ဖုန်းဟွမ်နှင့် ကျန်းပိယုတို့ ပြိုင်ဆိုင်ခြင်း အပိုင်း(၇)

ဖုန်းဟွမ်က တစ်ဖက်လူကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့်သာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်က တိုက်ပွဲအပေါ် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားခြင်း မရှိပေ။ သူက တိုက်ပွဲကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ကြည့်နေသည့် အကြည့်နှစ်ခုကို အာရုံခံမိ၏။ ထိုသူနှစ်ဦးက မည်သူမှန်း သိလေသည်။

ငါ့ရဲ့ကောင်းကင်အလိုဆန္ဒ တိုက်ပွဲက အဆုံးသတ်သွားပြီလား…

ဖုန်းဟွမ်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် အဆိပ်၃မျိုး ရှိပြီး လောဘ၊ အမုန်းတရားနှင့် ဥပေက္ခာတရားတို့ ဖြစ်သည်။ နက်နဲလှသည့် သူ့ဓမ္မဖြင့် ထိုအဆိပ်၃မျိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်လေ၏။ အထူးသဖြင့် လောဘကို ဖြစ်၏။

ထိုအရာက သူ့ဧကရာဇ်လမ်းစဉ် အဆုံးသတ်မသွားဖို့ရာ ကူညီပေးနိုင်သည်။ ကောင်းကင်တာအိုက ဗုဒ္ဓဘာသာ ပျက်သုဉ်းသွားမှုအတွက် ကံကြွေးမြောက်များစွာ ရှိနေလေ၏။ ထို့ကြောင့် သူသာ မျှော်လင့်ချက်နှလုံးသားကို အသုံးပြုပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ဖို့ ကုသိုလ်ကို ထည့်သုံးခဲ့ပါက ကောင်းကင်တာအိုသည် သူ့အတွက် နောက်ထပ် ကောင်းကင်အလိုဆန္ဒကို ဖွဲ့စည်းပေးရလိမ့်မည်။

ပြောရလျှင် အစစ်အမှန်ကောင်းကင်တာအိုက လုပ်ဆောင်ပေးရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ အသင်္ချေအင်ပါယာကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်တာအိုက ဤမျိုးဆက်၏ ကြမ္မာနှင့် ကောင်းကင်အလိုဆန္ဒအတွက် ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ်မြောက်များစွာကို အသုံးပြုပြီးသွား၍ ဖြစ်သည်။

ငါက တိုက်ပွဲကို ဆက်မတိုက်နိုင်တော့ပေမဲ့ ငါ အကျိုးအမြတ်ရမဲ့ နည်းလမ်းတော့ ရှိနေသေးတယ်။ ဓာတ်ငါးပါးမျှခြေညီနန်းဆောင်က တာအိုဘာသာရဲ့ ချီကံကောင်းမှုတချို့ကိုတော့ ဆုပ်ကိုင်ထားတုန်းပဲ…

ဖုန်းဟွမ်က တွေးလိုက်မိသည်။

ဓာတ်ငါးပါးမျှခြေညီ နန်းဆောင်က အသင်္ချေအင်ပါယာကမ္ဘာတွင် တာအိုဘာသာ၏ မူလ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုက်ယီနက်နဲမုခ်က တာအိုဘာသာ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အစားထိုး ဝင်ရောက်သွားလျှင်ပင် သူတို့၏ ချီကံကောင်းမှုအားလုံးကို အပြည့်အဝ မဖယ်ရှားနိုင်သေးပေ။

ကျန်းပိယုက နန်းဆောင်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ချီကံကောင်းမှုနဲ့ ဆက်နွယ်နေမှာပဲ။ ငါသာ သူမကို ရရင် တာအိုဘာသာနဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာကြားက ကြမ္မာဆက်နွယ်မှုကို ပိုပြီး မြှင့်တင်နိုင်လိမ့်မယ်…

ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည့်နောက်တွင် သူက တိုက်ပွဲကို အားကုန်သုံး တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူက ထိုသူနှစ်ဦး ကြံစည်နေသည့် အရာများကို မသိပေ။ အကယ်၍ သူသာ သတိမထားပါက အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာ တခြားတစ်ယောက်၏ နယ်ရုပ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ကာ အဆိုးဆုံးအခြေအနေအားဖြင့် သူ့ သေခြင်းတရားသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဖုန်းဟွမ်က လက်ကို ဆုပ်လျက် ကရုဏာပြည့်နှက်နေသည့် မျက်နှာက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သောကဝေဒနာ ကင်းကွာမှုဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်သွား၏။

သို့သော် ယခုတွင် မည်သူကမှ သူသည် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးဟု ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ဤတိုက်ပွဲတွင် ဖုန်းဟွမ်က ဗုဒ္ဓမန္တန်နှင့် နည်းစနစ်များကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် အသုံးပြုခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ဤတိုက်ပွဲကွင်းပြင်က အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်း မှော်စွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရတော့ပေ။ သို့သော်လည်း သူ့ဗုဒ္ဓနည်းစနစ်များက သူ့အကောင်းဆုံး သတ်ဖြတ်ရေးနည်းလမ်းများ မဟုတ်သေးပေ။

ဝုန်း

ကျန်းပိယုက ဥက္ကာပျံလိုမျိုး မြေကြီးထဲ ရောက်ရှိမသွားခင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ သူမ ဆင်းသက်ရာနေရာက မီတာရာချီရှိသည့် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့၏။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”

သူမက သူမ ခံစားနေရသည့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု အခြေအနေကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။ သူမက တစ်ဖက်သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို မမြင်ရသလို စည်းမျဉ်းအတက်အကျကိုလည်း မခံစားမိခဲ့ပေ။ ရှင်းပြနိုင်မည့် အကြောင်းအရင်း မရှိပဲ အားကောင်းသည့် တိုက်ကွက်က သူမအပေါ် ကျဆင်းလာသည့်အတွက် ပြင်းထန်သည့် ထိခိုက်မှုမျိုးကို ခံစားခဲ့ရသည်။

သူမ၏ ကာကွယ်မှုက သူ့တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အနည်းငယ်မျှသာ လျှော့ချနိုင်ခဲ့၏။

ဘန်း

နောက်ထပ် ရှင်းမပြနိုင်သည့် တိုက်ကွက်တစ်ခုက ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ ကျန်းပိယုက ဓာတ်ငါးပါးဒိုင်းကာနှင့် ကာကွယ်ထားလိုက်သော်လည်း အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။ သူမခန္ဓာကိုယ်၏ ဘယ်ဖက်အခြမ်းက ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတစ်ကောင်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုက်လိုက်သလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ အနောက်ဖက်တွင် သစ်ပင်ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျန်းပိယု၏ ခန္ဓာကိုယ်က အစိမ်းရောင်အလင်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထိုစဉ် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရှိသွားပြီး ပျက်စီးနေသည့် အဝတ်အစားများကသာ ယခင်အခြေအနေ၏ သက်သေအဖြစ် ကျန်နေခဲ့သည်။

ဝှစ်

ကျန်းပိယုက အန္တရာယ်ကို ခံစားမိလိုက်၍ ဘေးကို စောင်းကာ ရှောင်ရှားလိုက်သည်။ သူမ၏ အပြုအမူကြောင့် ဘယ်ဖက်လက်သာ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရ၏။ သို့သော် သူမက အလယ်မှ နှစ်ပိုင်းတိအောင် ပိုင်းဖြတ်ခံရခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်လိုက်သည်။

ဒါက ဘယ်လိုထူးထူးဆန်းဆန်း တိုက်ကွက်မျိုးလဲ…

သူမက အတွေ့အကြုံအားလုံးကို သုံးကာ အခြေအနေကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် သူမက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိ၍ ရုတ်ချည်းဆိုသလို အမူအရာပြောင်းလဲသွား၏။

ကျန်းပိယုက သူမ၏ ဆုံးရှုံးသွားသော လက်ကို ပြန်လည်မကုစားနိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖုန်းဟွမ်၏ တုယီနယ်ပယ်က သူမ၏ ကုသနိုင်စွမ်းကို တားဆီးနေလေ၏။ သို့သော်လည်း ဤသည်က အဓိကပြဿနာ မဟုတ်သေးပေ။ သူမက သူမ ကုစားလိုက်သည့်အချိန်တိုင်း ယခင်ပျက်စီးပြီးသား အခြေအနေအဖြစ်သာ ပြန်လည်ပြောင်းပစ်နိုင်သည့် စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

အချိန်စည်းမျဉ်းလား။ မဟုတ်သေးဘူး။ ဒါက အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်း စည်းမျဉ်းပဲ…

ကျန်းပိယုက အနက်ရောင်ကျောက်တုံးထဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှုပ်နှံထားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုကျောက်တုံးက သာမန် မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ နည်းစနစ်က ရိုးရှင်းစွာ ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကျောက်တုံးတစ်ခု ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူမက အဆုံးစွန်ထိ မြှင့်တင်ထားခဲ့သည်။

သူမက ပိုသေးငယ်သည့် ကောင်းကင်အလိုဆန္ဒကမ္ဘာနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် ကုန်းမြေတစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ မြေအလုံအလောက်ကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမက ထိုကုန်းမြေကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖိအားဖြင့် ဖိနှိပ်ကာ ကျောက်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ကျောက်တုံး၏ ခုခံအားက သူမ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သည့် သတ္တုချပ်ဝတ်ထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားသည်။ နှမြောစရာကောင်းလှသည်က အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

ဖုန်းဟွမ်၏ နောက်ထပ်တိုက်ကွက်က သူမ၏ ခေါင်းတစ်ခြမ်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး တစ်ပိုင်းပြတ်နေသည့် ဦးနှောက်များ ထွက်လာသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမက စွမ်းအားကြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က စည်းမျဉ်း၏ ဆေးကြောထားမှုကို ခံရပြီး သေမျိုးများနှင့် မတူညီပဲ အသက်ဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။ ထို့ကြောင့် ဦးနှောက်တစ်ခြမ်း ဖျက်ဆီးခံထားလျက်နှင့်ပင် သူမက အသက်ရှင်နိုင်သေးသည်။

“အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်း” သူမက ရေရွတ်လိုက်၏။ ကျန်းပိယုက သူမ ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည့် တာအိုကျမ်းထဲမှ တချို့ကို အမှတ်ရသွားပြီး အကြည့်များ တောက်ပလာသည်။

တကယ်လို့ ကမ္ဘာကို အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲမယ်ဆိုရင် ဗလာနတ္ထိ အချိန်ကာလကို ရောက်ရှိသွားလိမ့်မယ်…

ဗလာနတ္ထိဆိုတာက သဏ္ဌာန်မဲ့ပြီး မမြင်နိုင်သလို အာရုံလည်း မခံနိုင်ဘဲ အသင်္ချေအထိ ဖြစ်တယ်…

သူမက ထိုနည်းစနစ်၏ ဗဟိုချက်ကို နားလည်လေသည်။ ဖုန်းဟွမ်က အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်းတာအိုကို အသုံးပြုကာ ဗလာနတ္ထိ၏ ကဏ္ဍဖြစ်သည့် သဏ္ဌာန်မဲ့ခြင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့တိုက်ကွက်က သဏ္ဌာန်မရှိဘဲ အာရုံခံ၍ မရပေ။

“တာအိုက တစ်ခုကို မွေးဖွားပြီးတော့ တစ်ခုကနေ နှစ်ခုဖြစ်လာသလို နှစ်ခုကနေ သုံးခုဖြစ်လာတယ်။ သုံးခုကနေ အသင်္ချေများစွာ မွေးဖွားလာတယ်” ကျန်းပိယုက ရေရွတ်လိုက်သည်။

“မိုးမြေကြားမှ ပထမဦးဆုံး အသင်္ချေအရာထဲက တစ်ခုက ဓာတ်ငါးပါးပဲ … ကမ္ဘာက သဏ္ဌာန်မဲ့ အခြေအနေကနေ သဏ္ဌာန်ရှိအခြေအနေကို ပြောင်းလဲလာပြီးတော့ ဓာတ်ငါးပါးက အုတ်မြစ်ပဲ။”

ကျန်းပိယုက ဓာတ်ငါးပါးစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ သဏ္ဌာန်စွမ်းအား၊ သဏ္ဌာန်မဲ့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော သဏ္ဌာန်ရှိ စွမ်းအားကို ရယူဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထိုနည်းလမ်းဖြင့် သူမ၏ စိတ်က တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ကွက်များကို မြင်တွေ့နိုင်သည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ထို့အပြင် သူမက ဖုန်းဟွမ်၏ အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်းစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး မိုးမြေပထမဦးဆုံး မွေးဖွားလာစဉ်အချိန်က အသန့်စင်ဆုံးအနေအထားဖြင့် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ ထိုသန့်စင်မှုဖြင့် ကမ္ဘာဦးသစ်သားဓာတ်ဖြင့် သူမက ဖုန်းဟွမ်၏ စွမ်းအားကို တန်ပြန်ရင်ဆိုင်ကာ ဒဏ်ရာများကို ကုစားခဲ့သည်။

သူမက တကယ်ကို ထိုက်တန်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကောင်းတစ်ယောက်ပဲ…

ဖုန်းဟွမ်က ရန်သူ အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းကို မြင်တွေ့ပြီးသည့်နောက်တွင် တွေးလိုက်မိသည်။ အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်းကျမ်းကို လေ့လာပြီးသည့်နောက်တွင် ထိုနည်းစနစ်က သူ့ကျွမ်းကျင်မှုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။ သူက ထိုနည်းစနစ်က ဗလာနတ္ထိဖြစ်သည့် တားမြစ်ချက် ပါဝင်နေသည့် မြင့်မားသည့်အဆင့်အထိ မလေ့ကျင့်နိုင်သည်မှာ နှမြောစရာကောင်းလှသည်။

ဖုန်းဟွမ်က တစ်ဖက်လူကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ကြည့်နေရင်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူက သဏ္ဌာန်မဲ့တိုက်ကွက်ကို အသုံးမပြုတော့ပေ။ သူ့အနေဖြင့် ကျန်းပိယုက ထိုအရာကို အာရုံခံကာ တားဆီးနိုင်မည်မှန်း သိလိုက်၏။

အကြွင်းမဲ့ အဆုံးသတ်

ဖုန်းဟွမ်က လက်ကို ဝှေ့လိုက်သည့်အချိန် ပတ်ဝန်းကျင်က ပြောင်းလဲသွား၏။ အရာအားလုံးက အဖြူနဲ့အနက် ဖြစ်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ကျန်းပိယုက သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အသက်ဓာတ်သည် အလျင်အမြန် လွင့်ပြယ်နေကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

ငါက အသက်ကြီးရင့်လာတာလား…

သူမ၏ သက်တမ်းက ကြောက်လန့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ကုန်ခမ်းလာသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သူမက နှစ်ရာချီ အသက် ကြီးသွားလေ၏။ သူမက ဓာတ်ငါးပါးဒိုင်းကာကို ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ထိုအရာသည် သက်တမ်းကြီးရင့်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

အရာအားလုံးက အကြွင်းမဲ့အဆုံးသတ်ကို ရောက်ရမှာပဲ…

သူမက တွေးလိုက်မိသည်။

မြေဓာတ်လူဝင်စား

ကျန်းပိယု၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြောင်းလဲသွားကာ အဝါရောင် အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ နဖူးအထက် မြေအမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ မိုးမြေက ဖြည်းဖြည်းချင်း အဆုံးသတ်ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့က နှစ်သန်းထောင်ချီ ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင်ပင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာ အဆုံးသတ်ကို မရောက်နိုင်လောက်အောင် ရှည်ကြာလှသည့် သက်တမ်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။

ထိုနည်းစနစ်ဖြင့် သူမသည် မြေဓာတ်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလိုက်ပြီး သူမကို နှစ်သန်းထောင်ချီ ယာယီသက်တမ်းကို ချီးမြှင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ငါက ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ယာယီ နှောင့်နှေးထားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး…

ကျန်းပိယုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးလိုက်၏။ တချို့သော တာအိုများက တခြားအရာထက် ပိုအားကောင်းပြီး အရေးသာချက်များ ပေးစွမ်းထားသည်။ အချိန်တာအိုကို ထိတွေ့ထားသည့် အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်း အဆုံးသတ်ခြင်း တာအိုက ဓာတ်ငါးပါးတာအိုကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမကဲ့သို့ အလားအလာကောင်းသည့် တာအိုရှိထားသူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အခြေအနေက ခက်ခဲလာသည်။ သူမက သူမတာအိုကို သာမန်ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်အောင် တွန်းပို့ဖို့ ဦးနှောက်ကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်လာသည်။

ငါ ငြိမ်ခံနေလို့မဖြစ်ဘူး…

ကျန်းပိယုက နောက်ထပ် ဝှက်ဖဲတချို့ကို ထုတ်သုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

ဘန်း

သူတို့၏ ဒိုင်မေးရှင်းက ရုတ်တရက်ဆိုသလို တုန်ခါလာကာ ကျန်းပိယုနောက်မှ မြင့်မားလာသည့် သစ်ပင်တစ်ပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခါ ဖုန်းဟွမ်နှင့် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသည့် လူအများက အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

အဆင့်မြင့်အရွယ်ရောက်ပြီးသား လောကသစ်ပင်လား…

ဖုန်းဟွမ်က တွေးလိုက်မိသည်။ လောကသစ်ပင်က အဆင့် သတ်မှတ်ထားခြင်းမရှိသည့် ဝိညာဉ်အပင်ထဲမှတစ်ခု ဖြစ်ကာ မည်မျှဖွံ့ဖြိုးနိုင်လဲအပေါ် မူတည်လေသည်။ ထို့အပြင် အဆင့်မြင့်လောကသစ်ပင်က သေမျိုးနှင့် မသေမျိုးများအတွက် အသုံးဝင်လေ၏။ အကြောင်းအရင်းမှာ ထိုအရာက ဆန့်ကျင်ကျင့်ကြံသူများကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်သည်။

ထာဝရအရှင်က ထိုအရာများကို သူတို့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ မသေမျိုးချီ ပမာဏအမြောက်အများကို သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။ ထိုစဉ် တာအိုဘိုးဘေးများကမူ မဟာဧကရာဇ်နှင့် တူညီဖို့ သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာတွင် လောကသစ်ပင်ကို စိုက်ပျိုးလိုကြ၏။

သူတို့သာ အောင်မြင်သရွေ့ လောကသစ်ပင်သည် သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာကို အသုံးပြုကာ မဟာဧကရာဇ်နှင့် တူညီသည့် မဟာတာအိုအရင်းအမြစ်အား ထိန်းချုပ်ခွင့်ပြုလာလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် လောကသစ်ပင်က ကြီးထွားနိုင်စွမ်းရှိသည့် အရင်းအမြစ်မျိုး ဖြစ်၏။ သူတို့၏ သစ်ပင်က ဆက်လက်ကြီးထွားလာသရွေ့ လူတစ်ယောက်က တာအိုအုပ်ချုပ်သူနှင့် တာအိုအုပ်စိုးသူ ဖြစ်လာပြီးသည့်နောက်တွင်ပင် ဆန့်ကျင်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အဖြစ် ကျန်ရှိဖို့ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဒိုင်မေးရှင်းအမြင့်တွင် လူတစ်ယောက်ကို (အဆင့် ၁၀)ရှိ ဆန့်ကျင်ကျင့်ကြံသူအဖြစ် လုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းအများစုက အဆင့် ၁၁ ရောက်ရှိပြီးသည့်နောက်တွင် အသုံးမဝင်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း လောကသစ်ပင်များက သူတို့၏ ဘဝတစ်လျှောက်တွင် အဖော်ပြုပေးနိုင်သည့် အရင်းအမြစ်တချို့ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေ၏။