နဝမငရဲရှင်ဘုရင်
Vol. 70 Ch. 965
လီဖူချန်းရဲ့စွမ်းရည်အရ တိုက်ပွဲနယ်မြေတစ်ခုမှ အခြားတစ်ခုကို သွားဖို့ အချိန်ဆယ့်ငါးမိနစ်တောင် မလိုပါဘူး။
တိုက်ပွဲနယ်မြေတိုင်းမှာ လီဖူချန်းက နတ်ဆိုးတွေကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်။ နတ်ဆိုးဒါမှမဟုတ်နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်ဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိဘူး၊ သူတို့က သူ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ခြားနားချက်တစ်ခုဖြစ်စေလိမ့်မှာမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် အသားဂိတ်တွေကို မဖျက်ဆီးရင် နတ်ဆိုးတွေရဲ့အရေအတွက်က တိုးလာလိမ့်မည်သာဖြစ်ပြီး သူက သူတို့အားလုံးကို သတ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် လီဖူချန်းက သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရိတ်သိမ်းနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် နက်ပြာပလိန်းကလည်း ပြင်းထန်တဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိလာမှာဖြစ်ပြီး ဒါက လီဖူချန်းမမြင်ချင်တဲ့အရာပါပဲ။
လီဖူချန်းက သာမန်အသားဂိတ်တွေကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး၊ သူက နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်တွေကို တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့အသားဂိတ်တွေကိုသာ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်။
ကောင်းကင်ဘုံဖျက်ဆီးခြင်းသူတော်စင်အရှင်က နံပါတ်၇၂တိုက်ပွဲနယ်မြေမှာ ဖြစ်ပြီး ဒီနေရာမှာ နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်သုံးယောက်ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဒီနေရာမှာ အဆင့်မြင့်အသားဂိတ်တစ်ခုရှိတာ သိသာတယ်။
ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ လီဖူချန်းက စွန့်ပစ်တိုက်ကြီးတစ်ခုအပေါ်မှာ လီဖူချန်းက အသားဂိတ်တွေကို အာရုံခံမိတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာကဆိုရင် လီဖူချန်းက အဆင့်မြင့်အသားဂိတ်တစ်ခုမဆိုနဲ့၊ သာမန်အသားဂိတ်တစ်ခုကိုတောင် ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မှာမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် အခု အရာအားလုံးက ခြားနားနေပြီ။ လီဖူချန်းက အဆင့်၁ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ခွန်အားရှိပြီး အဆင့်၁ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တွေကြားမှာတောင် သာလွန်မြင့်မားတယ်။
"ချိုးဖြတ်စမ်း"
ကောင်းကင်ဘုံဆက်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လီဖူချန်းက အသားဂိတ်ဆီ သူ့ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။
ဝုန်း ဒုန်း......
အသားဂိတ်ကို ကြည့်ရတာ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုရှိပုံပဲ၊ ၎င်းက ဓားချီကို ခုခံဖို့ အသည်းအသန်ကြိုးစားနေတယ်။
ကံမကောင်းတာကတော့ ဓားချီက အားကောင်းလွန်းပြီး အသားဂိတ်က ဓားအမှတ်အသားတွေ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။
ဝုန်း......
ဓားအမှတ်အသားတစ်ခုပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အသားဂိတ်က တုန်ခါသွားတယ်။
ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း......
ကျန်ရှိတဲ့ဓားအမှတ်အသားတွေပါ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတာကြောင့် အသားဂိတ်က မခုခံနိုင်တော့ဘဲ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့တယ်။
***
နတ်ဆိုးပလိန်း....
"ဘာ.......အဆင့်မြင့်အသားဂိတ်တစ်ခုက ပျက်ဆီးသွားပြီလား" နဝမငရဲရှင်ဘုရင်ရဲ့မျက်လုံးတွေက ကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်။
အဆင့်မြင့်အသားဂိတ်တွေက နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်တွေကို ပို့ဆောင်နိုငတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့်၅ဒါမှမဟုတ်အဆင့်၄ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ကသာ ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။
"နက်ပြာပလိန်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ရှိနေတာလား" နဝမငရဲရှင်ဘုရင်ရဲ့အမူအရာက မကောင်းတော့ပါဘူး။
နက်ပြာပလိန်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ရှိရင် ဒီကျုးကျော်မှုရဲ့တစ်ဝက်လောက်က ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီပေါ့။
တကယ်တော့ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တွေက အခြားပလိန်းတွေကို မသွားနိုင်ဘူး။ သူက အတင်းအကြပ်သွားမယ်ဆိုရင် သူ့ကို နက်ပြာပလိန်းရဲ့ဥပဒေဿက ဖျက်ဆီးလိမ့်မယ်။ သူပျောက်ကွယ်သွားဖို့တောင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုရှိတယ်။
"ဟမ့်၊ ငါ နက်ပြာပလိန်းကို မသွားနိုင်ပေမယ့် အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးတယ်" နဝမငရဲရှင်ဘုရင်ရဲ့မျက်လုံးတွေက သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒ လင်းလက်သွားတယ်။
နဝမငရဲရှင်ဘုရင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက သာမန်ငရဲရှင်ဘုရင်တစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး၊ သူက မြို့အရှင်အဆင့်ငရဲရှင်ဘုရင်တစ်ယောက်ပဲ။ အသားဂိတ်တွေကို အသုံးပြုပြီး သာမန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တွေကို သတ်ဖို့ သူက သူ့ခွန်အားရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အသုံးပြုနိုင်တယ်။
ဆန့်ကျင်ဘက်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်က သူ့ရှေ့ရှိတည်နေရာရွှေ့ပြောင်းရေးဂိတ်နဲ့ချိတ်ဆက်ထားတဲ့အသားဂိတ်ကို လာရောက်ဖျက်ဆီးဖို့ သူက စောင့်နေတယ်။
တစ်ဂိတ်၊ နှစ်ဂိတ်......
နတ်ဆိုးတွေက ဒီကျူးကျော်မှုအတွက် အချိန်အကြာကြီး ပြင်ဆင်ထားခဲ့တယ်။ အသားဂိတ်တွေက အရင်ကထက် ဆယ်ဆပိုများတယ်။
နတ်ဆိုးတွေ အရင်ကျူးကျော်မှုမှ ရုတ်တရက်နောက်ပြန်ဆုတ်သွားတဲ့အချိန်တုန်းက သူတို့မှာ ဒီကျူးကျော်မှုအတွက် အကူအညီတွေများစွာ ရှိတယ်လို့ လီဖူချန်းက ယူဆထားခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် နက်ပြာပလိန်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ရှိနေမယ်လို့ နတ်ဆိုးတွေက ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်က စစ်ပွဲတစ်ခုမှာ အရေးပါတဲ့အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုဖြစ်တယ်။
နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်တွေ ဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ၊ သူတို့မှာ ငရဲရှင်ဘုရင်တစ်ယောက်မရှိရင် ဒီစစ်ပွဲကို အနိုင်ရဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
စစ်ပွဲက ပြင်းထန်တယ်။ လူသားမျိုးနွယ်ဘက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံဖျက်ဆီးခြင်းသူတော်စင်အရှင်ကလွဲပြီး အခြားသူတော်စင်အရှင်တွေ တစ်ယောက်မှမရှိဘူး။
ဒါက တကယ်တော့ ပုံမှန်ပါပဲ။ သူတော်စင်အရှင်တွေအားလုံးက သူတို့ရဲ့ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းတွေကို ရှာဖွေနေတာလေ၊ နက်ပြာပလိန်းမှာ တစ်သက်လုံးနေဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
ကောင်းကင်ဘုံဖျက်ဆီးခြင်းသူတော်စင်အရှင်က ဒဏ်ရာရပြီး သက်သာလာတာ မကြာသေးပါဘူး။ ဒီစစ်ပွဲပြီးတာနဲ့ သူက နက်ပြာပလိန်းမှာ ထွက်ခွာပြီး အခြားစကြာဝဠာမြို့တွေကို ခရီးနှင်ရလိမ့်လိမ့်မယ်။
နံပါတ်၅၄တိုက်ပွဲနယ်မြေမှာ........
ရန်ချင်းဟူက နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်ငါးယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီဖြစ်တယ်။
အနက်ရောင်ရူယီတောင်ဝှေးက အားကောင်းလွန်းတယ်။
ထူးကဲထိပ်တန်းအဆင့်အထွတ်အထိပ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခုအနေနဲ့ အနက်ရောင်ရူယီတောင်ဝှေးရဲ့စွမ်းအားက အထွတ်အထိပ်သူတော်စင်အရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ညီမျှတယ်။
နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်တွေအားလုံးက အထွတ်အထိပ်သူတော်စင်အရှင်တွေနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး။
အသားဂိတ်ထဲမှာ လက်တစ်စုံက နေရာလပ်ဇုန်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်တယ်။ နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်တစ်ယောက်က ထွက်လာတယ်။
ဒီနတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်က ရန်ချင်ဟူစောစောကသတ်ခဲ့တဲ့နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်တွေထက် အဆများစွာပိုသန်မာတယ်။
"ငါ တကယ်ကံကောင်းတာပဲ၊ ငါ ရောက်လာတာနဲ့ လူသားအလှလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဦးချိုတွေ ရာကျော်ရှိပြီး ဦးချိုတစ်ခုစီက လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို ထုတ်လွှတ်နေတယ်။ ဒီနတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်က မိုးကြိုးတာအိုမှာ ကျွမ်းကျင်မှန်း သိသာတယ်။
ဝုန်း ဒုန်း......
ထိုနတ်ဆိုးက ရန်ချင်းဟူဆီ သူ့ရဲ့မိုးကြိုးလက်သီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်တယ်။
"အရမ်းရက်စက်တာပဲ"
ရန်ချင်းဟူက လက်သီးအားကြောင့် လွင့်ထွက်သွားပေမယ့် သူမက ဒဏ်ရာမရခဲ့ပါဘူး။
သူမက ခရမ်းတိမ်အံ့ဖွယ်သတ္တုနဲ့ပြုလုပ်ထားတဲ့ ချပ်ဝတ်ကို မဝတ်ဆင်တော့ဘူး၊ သူမက ထူးကဲအဆင့်နတ်ဆရာချပ်ဝတ်တစ်စုံလုံးကို ဝတ်ဆင်ထားတာလေ။
နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်တစ်ယောက်မဆိုနဲ့ အဆင့်၅ဒါမှမဟုတ်အဆင့်၄ငရဲရှင်ဘုရင်တစ်ယောက်ကတောင် သူမရဲ့ခံစစ်ကို လက်သီးတစ်ချက်လောက်နဲ့ ချိုးဖြတ်နိုင်လိမ့်မှာမဟုတ်ဘူး။
"ဘာ.....'
ဦးချိုများနဲ့နတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်က အံ့အားသင့်သွားတယ်"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒီလိုချပ်ဝတ်တစ်ခုတောင် ရှိနေတာဆိုတော့ ကြည့်ရတာ မင်းမှာ အတော်လေးပြောင်မြောက်တဲ့နောက်ခံတစ်ခုရှိပုံရတယ်။ သနားစရာလေးပဲ။ မင်း ငါ့ရဲ့လက်သီးတစ်ချက်ကို ခုခံနိုင်ပေမယ့် ငါ့ရဲ့လက်သီးအချက်တစ်ရာအချက်တစ်ထောင်ဆိုရင်ရော ခုခံနိုင်ပါ့မလား"
ဦးချိုနတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်က သူ့လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ရန်ချင်းဟူကို သဲကြီးမဲကြီးတိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။
"ငါ ဘာလို့ မခုခံနိုင်ရမှာလဲ။ ငါ နင့်ကို သတ်ဖို့ပဲ လိုတယ်" ရန်ချင်းဟူက နေရာလပ်လက်စွပ်မှ စာလိပ်တစ်ခုကို ယူထုတ်လိုက်တယ်။
"သွားစမ်း"
စာလိပ် ပွင့်လာတဲ့အခါ ရန်ချင်းဟူက သူမရဲ့ဓားမော့စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းလိုက်တယ်။
ရွှမ်း......
စာလိပ်က လခြမ်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး ဦးချိုနတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်ကို ဝန်းရံလိုက်တယ်။
"မဟုတ်ဘူး"
ဦးချိုနတ်ဆိုးရှင်ဘုရင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ငြိမ်သက်သွားတယ်။ ပြီးနောက် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတယ်။
"ဒီလိုစွမ်းအားကြီးတဲ့လကျိန်စာစာလိပ်" ရန်ချင်းဟူက အသက်ရှုထုတ်လိုက်တယ်။
ထူးကဲအဆင့်လကျိန်စာစာလိပ်က ဘယ်လိုသူတော်စင်အရှင်ကိုမဆို ချက်ချင်းသတ်နိုင်တယ်လို့ လီဖူချန်းက သူမကို ပြောခဲ့တယ်။ သူမက အဲဒါကို အစက မယုံကြည်ခဲ့ပေမယ့် ယခု သူမ လုံးဝ လက်ခံလိုက်ရတော့တယ်။
"ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ဘက်ခြမ်းမှာတော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေပုံပဲ" အသံတစ်ခုက ပဲ့တင်ထပ်လာတယ်။
ရန်ချင်းဟူက လှည့်လိုက်တယ်၊ သူမအနောက်ရှိလီဖူချန်းကို မြင်လိုက်ရတယ်။
"ဒါပေမယ့် ငါ ဒီအသားဂိတ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး" ရန်ချင်းဟူက နည်းလမ်းအားလုံးအသုံးပြုခဲ့ပေမယ့် အသားဂိတ်ရဲ့တစ်လက်မကိုတောင် မရွေ့စေနိုင်ခဲ့ဘူး။
လီဖူချန်းက ပြောလိုက်တယ်"မင်း နေကျိန်စာစာလိပ်ကို မသုံးရင် ဒီအသားဂိတ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မှာမဟုတ်ဘူး"
နေကျိန်စာစာလိပ်ကို သူမကိုယ်သူမကာကွယ်ဖိ့အတွက် လီဖူချန်းက ရန်ချင်းဟူကို ပေးထားခဲ့တယ်။ လီဖူချန်းရဲ့အမြင်အရ သာမန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်က သတိပေါ့လျော့ရင် သူတို့က နေကျိန်စာစာလိပ်ကြောင့်အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မယ်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မဲ့ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ကို နေကျိန်စာစာလိပ်က ချက်ချင်း သတ်နိုင်တယ်။
နတ်ဆရာဘိုးဘေးအပျက်အဆီးနယ်မြေမှရခဲ့တဲ့ပစ္စည်းတွေက မရိုးရှင်းပါဘူး။
"ငါ အဲဒါကို အသုံးချင်ဘူး" ရန်ချင်းဟူက ခြေတစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ကာ လီဖူချန်းအသားဂိတ်ကို ဘယ်လိုဖျက်ဆီးမလဲကို ကြည့်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။
"ဂရုစိုက်"
ရုတ်တရက် လီဖူချန်းက ရန်ချင်းဟူကို ဆုတ်ကိုင်ကာ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်၊ အကြောင်းရင်းကတော့ အာကာသ-အချိန်က ခေါက်လာတဲ့အတွက်ကြောင့်ပဲ။ အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်ပြောရရင် သူ ပြန်ဆုတ်ရင် သူက မိုင်သန်းရာအနည်းငယ်အထိ နောက်ဆုတ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် အခု သူက မိုင်အနည်းငယ်သာ နောက်ဆုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ထိုအခိုက်မှာ အနက်ရောင်လက်ဝါးတစ်ခုက အသားဂိတ်မှ ထွက်လာပြီး လေကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်တယ်။
"အံ့မခန်းပဲ။ မင်းက သတ်ဖြတ်သူဆန္ဒကို တကယ် အာရုံခံနိုင်တာပဲ။ သနားစရာကောင်းတာကတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ငရဲရှင်ဘုရင်နေရာလပ်ဇုန်ထဲမှာ နစ်မြုပ်နေပြီး။ မင်း သေဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်"
အနက်ရောင်လက်ဝါးမှာ မျက်လုံးတစ်လုံးနဲ့ပါးစပ်တစ်ပေါက်ရှိတယ်။ ပါးစပ်က နားကွဲလုမတတ်ကျယ်လောင်တဲ့အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေတယ်။
"မြို့အရှင်အဆင့်ငရဲရှင်ဘုရင်လား"
လီဖူချန်းက ဂရုမစိုက်လို့မရဘူး။ သူက ရန်သူကို မကြောက်ပေမယ့် ရန်ချင်းဟူက ဘေးမှာ ရှိနေတယ်လေ။
အပွင့်လင်းဆုံးပြောရရင် ဒါက သူ မြို့အရှင်အဆင့်ငရဲရှင်ဘုရင်တစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ၊ ရန်သူက ဘယ်လောက်စွမ်းဆောင်နိုင်သလဲကို သူ မသိဘူး။