အညှာအတာမဲ့ မျောလွင့်မီးလျှံ

မျောလွင့်မီးလျှံ ဓားဆန္ဒကို အဆင့်မြှင့်တင်ရတာက လွယ်ကူတဲ့ အရာတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါဘူး ။အခုလောလောဆယ်မှာ  လီဖူချန်း လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ မျောလွင့်မီးလျှံ ဓားသိုင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ဓားကွက်သုံးကွက်ကို ကိုးကားပြီး လေးကွက်မြောက်  ဓားကွက် တီထွင်တာပါပဲ ။

သည်လေးကွက်မြောက် မျောလွင့်မီးလျှံ ဓားကွက်မှာ ဆိုရင်တော့ မျောလွင့်မီးလျှံ ဓားဆန္ဒရဲ့ အဆီအနှစ်တွေ ခိုဝင်ကိန်းအောင်း နေရုံနဲ့တင် မလုံလောက်သေးပါဘူး ။ မီးတာအို ဥပဒေသ နဲ့ လေတာအို ဥပဒေသတွေ ရောယှက်နေဖို့လည်း လိုပါသေးတယ် ။အဲသည်လို လုပ်ဆောင်နိုင်မှသာ ဓားကွက်ဟာ ကောင်းကင်အဆင့်နိမ့် ဓားကွက် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာပါ ။

သူတီထွင်လိုက်တဲ့ ဓားကွက်က ဘယ်လိုအရည်အသွေး ဖြစ်နေပါစေ ။ အဲသည်ဓားကွက်က ကောင်းကင်အဆင့်နိမ့် ဓားကွက် ဖြစ်နေသရွေ့တော့ သူ့အတွက် အဆင်ပြေနေဦးမှာ ဖြစ်ပါတယ်  ။ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အားအနည်းဆုံးလို့ ဆိုရမယ့် ကောင်းကင်အဆင့်နိမ့် ဓားကွက်တစ်ကွက်ကတောင်မှ မြေကမ္ဘာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဖြစ်တဲ့ ဓားကွက်တွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေလို့ပါပဲ ။

*****-----*****-------*****--------*****---------****-------

ခရမ်းရောင် မြူနှင်းတောင် အနီးအနားက တောင်ကတုံးတစ်ခု ………

ရွှီး……ရွှီး……ရွှီး……

သည်တောင်ကတုံးပေါ်မှာတော့ လူရိပ်တစ်ရိပ်ဟာ  မီးလျှံ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းနေလေရဲ့ ။ သည်လူရိပ်ရဲ့   လှုပ်ရှားမှုတွေကတော့ သေသပ်တိကျလှပြီး သူ့လက်ထဲက ဓားအလင်းတန်းဟာ စမ်းချောင်းတစ်ခု စီးဆင်းနေသလို ချောမွေ့နေပါတယ်  ။အဲသည်လူရိပ်ကတော့ လီဖူချန်းကလွဲပြီး တခြားသူ ဖြစ်စရာ အကြောင်း မရှိတော့ပါဘူး ။

မျောလွင့်မီးလျှံ ဓားသိုင်းရဲ့ လေးကွက်မြောက် ဓားကွက်ကို ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားတဲ့ နေရာမှာတော့ လီဖူချန်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အတွေးတစ်ခုပဲ  ရှိပါတယ် ။ အဲဒါကတော့ သည်ဓားကွက်ဟာ လိုက်လျောညီထွေမှု နဲ့  အားမာန်အပြည့် ရှိဖို့ပါပဲ ။

မီးတာအို ဥပဒေသတွေ ဆိုတာက နဂိုကတည်းကမှ နူးညံ့ညင်သာမှုကို အားပေးတဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ပါဘူး ။ ဓားတာအို ဥပဒေသက   အထောက်အကူ ပြုထားတဲ့ အခါမှာဆိုရင် ပိုလို့တောင် ဆိုးပါသေးတယ် ။

အခုအချိန်ကတော့ လီဖူချန်းအနေနဲ့ သူလေ့ကျင့်ထားတဲ့ မြောက်များလှစွာသော ဓားသိုင်းတွေရဲ့ အနှစ်သာရကို ထုတ်ပြရတော့မယ့်  အချိန်ပါပဲ ။

" အင်း…… သည်လို လုပ်လိုက်ရင်ကော ……။ မဟုတ်သေးဘူး …… ဟိုဓားကွက်နဲ့ ပေါင်းရင် ပိုအဆင်ပြေမယ် "

မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားကွက်တွေဟာ လီဖူချန်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့ပါတယ် ။ သည်ဓားကွက်တွေမှာက လုံလောက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ပါဝင်နေပေမယ့် လီဖူချန်းကတော့ စိတ်တိုင်းကျခြင်း မရှိသေးပါဘူး ။ ဓားကွက်တွေက မျောလွင့်မီးလျှံဓားသိုင်းရဲ့ လေးကွက်မြောက် ဓားသိုင်းအဖြစ် ဖန်တီးဖို့အတွက် လိုအပ်မှုတွေ ရှိနေဆဲပါပဲ ။

သည်လိုနဲ့ပဲ အချိန်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာခဲ့သလို မျောလွင့်မီးလျှံဓားသိုင်းရဲ့ လေးကွက်မြောက် ဓားကွက်ဟာလည်း တဖြည်းဖြည်း ရုပ်လုံး ပေါ်လာခဲ့ပါပြီ ။

သည်အတောအတွင်းမှာဆိုရင် လီဖူချန်းဟာ ဓားကွက်ကို ဖန်တီးဖို့အတွက် ဓားကွက်ရဲ့ မူလလမ်းကြောင်းကနေ မကြာခဏ သွေဖည်သွားပြီး အခြား တာအိုတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်မိပါသေးတယ် ။ ဒါပေမဲ့လည်း သူက  ဓားကွက်ရဲ့ မူလလမ်းကြောင်းကနေ ကြာကြာ သွေဖည်သွားခြင်း မရှိပါဘူး ။သူ့ရဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုက သူ့ကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်ကို ပြန်ရောက်စေပါတယ် ။

" မဟုတ်သေးဘူး ။ ဒါက လိုက်လျောညီထွေမှု မရှိဘူး "

" မဟုတ်သေးဘူး ။ ဒါက အားမာန် မပြည့်ဘူး ။ ပြီးတော့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း အားနည်းနေတယ် "

" မဟုတ်သေးဘူး ။ ဒါကျတော့ အရမ်း နူးညံ့သိမ်မွေ့ လွန်းတယ် "

လီဖူချန်းက ဓားကွက်တွေကို ဆက်တိုက် ပေါင်းစပ်နေပေမယ့် တစ်ခုမှကို အကြိုက်တွေ့ခြင်း မရှိသေးပါဘူး ။

လီဖူချန်းရဲ့ အတွေးထဲမှာ ခံယူထားတာကတော့ သည်ဓားကွက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ မီးလျှံ ဓားအလင်းတန်းဟာ ပင့်ကူမျှင်တွေလောက်ပဲ ရှိရပါမယ် ။ ဒါမှ သူ့ရဲ့ လေးကွက်မြောက်ဓားကွက် တီထွင်ဖန်တီးမှုဟာ အောင်မြင်မှာပါ။

အခုလက်ရှိမှာတော့ သူ့ရဲ့ မီးလျှံဓား အလင်းတန်းဟာ ရေလို ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေရုံပဲ ရှိနေသေးပြီး အစွန်းရောက် မျောလွင့်မီးလျှံ ဓားကွက်ထက် မဆိုစလောက်လေးသာ သာလွန်နေပါသေးတယ် ။

သည်ဓားကွက်ကို တီထွင်ဖန်တီးတဲ့ နေရာမှာတော့ လီဖူချန်းဟာ ပျင်းရိခြင်းကို လုံးဝ မခံစားရပါဘူး ။ သူ့ရဲ့ အတွေးထဲမှာတော့  ဓားသိုင်းကပဲ စိုးမိုးနေပါတယ် ။ပြီးတော့ သူက အချိန်စက်ကွင်းကိုပါ မေ့ဖျောက် ထားနိုင်ပါသေးတယ် ။

" သည်ကလေးရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုက လုံးဝ မခေဘူးပဲ ။ သူက ငါတို့ထက်ကို သာလွန်နေပြီ "

လီဖူချန်း ရှိနေရာ အရပ်နဲ့ အလွန်ဝေးကွာတဲ့ အရပ်မှာတော့ လူကြီးနှစ်ယောက်ဟာ သူ့ကို မမှိန်မသုန် စောင့်ကြည့် အကဲခတ်နေကြပါတယ် ။ သူတို့က လီဖူချန်းကို  ဘယ်အချိန်ကတည်းကနေ အခုလို စောင့်ကြည့်နေတယ် မသိပါဘူး ။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ အရပ်ပုပု အကြီးအကဲဟန် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သက်တံနီဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်း အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံ ရပါတယ် ။ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲသည်လူကြီးရဲ့ ပုံစံက အကြီးအကဲဟန်ထက် ရာထူးအဆင့်အတန်း နိမ့်ကျတဲ့ပုံ လုံးဝ ပေါ်မနေလို့ပါပဲ ။

မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ဘုရင်တွေ ဖြစ်ကြတဲ့ သူတို့တွေဟာ သဘာဝတရားကို အဆင့်တစ်ခုအထိ ထိန်းချုပ်နိုင်ကြပါတယ် ။ သူတို့က အနီးအနားမှာ ရှိနေတဲ့ အလင်းယိုင်ခြင်းကို ပြောင်းလဲစေပြီး သူတို့ရဲ့ အသိစိတ်အာရုံကို တစ်ဖက်လူ ထောက်လှမ်းလို့ မရအောင်လည်း စွမ်းဆောင်နိုင်ကြ ပါသေးတယ် ။

တကယ်လို့ သူတို့သာ စိတ်ဆန္ဒ မရှိဘူးဆိုရင် မဟာ ဆရာသခင်တွေတောင်မှ သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံနိုင်ကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး ။

အကြီးအကဲဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

" ငါတို့က မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ဘုရင်တွေ ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုက တိုက်ပွဲဝိညာဉ်နယ်ပယ်မှာရှိတဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့် တပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်လို့ရရုံပဲ ရှိတယ် ။ သည်ကလေးရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကတော့ သာမန် ဧကရာဇ်အဆင့် တပည့်တွေထက်တောင်မှ သာလွန်နေတာ လုံးဝ အသိသာကြီးပဲ "

ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မြင့်လေလေ၊ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ပိုကောင်းလာလေလေ ဆိုတဲ့ အချက်ကိုတော့ ကျင့်ကြံသူတိုင်း သိထားပြီးသားပါပဲ ။ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ဘုရင်တွေရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုဟာ ယေဘုယျအားဖြင့် တိုက်ပွဲဝိညာဉ်နယ်ပယ်က  ကြယ်၇ပွင့် အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ပိုင်ရှင်တွေထက်ကို သာလွန်ပြီးသား ဖြစ်ပါတယ် ။ တိုက်ပွဲဝိညာဉ်နယ်ပယ်က ကြယ်၈ပွင့် အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ပိုင်ရှင်တွေသာလျှင် သူတို့နဲ့ ယှဉ်လို့ ရတာပါ ။

ဥပဒေသ ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် ဧကရာဇ်တွေကို ဆိုရင်တော့ ဒဏ္ဍာရီထဲက ကြယ်၉ပွင့် တိုက်ပွဲဝိညာဉ်နယ်ပယ် ဆရာသခင်တွေသာ ယှဉ်လို့ ရပါလိမ့်မယ် ။

သူတော်စင်နယ်ပယ်က ဝိဇ္ဇာတွေရဲ့ တည်ရှိမှုကတော့ သေမျိုးနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ ။ အဲသည်အတွက် သူတို့ရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ဘယ်လောက် ရှိသလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ကြပါဘူး ။ သူတို့တွေက အတွေးတစ်ချက်နဲ့တင် ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် ဓားသိုင်းကို တီထွင်နိုင်ပါတယ် ။

လီဖူချန်း………

သူက သူ့ရဲ့ စိတ်အတွေး အာရုံတွေ အကုန်လုံးကို ဓားကွက် ဖန်တီးရာမှာ နစ်ထားတယ် ဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ အစွမ်းထက်လှတဲ့ လိပ်ပြာ အသိစိတ်အာရုံက သူ့ကို ခိုးပြီး စောင့်ကြည့်အကဲခတ်နေတဲ့ သူတွေကို  သတိပြုမိ နေဆဲပါပဲ ။

ဒါပေမဲ့လည်း သူက သူ့ရဲ့ လိပ်ပြာ အသိစိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကြက်ပြီး တစ်ဖက်လူတွေကို ပြန်အကဲမခတ်ရဲပါဘူး ။ သူက သူ့ကို ခိုးပြီး စောင့်ကြည့်အကဲခတ်နေတဲ့ သူတွေဟာ သက်တံနီဂိုဏ်းက မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ဘုရင်တွေဆိုတာကို ရိပ်စားမိပါတယ် ။ အဲသည်အတွက် သူက သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းကွက် တီထွင်မှုနှုန်းကို ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိနဲ့ လျော့ချလိုက်ပါတယ် ။သူက အကြီးအကဲတွေရဲ့  အာရုံစိုက်မှုကို လုံးဝ မလိုချင်ပါဘူး ။

လီဖူချန်းရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုက မှန်ကန်တယ်လို့ ဆိုရပါမယ် ။ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့  သူ့အနေနဲ့  အဲသည်လို လုပ်ဆောင်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူ့ကို စောင့်ကြည့်အကဲခတ်နေတဲ့ သူတွေဟာ ပျောက်ကွယ်သွားလို့ပါပဲ ။ အဲသည်လိုမှပဲ လီဖူချန်းဟာ သက်ပြင်းချပြီး သူ့ရဲ့ ဓားကွက် တီထွင်မှုကို ဆက်လက် အာရုံ စိုက်နိုင်ပါတော့တယ် ။

" မျောလွင့်မီးလျှံဓားသိုင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဓားသိုင်းကို ရေစီးလို ချောမွေ့စေဖို့ပဲ ။ အဲသည်အတွက် ငါ့ရဲ့ ဓားကွက်ကလည်း ပိုးချည်မျှင်လို ပါးလျနေရမယ် "

ရေစီးနဲ့ ပိုးချည်မျှင်တွေဟာ ပြောင်းလွယ် ၊ပြင်လွယ်တဲ့ သဘောသဘာဝ ရှိတဲ့ အရာတွေပါပဲ ။ ဒါကြောင့်လည်း လီဖူချန်းက သူ့ရဲ့ ဓားကွက်ကို ပိုးချည်မျှင်တွေလို ဖြစ်နေစေချငိတာပါ ။

သည်နေရာမှာ တစ်ချက် စဉ်းစားစရာ ရှိတာကတော့ ပိုးချည်မျှင်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ မီးတာအို ဓားအလင်းတန်းဟာ ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းမလဲ ဆိုတာပါပဲ ။ ဓားအလင်းတန်းကို ပိုးချာ်မျှင်လောက်အထိ သိပ်သည်းသွားအောင် လုပ်ရတယ်ဆိုတာက လွယ်ကူတဲ့ အရာတော့ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး ။

လီဖူချန်းကတော့ ပိုးချည်မျှင်လောက်အထိ ပါးလျသွားတဲ့ မီးတာအို ဓားအလင်းတန်းဟာ အစွန်းရောက် မျောလွင့်မီးလျှံ ဓားကွက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ အစွမ်းထက်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားပါတယ် ။သူခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာမလား ဒါမှမဟုတ် မဖြစ်လာဘူးလား ဆိုတာကိုတော့ စောင့်ကြည့်ရမှာပါပဲ ။

သည်လိုနဲ့ပဲ အချိန်တွေဟာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ ။ လီဖူချန်းရဲ့ မီးလျှံ ဓားအလင်းတန်းကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပိုပြီး ပါးလျလာခဲ့ပါတယ် ။

လက်မောင်းလုံးလောက် အထူ ………

လက်နှစ်ချောင်း အထူ ……

လက်တစ်ချောင်း အထူ……

အဲသည်ကနေပြီး နောက်ဆုံး ထမင်းစားတူ တစ်ချောင်းအရွယ် ……။

ဓားအလင်းတန်းရဲ့ ထုထည်က ထမင်းစားတူ တစ်ချောင်းအရွယ်အထိ သိပ်သည်းလာတဲ့ နောက်မှာတော့ ဓားကွက်အစွမ်းကလည်း မယုံနိုင်ဖွယ် ပြင်းထန်လာခဲ့ပါပြီ ။

လီဖူချန်းက သူ့ရဲ့ ဓားချက်ကို ထုတ်လိုက်ပြီဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးတောင်မှ အက်ကွဲသွားတော့မလိုပါပဲ ။ ပြီးတော့ ဓားအလင်းတန်းက အလွန်ဝေးကွာတဲ့ အကွာအဝေးကိုတောင် သွားရောက် တိုက်ခိုက် နိုင်ပါသေးတယ် ။

" သည်ဓားကွက်နဲ့ ဆိုရင်တော့ ငါ့အနေနဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေ မသုံးဘဲတောင်မှ မဟာဆရာသခင် အဆင့် နီးပါးကို ရောက်နိုင်ပြီ "

လီဖူချန်းရဲ့ ဓားဆန္ဒက အလွန်အမင်း သိပ်သည်းလာခဲ့သလို သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း တောက်ပလာခဲ့ပါပြီ ။

မျောလွင့်မီးလျှံ ဓားသိုင်းရဲ့ ပထမ ဓားသိုင်းသုံးကွက်နဲ့ ယှဉ်မယ်ဆိုရင်တော့ သည်လေးကွက်မြောက် ဓားသိုင်းဟာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကို လုံးဝ ယုံမှားသံသယ ဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး ။ ရှင်းရှင်းပြောရမယ် ဆိုရင်တော့ အခု လီဖူချန်းတီထွင်ထားတဲ့ ဓားကွက်ဟာ မူလဓားကွက် သုံးကွက်ထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆ ပိုအစွမ်း ထက်ပါတယ် ။ ဒါက လီဖူချန်း ထင်ထားတာထက်တောင်မှ ပိုပြီး သာလွန်ကောင်းမွန်နေတယ်လို့ ဆိုရပါမယ် ။

အခုလက်ရှိ လီဖူချန်း တီထွင်ထားတဲ့ ဓားကွက်ဟာ အကြိုကောင်းကင်အဆင့် ဓားသိုင်းအဆင့်တောင် ရောက်နေပါပြီ ။ ဒါပေမဲ့လည်း ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာကတော့ သည်ဓားကွက်ဟာ လုံးဝ အကြွင်းမဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်း မရှိသေးတာပါပဲ ။

" ဟူး…… စိတ်မကောင်းစရာပဲ ။ သည်ဓားကွက်ကို ထုတ်သုံးတဲ့ နေရာမှာ ငါ့အနေနဲ့ ပျံလွှားစက်ကွင်းချီ နဲ့ ကြေးဝါဓား အဆီအနှစ်ကို ပေါင်းထည့်လို့ မရသေးဘူး ။ သည်ချီစွမ်းနှစ်ခုကို ပေါင်းထည့်မယ် ဆိုရင်လည်း ငါ့အနေနဲ့ ဓားကွက်ကို ထုတ်သုံးလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး ။ သည်ဓားကွက်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုအပိုင်းကို အရမ်း တောင်းဆိုနေတယ် ။ အခုလက်ရှိ ငါ့ရဲ့ အခြေအနေက သက်တံနီ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်တွေကို ကြေးဝါဓားချီတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲရုံပဲ တတ်နိုင်သေးတယ် ။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အဆုံးစွန်သော လုပ်ဆောင်နိုင်မှုပဲ ။ သည်ပုံစံအတိုင်း ဆိုရင်တော့ ငါက မီးလျှံစွမ်းအားကိုလည်း ပေါင်းထည့်နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိသေးဘူး "

လီဖူချန်းက သူ့ရဲ့ ဓားကွက်အသစ်အကြောင်း ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေရင်းနဲ့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ညည်းတွားလိုက်မိပါတယ် ။

သူစိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေတာကလည်း မမှားလှပါဘူး ။ တကယ်လို့သာ သူ့အနေနဲ့ ပျံလွှားစက်ကွင်းချီကို ကြေးဝါဓားအဆီအနှစ်နဲ့ ရောစပ်နိုင်ပြီး အပိုဆုအနေနဲ့ မီးလျှံစွမ်းအားကိုပါ ဓားကွက်ထဲ ပေါင်းထည့်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ အစွမ်းဟာ မဟာဆရာသခင်အဆင့် အထိ ရောက်သွားနိုင်တာ မဟုတ်ပါလား ။

မဟာဆရာသခင်တွေ ဆိုတာက အားနည်းတဲ့ မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ဘုရင်တွေနဲ့တောင် တိုက်ကွက်အနည်းငယ် ဖလှယ်နိုင်တဲ့ သူတွေပါ ။ သူတို့တွေက အဆင့်နိမ့် မူလပင်လယ်နယ်ပယ် ဘုရင်တွေကို အနိုင်မယူနိုင်ပေမယ့် အလွယ်တကူတော့ အသက်ပျောက်သွားမယ့်သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး ။

" လီဖူချန်း…… မလောနဲ့ဦး ။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းက ကျေနပ်စရာ အတော်လေး ကောင်းနေပြီ ။ မင်းအနေနဲ့ အခုဆိုရင် ဟိုတိုင်ချန်း နဲ့ စီးတုကျန်းတို့ကိုတောင် လက်ရည်တူ တိုက်လို့ ရနေပြီ ။ အရင်လို လိပ်ပြာအသိစိတ်အာရုံ တိုက်ခိုက်မှုကိုပဲ အားကိုးနေစရာ မလိုတော့ဘူး "

လီဖူချန်းက လောကြီးနေတဲ့ သူ့အဖြစ်ကို သတိပြုမိလိုက်တဲ့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်သတိပေးလိုက်ပါတယ် ။

သေသေချာချာ ပြန်ပြီး စဉ်းစားကြည့်မယ် ဆိုရင်တော့ လီဖူချန်းရဲ့ ဓားကွက်အသစ်ဟာ အတော်လေး ကျေနပ်စရာကောင်းတယ်လို့ ဆိုရပါမယ် ။

အရင်တုန်းက သူ့အနေနဲ့  ဟိုတိုင်ချန်းနဲ့ စီးတုကျန်းကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတာဟာ လိပ်ပြာ အသိစိတ်အာရုံ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်ပဲ  ဖြစ်ပါတယ် ။တကယ်လို့  လိပ်ပြာ အသိစိတ်အာရုံ တိုက်ခိုက်မှုသာ မရှိဘူးဆိုရင် သူဟာ ဟိုတိုင်ချန်း နဲ့ စီးတုကျန်းတို့အတွက် အမှိုက်သာသာပါပဲ ။

ဒါပေမဲ့လည်း အခုတော့ အဲသည်လို မဟုတ်တော့ပါဘူး ။အခုဆိုရင်   သူက လိပ်ပြာအသိစိတ်အာရုံ တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်မသုံးရင်တောင်မှ ဟိုတိုင်ချန်း နဲ့ စီးတုကျန်းတို့ကို လက်ရည်တူ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား ။

သည်လိုနဲ့ပဲ ဓားအလင်းတန်းဟာ ပါးလျသထက် ပါးလျလာခဲ့ပါတယ် ။

ထမင်းစားတူ တစ်ချောင်းလောက် ရှိတဲ့ ဓားအလင်းတန်းဟာ နောက်ဆုံး အပ်တစ်ချောင်း နီးပါးအထိ ပါးလျလာခဲ့ပါပြီ ။

ဒါပေမဲ့ အဲသည်အဆင့် ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ လီဖူချန်းရဲ့ ဓားကွက်တီထွင်မှုဟာ ဆက်လက်ပြီး တိုးတက်မယ့် အရိပ်အယောင် မပြတော့ပါဘူး ။

" ငါ့အနေနဲ့ ဓားတာအို အဆီအနှစ် အငွေ့အသက်တွေကို ဖျောက်ပစ်လိုက်ရင်ကောင်းမလား  ဒါမှမဟုတ် ဓားတာအို အဆီအနှစ် အငွေ့အသက်တွေကို သည်အတိုင်းပဲ ဆက်ထားထားရမှာလား "

လီဖူချန်းကတော့ အတော်လေး ခေါင်းစားနေခဲ့ပါပြီ ။

သူက သည်ဓားကွက်ထဲမှာ မတူညီတဲ့ ဓားသိုင်းပေါင်း တစ်ရာကျော်ရဲ့ ဓားသိုင်းအဆီအနှစ်တွေကို ထည့်သွင်းထားခဲ့တာပါ ။အဲသည်ဓားသိုင်း အဆီအနှစ်တွေထဲမှာက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားတာအို အဆီအနှစ်တွေ ပါဝင်နေပါတယ် ။ အဲသည်အတွက် ဓားတာအို အဆီအနှစ်တွေကို ဖျောက်ပစ်လိုက်ရမလား မဖျောက်ပစ်လိုက်ရဘူးလား ဆိုတာက လုံးဝ ပြသနာပါပဲ ။ သူ့အနေနဲ့ အတွေးလေးတစ်ချက် မှားသွားတာနဲ့တင် ဓားကွက်ကို အများကြီး သက်ရောက်သွားစေနိုင်ပါတယ် ။

သံုံးရက်……

လီဖူချန်းဟာ သည်ပြသနာကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အချိန်သုံးရက်တိုင်တိုင် ယူခဲ့ရပါတယ် ။ သည်သုံးရက်အတွင်းမှာဆိုရင် သူက တစ်ချက်ကလေးတောင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပါဘူး ။ သူက ကျောက်ရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်လို ရပ်နေခဲ့တာပါ။

လေးရက်မြောက်နေ့မှာတော့ လီဖူချန်းဟာ အဖြေကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပါပြီ ။ အဲသည်နောက်မှာတော့ သူဟာ စတင် လှုပ်ရှားပါတော့တယ် ။

ဟူး……

ရုတ်တရက် ဖြတ်တိုက်လာတဲ့ လေပွေရိုင်းတစ်ခုက သစ်ရွက်တွေကို ကြွေကျသွားစေခဲ့ပါပြီ ။ အဲသည်သစ်ရွက်တွေရဲ့ ကြွေကျလာပုံက ကကြိုးဆင်နေသလိုပါပဲ ။

ရွှမ်း……

အဲသည်နောက်မှာတော့ အင်မတန် သိပ်သည်းလှတဲ့ ဓားဆန္ဒတစ်ခုက သစ်ရွက်တွေ အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းပြာကျ သွားစေပါတော့တယ် ။

" ဟုတ်ပြီ …… သည်လိုကိုး …… သည်လိုလည်း အဆင်ပြေတာပဲ "

လီဖူချန်းကတော့ အတော်လေး ကျေနပ်ပီတိ ဝေဖြာနေခဲ့ပါပြီ ။

" သွား "

လီဖူချန်း မီးလျှံမြွေဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်မှာ ရှိနေတဲ့ တောင်ကတုံး တစ်ခုကို ခုတ်ချပစ်လိုက်ပါတယ် ။

ရွှပ်……

အဲသည်နောက်မှာတော့  ပိုးချည်မျှင် တစ်ခုသာသာမျှ ရှိတဲ့ ကြက်သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းဟာ တောင်ကတုံးထိပ်ကို ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့ပါပြီ ။

တောင်ကတုံးကို ပိုင်းဖြတ်သွားတဲ့ ဓားချက်ဟာ ပါးလျလွန်းလှတဲ့အတွက် သာမန် အခြေအနေမျိုးမှာ ဆိုရင်တော့ သတိမူမိမှာတောင် မဟုတ်ပါဘူး ။

ဝုန်း……

ဓားချက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ခဏအကြာမှာတော့ ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တောင်ကတုံးရဲ့ ထိပ်ပိုင်းဟာ ပေါက်ကွဲထွက်သွား ပါတော့တယ် ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျောက်ရည်ပူတွေလို ပူလောင်လွန်းလှတဲ့ ဓားဆန္ဒတစ်ခုဟာ လေထုထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အဲသည်အရာကက ပတ်ဝန်းကျင် ရာသီဥတုကိုပါ ပြောင်းလဲသွားစေပါသေးတယ် ။

" သည်ဓားကွက်ကို ငါက အညှာအတာမဲ့ မျောလွင့်မီးလျှံလို့ အမည်ပေးမယ် "

လီဖူချန်းပေးလိုက်တဲ့ ဓားကွက်နာမည်က သင့်လျော်လှတဲ့ နာမည်တစ်ခုလို့ပဲ ဆိုရပါမယ် ။ သည်ဓားကွက်ရဲ့ ဖျက်ဆီးမှုနှုန်းက တကယ်ပဲ အညာအတာ ကင်းမဲ့လွန်းလှတာ မဟုတ်ပါလား။ အညှာအတာမဲ့ မျောလွင့်မီးလျှံ ပေါ်ထွက်လာရင်တော့ အရာအားလုံးဟာ အညှာအတာ ကင်းမဲ့စွာ ဖျက်ဆီးခံရမှာပါပဲ ။

***