အရှေ့လက်စွက်၏ ပဟေဠိ
Vol. 80 Ch. 1118
ကြောက်တတ်လှသော လန်ရှောင်နီသည် အဘယ့်ကြောင့် သူ့အားကယ်တင်ခဲ့ပါသနည်း။
ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အစွမ်းကြောင့်ဟုသာ ဖြေလိုက်ပါက လန်ရှောင်နီသာမက အန်လင်းပါ အသက်ပျောက်သွားလိမ့်မည်။
ထိုသည်မှာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာထက် လေးစားခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ပါသော်လည်း ထိုအဖြေသည်လည်း အန္တရာယ် များသေးသည်။
အန်လင်း စကားဆိုလိုက်သည်။
“သူမ အသက်ကို ကယ်ခဲ့လို့ သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေမှာ ကျေးဇူးပြန်ဆပ်တာလေ။”
ပြည့်စုံလိုက်တဲ့အဖြေ.......
ထိုအဖြေသည် လန်ရှောင်နီကိုလည်း ကျေးဇူးသိတတ်သူ ဖြစ်သွားစေသည်။
အန်လင်း ဖြေရှင်းနိုင်သည်မှာလည်း ထိုမျှသာပင်။
ဆရာကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် လက်အောက်ငယ်သားအား ကာကွယ်ပေးရမည် မဟုတ်လော။
စုရှောင်လန်မှာလည်း စိတ်ကျေနပ်သွားမိသည်။
ထိုသို့ဖြင့် လန်ရှောင်နီမှာ စုကျိုးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။
အန်လင်းမှာ သူမအား ပိုင်ယောင်၊ ရှောင်ချိုးတို့နှင့် တွေ့ဆုံရန် စီစဥ်ပေးလိုက်သည်။
၎င်းတို့မှာ လန်ရှောင်နီအား မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
လန်ရှောင်နီသည် တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် ဝိဥာဥ်ငါးကလန်၏ ရတနာများ ထုတ်ပေးလာခဲ့သည်။
အခြေအနေမှာ တင်းမာမှုများ လျော့ကျသွားရသည်။
လန်ရှောင်နီသည် စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် တောင်းပန်ခဲ့သောကြောင့် ရှောင်ချိုးနှင့် ပိုင်ယောင်သည်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။
မကြာမီပင် ၎င်းတို့မှာ မိတ်ဆွေများ ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။
လန်ရှောင်နီ၏ အပြုံးများမှာ လွတ်လပ်လတ်ဆတ်နေလေသည်။
“ဆရာကြီးအန်လင်း စုကျိုးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက လူတိုင်းက အရမ်းကောင်းတာပဲ။”
လန်ရှောင်နီ သူမအတွေးအား ပြောပြလိုက်သည်။
ကျင့်ကြံရေးလောကသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပါသော်လည်း စုကျိုးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွင် ကြင်နာမှုများ စုပုံနေ၏။
“သဘောကျရင် နောက်လည်းလာခဲ့ပေါ့။ ဒါမင်းရဲ့ ဒုတိယအိမ်ပဲလေ။”
အန်လင်း ပြုံးကာပြောလာသည်။
“အင်း....”
လန်ရှောင်နီ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူမ၏ အနက်ရောင်ဝတ်စုံသည် ခမည်းတော်ကိုယ်တိုင် ပေးထားသော ဖုံးကွယ်ရတနာ ဖြစ်သောကြောင့် မည်သူကမှ သတိထားမိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ရဲ့လင်မှာ သူမအား မြင်တွေ့ခဲ့လေသည်။
လန်ရှောင်နီ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားပါသော်လည်း များများစားစား မတွေးမိပေ။
မင်္ဂလာပွဲမှာ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
တက်ရောက်လာကြသော ဧည့်သည်တော်များမှာလည်း ကောင်းချီးပေးရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။
ဗာမီလီယမ်ငှက်ဂိုဏ်းမှလည်း ကျူးရွှီးဇယ်၊ ယန်ယွမ်၊ လန်ရန်နှင့် အခြားသူများ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်အန်လင်း.....”
လန်ရန်မှာ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံအား ဆင်မြန်းထားသည်။
အန်လင်း ၎င်းတို့ထံ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။
လန်ရန် တောက်ပစွာပြုံးကာ မေးမြန်းလာသည်။
“ရှောင်ချိုး မင်္ဂလာပွဲမှာ နင့်ကိုမေးချင်တာလေး ရှိတယ်။ ဘယ်လိုလဲ။ နှစ်တစ်ရာ သဘောတူညီချက်ကို လျှော့ချတော့မှာလား။”
အန်လင်း မျက်နှာပျက်သွားရသည်။
“ဘာမှပြောစရာ မရှိဘူး။ အဲ့ဒါ မင်းသူငယ်ချင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်လေ။ ငါ့ကိုကူပေးပါဦးလား။”
“အဲ့ဒါတောင် မလုပ်နိုင်ရင် နင့်ကိုယ်နင် ယောက်ျားလို့ မခေါ်နဲ့တော့။”
လန်ရန် လျှာထုတ်ပြလိုက်သည်။
လန်ရှောင်နီ၏ မျက်ဝန်းလေးများမှာ ထိုစကားကြောင့် အရောင်မှိန်သွားလေသည်။
အန်လင်းသည်လည်း လန်ရန်၏ အကူအညီအား မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် ဗာမီလီယမ်ငှက်ဂိုဏ်း၏ အခြေအနေကိုသာ မေးလိုက်သည်။
သူသည်လည်း ဗာမီလီယမ်ငှက်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ဂရုတစိုက် ရှိသင့်သည်ပင်။
ထို့နောက် အန်လင်းမှာ ယန်ယွမ်အား ကြည့်ရှုလာသည်။
“သခင်လေး ယန်ယွမ်နဲ့ သီးသန့်စကားပြောစရာ ရှိသေးတယ်။”
“ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ သခင်လေးအန်လင်း....”
ယန်ယွမ်နှင့် အန်လင်းမှာ နေရာတစ်ခုသို့ အတူသွားလိုက်ကြသည်။
အန်လင်းသည် ယန်ယွမ်၏ လက်စွပ်အား လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“လက်စွပ်ထဲက စွမ်းအင်တွေ နှိုးကြည့်ပြီးပြီလား။”
ယန်ယွမ်သည် ရှေးဟောင်းလူသား ဘာသာစကား ရေးထွင်းထားသော လက်စွပ်လေးကွင်းအား ဗာမီလီယမ်ငှက်ဂိုဏ်းမှ ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ယန်ယွမ်သည် ‘အနောက်’ဟု ရေးထားသော လက်စွပ်မှလွဲ၍ အခြားလက်စွပ်များအား အသက်ကယ်သူများထံ ပေးအပ်ခဲ့လေပြီ။
အန်လင်းသည် ‘အရှေ့’၊ မိုဟိုင်သည် ‘တောင်’၊ ရှန့်ကွမ်းယီသည် ‘မြောက်’ဟု ရေးသားထားသော လက်စွပ်များအား အသီးသီး ရရှိခဲ့ကြသည်။
အန်လင်းသည် လက်စွပ်အား အထူးတလည် မတွေးခဲ့ပါသော်လည်း နဂါးနက်ကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်သို့အပြန် နောက်ဆုံးအဆင့်အား ထိခိုက်စေနိုင်သည့်အပြင် အံ့ဖွယ်လက်နက်ကိုပါ မြိုပစ်ခဲ့သောကြောင့် မည်သို့မျှ သာမန်မဟုတ်နိုင်ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယန်ယွမ်၏ အဖြေကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိလေသည်။
“ဟင်းလင်းပြင်သို့အပြန် အဆင့်ရောက်တည်းက ကျင့်ကြဲရေးကို အခြေခိုင်အောင် လုပ်နေခဲ့တာ။ လက်စွပ်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။”
အန်လင်းမှာ သူ့လက်စွပ်၏ အခြေအနေအား ရှင်းပြလိုက်ရသည်။
ယန်ယွမ်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားမိတော့သည်။
“အဲ့လောက်တောင် ကြမ်းတာလား။”
ယန်ယွမ် အံ့အားသင့်နေသည်။
အန်လင်းသည်လည်း အံ့သြသွားရသည်။
“ခင်ဗျား တကယ်မသိတာလား။”
ယန်ယွမ် : “.....”
အန်လင်း : “.....”
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ယန်ယွမ် စကားစလာသည်။
“သခင်လေးအန်လင်း ဒီလက်စွပ်တွေကို မြေအောက်ကနေ ရခဲ့တာ။ စောင့်ရှောက်တဲ့ သားရဲတွေကလည်း စိတ်ဝိဥာဥ်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ပဲရှိတယ်။”
အန်လင်း : “.....”
ယန်ယွမ် စကားဆက်လိုက်သည်။
“အဲ့မြေအောက်နန်းတော်မှာ ရှေးဟောင်းလူသား အရိုးစုတွေ ရှိတယ်။ သူတို့ အသက်ရှင်တုန်းကတော့ တော်တော်ကြမ်းမယ့်ပုံပဲ။”
“လက်စွပ်လေးကွင်းက မြေအောက်နန်းတော်မှာ မျောနေခဲ့တာ။”
“ငြင်းဆန်တဲ့ပုံ မပြတာနဲ့ ချောချောမွေ့မွေ့ပဲ ယူခဲ့လိုက်တာလေ။”
ယန်ယွမ်မှာ လက်စွပ်အားကြည့်ကာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေပုံပင်။
“သခင်လေးအန်လင်း ပြောသလို လက်စွပ်ကနေ စွမ်းအင်စုပ်ခံရရင် လုံလောက်တဲ့ အစွမ်းသာ မရှိရင် သေမှာပေါ့။”
ထိုမေးခွန်းမှာ အရေးကြီးလှသည်။
အန်လင်းသည်လည်း ထိုသည်ကို မဖြေနိုင်ပေ။
နောက်ဆုံးအကြိမ် နဂါးနက်ကြီး ပေါ်လာခဲ့စဥ်က သေလုမျောပါး ခံစားခဲ့ကြရသည်။
“ဗာမီလီယမ်ငှက် စမ်းသပ်ကွင်းက ဗာမီလီယမ်ငှက်သားရဲကို ဖမ်းခဲ့တဲ့ နေရာဆိုတော့ မြေအောက်နန်းတော်က ဒဏ္ဍာရီလာ မြင့်မြတ်သားရဲတွေ နေခဲ့တဲ့ နေရာများလား။”
အန်လင်း သုံးသပ်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”
“အဲ့ဒါဆို တခြားဖြေရှင်းချက် ရှိသေးလား။”
အန်လင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယန်ယွမ် မယုံကြည်နိုင်ပေ။
“အဲ့ဒါဆို သခင်လေး လက်စွပ်ထဲက နဂါးက မြင့်မြတ်မိုးပြာနဂါး ဖြစ်သင့်တာလေ။ ဘာလို့မည်းနေတာလဲ။”
“နေလောင်သွားတာ ဖြစ်မှာပေါ့။”
ယန်ယွမ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။
“ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံအောင်ပြောနေတာလား။”
ထိုသို့ဖြင့် ယင်းကိစ္စမှာ နတ္ထိတံသွားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏လက်စွပ်သည် မြင့်မြတ်သားရဲများနှင့် ဆက်နွယ်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။
ထိုသည်မှာ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်ပါသော်လည်း နဂါးနက်ကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် မေးပစ်တော့မည်ပင် ဖြစ်သည်။