← Chapters

အခန်း (၃၆၈)

Vol. 27 Ch. 368

အခန်း (၃၆၈)

Vol. 27 Ch. 368

ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်သို့ရောက်သွားသော ထို့ပါ့ချန်အတွက် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။

အချိန်သုံးလသည် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ဂိုဏ်းများအတွက် အရာအားလုံးကိုစီစဉ်ရန်လုံလောက်ပြီး သူ့ကိုဂုဏ်ပြုပေးရန်အတွက် လူများစေလွှတ်နိုင်လိမ့်မည်။

အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဓားဂိုဏ်းသည် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ နံပတ်တစ်ဂိုဏ်းဖြစ်သည်။ ရာထူးအပ်နှင်းပွဲသည် အလွန်ခမ်းနားလိမ့်မည်။

ထို့ပါ့ချန်က မည်သည့်အရာမှမပြောပေ။ လူအားလုံး ဦးညွှတ်ပြီးသွားသောအခါတွင် သူက အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်ထိပ်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများနှင့်အတူ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းကိုးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သော လက်ရွေးစင်တပည့်များကလည်း လူစုခွဲလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့်လင်းရှန်က ဓားစံအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ လျှိုဟုန်က သတိထား၍ ရှေ့တက်လာသည်။

ကျန်းမင်က စီးပွားရေးကိစ္စများကိုဖြေရှင်းရန်အတွက် တောင်အောက်ဆင်းသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က စကားသိပ်မပြောဘဲ တတိယထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုဟန်ရဲ့ဝိညာဉ်အမြစ်က ပျက်စီးသွားပြီလို့ လူတိုင်းပြောနေကြတယ်။ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ” လျှိုဟုန်က ဟန်မူယဲ့၏ လေးနက်နေသောမျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရပြီး လုကောနှင့်လင်းရှန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာမေးသည်။

လင်းရှန်က သူ့ကိုကြည့်သည်။

“အဲ့လိုပြောတာမဟုတ်ဘူး။ စီနီယာအစ်ကိုဟန်က ငါတို့ကို ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီတိုးတက်စေနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးတွေပေးခဲ့တယ်လေ။ သူ့ကို ပြန်ပေးလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ” လျှိုဟုန်က လင်းရှန်၏အကြည့်ကြောင့် ဆံပင်များထောင်ထသွားသည်။

လင်းရှန်က ပိုမိုများပြားသော ကျောက်စိမ်းအရိုးများနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏အငွေ့အသက်သည် ပိုမိုနက်နဲလာသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုဟန်မှာ ရွှေကြာပန်းစေ့တွေ အများကြီးရှိတယ်” လင်းရှန်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဓားစံအိမ်မှထွက်သွားသည်။

‘ရွှေကြာပန်းစေ့တွေ အများကြီးရှိတာလား’

‘ကောလဟာလတွေက အမှန်ပဲလား’

လျှိုဟုန်က အကြိမ်ရေအနည်းငယ် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချသည်။

စီနီယာအစ်ကိုဟန်ကို ဆုံးရှုံးသွားလျှင် ဓားစံအိမ်သည် အလွန်ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းနေလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က တတိယထပ်သို့တက်သွားပြီး စားပွဲရှည်၏ရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။

တာအိုဆရာတယန်နှင့်ကျိုးယွင်လုံက သူ့ဘေးတွင်ပေါ်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က နေဝင်သွားသည်အထိ နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေခဲ့သည်။

“ငါက ဘယ်လိုပြန်ပြီးကျင့်ကြံသင့်တယ်လို့ မင်းတို့ထင်လဲ”

ဟန်မူယဲ့၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

တာအိုဆရာတယန်နှင့် ကျိုးယွင်လုံက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး စိတ်သက်သာရာရစွာသက်ပြင်းချသည်။

“သခင်လေးက ဘယ်လိုရွေးချယ်မှာလဲ” ကျိုးယွင်လုံက ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာသက်ပြင်းချသည်။

ဟန်မူယဲ့က စားပွဲခုံရှေ့တွင်ထိုင်နေပြီး နာရီအနည်းငယ်ကြာသည်အထိ ပြန်လည်ကျင့်ကြံရမည့်အကြောင်းကို တွေးနေသည်။

သူက ကဗျာတစ်ပုဒ်နှင့် ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးတွင် သောင်းကျန်းနိုင်သော တာအိုတန်ခိုးရှင်ကျွီရှစ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏စွမ်းအားနှင့်လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကို ဟန်မူယဲ့ မြင်ခဲ့ရသည်။

သူ၏ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကျင့်ကြံခြင်းသည် ဆရာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကို ကျင့်ကြံမည်ဆိုလျှင် အားသာချက်ရှိသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုသည် အကျိုးအကြောင်းသင့်ပုံပေါ်သော်လည်း ယုတ္တိမဆန်ပေ။

လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော စာပေအငွေ့အသက်နှင့် သမာဓိစွမ်းအားများသည် လူတစ်ယောက်၏နှလုံးသားကို အေးစက်သွားစေနိုင်သည်။

သူက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေသို့ သွားခဲ့လျှင် သူရေးသားနိုင်သော ကဗျာ၊ စာစုများကြောင့် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုတွင် အနာဂတ်အောင်မြင်မှုသည် အကန့်အသတ်မဲ့နေလိမ့်မည်။

သို့သော် မြောက်ပိုင်းကုန်းမြေတွင် ဆရာသခင်တစ်ယောက်၏စွမ်းအားများကို အသုံးပြုခဲ့သောအချိန်၌ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ အားနည်းချက်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏စွမ်းအားဖြင့် ချိတ်ဆက်နေပြီး ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်းကို အတူတကွခံစားရမည်။

အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ၏ အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်ကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

ဝမ်မော့ရှန်သည် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုဖြင့် သူတော်စင်တစ်ပါးဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ့ကျင့်ကြံခြင်းသည် မခန့်မှန်းနိုင်လောက်သောအဆင့်သို့ ရောက်နေသည်။

သို့သော် သူက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ ထွက်မသွားနိုင်ပေ။

သူ့စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာနှင့် ပေါင်းစပ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်က ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ ထွက်သွားမည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ မဟာတာအိုသည် မပြည့်မစုံဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သူက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ ထွက်သွားလျှင် သူ့ခွန်အားသည် လျင်မြန်စွာကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အလွန်သန်မာသောအမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်သည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာမှ ထွက်မသွားခဲ့ပေ။

ဟန်မူယဲ့က အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာတွင် ပိတ်မိမနေချင်ပေ။

ထို့အပြင် ဆရာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်လာခဲ့သောကြောင့် သူက ကောင်းကင်ဘုံ၏လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို မြင်လာသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုတွင် သူတော်စင်တစ်ယောက်ပဲ ရှိနိုင်သည်။

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာတွင် သူတော်စင်တစ်ယောက်ပဲ ရှိရမည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်သည် သူတောင်စင်အဆင့်သို့ ရောက်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဟန်မူယဲ့က ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ချင်လျှင် ဝမ်မော့ရှန်၏ သူတော်စင်အဆင့်အတန်းကို လုယူရမည်။

သူက ထိုအဆင့်အတန်းကို လုယူနိုင်သော်လည်း လုယူရန် မထိုက်တန်ပေ။

ဟန်မူယဲ့ရွေးချယ်နိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်များ ရှိနေသည်။ ကျောင်းတော်သားတစ်ယောက်ဆီမှ သူတော်စင်အဆင့်အတန်းကို လုယူရန်မလိုအပ်ပေ။

သူက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကို မကျင့်ကြံချင်လျှင် ဓားတာအို၊ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုလည်း ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ ထိုလမ်းစဉ်များသည် မဆိုးပေ။

သူစုစည်းထားသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များတွင် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၊ တောင်ပိုင်းကုန်းမြေ၊ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေနှင့် ပြင်ပဘုံ၏အမွေအနှစ်များလည်း ရှိနေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်အများစုသည် အဆင့်မြင့်သည်။

အထူးသဖြင့် ကောင်းမွန်လှသော ပြင်ပဘုံနည်းစနစ်များကို သူမြင်ဖူးထားသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူက လေဟာနယ်ကိုဖြတ်သန်း၍ ကမ္ဘာများအားသိမ်းပိုက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က သူကျင့်ကြံထားသော နေကိုးစင်းနည်းစနစ်နှင့် ဓားနည်းစနစ်များကို ပြန်တွေးကြည့်သည်။ ထိုနည်းစနစ်များသည် ရှေးခေတ်မှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော အမွေအနှစ်များဖြစ်ပြီး အတော်လေးအားကောင်းသည်။ သို့သော် စွမ်းအင်အများအပြား ကုန်ဆုံးသည်။

“ငါက ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်အသစ်ကို ဖန်တီးဖို့ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုနည်းစနစ်ကိုမှီခိုပြီး တခြားကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်နိုင်မယ်ထင်လား”

ဟန်မူယဲ့က တာအိုဆရာတယန်နှင့် ကျိုးယွင်လုံကိုကြည့်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

‘ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်လား’

သူတို့နှစ်ယောက်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

“သခင်လေးအတွက် ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ဖန်တီးဖို့ မဖြစ်နိုင်တာတော့မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းအန္တရာယ်များလွန်းတယ်”

ကျိုးယွင်လုံက ညင်သာစွာပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်။ အရင်က ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေကို ဖန်တီးဖို့ဆိုရင် ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ခွန်အားကိုပဲ မှီခိုရတယ်။ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းမျိုးဆက်သစ်တွေက ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ရဲ့အားနည်းချက်တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်းပြုပြင်ရတယ်” တာအိုဆရာတယန်က တီးတိုးပြောသည်။

ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကိုဖန်တီးပြီး အားနည်းချက်များကို ဆက်တိုက်ပြုပြင်ရန်အတွက် တပည့်များကို အသုံးချသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး မျက်လုံးများတောက်ပလာသည်။

သူကျင့်ကြံခဲ့သော နေကိုးစင်းနည်းစနစ်နှင့် ရွှေနေမင်းနည်းစနစ်များသည် တခြားလူများ၏စမ်းသပ်မှုကို ခံထားရသည်။

ထိုကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်နှစ်ခုသည် လုံလောက်စွာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိပေ။

တခြားနည်းဖြင့်ပြောရလျှင် သူက ထိုကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် စမ်းသပ်ခံကြွက်တစ်ကောင်သာဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးမိပြီး သူက ပြုံးသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ထားသောလူအားလုံးက စမ်းသပ်ခံကြွက်များဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တခြားလူများ၏ စမ်းသပ်ခံကြွက်မလုပ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်နည်းစနစ်၏ စမ်းသပ်ခံကြွက်ပဲ လုပ်လိုက်မည်။

သူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အကြောဆန့်သည်။ သူက ပြတင်းပေါက်ဆီသို့လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ဆည်းဆာမြင်ကွင်းကို ကြည့်သည်။

“နေဝင်ဆည်းဆာက တကယ့်ကိုကောင်းမွန်တယ်။ မနက်ဖြန်က ပိုပြီးတောက်ပနေလိမ့်မယ်”

“အခုအချိန်ကစပြီး ငါ့ကျင့်ကြံမယ့်နည်းစနစ်ကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးမယ်”

“ဆရာမော့ယွမ်က ဓားတစ်သောင်းတို့အိမ်အပြန်နည်းစနစ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်။ ငါ့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကိုဖန်တီးဖို့ မခက်လောက်ဘူးမဟုတ်လား”

ကျိုးယွင်လုံနှင့် တာအိုဆရာတယန်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး စကားမပြောခဲ့ပေ။

သခင်လေး၏စိတ်ထားနှင့်ဆိုလျှင် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြောင်းမည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့က ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ဖန်တီးမည်ဟုပြောခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းမစခဲ့ပေ။

သူက ကောင်းမွန်စွာအိပ်စက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အောက်ထပ်သို့သွား၍ ဓားစံအိမ်၏လတ်တစ်လောအခြေအနေကို နားလည်နိုင်ရန် မှတ်တမ်းစာအုပ်များဖတ်လိုက်သည်။

လျှိုဟုန်က ဓားစံအိမ်၏အဖြစ်အပျက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ထို့နောက် သူက စာကြည့်တိုက်သို့ နေ့တိုင်းသွားပြီး စာအုပ်အမျိုးမျိုးဖတ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ရတနာစံအိမ်သို့ လျှိုဟုန်နှင့်အတူသွားပြီး ရတနာများ လဲလှယ်ခဲ့သည်။

သူက လဝက်ကျော်ကြာသည်အထိ မီးပြင်းဖိုကို မထိခဲ့ပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်နှင့် ဓားနည်းစနစ်များကိုလည်း မလေ့ကျင့်ခဲ့ပေ။

ထိုသို့ လျှောက်သွားနေခြင်းသည် အတော်လေးပျော်စရာကောင်းသည်။

တောင်ပေါ်တွင် လျှိုဟုန်က သူ့ကို အဖော်ပြုပေးခဲ့သည်။ တပည့်များက သူတို့ကို တွေ့သောအခါတွင် လေးစားစွာဦးညွှတ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လျှိုဟုန်က ဘဝင်ခိုက်နေသည်။ သူက ဟန်မူယဲ့ကို တောင်အောက်ဆင်းပြီး အပျော်ရှာရန်အတွက် တိုက်တွန်းခဲ့သေးသည်။

အကယ်၍ သူက အင်မော်တယ်ဟန်ကို တောင်ခြေတွင်ရှိသော စားသောက်ဆိုင်သို့ ခေါ်သွားနိုင်လျှင် အနာဂတ်တွင် အစားအသောက်များ အလကားစားနိုင်လောက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဟန်မူယဲ့က တောင်အောက်ဆင်းရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။

“သခင်လေး၊ အကြီးအကဲထို့ပါ့ ရောက်နေပါတယ်” စာကြည့်တိုက်တွင် နေ့တစ်ဝက်စာဖတ်ပြီး ဓားစံအိမ်၏ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် ကျန်းမင်က လျင်မြန်စွာရှေ့တက်လာပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

သူက စီးပွားရေးကိစ္စများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး ဓားစံအိမ်သို့ သိပ်မကြာခင်က ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဓားစံအိမ်၏တတိယထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

တတိယထပ်သို့ ရောက်သောအခါ ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်နောက်ပစ်လျက် မတ်တပ်ရပ်နေသောထို့ပါ့ချန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ထို့ပါ့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်” ဟန်မူယဲ့က ခပ်ဟဟရယ်သည်။

သူက ဂိုဏ်းချုပ်မဖြစ်သေးသော်လည်း ယာယီဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေသည်။

ထို့ပါ့ချန်က ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

“မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ကောင်းကောင်းမကျင့်ကြံတာလဲ” ထို့ပါ့ချန်က တီးတိုးမေးသည်။

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က မျက်ခုံးပင့်သည်။ “ကျွန်တော်က ဘာဖြစ်လို့ကျင့်ကြံရမှာလဲ”

ထို့ပါ့ချန်၏မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများပေါ်လာသော်လည်း သူက ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

သူက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်သည်။

“မင်းသိလား။ ငါတို့ အံ့ဖွယ်ကိုးပါးဓားဂိုဏ်းက ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ တိုးတက်မလာခဲ့ဘူး”

“လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တစ်သောင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်လောက်တဲ့ အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီနေရာမှာ စုစည်းခဲ့တယ်။ သူတို့က ဓားစံအိမ်ကို အခြေခံအုတ်မြစ်အနေနဲ့ထားပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်နိုင်ဖို့ပဲ လိုချင်ခဲ့တယ်”

“နောက်ပိုင်းမှာ ပိုသန်မာလာတဲ့အတွက် အခွင့်အရေးတွေပိုရဖို့ မျှော်လင့်လာတယ်”

“ငါက အခွင့်အရေး၊ မဟာတာအိုနဲ့ ဘဝအတွက် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်”

ထို့ပါ့ချန်က ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအချို့ပေါ်လာပြန်သည်။

“မင်းက ပျင်းနေတယ်ဆိုတာကို ငါသိတယ်”

“ကျင့်ကြံခြင်းက မင်းတွေးထားသလိုမျိုးမဟုတ်ဘူး”

“ကျင့်ကြံခြင်းက ဂုဏ်သတင်းနဲ့ကြွယ်ဝမှုတွေကို ရှာဖွေနေရသလိုမျိုးပဲ။ သာမန်လူသားတွေလိုမျိုး အကြံအစည်တွေနဲ့ တခြားလူတွေကို တိုက်ခိုက်နေရတယ်”

“ဒီလောကမှာ အလိုဆန္ဒတွေကနေ ကင်းလွတ်နေတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတာအိုမရှိခဲ့ဘူး”

ဟန်မူယဲ့က စကားမပြောပေ။

ထို့ပါ့ချန်၏စကားများသည် မှန်သည်။ အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၊ ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာနှင့် တခြားကမ္ဘာများတွင် တွေ့ခဲ့ရသောမြင်ကွင်းများသည် သူစိတ်ကူးထားသလို မဟုတ်ခဲ့ပေ။

နေရာတိုင်းတွင် တိုက်ပွဲနှင့်အကြံအစည်များရှိနေသည်။

ဒဏ္ဍာရီများကဲ့သို့ နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် သီးသန့်ကျင့်ကြံနိုင်သူများ မရှိပေ။

“ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ လူသားတာအိုက အတူတူပဲ” ထို့ပါ့ချန်က ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

All Chapters