အခန်း (၃၈၃)

သူက အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များ၏ ဓားနည်းစနစ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းနည်းစနစ်များကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များက မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်စိစစ်ရေးအရာရှိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက လက်ထဲတွင်ရှိသောစုတ်တံကို ညင်သာစွာမြှောက်သည်။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့က ပေတစ်ထောင်အကွာသို့ ရောက်လာသောအခါတွင် စိစစ်ရေးအရာရှိ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော စုတ်တံက ရပ်တန့်သွားသည်။

သူက ဟန်မူယဲ့၏ဆံပင်ပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ခေါင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဓားလေးတစ်ချောင်းရှိနေသည်။

“ငါက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်တိုင်းပြည်ရဲ့ လုချန်ပဲ။ မင်းက ဘယ်မှာတာဝန်ကျနေတာလဲ”

အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များက ကြောင်အသွားသည်။ ထို့နောက် သူတို့က ဟန်မူယဲ့၏ဆံပင်ကြားတွင်ရှိသော အနက်ရောင်ဓားလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ပျော်ရွှင်သွားသည်။

“စောင့်ရှောက်သူသခင်၊ အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်တစ်ရာရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော် စုဟယ်က လေဟာနယ်ကိုစစ်ဆေးဖို့ စိစစ်ရေးအရာရှိလုကို စောင့်ကြပ်ပေးနေတဲ့အချိန်မှာ ပြင်ပဘုံကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ”

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ခေါင်းဆောင်သံချပ်ကာနှင့် အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်၍ ဦးညွှတ်သည်။

လေဟာနယ်ထဲတွင်ပေါ်လာသော ဟန်မူယဲ့လိုအစောင့်တစ်ယောက်သည် သေချာပေါက်ခွန်အားကြီးသည်။

ရှေ့တွင်ရှိသောရန်သူများနှင့် ရင်မဆိုင်နိုင်လျှင်ပင် စိစစ်ရေးအရာရှိကို လုံခြုံစွာခေါ်သွားနိုင်လိမ့်မည်။

စိစစ်ရေးအရာရှိထွက်သွားလျှင် အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များ၏ စောင့်ရှောက်မှုတာဝန်ကလည်း ပြီးပြည့်စုံသွားလိမ့်မည်။

“အစောင့်လား” အနက်ရောင်ဓားလေးသည် အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်တွင်ရှိသော ဓားစံအိမ်၏ အာကာသလမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ရန် ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့အပြင် အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များနှင့်လည်း ဆက်သွယ်နေသည်။

အံ့ဖွယ်နေမင်းနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံထားသောကြောင့် သူက အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များ၏ ယာယီခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာရန် အဆင့်မီသည်။

“အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေရဲ့ဟန်မူယဲ့က စိစစ်ရေးအရာရှိလုကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး လုချန်ကိုဦးညွှတ်သည်။ ထို့နောက် လက်သီးဆုပ်ပြီး သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသော အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင် စုဟယ်ကို နှုတ်ဆက်သည်။

‘အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေလား’

စုဟယ်က ကြောင်အသွားသည်။

လုချန်က မျက်လုံးများကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကိုစိုက်ကြည့်သည်။ “အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၊ ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာရဲ့ အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေလား”

သူက ခေါင်းညိတ်သည်။

လုချန်က ဟန်မူယဲ့ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံးကြည့်ပြီး ပြောသည်။ “မင်းက လေဟာနယ်ထဲကို မတော်တဆရောက်လာတာလား”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြန်သည်။

အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များ၏မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်မှုများနှင့်ပြည့်သွားသည်။

သူတို့က သန်မာသောစစ်ကူတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ဟု ထင်မိခဲ့သည်။ သို့သော် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ အစောင့်တစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ၏ ကုန်းမြေလေးခုတွင် အရှေ့ပင်လယ်ကိုပဲ အားကောင်းသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ကျန်ကုန်းမြေသုံးခုတွင် အစစ်အမှန်ကျွမ်းကျင်သူများမရှိနိုင်ပေ။

အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏အစောင့်များသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်နိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

“ပြင်ပဘုံကျင့်ကြံသူတွေ မင်းကိုဝိုင်းမထားခင် မြန်မြန်ထွက်သွားတော့” လုချန်က လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်သည်။

“မင်းက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာကို လုံလုံခြုံခြုံပြန်ရောက်သွားရင် ငါ လုချန်က ဝိုင်းတိုက်ခံနေရတယ်လို့ သတင်းပို့လိုက်။ အဲ့ဒါဆိုရင် မင်းက အာကာသထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲရောက်လာတဲ့အတွက် အပြစ်ပေးခံရတော့မှာမဟုတ်ဘူး”

အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏အစောင့်များသည် မည်သူ့ကိုမှ မကယ်တင်နိုင်လောက်ပေ။ အသက်ရှင်လျက်လွတ်မြောက်သွားနိုင်လျှင် ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူက သတင်းမပို့ဘဲ အာကာသထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်သွားလျှင် အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က မည်သည့်အရာမှမပြောပေ။

အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ၏ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုသည် အနည်းငယ်စည်းကမ်းတင်းကျပ်သော်လည်း ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကျင့်ကြံသူအများစုသည် ဖြောင့်မတ်ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် အမှန်တရားရှိသည်။

ထိုလူမျိုးသည် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်မရှိသော်လည်း အရေးကြီးသောအချိန်တွင် တာဝန်ယူပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်စတေးရန် သတ္တိရှိသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုသည် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေကို နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးဝမ်က ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကို ထောက်ပံ့ပေးထားရုံတင်မကဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုကျင့်ကြံသူများလည်း ရှိသည်။

အနက်ရောင်ချပ်ဝတ် အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များသည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကောင်းမွန်ပြီး ရန်သူများနှင့်ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ကြသည်။

ထိုအချက်သည် အံ့ဖွယ်နေမင်းဓားများနှင့် သက်ဆိုင်နေလိမ့်မည်။

အံ့ဖွယ်နေမင်းဓားတစ်ချောင်းစီတွင် သမာဓိစွမ်းအားနှင့် စာပေရေးသားမှုများ ရှိနေသည်။ ဓားကိုင်ထားသောလူတွင် မသန့်စင်သောအတွေးများရှိနေလျှင် ဓားရှည်၏ စာပေအရေးအသားများသည် အလိုလျောက် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အချိန်ကြာလာသောအခါတွင် အံ့ဖွယ်နေမင်းဓားကို ကိုင်ထားသော သက်တော်စောင့်များက အရာအားလုံးကို ရိုးသားပွင့်လင်းစွာ လုပ်ကိုင်လာကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် ဓားအလင်းများပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်သီးဆုပ်၍နှုတ်ဆက်ပြီး တစ်ဖက်သို့လှည့်သွားသည်။

သူက ထွက်သွားတော့မည်ဟု သူတို့အားလုံးထင်လိုက်သောအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာရဲ့ ဟန်မူယဲ့က ဒီမှာရှိနေတယ်။ ဘယ်သူတိုက်ခိုက်ချင်လဲ “

တိုက်ပွဲ

လုချန်၏မျက်နှာထားက အေးခဲသွားပြီး အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များက မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ထောင်ချီနေသောရန်သူများကို သူက ထိုသို့ စိန်ခေါ်ရဲသည်။

စုဟယ်က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

လုချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။ “အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေက တိုးတက်မှုမရှိသလို စည်းစနစ်လည်းမရှိဘူး။ စောင့်ကြပ်တယ်ဆိုတာက အရေးမပါတဲ့ ရာထူးတစ်ခုပဲ”

“ငါတို့ သူ့ကိုကယ်နိုင်ရင် အသက်မသေအောင် ကယ်ပေးလိုက်ပါ”

အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေသည် ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာနှင့်သက်ဆိုင်သော်လည်း ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို မအုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏အစောင့်များသည် အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ၏စည်းကမ်းများကို မလိုက်နာပေ။

အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကုန်းမြေ၏ လူရိုင်းများသည် ယဉ်ကျေးမှုကို နားမလည်ပေ။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့က ထွက်ပြေးမသွားဘဲ သတ္တိရှိနေသောကြောင့် ချီးကျူးလောက်သည်။

စုဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချသည်။ “ညီအစ်ကိုတို့၊ သူက ကောင်းကင်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာကပဲ။ သူ့ကိုကယ်နိုင်ရင် ....”

“ခလွမ် ....”

ဟန်မူယဲ့၏ ဓားဆွဲထုတ်လိုက်သောအသံက သူ့စကားသံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဓားအလင်းသည် ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ လေဟာနယ်ကို ထိုးခွဲသွားသည်။

ဓားတစ်လက်ပြေးထွက်သွားပြီး ဓားတစ်လက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဓားနှစ်လက်

ခရမ်းရောင်မီးတောက်ဓားသည် လေထုထဲတွင် ကြယ်တစ်လုံးသဖွယ် တဖျပ်ဖျပ်တောက်ပနေသည်။

ဓားအလင်းသည် အေးစက်နေပြီး ပေါ်လာသောနေရာတွင် သွေးများစွန်းထင်သွားလိမ့်မည်။

ဓားအလင်းသည် သုံးကြိမ်လင်းလက်လာပြီး ဓားကျင့်ကြံသူသုံးယောက်၏နည်းစနစ်များနှင့် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဓားကျင့်ကြံသူသုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ထိုဓားနည်းစနစ်ကြောင့် လူတိုင်းအံ့အားသင့်သွားသည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ဓားနည်းစနစ်”

လေဟာနယ်ထဲတွင် အသံတစ်သံထွက်လာပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူအိုကြီးတစ်ယောက်က ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ပေထောင်ချီအကွာကိုဖြတ်သန်း၍ ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ သူက လက်ထဲတွင်ရှိသောလှံဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

လှံသည် နဂါးတစ်ကောင်သဖွယ် တိုးဝင်သွားသည်။

ဓားအလင်းသည် နေအလင်းရောင်နှင့်တူသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အံ့ဖွယ်နေမင်းသက်တော်စောင့်များ၏မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူသည် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ဝက်အဆင့်သို့ရောက်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ၏လှံသည် အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျင့်ကြံခဲ့သည်။

မီးအလင်းသည် နဂါးပုံရိပ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး နဂါးဟိန်းသံပေးလိုက်သည်။ ထိုတိုက်ကွက်သည် ပေတစ်သောင်းကို ချက်ချင်းဖြတ်သန်း၍ ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ရောက်လာသည်။

လှံတွင် ဉာဏ်အလင်းများစုဝေးနေပြီး ခွန်အားကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။

လှံအလင်းပေါ်လာသောအခါတွင် ဖိအားတစ်ခု ချက်ချင်းပျံ့နှံ့လာသည်။

ထိုလှံအလင်းကို မည်သူက ခုခံနိုင်မည်နည်း။

“သူ့ကိုကယ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထား” စုဟယ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော အံ့ဖွယ်နေမင်းဓားသည် ရွှေအလင်းကို ထုတ်ပေးနေသည်။

ထိုတိုက်ကွက်၏ရှေ့တွင် သူက ဟန်မူယဲ့ကိုကယ်တင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်မရှိပေ။

လှံအလင်းနီးကပ်လာသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့၏နောက်ကျောတွင် ပုံရိပ်ယောင်ဆန်သောတောင်ပံတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

တောင်ပံက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူက ပေတစ်သောင်းအကွာတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

အလွန်မြန်သည်။

အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်း။

“သူ့ရဲ့အသိပညာက နိမ့်ပါးပေမဲ့ သတ္တိရှိတဲ့စိတ်ကတော့ ရှားပါးတယ်” လုချန်က ဟန်မူယဲ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

ထောင်ချီနေသောရန်သူများ၏ရှေ့တွင် ကြောက်ရွံ့စိတ်ကင်းမဲ့ခြင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ဝက်အဆင့်ကျင့်ကြံသူနှင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းတို့ကြောင့် သူ့သတ္တိစိတ်သည် ချီးကျူးဖွယ်ကောင်းသည်။

‘သူက ဘယ်လောက်သန်မာလဲ’

ကောင်းကင်ဘုံတစ်ဝက်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ လူအိုကြီးက ကျယ်လောင်စွာရယ်သည်။ သူက လှံကို လက်ထဲသို့ပြန်ခေါ်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏လည်ပင်းကို ထိုးစိုက်သည်။

လူသားလောကတိုက်ပွဲများတွင် တစ်လက်မပိုရှည်လျှင် တစ်လက်မပိုသန်မာသည်ဟု ပြောကြသည်။ သို့သော် လှံသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် သိပ်မကောင်းပေ။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဓားနှင့်လှံတို့က ကွာခြားမှုသိပ်မရှိပေ။

‘အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ချင်တာလား။ ဉာဏ်နည်းလိုက်တဲ့ကောင်လေးပဲ ....”

“ရွှပ် ....”

ဓားအလင်းသည် လှံကိုမထိဘဲ ရှပ်တိုက်ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဟန်မူယဲ့က ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်ဝက်တိုးလာနိုင်သည်။

လှံကိုင်ထားသောလူအိုကြီးက ခံစားချက်များရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ထိုလူသည် ဘယ်သန်ဓားကျင့်ကြံသူဖြစ်သည်။

ဘယ်သန် ....

လူအိုကြီးက မသိစိတ်အလျောက် ခေါင်းငုံ့ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကိုကြည့်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးများစီးကျလာသည်။

ထိုအရာသည် သူ့ဘဝ၏ နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

ပေတစ်သောင်းအထိပျံသန်းသွားပြီး တိုက်ပွဲအစမှအဆုံးအထိ အသက်ရှုကြိမ်တစ်ဝက်ပဲ အချိန်ကြာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့၏အပြုအမူသည် အကြိမ်ပေါင်းသန်းချီ၍ လေ့ကျင့်ထားသကဲ့သို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြတ်သားသည်။

ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ဝက်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

“ဝီ”

ထိုအချိန်တွင် လူအိုကြီး၏လှံအလင်းသည် ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားကျင့်ကြံသူသုံးယောက်အား သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ခရမ်းရောင်မီးတောက်ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အာကာသထဲတွင်ရှိနေသော လူအားလုံးသည် ကြောင်အသွားသည်။ သူတို့က ဓားနှစ်လက်ကိုင်ထားပြီး လေထုထဲတွင်ရပ်နေသော ဟန်မူယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

“ကောင်းတယ်”

လုချန်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး အော်ဟစ်သည်။ “ဓားအလင်းက သက်တံလိုပဲ။ ရန်သူတွေကို အသက်တစ်ခါရှူချိန်အတွင်းမှာ သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ တကယ်စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းတယ်”

ဟန်မူယဲ့က ဓားနှစ်လက်ကိုင်ထားပြီး ကျယ်လောင်စွာဟိန်းဟောက်လျက် ပြေးထွက်သွားသည်။

ဓားအလင်းသည် ဥက္ကာခဲတစ်ခဲထက် ပိုမြန်သည်။ ဓားဖြတ်သန်းသွားသောအခါတွင် သူက တခြားနေရာသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။