အစစ်အမှန် ဖြစ်ပေသည်။

သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း သူ့စိတ်ထဲကမူ သူ့ကံကောင်းမှု၊ နောက်ခံနှင့် ဝူဟုန်တို့အပေါ် မှီခို၍ အသက်ပြန်ရှင်လာနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်မိသည်။ သို့သော်လည်း ဤစစ်ဆေးမှုအတွင်း မည်သည့်အရာကမှ အကူအညီ မပေးနိုင်ပေ။ သူ့ကိုယ်သူသာ မှီခိုရလိမ့်မည်။

ငါ သေခြင်းတရားနဲ့ ဘယ်လောက်နီးကပ်တယ်ဆိုတာကို မယုံနိုင်သေးဘူး။ ခြေလှမ်းတစ်ချက် မှားယွင်းသွားတာနဲ့ ဧကရာဇ်လမ်းစဉ် လျှောက်လှမ်းနေစဉ် ကျရှုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်တွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်လာမှာပဲ…

ဝမ်ဝေ့က ကောင်းကင်ဘုံအရှင် နှလုံးသားနက်နှင့် တွေ့ဆုံသည့်အခါက ဖိအားကို ပြန်လည်တွေးမိသွားရင်း တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်သွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ တစ်စက္ကန့်မျှနောက်ကျသွားပြီး အခွင့်အရေး လွဲချော်သွားပါက ထိုသူသည် သူ့အား သေမျိုးကမ္ဘာမှ အပြီးတိုင် ရှင်းထုတ်ပစ်လိမ့်မည်။

ဤအရာက အထွတ်အထိပ် တားမြစ်ခံစစ်ဆေးမှု ဖြစ်သည့်အတွက် ဝူဟုန်ပင် သူမ၏ စွမ်းအားက မဟာတာအိုထက် မကျော်လွန်နေသရွေ့ တည်ရှိမှုပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကို အသုံးပြု၍ ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“အတော်လေးကို နီးကပ်သွားတာပဲ” သူက နောက်ထပ် မှတ်ဉာဏ်ကို အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။

ကျန့်ချောင်း

“ကံအပြုအမူအားလုံးမှာ အကျိုးဆက်ဆိုတာရှိတယ်” ဝမ်ဝေ့က ရေရွတ်လိုက်ပြီးသည့်နောက် အမုန်းတရားအပြည့်ဖြစ်နေသည့် လူငယ်လေးအား ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူက ကျန့်ချောင်း၏ သေခြင်းတရားကို အမိန့်ပေးခဲ့သည့်အတွက် သူကသာ ဗီလိန် ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါတွေအားလုံးကို တားဆီးလို့ ရနိုင်လား…” သူက သူ့ဘာသာသူ ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ကျန့်ယုံနှင့် ကျန့်မျိုးနွယ် တစ်မိသားစုလုံးကို သတ်ဖို့ အမိန့်မပေးခဲ့ပါက ကျန့်ချောင်းသည် သူ့ကို မုန်းတီးပြီး သတ်ဖြတ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဒီမေးခွန်းက အဓိပ္ပာယ်တော့ မရှိဘူး…

ဝမ်ဝေ့က သုံးသပ်လိုက်သည်။ သူ့စွမ်းအားဖြင့် သူသည် ကျန့်မျိုးနွယ်ကို မသတ်ဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်လေသည်။ သို့သော်လည်း မဟာရှားတိုင်းပြည်ကို ထိန်းချုပ်ရာ၌ ပိုမိုခက်ခဲလာလိမ့်မည်။

လူသားတွေရဲ့ လောဘက အဆုံးမရှိဘူး…

ကျန့်ယုံနှင့် တခြားတော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေသာ ရှိနေတယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကြင်နာမှုကို အားနည်းချက်အဖြစ် အသုံးချပြီးတော့ တိုင်းပြည်အာဏာမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကြလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို မသတ်ဘဲထားရင် ဒီလိုမျိုး ချီကံကောင်းမှုမှာ သက်တံကံကောင်းမှု ရလောက်အောင် ကြွယ်ဝစည်ပင်တဲ့ တိုင်းပြည်ကို တည်ဆောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နောင်တမရဘူး…

ပြီးတော့ ငါက ကျန့်ချောင်းကို မဖန်တီးခဲ့ရင်တောင် ကောင်းကင်တာအိုက ဒီစစ်ဆေးမှုကြောင့် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို ဖန်တီးနေဦးမှာပဲ။ အဲဒီလူက ကောင်းကင်ဘုံဗိမာန်ကမ္ဘာမှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတဲ့ လူထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်သလို ငါ ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားတဲ့နောက်မှာ သောင်းကျန်းပြီး သတ်မိလိုက်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူထဲကလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်…

ဝမ်ဝေ့က သူ့အပြုအမူများကို နောင်တမရပေ။ အပြုအမူတိုင်းက အကျိုးဆက်ရှိပြီး ထိုအရာက ကံ ဖြစ်၏။

“ငါက ကံကို မကျော်လွန်နိုင်သေးတော့ ဒီစည်းမျဉ်းကို နာခံရမယ်”

သူက အနိုင်မရရှိခင် ကစားပွဲကို ကစားမည်ဖြစ်ကြောင်း လက်ခံထားသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်၏။ ကစားပွဲ၏ စည်းမျဉ်းတစ်ခုက ကံဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံထားရခြင်းဖြစ်သည်။

ဝမ်ဝေ့၏ တာအိုနှလုံးသားက ပိုမိုသိမ်မွေ့သွားကာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။ နောက်ထပ် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မျက်နှာဖုံးအမျိုးသားက ဧကရာဇ်အမြောက်အများနှင့်အတူ သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက ဒုတိယအကြိမ် ငါ့အတွက် ချစ်ရတဲ့သူကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာပဲ…

သူက ဘိုးဘေးဝမ်ဝူချန်၏ သေဆုံးမှုကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရင်း စဉ်းစားလိုက်မိသည်။

ဒီတစ်ကြိမ် ဒါက ငါ့အမှားပဲ။ ငါက ကြီးကျယ်လှတဲ့ အကွက်ကျမှုတွေကြားမှာ ဘယ်လောက်တောင် သေးနုပ်ပြီး အားနည်းတယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်ခဲ့ရတယ်…

ထို့နောက် သူက မည်သို့ သေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

သေခြင်းတရား … ရှင်သန်ခြင်းရဲ့ အဆုံးသတ်…

ဒီအရာက ဒီလိုတိတ်ဆိတ်ပြီး အေးချမ်းတဲ့အရာလို့ ထင်မထားခဲ့မိဘူး…

သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲ နောက်ထပ် အရေးပါသည့်အချို့က ထိုအခြေအနေတွင် ကြားလိုက်ရသည့် စကားဝိုင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် သူက ကောက်ချက်ချမှုများစွာ ရှိသော်လည်း ထိုစကားဝိုင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုဖြစ်ရပ်ကို သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုများစွာ မဖြစ်စေပေ။ ဘာဖြစ်ဖြစ် သူက တစ်ရက်ကျရင် အဖြေရှာ‌တွေ့လိမ့်မည် ဖြစ်၏။

မှတ်ဉာဏ်က ရှေ့ရောက်သွားကာ လတ်တလော ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည့် ဝူဟုန်နှင့် ခွဲခွာခြင်းတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဝမ်ဝေ့က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး သူ့နှလုံးသားက နာကျင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကမူ ထိုမှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းကာ သူမနှင့် အတူတူ နေလိုသည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလှသည်က သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထာဝရ မနေထိုင်ကြောင်း သိထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့နာကျင်မှုကို တောင့်ခံကာ ဆက်လက် ကျော်ဖြတ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်မှုက အပြီးသတ်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖြေကို ရှာမတွေ့သေးဘူး…

သူ့သေမျိုးတစ်ဖန် ဖြစ်စဉ်အတွင်း သူက အကြွင်းမဲ့လွတ်လပ်ခွင့်ကို ရယူဖို့ အဘယ်ကြောင့် စွဲလန်းနေရလဲဟု အကြောင်းအရင်း ရှိလား သိချင်မိကာ အဖြေကို ရှာတွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ဒီလိုဆိုရင် ကမ္ဘာမြေက အချိန်ကို ပြန်ပြီးတော့ သွားကြည့်ကြည့်ရအောင်။

***