အမိုက်ဆုံးပဲ ကျို့ု့ယန်

အားကောင်းသောတွန်းအားတစ်ခုသည် ကျို့ယန်ကို နောက်သို့တွန်း လိုက်သလို သန္ဓေပြောင်းဝံပုလွေဘုရင်သည်လည်း ခြေသုံးလှမ်းနောက်ဆုတ် သွားလေသည်။ ဝမ်းတွင်းပါ အဆင့်မြင့်သွေးသားဖြစ်သည့် အမြီးကိုးချောင်း မီးမြေခွေးပင် ခြွင်းချက်မရှိ ကြယ် ၁ ပွင့်နှင့် ကြယ် ၂ ပွင့်ကြားတွင် ခွန်အားကွာခြားမှုရှိသည်ဟု ပြော၍ရသည်။

“မင်းက ငါနဲ့မယှဉ်နိုင်ပါဘူး”

ကျို့ယန်၏ ပတ္တမြားကဲ့သို့ မျက်လုံးထဲမှ တောက်ပသောအလင်းထွက် လာပြီးနောက် တိုးညင်းပြီး မာန်ပါသည့်အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံကို ကြားပြီးနောက် ဝံပုလွေဘုရင်သည် သဘောတူလေသည်။

“ဖြားယောင်းနိုင်ပါပေတယ်”

ဝံပုလွေဘုရင်၏ ရင်များအခုန်မြန်လာသည်။ နောက်ကျသွားလေပြီ။ ဝံပုလွေဘုရင် စိတ်ပျံ့နေချိန်တွင် ကျို့ယန်သည် နတ်သားရဲနယ်ပယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ မြေခွေးအမြီးသည် အဆုံးမရှိ ဆန့်ထွက် လာသည်။ သူ၏ ကြီးမားသောအမွေးပွအမြီးပေါ်ရှိ အနီရောင်အမွေးများသည် အပ်များသဖွယ် ချောက်၏ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထား၏။ မုန်တိုင်း လေလုံးများသည် ပတ်လည်ဝေ့ကာ မပျက်စီးနိုင်သော ကာကွယ်ရေးစက်ဝိုင်း အဖြစ် တည်ဆောက်လေသည်။ လည်ပတ်မှု၏အရှိန်နှုန်းသည် အရာအားလုံး ကို ဝါးမျိုနိုင်သည့် စကြာဝဠာတွင်းနက်ကြီးနှင့်တူသည်။ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုသွားနိုင်သည်။

ကြယ် ၂ ပွင့် နတ်သားရဲ၏ ခွန်အားပင်။

သွေးနီရောင်အလင်းသည် မယှဉ်နိုင်သောရောင်ဝါနှင့် စိမ်းရောင်ဝဲဂယက် ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာကိုခွဲပစ်နိုင်သည့် ရှေးမိုးကြိုးသွားနှင့်ပင် တူနေ သည်။ ဝံပုလွေဘုရင်၏ အားကောင်းသော နတ်သားရဲနယ်ပယ်သည် ထိုတောက်ပသော အလင်းကြောင့် အက်ကွဲရာဖြစ်သွား၏။ အနီရောင်အလင်း သည် ပိုပိုပြီး ပိုနက်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မီးရှူးမီးပန်းများသဖွယ် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ ဝံပုလွေဘုရင်၏ ကြီးမားသောနတ်သားရဲခန္ဓာကိုယ် သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဥက္ကာပျံကဲ့သို့ ကျလာ၏။

နှင်းဝံပုလွေအုပ်၏ခေါင်းဆောင် ကြယ် ၂ ပွင့်နတ်သားရဲ သန္ဓေပြောင်း ဝံပုလွေသည် ရှုံးနိမ့်သွားလေပြီ။

ကျို့ယန်သည် ထောင်လွှားစွာဖြင့် ရှေ့လက်နှင့် ခြောက်ခုမြောက် အမြီးကို သပ်လိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းကိုမထီမဲ့မြင်သည့် အပြုအမူဖြင့် ပုတ်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝံပုလွေဘုရင်ဆီသို့ ကြွရွသောခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်သွား လေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ချူဖုန်းသည် လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကိုယမ်းကာ ဝံပုလွေ အုပ်ဆီသို့ သူ၏ထူးခြားသောသိုင်းကွက်နှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်သည့်အရည်အချင်း ဖြင့် ဦးစွာချဉ်းကပ်သွားလေသည်။ သူ့အနောက်မှ အဖွဲ့ဝင်များ၏ စိတ်အား ထက်သန်မှုသည် တိုက်ပွဲကို တစ်ဖက်သတ်ပုံစံဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီးဖြစ်သည်။ အကောင်နှစ်ဆယ်ရှိသော နှင်းဝံပုလွေများသည် သံမဏိသွေးကြေးစားအဖွဲ့မှ လုယက်စရာဖြစ်လာသည်မှာ သံသယဝင်ဖွယ်ရာမရှိပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ကောင်လုံး သည် အဆင့်မြင့်ကြယ်ဝိညာဉ်သားရဲများဖြစ်ကြကာ နွယ်ပင်လေး၏ အားကောင်းသော ထုံဆေးနှင့် နွယ်ပင်ချုပ်နှောင်အစွမ်းအစအောက်တွင် ဝံပုလွေအုပ်သည် သတိလွတ်သွားကြ၏။

လူသားများ၏ ဓားများသည် သူတို့၏ အစွမ်းအစကို တိုက်ခိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် အသေမလိုချင်ဘဲ အညံ့ခံသည်ကိုသာ လိုချင်ကြသည်။

ဝမ်ဝေ့သည် ကြယ် ၁ ပွင့်ကြယ်တာရာဓားသခင်ဖြစ်သော်လည်း မွန်မြတ် သောသားရဲတစ်ကောင်ကို ဖြေရှင်းရာတွင် ပြဿနာမရှိခဲ့ပေ။ နှင်းဝံပုလွေ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို နူးညံ့စွာရှောင်ရှားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ရှေ့လက်သည်းများသည် လက်ထဲတွင်မြောက်သွား ကာ ဝမ်ဝေ့အား ကြမ်းတမ်းသော အစိမ်းရောင်လေခုတ်ချက်ဖြင့် ခုတ်လေ သည်။ ဝမ်ဝေ့သည် ရှုံးနိမ့်ချင်ဘောင်ဆောင်ခဲ့သည်။ နှင်းဝံပုလွေ အရှိန်နှေးလာ သည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ကြယ်တာရာဓားသခင်ခွန်အား၏ အားသာချက် ကို ထုတ်ဖော်လေသည်။ “မုန်တိုင်းခုတ်ချက်” နှင့်အတူ နှင်းဝံပုလွေသည် မြေကြီးနှင့် အနမ်းပေးကာ တိုက်ခိုက်ရေးခွန်အားလုံးဝပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တုန်ဖန်းကျောက်တွင် နတ်သားရဲတစ်ကောင်နှင့် အဆင့်မြင့်ကြယ် မွန်မြတ်သောသားရဲတစ်ကောင်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုလူသည် ပေထင်းဟွမ်၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကိုခံခဲ့ရခြင်းကြောင့်လားမသိပေ.. စိတ်ထဲတွင် နာကြည်း ချက်များကို စုဆောင်းထား၏။ ထိုအခိုက်တါင် သူသည် နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင် နှင့်အတူ လည်နေသည်။ သူကျေနပ်သွားချိန်တွင် ကြယ် ၁ ပွင့်ဝိညာဉ်သိုင်းသုံး ကာ ဤတိုက်ပွဲကို လုံးဝမတူညီသောအဆင့်အဖြစ်သို့ အဆုံးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ် လိုက်သည်။

ပေထင်းဟွမ်သည် မွန်မြတ်သောသားရဲကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက် နေသည်။ အပြာရောင်ဒြပ်စင်စွမ်းအင် ထည့်ပြီးနောက် စက္ကူဖြူတစ်ရွက်နှင့်တူ သော ဓားပျော့ခြောက်ချောင်းသည် သူမ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်သွားကာ အားကောင်းသော ကာကွယ်ရေးအလွှာ တည်ဆောက်ကာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းကင်ပေါ်သို့သယ်ဆောင်သွားလေသည်။ သူမ၏ ပေါ့ပါးသောပုံရိပ်သည် မွန်မြတ်သောသားရဲနောက်သို့လိုက်လေသည်။ ပေထင်းဟွမ် ဆင့်ခေါ်ထားသော ၂၃ ချောင်းသောဓားပျော့များသည် မိုးပေါ်တွင် အသင့်အနေအထားနှင့်ရှိနေသည်…