ဝှက်ဖဲများ
Vol. 84 Ch. 1172
ခန်းရှထံမှစာအား ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူမက အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုခုအား ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို ထန်ရှုက သိ၏။ သူမ၏စရိုက်အရ ကိစ္စက သူမကိုယ်တွယ်နိုင်သည့်အရာဆိုလျှင် သူ့အား အလွယ်တကူ ဆက်သွယ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
“မင်း ငါ့ကို ရှာနေတာလား၊ ခန်းရှ”
“နောက်ဆုံးတော့ ဖုန်းခေါ်လာပြီးပေါ့၊ သူဌေး။ ငါ အရေးကြီးတင်ပြစရာနှစ်ခုရှိတယ်”ခန်းရှ၏ဝမ်းသာသောအသံက ဖုန်းမှ ထွက်လာသည်။
“ဘာများလဲ”ထန်ရှုက မေးလိုက်၏။
“ပထမဆုံးတစ်ခုက ကမ္ဘာအနှံ့က တိုင်းပြည်၃၆ခုမှ စီးပွားရေးသမားတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့။ လက်ရှိ ငါတို့မှာ ကုမ္ပဏီဒါရိုက်တာအယောက်၄၇၀ရှိတယ်၊ သူတို့အားလုံးက ကြယ်တာရာမြို့မှာ စုဝေးနေပြီး ငါတို့ထုတ်ကုန်တွေအတွက် ဖြန့်ချီရေးမူပိုင်ခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်နေတယ်။ သူတို့ကုမ္ပဏီတွေရဲ့အချက်အလက်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ လူအချို့ကို ငါ တာဝန်ပေးထားပြီးပြီ၊ တစ်ပတ်အတွင်း အသေးစိတ်က ငါ့စားပွဲကို ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ ငါက အကဲဖြတ်ပြီး ဘယ်ကုမ္ပဏီရဲ့ဒါရိုက်တာကို ဆက်သွယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရမယ်။ တိုင်းပြည်တစ်ခုစီကနေ ဖြန့်ဝေသူတစ်ယောက်ပဲ ရွေးဖို့ ရှင် အခြေခံစည်းမျဉ်း ချမှတ်ခဲ့တယ်မလား။ ဒါက အဆုံးမှာ ကိုယ်စားလှယ်၃၆ယောက်ကိုပဲ ရွေးချယ်မယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ပတ်အတွင်း ပြည်ပမှ နောက်ထပ်ကုမ္ပဏီခေါင်းဆောင်တွေက ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းထားတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို ကြီးကြပ်ဖို့အတွက် ရှင်က ကြယ်တာရာမြို့ကို ပြန်လာဖို့ ကျွန်မ မျှော်လင့်တယ်”
ထန်ရှုက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည် “ဒီကိစ္စက အတော်လေးအရေးကြီးတာပဲ။ အမြန်ဆုံးရောက်အောင် လာဖို့ ငါ ကြိုးစားပါ့မယ်၊ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲလုပ်ပြီး နောက်လကျရင် ခမ်းနားသောထန်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုက တိုင်းပြည်တစ်ခုစီမှဖြန့်ဝေသူစာရင်းကို ကြေညာမယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ကုမ္ပဏီနဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ့်ကုမ္ပဏီတွေက သူတို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့စာတစ်စောင်ကို ငါတို့ရုံးဆီ တင်ပြရမယ်။ ငါတို့ဆီ တိုက်ရိုက်လာတဲ့ ပြည်ပက ဘယ်ကုမ္ပဏီကိုအဆို ခမ်းနားသောထန်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုက လစ်လျူရှုရလိမ့်မယ်”
“ဒါဆို ရှင်က ဘယ်အချိန်ကျမှ ပြန်လာမှာလဲ”ခန်းရှက မေးလိုက်သည်။
“အာ၊ ငါ လောလောဆယ် ပြန်မလာနိုင်သေးဘူး”ထန်ရှုက အားတင်းပြုံးကာ ပြောလိုက်သည် “ငါက အခု ဂျပန်မှာ ရှိတယ်၊ ငါ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ကိစ္စတွေက မပြီးသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် စိတ်ချပါ။ အများဆုံး လဝက်အတွင်း အဲဒါကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတာနဲ့ ကြယ်တာရာမြို့ကို ငါ တန်းပြန်လာမယ်”
“ကျွန်မ သိပြီ”ခန်းရှက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆက်ပြော၏ “ဒုတိယကိစ္စကတော့ ကြယ်တာရာမြို့ရဲ့မြို့သစ်စီမံကိန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ပဲ။ အဲဒါက ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ တိုးတက်လာပေမယ့် ဒုတိယအဆင့်က အပြည့်အဝမပြီးသေးတာတောင် ငါတို့မှာ ဝယ်သူတွေအများကြီးရှိလာတယ်။ နောက်ထပ်ပြဿနာတစ်ခုက ကြယ်တာရာမြို့ရဲ့ဒုတိယအာဏာပိုင်ပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က သူက ငါနဲ့လုံဟန်ဝမ်ကို လာရှာခဲ့တယ်၊ အဲနေရာက အိမ်တွေအားလုံးကို ငါတို့ ရောင်းချဖို့ သူက မျှော်လင့်ထားတယ်”
ထန်ရှုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည် “ဒီကိစ္စအပေါ် မင်း ဘယ်လိုမြင်လဲ”
“လက်ရှိ ငါတို့ရဲ့လက်အောက်မှာ အိမ်တွေအမြောက်အများရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့အားလုံးကို ရောင်းနိုင်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”ခန်းရှက ပြော၏ “ဒါပေမယ့် ဒုတိယအဆင့်မှာလဲ ငါတို့ကုမ္ပဏီက ထိပ်တန်းဉီးစားပေးစာရင်းမှာ ပါနေတုန်းပဲ။ ပထမအဆင့်က အိမ်တွေအားလုံးကို ရောင်းရင်တောင် ဒုတိယအဆင့်မှာ ငါတို့က အိမ်တွေအမြောက်အများရရှိနိုင်အုံးမှာပဲ။ နောက်လာမယ့် ဒုတိယ၊ တတိယနဲ့ စတုတ္ထအဆင့်တွေမှာလဲ အတူတူပဲလို့ ငါ ပြောနိုင်တယ်”
“လုံဟန်ဝမ်ရဲ့ထင်မြင်ချက်ကရော ဘယ်လိုလဲ”ထန်ရှုက မေးလိုက်သည်။
“ငါနဲ့ အတူတူပဲ”ခန်းရှက ပြောလိုက်သည် “ဒါပေမယ့် သူက ရှင့်ရဲ့ထင်မြင်ချက်ကို မေးချင်တယ်။ ငါတို့ကုမ္ပဏီက ပထမအဆင့်က အိမ်တွေအားလုံးကို ရောင်းဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင် လုံအုပ်စုကလဲ သူတို့မှာရှိတဲ့အိမ်ရာတွေကို ရောင်းထုတ်လိမ့်မယ်”
“ဒါဆို သူတို့အားလုံးကို ရောင်းလိုက်ပါ”ထန်ရှုက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် “ဒီအချိန်မှာ ငါ ဂရုအစိုက်ဆုံးက အိမ်ရာတွေအားလုံးကို ရောင်းပြီးတာနဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ငါတို့တွေ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ထိ ဆွဲထုတ်နိုင်မယ်ဆိုတာပဲ။ ဒါနဲ့ လောလောဆယ် အသုံးပြုဖို့အတွက် ငွေ ဘယ်လောက်ရရှိနိုင်မှာလဲ”
“ခြောက်ဆယ်ဘီလီယံခန့်”ခန်းရှက ပြန်ဖြေသည်။
ထန်ရှုက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ရှုံ့မဲ့လျက် ပြုံးလိုက်သည် “ဒါက…နည်းလွန်းတယ်”
“ဘာအတွက် ရှင်က လိုအပ်တာလဲ”ခန်းရှက မေးလိုက်၏။
“ကမ္ဘာမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှိတာကို မကြာသေးခင်က ငါ တွေ့လိုက်ရတယ်။ အနာဂတ်မှာ အဲဒီဂိုဏ်းတွေကသာ သူတို့ရဲ့ခွန်အားကို ချဲ့ထွင်လာခဲ့ရင် ငါတို့တွေအနေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်တွေကို စုဆောင်းဖို့ ပိုလိုအပ်လာလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအရင်းအမြစ်တွေကို ဝယ်ယူဖို့ ငွေကြေးအမြောက်အများ ငါ လိုအပ်တာပဲ။ အနည်းဆုံး ထန်ဂိုဏ်းအနေနဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ သုံးစွဲဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်တွေကို စုဆောင်းဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်”
“ဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက် တောင်တရုတ်ပင်လယ်က ကျွန်းနှစ်ကျွန်းကို ရှင် တည်ဆောက်ခဲ့တာ မဟုတ်လား”ခန်းရှက ကမန်းကတန်း မေးလိုက်၏ “သူတို့ဆီကရတဲ့အရင်းအမြစ်တွေက မလုံလောက်လို့လား”
“အများကြီးလိုတယ်”ထန်ရှုက ရှုံ့မဲ့ပြုံးကာ ဆက်ပြော၏ “အဲဒီမြို့နှစ်မြို့က ထောက်ပံ့နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်တွေရဲ့ အရေအတွက်က ထန်ဂိုဏ်းသားတွေ သုံးစွဲဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရင်းအမြစ်ပမာဏနဲ့ ယှဉ်ရင် မသိသာလှဘူး”
ခန်းရှက နှစ်မိနစ်ကြာ နှုတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏ “ကောင်းပြီလေ၊ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ငါတို့က ကြီးမားတဲ့ငွေကြေးပမာဏတစ်ခုကို စုဆောင်းနိုင်မှာပါ”
“မင်း လုပ်နိုင်တာလား။ ဘယ်ကနေ ရမှာလဲ”အမူအရာအနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလျက် ထန်ရှုက လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။
“ငါတို့ကုမ္ပဏီရဲ့ထုတ်ကုန်တွေအတွက် ဖြန့်ချီရေးမူပိုင်ခွင့်ဆီကနေပေါ့”
“ဖြန့်ချီရေးမူပိုင်ခွင့်လား”ထန်ရှု၏မျက်လုံးများက ရုတ်ချည်း တောက်ပသွားသည်။ သူက သူ့နားထင်အား ပျော်ရွှင်စွာ ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်၏ “ခန်းရှ၊ မြို့သစ်က အိမ်ရာတွေအားလုံးကို ရောင်းချပြီးတာနဲ့ ငါ့အကောင့်ဆီ ယွမ်ငါးဆယ်ဘီလီယံကို ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပေးပါ”
“ကောင်းပါပြီ”ခန်းရှက ပြန်ဖြေလိုက်၏။
ထို့နောက် ထန်ရှုက ဖုန်းချလိုက်သည်။ ဤတစ်ခါတွင် သူ့ဖုန်းအား သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ မထည့်တော့ဘဲ အိပ်ကပ်ထဲတွင်သာ ထည့်ထားလိုက်၏။
“ဟမ့်။ ငါ တစ်ခုမေ့နေတာပဲ”
သူက တစ်ခုခုအား ရုတ်တရက် သတိရလိုက်ပြီး ဖုန်းထုတ်ကာ မြောင်ဝမ်ထန်၏နံပါတ်အား ခေါ်လိုက်သည်။ ခုလေးတင် ကြီးမားသောဖြစ်ရပ်တစ်ခုက ဂျပန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးက ကသောင်းကနင်းဖြစ်နေသည်။ တရုတ်ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဝင်များက ဂျပန်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူတို့အား ပျော်ရွှင်ခြင်းနန်းတော်နှင့်ဤတိုင်းပြည်၏အစိုးရက သတိပြုမိသွားပေလိမ့်မည်။
“ဘာများလဲ၊ ညီအကိုထန်”မြောင်ဝမ်ထန်၏အသံက ဖုန်းမှ ထွက်လာသည်။
“မင်း ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဝင်တွေနဲ့ တွေ့ပြီးပြီလား၊ ညီအကိုမြောင်”ထန်ရှုက တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ငါ သူတို့နဲ့ တွေ့ပြီးလို့ သူတို့တောင် ထွက်သွားပြီ။ သူတို့က ခရီးသွားအဖွဲ့တစ်ခုနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရေလမ်းကနေ ထွက်သွားတယ်”မြောင်ဝမ်ထန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ဆိုလိုတာက…အဲဒီဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့လူတွေက ဂျပန်ကို လာတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာလို့ ဆိုလိုတာလား”ထန်ရှုက ကမန်းကတန်း မေးလိုက်၏။
“ဟုတ်တယ်”မြောင်ဝမ်ထန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။
“အဲဒီဗုဒ္ဓဘုန်းကြီးတွေရဲ့ဖုန်းနံပါတ်ကို မြန်မြန်ဆက်သွယ်လိုက်ပါ”ထန်ရှုက မေးလိုက်သည် “လက်ရှိမှာ ဂျပန်က အတော်လေးဖရိုဖရဲဖြစ်နေတယ်၊ သူတို့ ဒီကို ရောက်လာတဲ့အခါကျရင် ထူးခြားတဲ့အပြောင်းအလဲတွေ သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါ သူတို့နဲ့ အမြန်ဆုံး အဆက်အသွယ်ရဖို့ လိုတယ်”
မြောင်ဝမ်ထန်က မှင်တက်သွားကာ ရှုံ့မဲ့ပြုံးလိုက်သည် “မင်း ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်မလား၊ ညီအကိုထန်။ ငါ့မှာ သူတို့ရဲ့ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုမှ မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါ မင်းရဲ့နံပါတ်ကို သူတို့ဆီ ပေးလိုက်တယ်။ ဂျပန်ကို ရောက်တာနဲ့ မင်းကို ဆက်သွယ်ဖို့ သူတို့ကို ငါ ပြောခဲ့တယ်”
ထန်ရှုက ခဏနှုတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည် “သူတို့နဲ့အတူလာတဲ့ ခရီးသွားအဖွဲ့ရဲ့နာမည်ကို မင်း သိလား။ သူတို့ ဂျပန်ကို မရောက်ခင် ငါ့အတွက် ရှာပေးအုံး”
“ပြဿနာမရှိဘူး”မြောင်ဝမ်ထန်က ပြန်ဖြေကာ ချက်ချင်း ဖုန်းချလိုက်သည်။
နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ထန်ရှုက မြောင်ဝမ်ထန်မှ စာပို့လာသည်။ ဖတ်ပြီးနောက် သူက ရွှယ်ရှနှင့်ဟေးရှောင်တို့အား ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်ကာ ပြောလိုက်သည် “မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ထိုက်ဂါဆိပ်ကမ်းကို သွား။ ကမ်းမကပ်ခင် သင်္ဘောထဲ ဝင်နိုင်အောင်လုပ်။ ဗုဒ္ဓဘုန်းကြီးတွေကို ရှာပြီး ဒီနေရာကို ဂရုတစိုက် ခေါ်လာ။ မင်းတို့ လုပ်နိုင်လား”
“ငါတို့ လုပ်နိုင်ပါတယ်”
နှစ်ယောက်သား အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ရွှယ်ရှနှင့်ဟေးရှောင်တို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ထိုဘုန်းကြီးများအား ဘယ်လိုနေရာချရမလဲကို ထန်ရှုက တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။ ဂျပန်ရှိ အနေအထားက အတော်လေးဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး ယခုက ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းအနေနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းနန်းတော်အား တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးရန် အကောင်းဆုံးအချိန်မဟုတ်ပေ။
များမကြာမီ အပြင်ဘက်မှ သတင်းအချက်အလက်အား စုဆောင်းပြီးနောက် ကူဝါကိုက ပြန်ရောက်လာသည်။ ပျော်ရွှင်ခြင်းနန်းတော်နှင့်ဂျပန်အာဏာပိုင်အကြား တိုက်ပွဲရလဒ်ကို သူမက တင်ပြပြီးနောက် ထန်ရှုက နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။
ပျော်ရွှင်ခြင်းနန်းတော်က ရှုံးသွားပြီ။
သူက ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သော်ငြား နှမြောသလို ခံစားမိလာသည်။ ယခုကဲ့သို့ပြင်းထန်သောထိုးနှက်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံရပြီးနောက် ပျော်ရွှင်ခြင်းနန်းတော်သခင်က သိုသိုသိပ်သိပ်နေရန် ရွေးချယ်သွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။ သူက ပျော်ရွှင်ခြင်းနန်းတော်ကိုပင် ပြောင်းရွှေ့သွားနိုင်သည်။
“ကုန်းဝမ်အာ…”
ထန်ရှုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ့အသံက ပထမထပ်ရှိ ကုန်းဝမ်အာ၏နားထဲသို့ ကူးပြောင်းသွား၏။
များမကြာမီ ကုန်းဝမ်အာက သူ့အရှေ့၌ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည် “မင်းမှာ ငါ့အတွက် ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုခုများရှိမလား၊ သူဌေး”
“ပျော်ရွှင်ခြင်းနန်းတော်က ရှုံးနိမ့်သွားတယ်လို့ ငါ အခုပဲ သတင်းရခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ခေါ်လိုက်ရတာပဲ”ထန်ရှုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်၏။
အမူအရာက မည်းမှောင်သွားလျက် ကုန်းဝမ်အာက မေးမြန်းလိုက်သည် “မင်းက ငါ့ကို ဘာပြောချင်တာလဲ”
“မင်းက ပျော်ရွှင်ခြင်းနန်းတော်မှာ ရှိတာ ကြာပြီးဆိုတော့ ၎င်းရဲ့အတွင်းပိုင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိသင့်သလောက်သိမှာပေါ့။ ဒီရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် သူတို့က လိပ်တစ်ကောင်လို ပုန်းနေလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်လား”
“အဲလိုတော့ လုံးဝလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး”ကုန်းဝမ်အာက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘာကြောင့် မင်းက ဒီလောက်ထိ သေချာရတာလဲ”ထန်ရှုက မေးငေါ့ကာ အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။
“သူဌေးက သူ့ကို မသိသလို သူ့ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ကြောက်စရာကောင်းပုံကိုလဲ မသိပါဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံသခင်မတွေဖြစ်စေဒါမှမဟုတ်စစ်တုရင်အပိုင်းအစ၇၂ခုဖြစ်စေ၊ သူတို့က အပြင်ကမ္ဘာမှာ ထုတ်ပြထားတဲ့ အင်အားအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလောက်ပဲ။ အပြင်လူတွေက မသိနိုင်ပေမယ့် သူ့လက်ထဲမှာ အခြားဝှက်ဖဲတွေရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိတယ်”
“ဉပမာ”ထန်ရှုက မေးလိုက်၏။
အမျိုးသမီးက ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်၏ “ဉပမာအားဖြင့် ဗာဂျာရာအစောင့်အရှောက်နတ်ဘုရားလေးယောက်၊ အားဟက်ဆယ့်ရှစ်ယောက်နဲ့ ဗုဒ္ဓအရိပ်အဖွဲ့”
“ဗာဂျာရာအစောင့်အရှောက်နတ်ဘုရားလေးယောက်နဲ့အားဟက်ဆယ့်ရှစ်ယောက်ကိုတော့ ငါ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဗုဒ္ဓအရိပ်အဖွဲ့က ဘာလဲ”ထန်ရှုက မေးငေါ့လျက် မေးလိုက်သည်။
“သူ့ရန်သူတွေကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရာမှာ ကူညီဖို့အတွက် သူ လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ အစောင့်ရဲ့နာမည်ပဲ”ကုန်းဝမ်အာက ဖြေ၏ “ဒါပေမယ့် ငါလဲ အသေးစိတ်အတိအကျမသိတာကြောင့် သူတို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့ကို မေးဖို့ မလိုအပ်ဘူး”
“မင်း သိထားတာက အကန့်အသတ်ရှိတယ်ဆိုမှတော့ ငါ ထပ်မမေးတော့ဘူး”ထန်ရှုက ထရပ်ကာ ပြောလိုက်၏ “ဒါပေမယ့် ဒီနှစ်တွေမှာ သူက တရုတ်က ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကို သတိထားစောင့်ကြပ်နေတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ လျှို့ဝှက်လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့အဲဒီကျွမ်းကျင်သူတွေက ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာဖြစ်ရမယ်။ ဒါနဲ့ လူအချို့ကို သွားတွေ့ကြရအောင်”