ပကတိနေမင်းနန်းတော်

ထိုအချိန်မှာ ပေတစ်ထောင်မြင့်သောမီးပြင်းဖိုက လက်ဝါးအရွယ်အစားသို့ရောက်သွားပြီး ရွှေအလင်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

သဘာဝစွမ်းအင်များအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားသောအခါတွင် မီးပြင်းဖိုက ပေရာချီသောနေရာသို့ ရွေ့သွားသည်။

ထိုနေရာက ဟန်မူယဲ့နှင့် ဝေးကွာနေသည်။

ကျိုးယွင်လုံက ကြောင်အသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖို၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ”

သူ့စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖိုက ရယ်သည်။

“ကျိုးယွင်လုံ၊ အားလုံးက မင်းလိုပဲထင်နေတာလား”

“နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်က ပျက်စီးသွားတာကြာနေပြီ။ ငါတို့က ဘယ်သူ့ကိုစောင့်နေရမှာလဲ”

“ငါက ဒီနေရာမှာ ဒဏ်ရာတွေပျောက်ကင်းသွားတဲ့အထိ ကျင့်ကြံဖို့စီစဉ်ထားခဲ့တယ်။ နှစ်တစ်သောင်းကြာရင် ငါက ထွက်သွားတော့မှာ”

“ဒီကလေးက ငါ့ကိုသန့်စင်ချင်နေတယ်။ သူက ဓားဆန္ဒသုံးခုနဲ့ သဘာဝစွမ်းအင်တွေအများကြီး ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တယ်”

“ဒီဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ဓားစွမ်းအားတွေကြောင့် ငါက လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေလို့ရမယ့်နေရာကို ရှာနိုင်တယ်။ ငါက သခင်တစ်ယောက်နဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါ ဖိနှိပ်မထားနိုင်ဘူး”

သူ့စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ကျိုးယွင်လုံက ကြောင်အသွားသည်။

သူ့သခင်ကို တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖိုအား သန့်စင်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက်တွင် ယခုလို လှည့်စားခံရလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖိုက ထိန်းချုပ်ခြင်းကို မခံချင်တော့ပေ။

“ဟီးဟီး၊ မင်းက အတော်လေးဉာဏ်များတာပဲ”

ကျိုးယွင်လုံ၏ဘေးတွင် ရှိနေသော တာအိုဆရာတယန်က ပြုံးသည်။

ကျိုးယွင်လုံက လျင်မြန်စွာပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ မီးပြင်းဖိုကို မြန်မြန်လေးဖိနှိပ်လိုက်။ ထွက်ပြေးမသွားစေနဲ့”

‘ဖိနှိပ်ရမှာလား’

တာအိုဆရာတယန်က တည်ငြိမ်နေသောဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

‘ဒီကောင်လေးမှာ အရံအစီအစဉ်ရှိမှာ သေချာတယ်’

ဟန်မူယဲ့က တန်ဖိုးကြီးမားစွာပေးခဲ့ရသောကြောင့် အရံအစီအစဉ်ရှိပေလိမ့်မည်။

တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖိုက အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပျံသန်းသွားတော့မည့်အချိန်တွင် ရွှေရောင်အလင်းလွှာတစ်ခုက လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ချီစွမ်းအား…

မီးပြင်းဖိုပေါ်တွင် ‘ဖိနှိပ်ခြင်း’စာလုံး ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့၏ခေါင်းထက်မှာ အစိမ်းရောင်ဓားငယ်တစ်လက်ပေါ်လာပြီး မီးပြင်းဖိုကို ခုတ်ချသည်။

ဝုန်း...

ဓားသည် မီးပြင်းဖိုကို ထိမှန်သွားသောကြောင့် ဆက်တိုက်တုန်ခါလာသည်။ အစိမ်းရင့်ရောင်တိမ်တိုက်များက လက်သည်းနှင့် သွားစွယ်ကိုဖော်ထုတ်၍ ပျံ့နှံ့လာသည်။

အဆုံးတွင်တော့ ထိုတိမ်တိုက်များက ဓားအလင်း၏ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်လိုက်ပြီး ကျိုးယွင်လုံက ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချသည်။

တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖို၏ လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မီးပြင်းဖိုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောဝိညာဉ်သည် ချော်ရည်စွမ်းအားများကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော အသိစိတ်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖိုက နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်၏စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ပြီး ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုမီးပြင်းဖိုမှာ နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်၏ မီးပြင်းဖိုမဟုတ်တော့ပေ။

ဟူး…

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖိုကို လက်ဝါးထဲသို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

မီးပြင်းဖိုသည် ကြက်ဥအရွယ်အစားမျှသာရှိပြီး ခြေထောက်သုံးချောင်း၊ လက်ကိုင်နှစ်ခုနှင့် ကြီးမားသောဝမ်းဗိုက်တစ်ခု ရှိသည်။

သူက လက်ဝါးထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါတွင် သွက်ယှက်နေသောတိမ်အင်းကွက်များထံမှ လေးနက်မှုကို ခံစားနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။

မီးပြင်းဖိုထဲတွင် ဆေးလုံးတစ်လုံးရှိနေသည်။

ဆေးလုံးက မီးပြင်းဖိုနှင့် ပေါင်းစပ်နေသည်။

တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖိုက သဘာဝစွမ်းအင်အများအပြားစုပ်ယူလိုက်သည့်အတွက် အံ့အားသင့်စရာမလိုတော့ပေ။ ဆေးလုံးက မီးပြင်းဖိုစုပ်ယူလိုက်သော သဘာဝစွမ်းအားများအားလုံးကို စုပ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က မီးပြင်းဖိုကိုကိုင်ထားပြီး ချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ပုံရိပ်များပေါ်လာသည်။

ကြယ်များဖြစ်သည်။

အာကာသထဲတွင် ကြယ်နက်တစ်လုံးရှိနေသည်။ ထိုကြယ်သည် အပြည့်အဝမည်းနက်နေပြီး မိုင်တစ်ရာခန့်အရွယ်အစားရှိသည်။

ထိုကြယ်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် လွင့်မျောနေခဲ့ပြီး အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခု၏ဖမ်းယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အလင်းစီးကြောင်းသည် ဖျတ်ခနဲလှုပ်ရှားသွားပြီး ကြယ်ကိုဖိသိပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် တာအိုတန်ခိုးရှင်တစ်ယောက်၏လက်ထဲသို့ ရောက်သွားစေသည်။

“ကြယ်မူလရွှေအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ။ ဒါကို မီးပြင်းဖိုအဖြစ် သန့်စင်လို့ရတယ်”

လူအိုကြီးက ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ထဲမှာ ဝိညာဉ်မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးတောက်များပေါ်လာသောအခါတွင် ဓားအလင်းတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။

ဓားတာအို၊ ဓားလမ်းစဉ်၊ ဓားလမ်းကြောင်း၊ သန့်စင်ခြင်း…

ထိုနည်းလမ်းက ဟန်မူယဲ့၏ ဓားချီသန့်စင်ခြင်းနည်းလမ်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ဓားအလင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဆေးလုံးမီးပြင်းဖိုကို သွန်းလုပ်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းမှာ မီးပြင်းဖိုကို တာအိုတန်ခိုးရှင်၏တပည့်က ရရှိသွားပြီး ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖို၊ ကမ္ဘာဦးတာအို…။

ထိုတာအိုတန်ခိုးရှင်၏တပည့်က နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်၏ ပထမဆုံးနန်းတော်သခင်ဖြစ်သည်။

သူက မီးပြင်းဖိုကိုအသုံးပြု၍ နှစ်ထောင်ချီကြာအောင် ဆေးလုံးများဖော်စပ်ခဲ့ပြီး ခေါင်းဆောင်အသစ်ဆီသို့ လက်လွှဲပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက အလင်းလွှာတစ်ခုထဲသို့ဝင်၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုမီးပြင်းဖိုကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ တတိယတန်းစားဆေးလုံးကို သန့်စင်နေသောအချိန်မှာ ကမ္ဘာမြေမီးတောက်၏လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

အဆုံးမှာတော့ တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖိုက မီးတောက်များထဲမှာရှိနေပြီး ချော်ရည်ကိုဖိနှိပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဝုန်း...

ပုံရိပ်ထဲတွင် ဖိနှိပ်ထားသောချော်ရည်များက ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အနက်ရောင်ပုံရိပ်များက ကောင်းကင်ထက်တွင် ရယ်မောနေကြသည်။

သူတို့သည် ပြင်ပဘုံမိစ္ဆာများဖြစ်ကြသည်။

နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်၏ပျက်စီးခြင်းက ပြင်ပဘုံမိစ္ဆာများနှင့် အမှန်တကယ်ပတ်သတ်နေပုံရသည်။

ကမ္ဘာမြေမီးတောက်ကို ဖိနှိပ်ရန်မတတ်နိုင်တော့ပေ။ နန်းတော်သခင်၏အမိန့်အောက်မှာ နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်သည် အာကာသလမ်းကြောင်းကိုဖွင့်ပြီး ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ ယာယီထွက်သွားရန် ပြင်ကြရသည်။

သို့သော်လည်း အာကာသလမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်သောအချိန်၌ မရေမတွက်နိုင်လောက်သော မကောင်းဆိုးဝါးမိစ္ဆာများနှင့် ပြင်ပဘုံကျင့်ကြံသူများ ပြေးထွက်လာပြီး နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်၏ ကျွမ်းကျင်သူများကို ဝိုင်းရံခဲ့ကြသည်။

“ဝှစ် ....”

ပုံရိပ်ထဲမှာ ဓားဆေးလုံးတစ်လုံးပျံသန်းလာပြီး အာကာသလမ်းကြောင်းကို ချိပ်ပိတ်လိုက်သည်။

ဓားဆေးလုံးသည် ချော်ရည်ကန်ရှေ့သို့ရောက်လာပြီး ဓားဘုရင်ယွမ်ထျန်းအဖြစ် ပြောင်းသွားသည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူသည် ဓားဘုရင်ယွမ်ထျန်းမဟုတ်ကြောင်း ဟန်မူယဲ့သိနေသည်။

ထိုလူထံ၌ ဓားဘုရင်ယွမ်ထျန်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းတိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် မောက်မာမှုများကို မတွေ့ရပေ။

ထိုလူသည် တာအိုဆရာတယန်ပြောခဲ့သော ပထမဆုံးဓားဆေးလုံး ကောင်းကင်မြေခွေးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပုံရိပ်ထဲတွင် အချိန်က လျင်မြန်စွာကုန်ဆုံးသွားသည်။ နောက်ထပ် နှစ်ထောင်ချီအတွင်း၌ နီရဲနေသောချော်ရည်များကိုသာ မြင်ရသည်။

“ဟမ် ....”

မီးပြင်းဖိုထဲသို့ထည့်သွင်းလိုက်သော ဓားမာန်ဟုန်သုံးခုက ပြန်ပေါ်လာသည်။

ထိုဓားမာန်ဟုန်သုံးခုသည် မီးပြင်းဖို၏ပတ်ပတ်လည်မှာ ရစ်ဝဲနေပြီး ပိုမိုသန်မာလာသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကြယ်မူလလက်နက် သန့်စင်ခြင်းနည်းစနစ်ကို တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

သူက သစ်သားသုံးပါးဆေးလုံးနည်းစနစ်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူက တတိယအဆင့် နဂါးလမ်းညွှန်ဆေးညွှန်းကို ရရှိခဲ့သည်။

....

ဟန်မူယဲ့က မီးပြင်းဖိုမှတစ်ဆင့် ဆေးလုံးနှင့် လက်နက်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုခန့် ရရှိခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နည်းစနစ်အများစုကို အသုံးချရန်အတွက် မြင့်မားသောကျင့်ကြံဆင့် လိုအပ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်အောက်မှာရှိသောကျင့်ကြံသူများက အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

မီးပြင်းဖိုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သောလူက ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောလူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုလူသည် အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးအများအပြားကိုလည်း သန့်စင်ခဲ့သည်။

ပုံရိပ်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က မီးပြင်းဖိုကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားပြီး ငေးမောနေမိသည်။

ဤမီးပြင်းဖိုကို မိုင်တစ်ရာပတ်လည်ရှိသော ကြယ်တစ်လုံးအားအသုံးပြု၍ တာအိုတန်ခိုးရှင်က သန့်စင်သွန်းလုပ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုတာအိုတန်ခိုးရှင်၏ပုံစံကို သူမမှတ်မိပေ။

ထိုတာအိုတန်ခိုးရှင်က တည်ရှိမနေပုံပေါ်သည်။

‘ဒါက ကျင့်ကြံသူကြီးတွေရဲ့ နည်းလမ်းလား။ တခြားလူတွေက သူတို့ရဲ့ပုံစံကိုတောင် မမြင်နိုင်ဘူးပေါ့’

ဟန်မူယဲ့က ဆက်တွေးမနေဘဲ မီးပြင်းဖိုကိုကိုင်ထားပြီး ပြုံးသည်။

ဤမီးပြင်းဖိုကို ကြယ်တစ်လုံးအားအသုံးပြု၍ သန့်စင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကျွမ်းကျင်သူများက မီးပြင်းဖိုကိုအသုံးပြု၍ ဒုတိယတန်းစားနှင့် တတိယတန်းစားဆေးလုံးများကို ကောင်းမွန်စွာသန့်စင်ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။

အနာဂတ်တွင် သူက မီးပြင်းဖိုပျက်စီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

“သခင်၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့အမှားပါ”

ကျိုးယွင်လုံက ပျံသန်းလာပြီး ဟန်မူယဲ့၏လက်ထဲတွင်ရှိသော မီးပြင်းဖိုကိုကြည့်လျက် ပြောသည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်”

ဟန်မူယဲ့က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မီးပြင်းဖိုကိုသိမ်းလိုက်သည်။

ဤကိစ္စအတွက် ကျိုးယွင်လုံကို အပြစ်မတင်သင့်ပေ။ တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖိုက ထိုသို့ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူလည်း ထင်မထားပေ။

ဟန်မူယဲ့က မီးပြင်းဖိုကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ခံစားချက်ကောင်းနေသည်။

သူက တာအိုဆရာတယန်ကို လှည့်ကြည့်သည်။

တာအိုဆရာတယန်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဓားဘုရင်ယွမ်ထျန်းက အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေအတွက် အရံအစီအစဉ် ချန်ထားခဲ့သည်။

ဓားဘုရင်ယွမ်ထျန်းရှိသောနေရာကို ကောင်းကင်မြေခွေးတစ်ယောက်သာ သိပေလိမ့်မည်။

ပုံရိပ်ထဲတွင်မြင်ရသော အာကာသလမ်းကြောင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် ကောင်းကင်မြေခွေး၏စွမ်းအားက စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မှန်းဆနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဓားဘုရင်ယွမ်ထျန်းက စိတ်အေးလက်အေးနှင့် ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် ကောင်းကင်မြေခွေးသည် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေတွင် တစ်ချိန်လုံးရှိနေနိုင်သည်။

မီးပြင်းဖိုကို သိမ်းဆည်းပြီးသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ဆက်မနေတော့ပေ။ သူက ချော်ရည်အိုင်မှထွက်ခွာလာပြီး ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

သူက မြေအောက်ထဲမှထွက်လာသောအခါတွင် တိမ်တိုက်နဂါးဓားသည် တိမ်တိုက်နဂါးအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို သယ်ဆောင်သွားသည်။

နဂါးပုံရိပ်က အချိန်ခဏအတွင်းမှာပဲ မိုင်ဒါဇင်ချီသောနေရာသို့ ရောက်လာသည်။

သူက မိုင်တစ်ထောင်ခန့်သို့ ရောက်သောအခါတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်အုပ်စုက သူ့လမ်းကို ပိတ်ထားခဲ့သည်။

“အင်မော်တယ်ဟန်လား”

သူ့ရှေ့တွင် ကျင့်ကြံသူရှစ်ယောက်ရှိနေသည်။ တချို့က အသက်ကြီးပြီး ငယ်ရွယ်သောလူများက အသက်သုံးဆယ်အရွယ်တွင် ရှိနေကြသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံ၊ အစိမ်းရောင်သရဖူနှင့် အနီရောင်ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အသက်သုံးဆယ်အရွယ်လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူငယ်က ဂရုမစိုက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်နေသည်။

“ငါက ပကတိနေမင်းနန်းတော်ရဲ့ သခင်လေး ယုလုံရှန့်ပဲ”

ပကတိနေမင်းနန်းတော်သည် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ အလယ်အလတ်တန်းစား ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာမြေအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားရှိသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ယုရမ်ဟယ်သည် ရွှေအမြုတေ သတ္တမအဆင့်မှာရှိနေသည်။ သူသည် နဝမအဆင့်သို့ရောက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံတစ်ဝက်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

“သခင်လေးယု”

ဟန်မူယဲ့က လက်သီးဆုပ်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူက နေရာမ‌ရွေ့ဘဲ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ဆက်ရှိနေသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ မလေးစားသောပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ယုလုံရှန့်၏မျက်နှာထားက အနည်းငယ်မှောင်မည်းသွားသည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

“မင်းက နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်ဟောင်းရဲ့နယ်မြေကို အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဓားဂိုဏ်းရဲ့အပိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တယ်လို့ ငါကြားတယ်”

သူက ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး တင်းမာစွာပြောသည်။

“ဒီမိုင်တစ်သောင်းပတ်လည်ကို အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဓားဂိုဏ်းဆီပေးလိုက်ဖို့ မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ”

“မင်းက ငါတို့ကို ဘာထင်နေတာလဲ”

ပကတိနေမင်းနန်းတော်၏ ဂိုဏ်းတည်နေရာက မိုင်သုံးသောင်းအကွာတွင်ရှိနေသည်။ သူတို့၏အခြေခံအုတ်မြစ်က နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်နှင့် ဆက်သွယ်နေ၏။