လှံရှည်
Vol. 23 Ch. 450
ဟူး..
လေးလံသောသက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ယနေ့ သူတို့သည် ရက်စက် လွန်းသည်ဟု ရင်ပြင်ထဲမှ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များသည် ခံစားရသည်။ ဤကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အခိုက်အတန့်တွင် ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေသည်။ သခင်လေး ၉ သည် ရဲရင့်သော်လည်း ကြင်နာတတ်သေး သည်ဟု တချို့လူများက စိတ်ထဲတွင်တွေးနေကြသေးသည်။ ထိုကန်ချက်သည် အနည်းငယ် ကြေကွဲစရာဖြစ်သည့်တိုင်အောင် အရေးပါသည့်အခိုက်အတန့် တွင် ရာယာအင်ပါယာကို ရင်ဆိုင်နိုင်သေးသည်။
ကိုယ်ရံတော်နှစ်ယောက်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သခင်လေး ၉ သည် သူတို့ကို အရှင်ထားလိမ့်မည်။ မင်းသား ၅ အသတ်ခံလိုက်ရလျှင် သူတို့လည်း သူနှင့်အတူသေမည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းဘန်ပင် ခေါင်းသာညိတ်နိုင်တော့သည်။ ဤလူငယ်သည် သန်မာ သော်လည်း မောက်မာခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူသည် မင်းသား ၅ ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သောအသက်အရွယ်တွင် အင်ပါယာ ကို ဆန့်ကျင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ခြေလေးချောင်းကို လက်သီးဆုပ် နှစ်ခုဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန်မှာ ခက်ခဲသည်။
မုချင်းလင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရှေ့သို့တက် လိုက်သည်။ သူမသည် ပေထင်းဟွမ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည် “ရှောင်ကျို့ မြန်မြန်သွားရအောင်ပါ”
ပေထင်းဟွမ်သည် ခပ်သဲ့သဲ့ပြုံးကာ ဘာမှမရှိသည့် မေးစေ့ကို ထိတွေ့ လိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည် “အချိန်တစ်ခုလောက်တော့ သွားလို့ရမှာမဟုတ်သေးဘူး”
ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ…
ထိုစကားကြားသူများသည် မတုံ့ပြန်နိုင်ပေ။ သူတို့ ထိုစကား၏အဓိပ္ပာယ် ကို မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပင် ဝမ်းနည်းစွာငိုသံများထွက်ပေါ်လာသည်။ မြို့တော်မှ ကောင်းကင်ကြီးသည် လွင့်စင်သွားသည်။ ထိုအသံကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူတို့၏နှလုံးသားများ တင်းကြပ်လာပြီး အသက်ရှူရပင်ခက်လာသည်။ အားလုံးသည် အသံလာရာသို့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အဝေးတွင်ရှိနေသော တချို့လူများပင် ရှန်းယန်ကျို့၏လည်ပင်းမှ သွေးများထွက်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာမြင်နေရသည်။
ရှန်းယန်ကျို့၏ခြေထောက်ကြားမှ အသားစိုင်များကို လှံတစ်ချောင်းက မြေပြင်တွင် ချေမွထားသည်။
သူ့ခြေထောက်များ တုန်ယင်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင်ရှိသောလူများ အားလုံးသည် ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်ဖူးသည့်လူများအားလုံးသည် လူများအကြား တွင်ရောက်နေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့သည် လက်များဖြင့် သူတို့၏ခွကို ကိုင်မိကြလေသည်။ ယောက်ျားတစ်ယောက်၏အသက်သည် ထိုအတိုင်းပင် ပျက်စီးသွားလေပြီ။ ထိုဒဏ်ရာသည် သူတို့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အစွန်းထင်သွားမည်။ ဤမြင်ကွင်းကိုတွေးလိုက်သည့်အချိန်တိုင်းတွင် အားလုံး သည် ခေါင်းမွေးများထောင်ကာ သူတို့၏ကျောရိုးများ အေးစိမ့်သွားရသည်။
သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ဤလူငယ်ကို နားမလည်နိုင် သေးပေ။ အစက သူသည် ဖြူစင်သည့်အရိပ်အယောင်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မူလ ကထင်ထားခဲ့ကြသည်။ လူတိုင်းထင်ထားသည်ထက် ပိုဆိုးနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှထင်မထားခဲ့ကြပေ။ သူသည် မင်းသား ၅ ကို တိုက်ရိုက်ပင် အသက် နှုတ်ယူနိုင်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ယောက်ျား ပီသမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းပင်။
ဤယောက်ျားဆန်မှုသာ ပျက်စီးသွားပါက နတ်အဆင့်ဆေးသောက်လျှင် တောင် ကယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ကျန်းယန်သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာကြီးစိမ်းလာသည်။ သို့သော် သူသည် လူအများရှေ့တွင် ပေထင်းဟွမ်ကို အော်ငေါက်ခြင်းမပြုရဲပေ။ သူသည် စိတ်ထဲမှပင် ကျိန်ဆဲမိသည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဘာလို့ ဒီလိုတပည့်မျိုးလက်ခံရတာလဲ။ သူက ကြာပွတ်ကို ခေါ်လိုက်တာပဲ။ နောက်ဆိုရင် အင်ပါယာကျောင်းတော်က ဒီလူငယ်ရဲ့ အရှုပ်တွေကိုလိုက်ရှင်းနေရလိမ့်မယ်။
ရင်ပြင်ထဲမှ လူတစ်သိန်းထဲတွင် လူဝိုင်းထားသည့် တစ်ထောင်မျှသာ ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရသည်။ အခြေအနေသည် အားလုံးဆီသို့ပျံ့မသွားပေ။ သို့သော် ပေထင်းဟွမ်သည် ရှန်းယန်ကျို့ကို အရင်ဆုံးကန်ခဲ့ကာ အားလုံး၏ ခေါင်းပေါ်မှ အဝါရောင်ပုံရိပ် ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကိုယ်ရံ တော်၏ လှံရှည်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့်လုယူကာ လှံနှစ်ချောင်းသည် လေထဲ တွင်ဝဲနေခဲ့ပြန်သည်။ ရင်ပြင်ထဲမှလူများအားလုံးနီးပါးသည် ထိုဘက်သို့ အာရုံ စိုက်ထားကြကာ မည်သို့ဖြစ်သွားသည်ကို သိချင်နေကြသည်။
သတင်းများသည် လျင်မြန်စွာပင် ပျံ့သွားခဲ့သည်။ ရှန်းယန်ကျို့မှ နာကျင် စွာအော်လိုက်သည်နှင့် စာရင်းလာပေးကြသော ကျောင်းသားသစ်များအားလုံး သည် အဖြစ်အပျက်ကိုကြားလိုက်ရသည် “ဘာ မင်းသား ၅ ရဲ့ညီလေး အဖြတ် ခံလိုက်ရတာလား.. အဲဒါမရှိတော့ဘူးပေါ့”
ဝင်ခွင့်ရုံးခန်းမှ နည်းပြများ သတင်းကြားသောအခါ ထိုင်မနေနိုင်တော့ ပေ။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ပင် ကျန်းယန်ရှိသည့်ဘက်သို့သွားပြီး မည်သည့် ကျောင်းသားသစ်မှ ထိုကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာလုပ်ရပ်မျိုးလုပ်သလဲ ဆိုသည်ကို သိချင်နေကြသည်…