ဓားသူတော်စင်အရှင်

"လီဖူချန်း၊ သိုင်းပညာရှင်တွေအနေနဲ့ ပူပင်ကြောင့်ကြမဲ့ခြင်းအပြင် ငါတို့မှာ တာဝန်သိတဲ့စိတ်လည်း ရှိဖို့လိုအပ်တယ်။ မဟုတ်ရင်၊ ငါတို့က ခံစားချက်မရှိတဲ့နှလုံးသားမဲ့သက်ရှိတစ်ယောက်သာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" အချိန်အချို့ကြာပြီးနောက် သံတိမ်သူတ်ောစင်အရှင်က သတိပေးလိုက်တယ်။

လီဖူချန်းက အခြားသူတွေအပေါ် စဉ်းစားပေးနေသေးပေမယ့် သူတို့က ဆက်လက်ကျင့်ကြံလာတာကြောင့် သွေးအေးလာတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်က လီဖူချန်းကို အဲလိုဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပါဘူး။

"စီနီယာပြောတာ မှန်တယ်။ လီဖူချန်းက ဒီအချက်ကို လုံးဝသဘောတူတယ်" လီဖူချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ််။

“

"ဟားဟား၊ ကောင်းတယ်၊ ကြည့်ရတာ ငါတို့က စိတ်တူကိုယ်တူပဲ" သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်က အလွန်စိတ်ပျော်ရွှင်သွားတယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ပြောနေရင်း စိတ်ဝိညာဉ်ချင်းနီးစပ်သလို သူတို့က ခံစားရတယ်။ တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ နက်ပြာပလိန်းထဲမှာ ကောင်းကင်အရှင်တွေ ရှိသလားကို သူတို့က စတင်ဆွေးနွေးလာကြတယ်။

သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်က ပြောလိုက်တယ်"နက်ပြာပလိန်းရဲ့ကောင်းကင်အရှင်တွေက အသက်ရှင်သန်နေအုံးမှာပါ။ ဒါပေမယ့် မင်း သိရမှာက စကြာဝဠာက ကြီးလွန်းပြီး ကြယ်ပိုင်နက်တွေ အများကြီး ပါဝင်တယ်။ ကြယ်ပိုင်နက်အသီးသီးမှာ ပလိန်းတွေ၊ ကြယ်တွေ အရေအတွက်များစွာ ပါဝင်တယ်။ ငါတို့က ဒီကြယ်ပိုင်နက်ရဲ့အပြင်ဘက်ကိုတောင် အခုထိ စွန့်စားမထွက်ရသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ကောင်းကင်အရှင်တစ်ယောက်ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို နားလည်ဖို့က တကယ်ကို ခက်ခဲတယ်"

ကောင်းကင်အရှင်ဆိုတဲ့နာမည်အတိုင်းပါပဲ၊ သူတို့က ကောင်းကင်အရှင်တွေဖြစ်ပြီး အရာတိုင်းကို လွှမ်းမိုးအုပ်ချုပ်ပါလိမ့်မယ်။

မင်းဝို့ရဲ့ကြယ်ပိုင်နက်အနီးမှာ ကောင်းကင်အရှင်တစ်ယောက်ထွက်ပေါ်လာရင်တောင် မင်းအနေနဲ့ သူတို့ကို သတိပြုမိဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။

"ငါ သိထားတာအရ အမတကောင်းကင်အရှင်နဲ့ကျိန်စာကောင်းကင်အရှင်တို့က အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်သောင်းအနည်းငယ်တုန်းက အမတကောင်းကင်အရှင်က ဒီကြယ်ပိုင်နက်မှာ တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။သူက မှောင်ရီမြို့ရဲ့ကောင်းကင်အရှင်ဖြစ်တဲ့မှောင်ရီကောင်းကင်အရှင်နဲ့တောင် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျိန်စာကောင်းကင်အရှင်လည်း စကြာဝဠာရှိအန္တရာယ်ကုန်းမြေတွေထဲကတစ်ခုမှာ ကျိန်စာဘုရားကျောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့တယ်လေ"

သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်က အလွန်ဗဟုသုတများပြီး ဒီလိုထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်တွေအကြောင်း အနည်းငယ်သိထားခဲ့တယ်။

"ကျူးကလန်ရဲ့အကြိုနတ်ဘုရားဘိုးဘေးကရော...." လီဖူချန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်တယ်။

သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်ရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုအလင်းလေး ဖြတ်သန်းသွားတယ်"ကျူးကလန်ရဲ့အကြိုနတ်ဘုရားဘိုးဘေးကို မီးနတ်ဘုရားလို့ ခေါ်တယ်။ သူ့နာမည်က စကြာဝဠာတစ်လျှောက် လူသိများတယ်။ သူက တစ်ကြိမ်က သူ့ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့တာကြောင့် စကြာဝဠာမြို့တစ်မြို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ သူက ကောင်းကင်အရှင်တွေတောင် မနှောင့်ယှက်ရဲတဲ့တည်ရှိမှုပဲ။ ဒါပေမယ့်၊ မစိုးရိမ်နဲ့၊ မီးနတ်ဘုရားပျောက်ဆုံးနေတာ နှစ်မီလီယံကျော်ပြီ။ သူက နတ်ဘုရားတစ်ယောက်အဖြစ် အဆင့်တက်သွားပြီလို့ ကောလဟာလတွေက ပြောကြတယ်"

"နတ်ဘုရားဖြစ်သွားတာလား" လီဖူချန်းရဲ့မျက်လုံးတွေက လင်းလက်သွားတယ်။

သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်"ဒါ ဟုတ်တယ်။ ရှေးမှတ်တမ်းတွေထဲမှာ လမ်းကြောင်းနဲ့ချိုးဖြတ်ခြင်းတွေရဲ့အဆုံးသတ်ကို ရောက်ရှိပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က နတ်ဘုရားတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ နတ်ဘုရားတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ အဆင့်တက်သွားတာကိုတော့ တစ်ယောက်မှ မမြင်ဖူးကြဘူး။ အကြိုနတ်ဘုရားတွေကလည်း တကယ်တော့ အလွန်အမင်းအားကောင်းတဲ့ကောင်းကင်အရှင်တွေသာ ဖြစ်တယ်"

သူတော်စင်တွေအထက်မှာ နောက်ထပ်ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ရှိမယ်လို့ လီဖူချန်းက အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခဲ့တယ်၊ အကြောင်းကတော့ သူ့စိတ်ထဲရှိရွှေရောင်အဆောင်က အံ့အားသင့်စရာကောင်းလွန်းပြီး သူတော်စင်တွေ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ရတနာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။

သူတို့နှစ်ယောက်စကားပြောနေတာက သုံးရက်သုံးညအထိ ကြာသွားတယ်။ဒီအချိန်အတော်အတွင်း သူတို့နှစ်ယောက်က သိုင်းတာအိုဖလှယ်ခဲ့ကြတယ်။

သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်ရဲ့သိုင်းတာအိုက သူ့နာမည်လိုပဲ၊ သံတိမ်သိုင်းတာအိုပါပဲ။ အဲဒါက ခံစစ်ကို အလေးပေးတဲ့သိုင်းတာအိုတစ်ခု ဖြစ်တယ်။

သံတိမ်သူတော်စင်အဆိုအရ စကြာဝဠာထဲမှာ ခရီးနှင်ဖို့ဆိုရင် ခွန်အားရှိဖို့တင် အရေးကြီးတာမဟုတ်ဘူး၊ ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရှိဖို့လည်း လိုတယ်။

ခုခံဖို့ စွမ်းရည်မရှိရင် သူတော်စင်အရှင်တစ်ယောက်ကတောင် အလွယ်တကူသေသွားပါလိမ့်ယ်။

"မူလအဆုံးစွန်းဓားတာအိုက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။ မင်းတာအိုက အဆုံးစွန်းအဆင့်ဓားတာအိုတစ်ခုဖြစ်လာဖို့ လုံးဝအလားအလာရှိတယ်" သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်က အံ့အားသင့်သွားတယ်။

လူတစ်ယောက်ရဲ့သိုင်းတာအိုက သူ့ရဲ့အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။ လမ်းတစ်ဝက်မှာ သိုင်းတာအိုကို ပြောင်းလဲဖို့က ခက်ခဲလွန်းပြီး အဲဒါကို တည်ရှိနေတဲ့သိုင်းတာအိုက အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးသွားပါလိမ့်မယ်။

သူတော်စင်အရှင်တွေက ကောင်းကင်အရှင်မှ ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတယ်ဆိုပေမယ့် ခြားနားချက်က တကယ်ကြီးမားတယ်။

ကောင်းကင်အရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူတော်စင်အရှင်တွေက အင်းဆက်သာသာပါပဲ။

***

မခွဲခွာခင် သံတိမ်သူတော်စင်က သတိပေးလိုက်တယ်"မင်းခွန်အားနဲ့ဆိုရင် နက်ပြာပလိန်းထဲမှာ မင်း မသွားနိုင်တဲ့နေရာတွေ မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်း ရှောင်ရှားသင့်တဲ့နေရာအနည်းငယ် ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုကတော့ ပုံရိပ်ယောင်ကိုးခုကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ပုံရိပ်ယောင်ကိုးခုလျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိတဲ့ရေဝဲနက်ကျွန်းပဲ။ ဒုတိယကတော့ နက်ပြာပင်လယ်မျက်လုံးပဲ၊ အဲဒါက နက်ပြာပလိန်းထဲမှာ အန္တရာယ်အများဆုံးနေရာပဲ။ နောက်ဆုံးကတော့ ကျူးကလန်ပဲ။ အကြိုနတ်ဘုရားတစ်ယောက်ချန်ထားခဲ့တဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်ရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို မင်း သိသင့်တယ်"

"ငါ နားလည်ပါတယ်"

ဒီနေရာအနည်းငယ်က တကယ်ကို အန္တရာယ်များပြီး သူတော်စင်အရှင်တစ်ယောက်ကတောင် ထိုနေရာတွေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ အခွင့်အရေးမြင့်မားတယ်။

လွင့်မျောကျွန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် လီဖူချန်းက လေတိမ်မြို့ဆီ ပြန်သွားခဲ့တယ်။

ထိုအချိန်မှာ လီဖူချန်းရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေက တောမီးပမာ နက်ပြာပလိန်းတစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေပါပြီ။

အရင်တုန်းကတော့ လူတိုင်းက နက်ပြာပလိန်းရှိကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့အရေအတွက်ကို သိပ်မသိသေးပါဘူး။ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သူတော်စင်တွေနဲ့သူတော်စင်အရှင်တွေအားလုံးက ဒဏ္ဍာရီတွေ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို မြင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဒါပေမယ့် နတ်ဆိုးတွေရဲ့ကျူးကျော်မှုပြီးနောက် ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့သတင်းတွေအပေါ် လူတိုင်းက အာရုံစိုက်လာကြတယ်။

ဥပမာအနေနဲ့ သားရဲအာဏာရှင်တွေဖြစ်တဲ့ ကျောက်တုံးနက်သားရဲအာဏာရှင်နဲ့နှင်းကိုက်သားရဲအာဏာရှင်တို့လို့ပေါ့။

လူသားတွေမှာလည်း သူတော်စင်အရှင်နှစ်ယောက် ရှိတယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံဖျက်ဆီးခြင်းသူတော်စင်အရှင်နဲ့သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်တို့ပေါ့။

လူသားတွေရှင်သန်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံဖျက်ဆီးခြင်းသူတော်စင်အရှင်က ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရသွားခဲ့ပြီး အခု ပျောက်ဆုံးနေတယ်။ သူက သေသလား ရှင်သလားကိုတောင် မသိတော့ဘူး။

နတ်ဆိုးသားရဲတွေနဲ့လူသားတွေကြားတိုက်ပွဲက အထွတ်အထိပ်ရောက်နေတဲ့အခိုက် နောက်ထပ်သူတော်စင်အရှင်တစ်ယောက်က လူသားတွေကြားမှာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဒါ့အပြင် အဲ့ဒါက ပါရမီရှင်သူတော်စင်တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။ လီဖူချန်းရဲ့ပါရမီကို မြင်တွေ့သိရှိပြီးနောက် နက်ပြာပလိန်းရဲ့လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။

အသက်တစ်ရာတောင်မရှိသေးတဲ့သူတော်စင်တစ်ယောက်ဆိုတာက ရှေးခေတ်ကတည်းက ဘယ်တော့မှမဖြစ်ပျက်ဖူးခဲ့တဲ့အောင်မြင်မှုတစ်ခုပါပဲ။ ဒဏ္ဍာရီလာအမတကောင်းကင်ဘုံအရှင်၊ ကျိန်စာကောင်းကင်ဘုံအရှင်နဲ့ မီးနတ်ဘုရားတို့ကတောင် ဒါကို မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလေ။

"ဒီလိုအံ့အားသင့်စရာဓားတာအိုပါရမီရှင်တစ်ယောက်မှာ ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ဘွဲ့နာမည်တစ်ခု ရှိသင့်တယ်။ ငါတို့က သူ့ကို ဓားသူတော်စင်အရှင်လို့ ဘာကြောင့် မခေါ်ကြတာလဲ"

"ဓားသူတော်စင်အရှင်၊ လီဖူချန်း။ တကယ်ကို ထူးကဲလှတယ်"

မကြာမီမှာပဲ ဓားသူတော်စင်အရှင်ဆိုတဲ့ဘွဲ့နာမည်က ပျံ့နှံ့သွားတော့တယ်။

"ဓားသူတော်စင်အရှင်လား၊ ဟမ့်။ မဆိုးပါဘူး"

လီဖူချန်းက ထိုဘွဲ့ကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပါဘူး။

လီဖူချန်းက ဘွဲ့နာမည်ကို မငြင်းပယ်ခဲ့တာကြောင့် အဲဒါက ပိုပြီးတော့ ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ သမိုင်းစာအုပ်တွေထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားကြတော့တယ်။

လူသားသမိုင်းထဲမှာ သူတော်စင်အရှင်တိုင်းက တောက်ပတဲ့တည်ရှိမှုတစ်ခုပါပဲ။ သူတို့က လူသားသမိုင်းရဲ့အရေးကြီးတဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေလို့ မည်သူမဆို ပြောနိုင်တယ်။

…

အစည်းအရုံးမှတ်တစ်ဆယ်ဘီလီယံကျော်နဲ့အတူ လီဖူချန်းက အစည်းအရုံးစာကြည့်တိုက်ထဲမှာ နေကာ ဓားတာအိုစာအုပ်တွေကို ဖတ်ရှုနေလျက်ရှိတယ်။

ရံဖန်ရံခါမှာ‌တော့ လီဖူချန်းက ဓားကမ္ဘာထဲကို ဝင်ရောက်ကာ ဓားတာအိုအလင်းတွေရဲ့အနှစ်သာရကို စုပ်ယူလေ့ရှိတယ်။

ဒါပေမယ့် လက်ရှိသူ့အတွက်တော့ သူ့ရဲ့ဓားပညာက နောက်ထပ်တိုးတက်ရင် အဲဒါက ထိပ်တန်းအဆင့်အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ချိုးဖြတ်ဖို့က မလွယ်ကူဘူးဖြစ်နေတယ်။ လီဖူချန်းလုပ်နိုင်တဲ့တစ်ခုတည်းသောအရာကတော့ သူ့ရဲ့ဓားတာအိုအခြေခံအုတ်မြစ်ကို အဆက်မပြတ်နက်ရှိုင်းစေခြင်းပါပဲ။ အဲဒါကို အနာဂတ်ချိုးဖြတ်ဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းလို့ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်။

…

အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးလာတာနဲ့အမျှ နက်ပြာပလိန်းက ယာယီအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းနေလေတယ်။

လီဖူချန်း ရှိနေတာကြောင့် နတ်ဆိုးသားရဲတွေက အရင်ကလောက် မသောင်းကျန်တော့သလို ပိုပြီးတော့တောင် ငြိမ်သက်နေတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒါတွေအားလုံးရဲ့အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ လီဖူချန်းက ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်တဲ့နတ်ဆိုးသားရဲဂိုဏ်းတွေကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခဲ့တယ်လေ။ သူတို့အထဲမှာ အကောင်းဆုံးဥပမာက အရူးသားရဲနန်းတော်ပါပဲ။

ထိပ်တန်းနတ်ဆိုးဂိုဏ်းဆယ်ဂိုဏ်းထဲကတစ်ခုဖြစ်တာကြောင့် အရူးသားရဲနန်းတော်ရဲ့သားရဲအာဏာရှင်ရှစ်ကောင်က သေတဲ့သေ၊ ဒဏ်ရာရတဲ့သူ ဒဏ်ရာရနဲ့ပေါ့။ နန်းတော်သခင်ဖြစ်တဲ့စစ်ပွဲကောင်းကင်ဘုံမဟာအရှင်သခင်က လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး အခုတော့ ပျောက်ဆုံးနေတယ်။

အတိုချုပ်အားဖြင့် လီဖူချန်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ နက်ပြာပလိန်းရဲ့အနေအထားတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အဲဒါကတော့ သံတိမ်သူတော်စင်အရှင်ကတောင် အရင်က မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အရာပါပဲ။

***