အပြန်ခရီး

ကောင်းကင်မြူခိုးမြို့တော်အရှေ့ပိုင်း တောင်ပိုင်းအရုဏ်ဦးနယ်မြေရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်များတလိပ်လိပ်တက်လာလေသည်။ လျှပ်စီးလျှပ်နွယ်များနှင့်‌အတူ မိုးက အဆက်အပြတ်ရွာသွန်းနေလေသည်။ မိုးသား မိုးရိပ်အခြေအနေမှာ လွန်စွာထူးဆန်းနေလေသည်။ ကြိုတင်အရိပ်အခြေမပြဘဲ ရုတ်တရက် တန်းရွာချသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်နေလေသည်။ မိုးက လွန်ခဲ့သော လပေါင်းများစွာက စရွာခဲ့ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ မည်သည့်အခါမျှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးက မိုးရေထဲတွင် ဝိုးတဝါးမြင်နေရသောကြောင့် အဝေးမှလူများကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ မိုးရွာလာသည်နှင့်အမျှ ပင်လယ်၏ စိုစွတ်သောရနံ့က ဒေသတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ယခင်ကခမ်းနားထည်ဝါသော ကောင်းကင်မြူခိုးမြို့‌တော်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ထိုမြို့ထဲမှ ထွက်လာသော အသံတစ်သံမျှ မကြားရသော်လည်း မည်သူမဆို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်လျှင် ယခင်ကနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားသည်ကို တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ တောင်နံရံများက ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး မြို့ရိုးအောက်မှ ခေါင်းမော့ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ယင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်မြူခိုးမြို့တော် အပြင်ဘက်ရှိ ရှာမန်နယ်မြေ၌ မြင်ရသော သက်ရှိဝိညာဉ် တစ်ခုမှ မရှိကြောင်း တွေ့ရ၏။ မည်သူမဆို ကောင်းကင်ယံ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာမှ တောင်ပိုင်းအရုဏ်ဦးနယ်‌မြေတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်လျှင် ကောင်းကင်ထံသို့ ဒေါသတကြီးခုန်တက်‌နေသော လှိုင်းလုံးကြီးများက ရှာမန်နယ်‌မြေ အစွန်းမှ ကုန်းမြေထိ အဆက်မပြတ်‌ ရေလွှမ်းမိုးနေကြောင်းကို တွေ့ရှိရမည်။ နစ်မြုပ်သွားသော နယ်မြေ အကျယ်အဝန်းက အကန့်အသတ်မဲ့ဖြစ်နေပြီး ကမ်းမမြင်လမ်းမမြင်ပုံစံမျိုးဖြစ်နေလေသည်။မကြာမီ ကောင်းကင်မြူခိုးမြို့တော်သို့ မရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

ရေလွှမ်းသောနယ်မြေနောက်ရှိ မရဏပင်လယ်ကြီးကြောင့် ရေလွှမ်းခံရသော ဧရာမတိုက်ကြီးတစ်ခုရှိသည်။ပင်လယ်ရေပြင်ကြီးနှင့် ပို၍နီးစပ်လာလေသည်။ မည်သူမဆို တိုက်ကြီးကို နီးနီးကပ်ကပ်ကြည့်လျှင် တိုက်ကြီးက အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ရွေ့နေမှန်း သိနိုင်ပေသည်။

ထိုမှောင်မိုက်တိုက်ကြီးသည် သဘာဝအတိုင်း အရှေ့ဘက် စွန့်ပစ်မြေများဖြစ်သည်။ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်သောလေပြင်းများ လေပြင်းများတိုက်ခတ်လာကာ ပင်လယ်ရေကို သူတို့နှင့်အတူ ဟောက်လိုက်ကြသည်။ ထိုအသံများက ရှာမန်တို့၏နယ်မြေများကိုလွှမ်းခြုံသွားပြီး တောင်ပိုင်းအရုဏ်ဦးနယ်မြေအစွန်းရှိ တောင်တန်းများကို နစ်မြုပ်စေခဲ့သည်။ထိုမျှသာမက မြေပြန့်အမြောက်အမြားကို အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

အရှေ့ဘက်မြေရိုင်းများ၏ ကပ်ဆိုးကြီးက အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပျံ့နှံ့နေသည်။ များမကြာမီပင်၊ အရှေ့ဘက်လွင်ပြင်များ၊ တောင်ပိုင်းအရုဏ်ဦးနယ်မြေမှ လူများဆီသို့ လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။ တောင်များ ပြိုကျမည်။ မြေကြီးလည်း ပြိုကျမည်။ တစ်နယ်မြေလုံး ပြောင်းလဲသွားမယ်။ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားကြီးမားသူများပင်လျှင် ဤဘေးအန္တရာယ်ကို ခုခံတားဆီရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ကပ်ဘေးကြီးပြီးလျှင် တောင်ပိုင်းအရုဏ်ဦးနယ်မြေ၌ လူမည်မျှကျန်ခဲ့‌ကြောင်းကို မည်သူမှ ခန့်မှန်း၍ မရ ချေ။

အာဏာရှိသော အင်အားစုအားလုံးလည်း ဖယ်ထုတ်ခြင်းခံရမည်။မာန်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ ရှာမန်များဖြစ်စေ ထိုကဲ့သို့အာဏာစက်များ ပျက်စီးသွားသောအခါ ဥပဒေမရှိ ၊ စည်းကမ်းမရှိ‌သောမျိုးနွယ်စုတွေ၊ မျိုးနွယ်စုကြီးများကြောင့် အရာအားလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ကပ်ဆိုးကြီးပြီးနောက် ပရမ်းပတာစတင်လာပြီး အုပ်စိုးရန် အားကောင်းသည့် စစ်သည်တော်များ တက်လာသည့်ခေတ်ကို အမှတ်အသားပြုလိမ့်မည်...

ကောင်းကင်သို့ တက်လာသော လှိုင်းလုံးများအနီး ရှာမန်ပြည်၏ အစွန်းတွင် ရှေ့သို့ လူရှစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ အဆိုပါ ရှစ်ဦးတွင် အမျိုးသမီး သုံးဦး ပါဝင်ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ အမျိုးသားများဖြစ်သည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၏ခေါင်းများသည် ဖြူဖွေးနေပြီး ငယ်ရွယ်သူများမှာ အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ကိုးနှစ်ခန့် ရှိကြသည်။ သူတို့ ရှစ်ယောက်က မတူညီသော မျိုးနွယ်စုကနေ လာကြသည်။ အားလုံးမှာ တူညီသော အချက်တစ်ချက်သာရှိသည်။

“ထွက်ပြေးကြ...”

သူတို့က အလောတကြီး ပြေးထွက်လာကြသည်။ သူတို့နောက်သို့လိုက်နေသော စစ်သည်တော်များ မရှိသော်လည်း သူတို့၏မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုများ၊ ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူတို့နောက်တွင် အစွမ်းထက်သောစစ်သည်‌တော်များ မရှိနိုင်သော်လည်း မရဏပင်လယ်မှ အဆုံးမဲ့ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် လှိုင်းလုံးကြီးများအပြင် ပင်လယ်သေတွင်းရှိ တန်ခိုးကြီးသော သက်ရှိများ၏ အဆုံးမရှိသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့နောက်မှာ လီတစ်ထောင်တောင်ရှိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ထိုတောင်က ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပြိုကျသွားသည်။ ပျက်စီးရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ရိုက်ခတ်သွားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကြေမွနေသောကျောက်တုံးများနှင့် တိုက်စားခံရသောတောင်ကြီးများအားလုံးက ရှေ့သို့တစ်ဟုန်ထိုးတက်လာသော ပင်လယ်ရေကြောင့် မြုပ်သွားကာ ဤအဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကောင်းကင်၌ မိုးတိမ်များသိပ်သည်းလာပြီး မိုး ရွာချလာသည်နှင့်အမျှ ငှက်များက လေထဲတွင် အချင်းချင်း နီးကပ်စွာ စုပြုံနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤငှက်များက မရဏပင်လယ်မှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ သူတို့က မရဏပင်လယ်တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်၌ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့မှာ ခွန်အားရှိလျှင် သူတို့သေခါနီး မရဏပင်လယ်ဆီသို့ ပြန်သွားကြလိမ့်မည်။

ငှက်များမှာ အစုအဖွဲ့များဖွဲ့ပြီး အရေအတွက်များလွန်းသောကြောင့် ရေတွက်၍မရပါချေ။ ကောင်းကင်၌ ပျံသန်း၍ သူတို့ကို ရေတွက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ငှက်များက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။ ပိန်းပိတ်အောင်ထပ်နေသောကြောင့် ရွာနေသော မိုးပင် တစ်စက်မှကျလာမည်မဟုတ်ပေ။

ဤငှက်များက မြေကြီးနှင့် ပင်လယ်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးကို လုံးဝလျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းတို့နှင့် တူညီသောမျိုးစိတ်များမဟုတ်သော၊ လေထဲတွင်ရှိသော သက်ရှိပုံစံအားလုံးကို လွန်စွာရန်လိုကြသည်။ တခြားငှက်မျိုးစိတ်များကို တွေ့သည်နှင့် အုပ်စုဖွဲ့ပြီး ထိုငှက်များကို သေသည့်အထိ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏အကောင်ရေက အဆုံးမရှိဟု ထင်ရသည်။ အများအပြားသေဆုံးသွားလျှင်တောင် ပင်လယ်ထဲမှ အမြောက်အမြား ပြေးထွက်လာကြလိမ့်မည်။

ဤနေရာက ဧရာမပင်လယ်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သောအန္တရာယ်က တောင်ပိုင်းအရုဏ်ဦးနယ်နယ်မြေ၊ ရှာမန်နယ်မြေအစွန်း၌ပြန့်ကျဲ ရောက်ရှိနေမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

“ငါတို့ မြေပြင်ပေါ် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် မပြေးနိုင်ဘူး ဒါပေမယ့်... ငါတို့နောက်က မရဏပင်လယ်ထက် ငါတို့ ဘယ်လို မြန်မြန်သွားနိုင်မှာလဲ”

မြေပြင်၌ ခြေကုတ်သုတ်ပြေးနေသော လူရှစ်ဦးထဲမှ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက နာကျင်စွာ ဟစ်ကြွေးခဲ့သည်။

“ငါတို့ မကျော်နိုင်ရင်တောင်မှ အဆုံး သန်မာတောင်ကို ရောက်သရွေ့ ငါတို့ ရှင်သန်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်..”

“အဲ့ဒီတောင်က ငါတို့ရဲ့လက်ရှိတည်နေရာနဲ့ အနီးဆုံး ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းပဲ.. တောင်ပေါ်မှာ တည်နေရာရွေ့ပြောင်းတဲ့အစီအရင်ရှိတယ် ..ငါတို့ရှာမန်တွေကို အခြားနေရာရောက်အောင်ပို့ပေးလိမ့်မယ်..ပြီးတော့ ‌တောင်ကိုရေမလွှမ်းသရွေ့ကတော့ အဆင်ပြေတယ်..ပြီးတော့ရှာမန်နယ်မြေကိုစွန့်ခွာဖို့အချိန်ရတာပေါ့..”

ထိုစကားသံလာရာမှာ လူရှစ်ဦးထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အလျင်စလိုပြောနေစဉ်တွင် သူမ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေ၏။

“ ရှာမန်တွေရဲ့နယ်မြေ စွန့်ခွာဖို့က ဘာလဲ.. ငါ့မျိုးနွယ်စုလည်း ပျက်စီးသွားပြီး ငါ့မိသားစုဝင်တွေနဲ့ ကွဲ

သွားပြီ.. ငါတို့မာန်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့နယ်မြေကို ရောက်သွားရင်တောင် ငါ့တစ်သက်မှာ သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မဆုံနိုင်တော့ဘူး...”

အဖွဲ့ထဲတွင် အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ် ဆယ့်ကိုးနှစ်ခန့်ရှိ ဆယ်ကျော်သက်တစ်ဦးပါလေသည်။ယခုအချိန်အထိ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီးမှ မဲ့ပြုံးပြုံးကာ စကားစပြောလိုက်သည်။

ကျန်လူများ စကားစမြည်ပြောကြရင်း သူတို့နောက်ကနေ ရုတ်တရတ် အသံထွက်လာသည်။ ထိုအသံ၏အနေအထားကြောင့် ချက်ချင်းပင် လူရှစ်ဦး၏ အမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံး စကားမပြောဘဲ အံကြိတ်ကာ အရှိန်မြှင့်ပြေးကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ရေက ၎င်းတို့နောက်တွင် တဝုန်းဝုန်းအသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံသို့ ခုန်တက်လာသည်။ လှိုင်းလုံးများက အနောက်မှ တွန်းပို့နေသည့် အလား လေထုထဲတွင် မြင့်တက်လာပြီး ၎င်းတို့ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာများအားလုံးက ပင်လယ်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မျက်လုံးများကို ထုတ်ဖော်ရန် အလွန်ကြီးမားသော ဦးခေါင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုမျက်လုံးများက လူရှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ထိုမျက်လုံးများတွင် ဂရုဏာကင်းမှုနှင့် ရက်စက်မှုတို့က နေရာယူထားလေသည်။ လူရှစ်ဦးမှာ ကြောက်လွန်း၍ ကျောရိုးတစ်လျှောက်စိမ့်အေးလာတာ ကြက်သီးပါထမိသည်။

“မရဏပင်လယ်ဘီလူး...”

ထွက်ပြေးသွားသော လူရှစ်ဦး၏ နှလုံးသားများက မြင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဒုန်းစိုင်းနေလေသည်။ သူတို့ ရှေ့သို့ ပြေးလိုက်သည်နှင့် နောက်မှ ပင်လယ်ရေက ၎င်းတို့ဆီသို့ ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ပြေးလာခဲ့သည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဦးခေါင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားသည်။ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသော်လည်း မကြာခင်မှာပဲ လူရှစ်ယောက်နှင့် ပိုနီးစပ်သော ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ခေါင်းကပြူး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပင်လယ်ရေလွှမ်းမှုကြောင့် ပျံ့ ပင်လယ်ဘီလူးကြီးက လူရှစ်ဦးနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။ ယခင်က လီ ရာနှင့်ချီ ဝေးကွာခဲ့သော်လည်း သိပ်မကြာခင်မှာပင် ပင်လယ်ရေနှင့် လီတစ်ရာသာ ဝေးကွာသွားခဲ့သည်။ ဟောက်သံနှင့် သမုဒ္ဒရာ၏ရနံ့တို့က ထိုလူရှစ်ယောက်အနားတွင် ပင်လယ်ကြီးရှိနေပုံရသည်။

ထိုအဖွဲ့ထဲမှာ အမျိုးသမီးမှာ သေမည့်အချိန်ကိုစောင့်ဆိုင်းမနေချင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် အရဲစွန့်ကာ တောင်ကြီးပေါ်သို့ခုန်ပျံကျော်လွှားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။တောင်ပေါ်သို့ပျံသန်းသည်နှင့် သူမ သွေးတစ်လုတ်အန်လိုက်ရသည်။

တုံ့ဆိုင်းနေသည့်ကြားထဲတွင် ကျန်ခုနစ်ယောက်က ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် လုပ်နေတော့သည်။ သူတို့က ရှည်လျားသော မြှားခုနစ်စင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သွားကြသည်။ သူတို့နှင့် ရာနှင့်ချီသော ကွာဝေးသော ကောင်းကင်ယံ၌ မြင့်သော တောင်ကြီးတစ်ခု ရှိလေသည်။

ထိုတောင်က တောင်တန်းတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး တောင်များ ပေါင်းစည်းထားသောကြောင့် ကြိုးဝိုင်းတစ်ခုပုံစံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တောင်ထိပ်များက ချွန်ထက်ခြင်းမရှိသော်လည်း ပလက်ဖောင်းများသဖွယ် ပြန့်ကားနေသဖြင့် တောင်တန်းနှစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် ၎င်းတို့က ကွင်းပုံသဏ္ဍာန်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိမ့်မည်။ ရှေ့ဆုံးက အဖွဲ့ပြောခဲ့တဲ့ ကြာမြှင့်တောင်ကွင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့ အသီးသီး တောင်ပေါ်သို့ အလျင်မြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ပျံတက်လာပြီးချင်းမှာပဲ ငှက်ပေါင်းများစွာက သူတို့ဆီကို ချွန်ထက်သောစူးရှစွာအော် သံများနှင့်အတူ အရပ်ရပ်ကနေ ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်သည်။

ငှက်များ၏ခွန်အားက လွတ်မြောက်လာသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်သွားသည်။၎င်းတို့က လေကိုဖြတ်၍ ကြီးမားသော လက်တစ်ဘက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လူရှစ်ယောက်ဆီသို့ တည့်တည့် ရိုက်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤငှက်များပိတ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်တွင် လူရှစ်ယောက်က သူတို့၏မြင့်မြတ်သောစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။ လေထဲတွင် ရောင်စုံအလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ်တောက်ပလာပြီး နာကျင်စွာအော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ငှက်များနှင့်တိုက်ခိုက်စဉ်တွင် လူလေးယောက်က အပိုင်းပိုင်းပြတ်သေဆုံးသွားလေသည်။ထို့ပြင် အသားအစအနများက ငှက်ပေါင်းများစွာ၏ အစာအိမ်ထဲသို့ နေရာယူသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်လေးဦးက ၎င်းတို့၏ အဖော်များ၏ နာကျင်အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့သွားကာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် တခဏမျှပင် မရပ်လိုက်ကြပေ။ သူတို့က တောင်ပေါ်သို့ တရစပ်‌ ပြေးသွားကြသည်။ ၎င်းတို့က တောင်ကြီးနှင့် ခြေလှမ်းပေါင်းထောင် ပေါင်းများစွာလိုတော့သည်။သို့သော် ၎င်းတို့အောက်ရှိ ပင်လယ်ရေသည် ပေတစ်သောင်းအောက်သာ ကွာဝေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် ငှက်များ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူလေးယောက်ထဲက လွတ်မြောက်အောင် မရုန်းထွက်နိုင်ဘဲ ငှက်များ၏ဝိုင်းရံခြင်းကိုခဲ့ရသည်။ ထိုလူ သေဆုံးသွားသောအခါ ကျန်သုံးဦးက နောက်ဆုံးတွင် တောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းတို့ သုံးဦးမှာ အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးက ကြာမြှင့်တောင်ကွင်းကို ယခင်က ပြောခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ လူနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်က လူလတ်ပိုင်းနှင့် နောက်တစ်ယောက်က အဘိုးကြီး။

“ဒီ‌တည်နေရာအစီအရင်ကို ဘယ်လိုအသက်သွင်းရမလဲဆိုတာ ကျွန်မသိတယ်၊ ကျွန်မကိုကာကွယ်ပေး.. “

အမျိုးသမီးက ချက်ချင်းဆိုသလို ရှေ့သို့ ခပ်သွက်သွက် ခြေလှမ်းများလှမ်းကာ တောင်ထိပ်မြေပြင်ပေါ်ရှိ မှော်အစီအရင်ရှိသော နေရာထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

သူမက မှော်အစီအရင်ကိုအသက်သွင်းရန်ကြိုးစားချိန်တွင် တောင်ခြေရင်းမှာ ပင်လယ်ရေ၏တိုက်စားမှုဒါဏ်ကိုခံနေရပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တောင်အောက်ခြေမှာ တစ်ဖြည့်ဖြည်းယိုင်နဲ့လာလေသည်။ ၎င်းတို့အောက်ရှိ ပေတစ်ရာအောက် ဧရိယာအောက်ရှိ အရာအားလုံးက အဆုံးမဲ့ပင်လယ်မျက်နှာပြင်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

တောင်ကြီးက တုန်လှုပ်ကာ ကမ်းပါးများ အက်ကွဲသွားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ထိုကြီးမားသော ခေါင်းကြီးက တောင်ကြီးဘေးရှိ ပင်လယ်ပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တောင်ပေါ်ရှိ လူသုံးယောက်ကို ဖမ်းရန် ဧရာမလက်မည်းကြီးဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ခပ်ဝေးဝေးကနေကြည့်လျှင် ပင်လယ်ထဲရှိ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်က အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သလိုပင်ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးက ထိခိုက်မှု မရှိသော်လည်း အဘိုးကြီးနှင့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကာ သူတို့၏ အူတိုင် သည်းတိုင်ဆီသို့ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ အဘိုးအိုက ချက်ချင်းပင် သက်လတ်ပိုင်းလူရွယ်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ သူ့ဆီသို့လာမည့်ဘေးဆိုးကို ရှောင်ဖယ်ရန်လုပ်လိုက်သည်။

တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဘေးဆိုးကြီးကို ရင်ဆိုင်စပြုနေချိန်တွင် မှော်အစီအရင်နားရှိ အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တောက်ပသော အလင်းရောင်က သူမ၏ ခြေအောက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တွန်းအားတစ်ခုကဲ့သို့ အပြင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် အဘိုးအိုနှင့် သက်လတ်ပိုင်းကို တောင်ပေါ်မှ တွန်းထုတ်ကာ ၎င်းတို့ကို ဖမ်းရန် ရောက်လာသော ဧရာမလက်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်လွင့်သွားစေခဲ့သည်။

“မင်း ခွေးမလေး... မင်း...”

အဘိုးကြီးနှင့် လူလတ်ပိုင်းတို့၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူတို့ ဘာမှ မပြောမီတွင် သူတို့၏ စကားလုံးများက နာကျင်စွာ အော်သံများ အဖြစ်‌ ပြောင်းသွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ထန်းလျက်ကဲ့သို့ ကြိတ်ချေခံလိုက်ရပြီး လှီးဖြတ်ထားသော အသားစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမက တောင်ပေါ်ရှိ မှော်အစီအရင်ဆီသို့ လက်သီးဆုပ်ဖြင့်အရိုသေပြုဟန်လုပ်နေလေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နှစ်ယောက်စလုံး”

အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာပြုံးပြလိုက်သည်။မှော်အစီအရင်က လည်ပတ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ အေးစက်သော လှောင်ပြောင်သံက တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြန်သည်။ သူမ လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သော် မှော်အစီအရင်လည်ပတ်နေစဉ်တွင် အခြားလူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်ကို သူမ ပထမဆုံးတွေ့လိုက်ရသည် ။

အနက်ရောင်ဆံပင်အပြည့်နှင့် ခေါင်းစောင်းအဖြူကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး ဖြူဖျော့ဖျော့မျက်နှာမှာ ညိုးငယ်နေသည့်အသွင်ရှိသည်။

ထိုလူငယ်လေးက...စုမင်ပင်...