ပါရမီရှင်တွေအကုန်လုံးက ငါတို့စစ်ဦးစီးလောက်မတော်ဘူး

လေထဲမှ ချောမောသော လူငယ်ကိုကြည့်ပြီး သံမဏိသွေးအဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်လုံးများသည် မီးတောက်များကဲ့သို့ တောက်လောင်လာကြသည်။ သူတို့၏ လေးစားမှုသည် နွေဦးမြက်ကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင်များ သည် ပေထင်းဟွမ်အား လေးစားသဘောကျမှုကို မဖုံးဖိနိုင်တော့ပေ။ ဤလူငယ်သည် အလွန်ပင် ရင်ထဲထိလောက်သည်။ ဤကဲ့သိုလူမျိုးကို လက်ထပ်မှပင် သူတို့ကို စိတ်လုံခြုံစေလိမ့်မည်။

အညံ့ခံရမယ်ဟုတ်လား။ ဒီကောင်လေးက သားရဲထိန်းသခင်ကြီးမို့လို့ လား။ ကြယ် ၁ ပွင့် ဝံပုလွေသည် မြေပေါ်တွင် နောက်ဆုံးဝင်သက်ထွက်သက် ဖြင့် လှဲလျောင်းကာ မိုးပေါ်မှ လူငယ်ကို ကြည့်နေသည်။ နောက်ဆုံးအခိုက်တွင် အမြီးကိုးချောင်းမီးမြေခွေးသည် ကောင်းကင်မီးလုံးတစ်ခုကိုဆင့်ခေါ်ကာ သူ့ကို ကင်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

သေခြင်းတရား အမှန်အကန်ရောက်လာချိန်တွင် ထိုနှင်းဝံပုလွေဘုရင် သည် အသက်ရှင်ချင်စိတ်ပြင်းပြလာသည်။ သူသာအသက်ရှင်နိုင်မည်ဆိုပါက အသက်ရှင်ချင်သည်။

နတ်သားရဲတစ်ကောင်၊ မွန်မြတ်သောသားရဲငါးကောင်နှင့် အဆင့်မြင့် ကြယ်ဝိညာဉ်သားရဲ အကောင် နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ဤတိုက်ပွဲတွင်ရလိုက်သည်။ သူတို့အဖွဲ့သည် တစ်ကောင်မှမချန်ဘဲ အားလုံးကိုဖမ်းဆီးလေသည်။ သူတို့သည် ဤတိုက်ပွဲတွင် အသေအပျောက်လုံးဝမရှိဘဲ အနိုင်ရလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အဖွဲ့ငယ်လေးခေါင်းဆောင်များအားလုံး၏ အမြင်တွင် မထင်မှတ် လောက်စရာပင်။

သံမဏိသွေးကြေးစားအဖွဲ့ဝင်များသည် ဝံပုလွေအုပ်၏ နေထိုင်ရာဂူကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်သည်နှင့် အလုပ်များနေကြသည်။ ပေထင်းဟွမ်သည် ဤဂူတွင် ညပိုင်းတည်းခိုရန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကြားသည်နှင့် သန္ဓေပြောင်းဝံပုလွေဘုရင်သည် ငိုချင်မိသည်။ သူသာ စောစောသိခဲ့ပါက ဂူကို လက်လျော့လိုက်မည်ဖြစ်သည်။

လူသားလောကတွင် အဆိုရှိသည် - လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ ကြွယ်ဝမှုကြောင့်ပင် ပျက်စီးခြင်းပင်။ သူကဲ့သို့ သားရဲတစ်ကောင်သည် ထိုအဆို ၏ လေးနက်သောအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထား ပေ။

ဂူကို သန့်ရှင်းပြီးဖြစ်လေသည်။ မီးထွန်းညှိလိုက်ကာ အလင်းသည် အားလုံး၏ အပြုံးမျက်နှာများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ ကြေးစားအဖွဲ့ထဲမှ လူများအားလုံးသည် ပျော်ရွှင်ကြသည်။ လူကြမ်းကြီး အယောက် ၁၀၀ ကျော် သည် ဝံပုလွေအုပ်ကို တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းအစဆုံးရှုံးအောင်လုပ်ပြီး ဂူအား သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

ဤဝံပုလွေအုပ်နှင့်အတူ သံမဏိသွေးအုပ်၏ ခွန်အားသည် မယုံကြည်နိုင် လောက်သော အဆင့်သို့ရောက်လေသည်။

“သခင်ကြီး ရှောင်ကျို့ မင်းက အရမ်းကို သတ္တိရှိတာပဲ” မျိုးနွယ်ကြီး လေးခုမှလာခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ခွဲတောင်တန်းတွင် ၂ နှစ်ကျော်ကြာအောင် နေလာခဲ့ သည့် တုန်ဖန်းကျောက်သည် ယနေ့ညတိုက်ပွဲရလဒ်ကိုမြင်ရပြီးနောက် မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ပေ။

“အဲလောက်လည်းမဟုတ်ပါဘူး” ပေထင်းဟွမ်သည် ဂူအပြင်ဘက်ရှိ ညဘက်ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသည်။ “ငါက သာမန်ကြေးစားအဖွဲ့ဖွဲ့ ချင်ရုံတင်မဟုတ်ဘူး.. စစ်တပ်တစ်ခုဖွဲ့ချင်တာ အားအကောင်းဆုံးမှော်သားရဲ တပ်ပဲ..ဒါက အစပဲရှိသေးတာ.. အကုန်လုံးလည်း ဒီစစ်ပွဲမှာ ဝင်နွှဲလို့ရမယ်.. အကျိုးကို မင်းလည်းခံစားရမယ်”

သူတို့၏လွင့်ပျံနေသောရောင်ဝါ၊ ချွင်းချက်မရှိသောယုံကြည်မှု၊ အတွေ့အကြုံရင့်သော တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံများနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော ပူးပေါင်းမှုတို့မရှိပါက ဤတိုက်ပွဲသည် ဤကဲ့သို့ လှလှပပ အဆုံးသတ်မည် မဟုတ်ပေ။

“မဟုတ်ဘူး စစ်ဦးစီး ဒီအကျိုးတွေက မင်းအတွက်ပါ.. ငါတို့တွေ တစ်ယောက်ချင်းစီ ဘယ်လိုပဲ သန်မာပါစေ မင်းရဲ့ဦးဆောင်မှုမပါရင်ငါတို့တွေ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ဝံပုလွေအုပ်ကို အလဲထိုးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး မင်းက ငါတို့ရဲ့ စစ်ဦးစီးပဲ.. နောက်ဆိုရင် မင်းက ငါတို့ရဲ့စစ်ဦးစီးဖြစ်လာမှာ” အဖွဲ့ဝင်တစ် ယောက်သည် ပေထင်းဟွမ်နှင့်ပတ်သက်ပြီး စိတ်ထဲမှသဘောထားကို မချုပ် ထာနိုင်တော့ပေ။ သူသည် မတ်တတ်ရပ်ပြီး စိတ်ရင်းနှင့်ပြောလေသည်။

“ဟုတ်တယ် စစ်ဦးစီး မှော်သားရဲတောမှာ ငါ နှစ်တွေအများကြီးနေလာ တာ မင်းလိုမျိုး အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ လူငယ်မမြင်ဖူးဘူး. မင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်လို့ပြောတာ ချဲ့ကားပြောတာမဟုတ်ဘူး.. ညီလေး တုန်ဖန်းကျောက်က မျိုးနွယ်ကြီးလေးခုက ပါရမီရှင်ပဲ ဒါပေမဲ့ ပေထင်းမိသားစု တောင်မှ ငါတို့စစ်ဦးစီးကိုယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနိုင်တယ်” အစက ပေထင်းဟွမ်ကို သဘောမတေါ့သည့် ဝမ်ဝေ့ပင်လျှင် ချီးကျူးရန် မတွန့်တိုနေ ပေ။

“အင်း…” တုန်ဖန်းကျောက်၏မျက်နှာသည် နေရခက်သွားသည် “ဒီကောင့်ရဲ့ရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပါရမီရှင်ပါလို့ မခေါ်ရဲပါဘူး.. ဒါပေမဲ့ အအဲကောင်ပေထင်းကျင်းက ရှောင်ကျို့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးပဲ.. ငါ့အစ်ကိုကြီးဆီက ကြားတာတော့ ၃ နှစ်အတွင်းမှာ အဲလူက အဆင့် ၇ ကိုကျော်ပြီး အခုဆို အဆင့် ၇ ကြယ်ဓားသခင်ဖြစ်နေပြီတဲ့.. မင်းအစ်ကိုတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီရှင်ဖြစ် နေတာကို ငါဂရုမစိုက်ပါဘူး..”