ပြန်ကိုက်ပြီ
Vol. 97 Ch. 1346
“ကျွန်တော်ကျန်းရီ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်ကို တိုင်တည်ပြီးတော့ ကျိန်ဆိုပါတယ်...”
လောချင်းယန်ကို ဝိညာဉ်ကျွန်အဖြစ် ရထားလျှင် လမ်းခရီးက သေချာပေါက် လုံခြုံပေလိမ့်မည်။ မြို့အရှင်လော ထွက်ပေါ်လာလျှင်ပင် သူက ကျန်းရီကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ကျန်းရီသည် ကျိန်ဆိုရန် လက်ခံလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ကျိန်ဆိုနေဆဲမှာပင် လောချင်းယန်က ရုတ်တရက် သူ့ကို တားလိုက်သည်။
“ခဏလေး...”
“အခုကရော ဘာဖြစ်ရပြန်ပြီလဲ”
ကျန်းရီသည် လောချင်းယန်ကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ လောချင်းယန်က အံကြိတ်ကာ ပြောသည်။
“ရှင် ကျွန်မရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို မယူပါဘူးလို့လည်း ကျိန်လိုက်ပါ...”
“လခွမ်းနဲ့...”
ယခုတွင် ကျန်းရီ လုံးဝဆွံ့အသွားပေပြီ။ သူသည် ထိုမိန်းမကို အဓမ္မကျင့်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူမက လှပကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ရှင်သန်ရေးလောက်တော့ အရေးမပါချေ။ ထို့ပြင် သူသည် မိန်းမများနှင့် ရှုပ်ပွေလိုစိတ်လည်း ရှိမနေပေ။ လောချင်းယန်က ထိုကိစ္စကို ထည့်ထည့်ပြောသောအခါ သူ ရွံပင်ရွံရှာမိသည်။ သူ၏ ဒေါသကိုလည်း ထိန်းထားရန် ခက်ခဲလာသည်။
“ဟီးဟီး...”
ကျန်းရီသည် လောချင်းယန်၏ လှပသော ကိုယ်လုံးလေးကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်၍ ငါးခူပြုံး ပြုံးလိုက်၏။ ထို့နောက် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို မယူရဘူးလား။ ကောင်းပြီလေ”
ကျန်းရီ ဆက်၍ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် လောချင်းယန်၏ သန့်စင်မှုကို ဖျက်ဆီးမည် မဟုတ်ဟု မပြောဘဲ သူမ၏ အပျိုစင်ခန္ဓာကိုယ်ကို မယူပါဟုသာ ပြောခဲ့သည်။ လောချင်းယန်သည် ထိုကြမ်းတမ်းသော စကားများကို ကြားလိုက်သောအခါ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူမ စိတ်အေးနိုင်ပေပြီ။ သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှနေ၍ ရွှေရောင် ဝိညာဉ်မျိုးစေ့လေး ထွက်လာ၏။ ၎င်းက ကျန်းရီ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ဝင်သွားလေသည်။
“ဟုတ်ပြီ...”
ကျန်းရီသည် လောချင်းယန်၏ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကို ထိန်းချုပ်ကာ ဝိညာဉ်ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ သူ့ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားလေသည်။ သူ သက်ပြင်းချကာ လောချင်းယန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲရှိ တံဆိပ်စာလုံးကို ပြန်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လောချင်းယန်က ပါးပါးနပ်နပ်ဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး လေးလေးစားစား ပြောလိုက်လေသည်။
“ချင်းယန် သခင့်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်”
“ဟင်းဟင်း...”
ကျန်းရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးမဲ့မဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လောချင်းယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆိပ်ပြင်းမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူက မည်သို့မှ မပြောသော်လည်း သူ့အကြည့်ကပင် လောချင်းယန်ကို ကြက်သီးထသွားစေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ စတင် တုန်ယင်လာသည်။ သို့သော် ကျန်းရီ၏ ကျိန်ဆိုမှုကို တွေးမိသောအခါ သူမ အတန်ငယ် စိတ်ပြန်အေးသွားသည်။
ကျန်းရီက လောချင်းယန်ကို ငါးမိနစ်ကြာအောင် ကြည့်နေပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့အဝတ်တွေကို... ချွတ်လိုက်”
“အာ...”
လောချင်းယန်သည် ကျန်းရီကို မယုံနိုင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ သူမက နားကြားမှားသည်ဟုပင် ထင်မိနေသည်။ ကျန်းရီက သွေးသစ္စာဆိုခဲ့သည် မဟုတ်လော။ အဘယ်ကြောင့် ချက်ချင်းကြီး သစ္စာကို ဖောက်ဖျက်ရသနည်း။ သူက မိုးမြေစည်းမျဉ်းများ၏ အပြစ်ပေးမှုအား ခံရမည်ကို မကြောက်သည်လော။
“သ..သခင်... သခင် ဘာပြောလိုက်တာပါလဲ”
လောချင်းယန်က အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်၏။
ကျန်းရီက အေးစက်စက် မျက်နှာထားဖြင့်ပင် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။
“ငါက မင်းကို အဝတ်တွေ ချွတ်လိုက်ဖို့ ပြောနေတာ။ မင်း နားကန်းနေလား။ မင်းက ငါ့ရဲ့အမိန့်တွေကို အာခံချင်တာလား”
လောချင်းယန်၏ မျက်နှာက သွေးဆုတ်သွား၏။ သူမစိတ်ဝိညာဉ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှနေ၍ ကျန်းရီ၏ အမိန့်များကို လုံးဝမဆန့်ကျင်ရန် သတိပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူမ ကြားနေရသည်။ သို့သော် မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် အဘယ်သို့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အခြားသူများအား အလွယ်တကူ ပြသနိုင်ပါမည်နည်း။ ကျန်းရီက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်လျှင် သူမ၏ သန့်စင်မှုက ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။
“သူ့ရဲ့ အပျိုစင်ခန္ဓာကိုယ်”
လောချင်းယန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အထက်ပါ စကားလုံးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းရီက စကားကို ကွေ့ပတ်ပြောခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုစကားအရ ကျန်းရီက သူမနှင့် လိင်ဆက်ဆံလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။ သူမနှင့် မဆက်ဆံသ၍ ကျန်းရီက သစ္စာဖောက်ဖျက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကျန်သည့်အရာများကိုတော့ သူ စိတ်ကြိုက်လုပ်နိုင်ပေသည်။
‘ငါတော့သွားပြီ... ခွေးတောင် ချောင်ပိတ်ရိုက်ခံရရင် ပြန်ကိုက်သေးတာပဲ။ ငါက သခင့်ကို အကြိမ်အများကြီး အကွက်ဆင်ခဲ့တယ်။ အခု သူက လက်စားချေတော့မယ်’
လောချင်းယန်၏ ရင်ထဲတွင် နောင်တများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမသည် ခံစားနေရသော ရှက်ရွံ့မှုကို မျိုသိပ်ထားရန် ကြိုးစားနေရသည်။ တဖြည်းဖြည်းဖြင့် သူမက သူမကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်များကို စတင် ချွတ်လိုက်လေသည်။ သူမသည် ခါးစည်းမှစ၍ ချွတ်၏။ ထို့နောက် ပန်းရောင်ဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်ပြီး အဖြူရောင် အတွင်းဝတ်များကို လှစ်ဟပြသလိုက်သည်။
“ဆက်ချွတ်နေ...”
ကျန်းရီက တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ လောချင်းယန်သည် ရှက်ရွံ့ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာထားဖြင့် အဝတ်များကို ဆက်ချွတ်နေသည်။ မကြာခင်မှာပင် သူမ၏ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက ဗလာကျင်းသွားလေသည်။ သူမသည် မျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီး လက်တစ်ဘက်ဖြင့် သူမ၏ရင်သားများကို ကာထားသည်။ သို့သော် သူမ၏ ရင်သားများက ပြည့်တင်းလှရာ လက်ဖြင့် အပြည့်အဝ မကာနိုင်ပါချေ။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှ အသံက သူမကို အောက်ပိုင်းအတွင်းဝတ်ကိုလည်း ချွတ်၍ သူမ၏ မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျန်းရီအား ပြသလိုက်ဖို့ ပြောနေသည်။
ဂလု...ဂလု...
ကျန်းရီ တံတွေးမျိုချလိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများကလည်း စတင် နီရဲလာသည်။ လောချင်းယန်၏ ရှက်ရွံ့နေဟန်က သူ့၏ကျားအားမာန်ကို နိုးထလာစေသည်။ သူ့ရင်တစ်ခုလုံးလည်း ပူလောင်လာသည်။ သူက သေခြင်းတရားမှနေ၍ အကြိမ်များစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် လွတ်မြောက်နိုင်မည်၊ မနိုင်မည်ကို သူ မသိပေ။ ထို့ကြောင့် သူ စိတ်ရှိတိုင်း လုပ်ပစ်လိုနေသည်။ သူ့ရင်ထဲမှ ဆန္ဒများကို ဖွင့်ထုတ်ပစ်ရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့ဖွင့်ထုတ်ရန် လောချင်းယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အကောင်းဆုံး အသုံးချခံဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းရီသည် လောချင်းယန်အပေါ် အပြစ်ရှိသည်ဟု လုံးဝမခံစားရပေ။ မိမိစိုက်ပျိုးသည်ကို မိမိပြန်ရိပ်သိမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ မပြောင်းလဲသော စည်းမျဉ်းပင်။ လောချင်းယန်က သူ့ကို အကြိမ်များစွာ အကွက်ဆင်ခဲ့သည်။ သူသာ ကံဆိုးခဲ့လျှင် ယခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပေပြီ။
“ဒီကိုလာခဲ့”
ကျန်းရီသည် စိတ်ဆုံးဖြတ်ကာ အမိန့်ထပ်ပေးလိုက်သည်။ လောချင်းယန်သည် ကူကယ်ရာမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ကျန်းရီထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာရသည်။ ကျန်းရီက သူမကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ် ပစ်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမပေါ်သို့ ကျားရဲတစ်ကောင်အလား ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ သူသည် လောချင်းယန်၏ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို စတင် မြည်းစမ်းကြည့်နေပေပြီ။
“ဟင့်အင်း... ဟင့်အင်း.. သခင်.. သခင် ကျွန်မရဲ့ သန့်စင်မှုကို ဖျက်လို့မရဘူး။ မဟုတ်ရင် သခင် မိုးမြေစည်းမျဉ်းတွေ သတ်တာကို ခံရလိမ့်မယ်”
လောချင်းယန်သည် ပြန်ခုခံရန် ကြိးစား၏။ သို့သော် သူမ၏ ကောင်းကင်စွမ်းအားများက ချိပ်ပိတ်ခံထားရပေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကလည်း အားနည်းနေသည်။ ထို့ပြင် သူမသည် ကျန်းရီ၏ အမိန့်များကို မလွန်ဆန်နိုင်သဖြင့် ဝမ်းနည်းဒေါသနှင့် လိုက်လျောနေရသည်။
ယခုတွင် ကျန်းရီ၏ မျက်လုံးများက လုံးဝနီရဲနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထားကလည်း လှောင်ပြောင်မှုနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် လောချင်းယန်၏ ဝမ်းနည်းဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“မစိုးရိမ်ပါနဲ့ သခင်မလေးလော... ငါက ကောင်းကင်ဧကရာဇ်သွေးသစ္စာကို ဖောက်ဖျက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာမဟုတ်တာလေးအတွက် သေလမ်းရှာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းရဲ့ အပျိုစင်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က နေရာတစ်ခုကိုတော့ ကစားရလိမ့်မယ်။ မင်းမှာ ပျော်စရာနေရာ.. နှစ်နေရာရှိတာပဲ။ ခဏနေရင် အဲ့နေရာတွေကို ပြပါမယ်”
ဂျိန်း...
လောချင်းယန်သည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျသွားပေပြီ။ သူမသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း မျိုးနွယ်ကြီးတစ်ခုတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်ကြီးများမှာ ညစ်ညမ်းမှုများ စုနေသော နေရာများမဟုတ်လော။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ကျန်းရီက ဘာကိုဆိုလိုကြောင်း နားလည်ပေသည်။
လောချင်းယန်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်၏။ သူမ အသက်ဆက်ရှင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ယနေ့အရှက်ကွဲရမှုကိုလည်း မည်သည့်အခါတွင်မှ မေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုကျန်းရီက အနိမ့်ဘုံမှ ပုရွက်ဆိတ်လေးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက သူမ၏ဘဝကို စွန်းထင်းစေတော့ပေမည်။
***
“တင်ပြပါတယ်...”
နတ်သိမ်းငှက်မြို့ရှိ စစ်နတ်ဘုရားစံအိမ် လော့မျိုးနွယ်၏ ရဲတိုက်ထဲတွင် လော့ဖူသည် အသံတစ်သံကြောင့် မျက်လုံးများ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုအသံက အလွန်ရှင်းလင်းပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သတင်းတစ်ခု ရှိလာပြီလော။
စစ်နတ်ဘုရားစံအိမ် လော့မျိုးနွယ် လူအားလုံးသည် တစ်ချိန်လုံး အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေကြသည်။ သူတို့က မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားအမြစ်များကို သုံးကာ နေရာအနှံ့တွင် သက်သေလိုက်ရှာနေကြသည်။ သို့သော် ယခုအထိ မည်သည့်သက်သေအထောက်အထားကိုမှ မတွေ့ရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် လော့ဖူနှင့် လော့မျိုးနွယ် လူအားလုံး အလွန်ဒေါသထွက်နေကြသည်။ သူတို့သည် ပါးဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။ လော့ထင်သေဆုံးမှု၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို ရှာမတွေ့ပါက စစ်နတ်ဘုရားစံအိမ် လော့မျိုးနွယ်သည် နတ်သိမ်းငှက်မြို့ထဲတွင် ဦးမော့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။
အထွတ်အထိပ်အဆင့် နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးတစ်ယောက်က ရဲတိုက်ခန်းမထဲသို့ ခပ်သွက်သွက် ဝင်လာပြီး ဒူးတစ်ဘက် ထောက်လိုက်သည်။ များစွာသော မျက်လုံးအစုံများ၏ အောက်တွင် သူက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကို တင်ပြပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ တိရှစံအိမ် လောမျိုးနွယ်က တပ်မှူးတစ်ယောက်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် လာဘ်ထိုးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဖိုးတန်တဲ့ သတင်းတစ်ခု ရလိုက်ပါပြီ”
“ပြော...”
လော့ဖူ၏ မျက်ဝန်းများက ကြယ်တာရာများအလား လင်းလက်လာ၏။ အခြားအကြီးအကဲများကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးက ခပ်သွက်သွက် ပြောလိုက်သည်။
“တိရှစံအိမ် လောမျိုးနွယ်မှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ လောချင်းယန်က... ပြန်ပေးဆွဲခံထားရပါတယ်။ သူ့ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတဲ့သူက သခင်လေး လော့ဟွမ်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်စံအိမ်က နတ်ဘုရားလေး ကျန်းရီပါ...”
“အခု လောရှန်းက သိမ်းငှက်ပြာတောင်မှာ ရှိနေပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် တိရှစံအိမ် လောမျိုးနွယ်က လူတွေ ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမယ်မှန်းမသိ ဖြစ်နေကြပါတယ်။ အဲ့အခြေအနေတွေကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့ အဲ့တပ်မှူးကို လာဘ်ထိုးနိုင်ခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ လောချင်းယန်နဲ့အတူ လူသုံးယောက်က နတ်မီးတောက်မြို့ကို တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့တယ်ဆိုတာကိုလည်း သိရပါတယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ကျန်းရီနဲ့အတူ အထက်ဘုံကို တက်လာခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာပါ”
“အာ...”
လော့ဖူနှင့် လော့မျိုးနွယ် အကြီးအကဲများက အံ့အားသင့်ဟန်ဖြင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့် ထိုကိစ္စများက ဆန်းကြယ်နေရသနည်း။
လောချင်းယန်ဆိုသည်မှာ တိရှစံအိမ် လောမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင် လောရှန်း၏ တစ်ဦးတည်းသော သမီးဖြစ်သည်။ လောရှန်းမှာ နတ်သိမ်းငှက်မြို့အရှင်လည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လော့ဟွမ်ကို သတ်ပစ်ခဲ့သော သာမန်နတ်ဘုရားလေးက အဘယ်သို့ လောချင်းယန်ကို ဖမ်းသွားနိုင်ခဲ့ခြင်းနည်း။ လောမျိုးနွယ်အိမ်တော်ကို နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်စုက ကာကွယ်ပေးထားသည်။ သို့ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် သူက ထိုရူးသွပ်ဖွယ်လုပ်ရပ်ကို လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းနည်း။
“မဟုတ်သေးဘူး...”
လော့ဖူသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်၏။ သူ့မျက်ဝန်းများက တလက်လက်တောက်ပနေသည်။ သူက ကိစ္စတစ်ခုကို တွေးမိခဲ့ခြင်းပင်။ လော့ထင်က ထိုနတ်ဘုရားလေးနောက်ကို လိုက်ရင်း မိစ္ဆာမီးတောက်တောင်သို့ ရောက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနတ်ဘုရားလေးက မသေခဲ့ဘဲ နတ်သိမ်းငှက်မြို့ကို ပြန်လာကာ လောချင်းယန်ကို လောမျိုးနွယ်အိမ်တော်ထဲမှနေ၍ ဖမ်းခေါ်သွားနိုင်ခဲ့သည်လော။
“တစ်ခုခုတော့ အကြီးကြီးမှားနေပြီ”
အခြားအကြီးအကဲများကလည်း တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ထရပ်လိုက်ကြသည်။ လော့ဖူက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။
“လောချင်းယန်နဲ့ အဲ့နတ်ဘုရားလေး ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာကို ချက်ချင်း ရှာကြ။ ဒီကိစ္စအကုန်လုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တိရှစံအိမ် လောမျိုးနွယ် ရှိနေလောက်တယ်။ အဲ့နတ်ဘုရားလေးကို ရှာတွေ့ရင် မျက်မြင်သက်သေတစ်ယောက် ရတာပဲ။ လောရှန်းက မြို့ထဲမှာ မရှိဘူး။ ငါတို့ တိရှစံအိမ် လောမျိုးနွယ်ကို နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာတောင် ဖျက်ဆီးပစ်လို့ရတယ်။ ရှောင်ဟုန်တောင် ဘာမှ ပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
***