ဆဌမတန်းစားဆေးလုံးကို သန့်စင်ခြင်း (ခ)

သင်္ဘောပျံပေါ်မှ ဆင်းလာသောအခါတွင် ရှေ့တွင်ရှိသော တာအိုဘုရားကျောင်းတစ်ခုကို သူမြင်ရသည်။

“တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်က ရှန့်ယန်တာအိုဘုရားကျောင်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ”

“သူ့ကျင့်ကြံဆင့်က ရွှေအမြုတေတတိယအဆင့်မှာ ဆယ်စုနှစ်ချီအောင် ပိတ်မိနေတယ်”

ပိုင်စုကျန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်လာသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူအိုကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားချီနှင့် ချီစွမ်းအင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်မနေပေ။

သူ့ကို ကောင်းကောင်းမသိသောလူများက သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်ပေ။

တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်က ခရမ်းကျောက်စိမ်းဆေးလုံးအတွက် တောင်းဆိုခဲ့သော ကွမ်းချောင်ရှန့်နှင့် တူညီသည်။ သူက ရပ်တန့်နေသောကျင့်ကြံဆင့်အတွက် အင်မော်တယ်အဆင့်ဆေးလုံးကို သန့်စင်ရန် မွဲတေသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်က တစ်ကိုယ်တောင်ကျင့်ကြံသူမဟုတ်ဘဲ ကွမ်းချောင်ရှန့်ထက် ပိုမိုချမ်းသာသည်။

“သခင်မလေးပိုင်၊ အကြီးအကဲခုနစ်” တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်က ရှေ့တက်လာပြီး လက်သီးဆုပ်လျက် ဟန်မူယဲ့ကိုနှုတ်ဆက်သည်။ “အင်မော်တယ်ဟန်၊ ကျေးဇူးပါ”

ဟန်မူယဲ့၏ ပုံစံအစစ်အမှန်က လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ပိုင်စုကျန်းနှင့်ဆက်သွယ်ပြီး သဘောတူညီချက်လုပ်ထားသောလူများကသာ ဟန်မူယဲ့ကို လူကိုယ်တိုင်တွေ့နိုင်သည်။

သူတို့က အပိုစကားများပြောမနေဘဲ ဘုရားကျောင်းထဲသို့ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် ဟန်မူယဲ့က တိတ်ဆိတ်သောအခန်းထဲသို့ သွားလိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်ပြင်ဆင်ထားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ သုံးစုံစာရှိနေသည်။

စာပွဲခုံတစ်ခုပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းပေလွှာလည်း ရှိနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်လိုက်သောအခါတွင် ဝင်္ကပါပြားထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့အတွက် ဆဌမအဆင့်ဆေးလုံးကိုသန့်စင်ရန် မခက်ပေ။

သို့သော်လည်း ဆေးညွှန်းကို တွက်ချက်ကြည့်ရဦးမည်။

သူက ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို နတ်အာရုံနှင့် အာရုံခံကြည့်လိုက်သောအခါတွင် အချက်အလက်အမျိုးမျိုး ပေါ်လာသည်။

ဖူယန်ဆေးလုံးက အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးဖြစ်သည်။ ထိုဆေးလုံးက ပထမနေမင်းဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပန်းပွင့်ကို အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းအနေဖြင့် အသုံးပြုပြီး နေစွမ်းအားကြွယ်ဝသောဆေးလုံးကို သန့်စင်သည်။

ထိုဆေးလုံးက လုံလောက်စွာသန့်စင်မှုမရှိသော နေမင်းစွမ်းအားကို သန့်စင်ပေးနိုင်သည်။

‘နေမင်းစွမ်းအားလား’ ဟန်မူယဲ့၏မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။

ထိုဆေးညွှန်းက နေမင်းရောင်ဝါနန်းတော်နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

တာအိုဆရာဟယ်ယန်က ထိုဆေးညွှန်းကို မည်သည့်နေရာမှ ရလာခဲ့သနည်း။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အာခီမီပုံရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

သူက အနည်းငယ်တွက်ချက်ကြည့်ပြီး ပြုံးသည်။

ပိုင်စုကျန်းက ဆေးလုံးသန့်စင်ရန်အတွက် သူ့အားဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို အံ့အားသင့်နေရန်မလိုတော့ပေ။

နေမင်းစွမ်းအားမရှိလျှင် ဆေးလုံးကို မသန့်စင်နိုင်ပေ။

သန့်စင်နေသောဖြစ်စဉ်အတွင်း ဆေးလုံးဖြစ်ပေါ်လာရန်အတွက် နေစွမ်းအားဖြင့် ဆက်တိုက်ပေါင်းစပ်ပေးရန် လိုအပ်သည်။

တာအိုအနှစ်သာရမီးပြင်းဖို ပေါ်လာသည်။

ဓားချီက မီးပြင်းဖိုအတွင်းသို့ ချက်ချင်းဝင်သွားသည်။

အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်အလင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်များက အထဲသို့ တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် ရောက်သွားသည်။

နာရီဝက်အချိန်အတွင်း သူ့ရှေ့တွင် ရွှေရောင်သန်းနေသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်သုံးပင် ကခုန်နေသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် တိမ်များစုစည်းလာသည်။

ဆဌမအဆင့် အင်မော်တယ်ဆေးလုံးဖြစ်သောကြောင့် ဆေးလုံးကပ်ဘေးက အလိုလျောက် ကျဆင်းလာလိမ့်မည်။

တိမ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်က စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

အောင်မြင်ခဲ့သည်။

“ဒီအင်မော်တယ်ဟန်က တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ကို အင်မော်တယ်လို့ပြောကြတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး” ဆင်းသက်လာသောမိုးကြိုးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်က ညင်သာစွာသက်ပြင်းချသည်။

သူက ဖူယန်ဆေးလုံးအား သန့်စင်နိုင်သောလူကို ကြိုးစားရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။

အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေတွင်ရှိသော အာခီမီပညာရှင်များက ထိုဆေးလုံးကို မသန့်စင်နိုင်ပေ။

“ကံမကောင်းတာက အရမ်းအလျင်လိုပြီး သူ့ကျင့်ကြံဆင့်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ” ပိုင်စုကျန်းနောက်တွင်ရပ်နေသော လူအိုကြီးက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။

တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်က နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

“အကြီးအကဲခုနစ်ပြောတာ မှန်ပါတယ်”

တာအိုဂိုဏ်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် မတူပေ။

တာအိုဂိုဏ်းက လောကဆန္ဒကိုလိုက်နာသည်။ ဟန်မူယဲ့၏ရွေးချယ်မှုကို သူတို့ နားလည်သည်။

နှလုံးသားထဲတွင် အမှန်တရားမရှိလျှင် မဟာတာအိုကို မည်သို့ကျင့်ကြံနိုင်မည်နည်း။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွင် စွမ်းအားများကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ယူဆသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူများ၏အမြင်တွင် ဟန်မူယဲ့က ကျင့်ကြံခြင်းကိုစတေး၍ မသက်ဆိုင်သောအရာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ထိုလူမျိုးက သူ့တို့အတွက် အရူးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

အခန်းတံခါးက ပွင့်သွားပြီး ဟန်မူယဲ့က ကျောက်စိမ်းပုလင်းကိုကိုင်လျက် ထွက်လာသည်။

“ကံကောင်းလို့ ငါမင်းကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး”

သူက လက်မြှောက်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ပိုင်စုကျန်းအား ပေးလိုက်သည်။

ပိုင်စုကျန်းက နတ်အာရုံနှင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်ကို ကြည့်သည်။

တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်က အိတ်တစ်အိတ်ကို လျင်မြန်စွာထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပိုင်စုကျန်းကို ကြည့်သည်။

ပိုင်စုကျန်းက အိတ်ကိုယူလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပေးသည်။ ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်အား ပေးသည်။

သဘောတူညီချက်က ပြီးပြည့်စုံသွားပြီဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏လက်ထဲတွင်ရှိသော အိတ်လေးထဲတွင် ရွှေနက်ရောင်ကျောက်ပြားတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုကျောက်ပြားပေါ်တွင် တိမ်တိုက်မီးတောက်အင်းကွက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

သူက တက်ကြွနေသော နေမင်းစွမ်းအားများကို နတ်အာရုံနှင့် ခံစားကြည့်နိုင်သည်။

ထိုအရာက နေအမျိုးအစားရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဆေးညွှန်းနှင့်ဆိုလျှင် အလဲအလှယ်က ညီမျှသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့တို့က တာအိုဘုရားကျောင်းတွင် မနေတော့ဘဲ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့ထွက်သွားသောအခါတွင် တာအိုတန်ခိုးရှင်ဟယ်ယန်၏မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ခေါင်းဆောင်၊ ဒါက ခင်ဗျားရှာနေတဲ့လူလား”

တာအိုဘုရားကျောင်းမှ ထွက်လာသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ပိုင်စုကျန်းနှင့် လူအိုကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဆိုင်ရှင်ပိုင်၊ ငါက တချို့ကိစ္စလေးတွေ လုပ်စရာရှိသေးလို့ အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်ကို ပြန်သွားမှာမဟုတ်ဘူး”

သူက လက်သီးဆုပ်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်လိုက်သည်။ သူက အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းအဖြစ်ပြောင်းပြီး ပျံသန်းသွားသည်။

ပိုင်စုကျန်းက နေရာတွင်ရပ်နေပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်နေသည်။

“သခင်မလေး သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား”

သူမနောက်တွင်ရှိသော လူအိုကြီးက ပြောသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့အတွေးကို ဘယ်သူမှမပြောင်းလဲနိုင်ဘူး”

သူ့အသံထဲတွင် အေးစက်မှုတချို့ပါနေသည်။

ပိုင်စုကျန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စကားမပြောပေ။

....

ဟန်မူယဲ့က ဓားပျံကိုစီးနင်းပြီး နှစ်နာရီအကြာတွင် လမ်းတစ်လမ်းသို့ ရောက်လာသည်။

လမ်းပေါ်ရှိဈေးထဲတွင် ကျင့်ကြံသူနှင့် သာမန်လူသားများ ရှိနေသည်။

သူက စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်သွားသောအခါတွင် စောင့်နေသောကျန်းမင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“သခင်လေး၊ ဒါက အကြီးအကဲကျင်းပါ”

ကျန်းမင်က ဘေးတွင်ရှိသော လူအိုကြီးကို ညွှန်ပြသည်။

လူအိုကြီးက ပိုးထည်ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသည်။ သူ့အသားအရေက ဖြူုဝင်းပြီး အနည်းငယ်ဝသည်။ သူက ပြုံးပြနေသည်။

ကျန်းမင်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် သူက လက်ကို လျင်မြန်စွာဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ငါ့ကို အကြီးအကဲလို့ မခေါ်ခိုင်းရဲပါဘူး”

ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူက တီးတိုးပြောသည်။

“ငါ့လိုလူအိုကြီးက အင်မော်တယ်ဟန်ရဲ့ အကြီးအကဲ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ကျင်းကျားလင်းက တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူက ကောင်းမွန်သော မိသားစုတစ်ခုကို တည်ထောင်ထားသည်။

အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေတွင် ကျင်းမိသားစု၏စီးပွားရေးအဖွဲ့အစည်းက ပိုင်မိသားစုထက် အနည်းငယ်ပဲနိမ့်ကျသည်။

ကျန်းမင်၏အချက်အလက်များအရ ကျင်းမိသားစုက အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ အပြင်ဘက်မှလူများနှင့် ရောင်းဝယ်မှုရှိသည်။

ဆေးဖော်စပ်ရန် တောင်းဆိုသောလူတိုင်းက အလျင်လိုနေကြောင်း ဟန်မူယဲ့နားလည်သည်။

သူတို့က စကားပြောချင်လျှင် ဆေးဖော်ပြီးသည်အထိ စောင့်ရမည်။

သူတို့သုံးယောက်က စားသောက်ဆိုင်၏နောက်သို့ သွားလိုက်သည်။ ကျင်းကျားလင်က လက်နှစ်ဖက်တွင် အိတ်နှစ်အိတ်ကိုင်ထားသည်။

“အင်မော်တယ်ဟန်၊ ဒါက သန့်စင်နတ်ဘုရားဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်တဲ့ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေပါ။ ဆေးပင်ဆယ်စုံစာ ပြင်ဆင်ထားတယ်”

“ဒါကတော့ သဘောတူထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပါ”

ဟန်မူယဲ့က သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်ကျင်း၊ ဆေးဖော်ပြီးမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကိုပေးပါ”

ကျင်းကျားလင်းက ပြုံးသည်။

“အင်မော်တယ်ဟန်ကို ယုံပြီးသားပါ”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။ သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များယူလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သောအခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

တံခါးဝတွင် ကျင်းကျားလင်းက ပိတ်သွားသောတံခါးကို အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ကြည့်နေသည်။

သူက ကျန်းမင်ကို လှည့်ကြည့်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းကျန်း၊ သူက ဆေးလုံးကို မသန့်စင်နိုင်ရင်တောင် အဆင်ပြေပါတယ်”

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ရှိနေသေးတယ်”

သူက လက်နှစ်ဖက်ကိုပွတ်သပ်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

“ငါက မင်းရဲ့စီးပွားရေးကို ပိုပြီးစိတ်ဝင်စားတယ်”

“ငါက တာအိုရောင်းရင်းခုန်းနဲ့ တွေ့ပြီးပြီ”

ကျင်းကျားလင်းက တီးတိုးပြောသည်။

“သူက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေကမဟုတ်လား”

အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ…

ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ မြင့်မြတ်နယ်မြေ…

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေနှင့် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေက ခွဲခြားခံထားရသည်။ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေသို့သွားချင်လျှင် လမ်းကြောင်းပြောင်း၍ ကွေ့ပတ်ပြီး သွားရမည်။ လုံလောက်သောခွန်အားမရှိလျှင် မသွားနိုင်ပေ။

အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေတွင် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေသို့ရောက်ဖူးသော ကျွမ်းကျင်သူများ သိပ်မရှိပေ။

အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေက သူစိမ်းများကို သိပ်မလက်မခံတတ်ပေ။ အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ကျင့်ကြံသူများ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သွားရန် ခက်သည်။

“အကြီးအကဲကျင်းက ကျွန်တော်တို့စီးပွားရေးကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား”

ကျန်းမင်၏မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲမသွားပေ။ သူက ရှေ့တွင်ရှိသော တိတ်ဆိတ်နေသည့်အခန်းကိုကြည့်၍ ညင်သာစွာပြောသည်။

“ကျွန်တော်က အဲဒီလိုဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး မလုပ်နိုင်ဘူး”

ကျင်းကျားလင်းက ရယ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသောအခန်းကို ကြည့်သည်။

“ငါနားလည်ပါတယ်။ အင်မော်တယ်ဟန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချမယ့်လူပဲ”

“သူထွက်လာတဲ့အထိ ငါစောင့်နေပါ့မယ် ....”

ဝုန်း...

မိုးခြိမ်းသံက သူ့စကားကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

အခန်းတံခါးပွင့်သွားပြီး ဟန်မူယဲ့က ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ထွက်လာသည်။

“ခေါင်းဆောင်ကျင်းက ကျွန်တော့်ကို ဘာဖြစ်လို့စောင့်နေတာလဲ”

ကျင်းကျားလင်း၏မျက်လုံးက ပြူးကျယ်သွားပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသောမျက်နှာထားဖြင့် ပြောသည်။

“မင်း၊ အင်မော်တယ်ဟန်က ဆေးလုံးကို သန့်စင်လိုက်ပြီလား”

သန့်စင်နတ်ဘုရားဆေးလုံးက ဆဌမအဆင့်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှားပါးသော အင်မော်တယ်အဆင့်ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ကျင်းကျားလင်းဆီသို့ ပစ်ပေးသည်။

ကျင်းကျားလင်းက ဂရုတစိုက်ဖမ်းယူပြီး နတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်သည်။ သူ့မျက်နှာက ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် ပြည့်သွားသည်။

“ဒါတွေက တကယ့်ကို ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေပဲ ....”

သူက ဆန္ဒများပြည့်နှက်နေသောမျက်လုံးများဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

“အင်မော်တယ်ဟန်က ထပ်ပြီးသန့်စင်နိုင်သေးလား”

‘ထပ်ပြီးသန့်စင်ရမှာလား’

ဟန်မူယဲ့မပြောနိုင်ခင်မှာ ကျင်းကျားလင်းက လက်ခြောက်ချောင်းထောင်ပြသည်။

“အင်မော်တယ်ဟန်၊ ငါက လူသားတစ်ယောက်ပါပဲ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအကြောင်းပဲ ပြောမယ်”

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးခြောက်သန်း…

ထိုဈေးနှုန်းက အလွန်ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

“အဲဒီဆေးလုံးတွေကို ဘယ်မှာရောင်းဖိုစီစဉ်ထားလဲ ပြောပါဦး”

ဟန်မူယဲ့က ကျင်းကျားလင်းကို ကြည့်သည်။