အချိန်အကျဉ်းထောင်
Vol. 70 Ch. 975
"အမ်။ ဒီလောက်တောင် သုံးစွဲလိုက်တာလား"
အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးကို စစ်ဆေးပြီးနောက် အချိန်အရင်းမြစ်အဆီအနှစ်သုံးစွဲမှုက အဆရာကျော်ပိုလာတာကို တွေ့မိပြီး လီဖူချန်းက အံ့အားသင့်သွားရတယ်။
"ကြည့်ရတာ အချိန်အရင်းမြစ်အဆီအနှစ်ကုန်ခန်းခြင်းအရှိန်က ကြာချိန်နဲ့ ဆက်စပ်ရုံတင်မကဘူး၊ အဲဒါက ကျင့်ကြံထားတဲ့သိုင်းပညာနဲ့လဲ ဆက်စပ်တယ်"
ထည်ဝါဓားပညာချိုးဖြတ်တုံးက ၎င်းက မြို့အရှင်အဆင့်ဓားပညာတစ်ခုသာဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါက ချိုးဖြတ်တာနဲ့ ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ဖြစ်လာတဲ့ မူလအဆုံးစွန်းဓားပညာထက် နိမ့်ကျတယ်။
နှစ်ခုကြားအရည်အသွေးခြားနားချက်က ကြီးမားလွန်းပါတယ်။
"ဒါပေမယ့် ဒါ ကိစ္စမရှိဘူး။ ဒီအစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးက အခု ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူး"
အဆတစ်သောင်းအချိန်အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်းက မြို့အရှင်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်နဲ့ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တို့အတွက် လုံးဝမတူညီတဲ့သဘောတရားတွေပဲ။ အချိန်အရှိန်ကို အများဆုံးနှစ်ရက်ကျော်လောက်သာ အသုံးပြုနိုင်တော့မယ်လို့ လီဖူချန်းက ခံစားချက်တစ်ခုရှိတယ်၊ ပြီးရင်တော့ အချိန်အရင်းမြစ်အဆီအနှစ်က ကုန်ခန်းသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို ထပ်အသုံးပြုတာက ဘာအဓိပ္ပါယ်မှ မရှိတော့ဘူး။
မူလအဆုံးစွန်းဓားနည်းလမ်းကို မချိုးဖြတ်ခင် လီဖူချန်းက ကပ်ဘေးလက်နဲ့နေရာလပ်-အချိန်တာအိုကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့တယ်။ ကံမကောင်းတာကတော့ အဲဒါက အလုပ်မလုပ်ခဲ့ဘူးပဲ။
ကပ်ဘေးစွမ်းအားက လွှမ်းမိုးနိုင်လှပြီး အာကာသ-အချိန်ဖွဲ့စည်းပုံကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး အချိန်အရှိန်မြှင့်တင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ နေရာလပ်-အချိန်တာအိုအတွက်ကတော့ အချိန်အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်းနဲ့အတူ ၎င်းကို နားလည်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
…
ရှေးကျောက်တုံးကြယ်ပိုင်နက်၊ ရှေးကျောက်တုံးမြို့။
ဒီနေရာမှာ အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်က နတ်ဘုရားတစ်ယောက်လိုပါပဲ။ သူ့ရဲ့လွှမ်းမိုးခြင်းစွမ်းအားက သာမန်စကြာဝဠာမြို့အရှင်တွေထက် အဆတစ်ရာပိုတယ်။
ရှေးကျောက်တုံးမြို့ရဲ့နေရာလပ်-အချိန်အနက်ပိုင်းထဲမှာ အကျဉ်းထောင်တစ်ခုရှိတယ်။ ဒီအကျဉ်းထောင်က နာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြားတဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအချိန်အကျဉ်းထောင်ပါပဲ။
"ဒါ အချိန်အကျဉ်းထောင်လား"
လီဖူချန်းက နေရာလပ်-အချိန်အနက်ပိုင်းမှ ထွက်လာပြီး ရိုးရှင်းပြီးကြီးမားတဲ့ကြေးရောင်ဂိတ်ပေါက်တစ်ခုရဲ့အရှေ့မှာ ရပ်လိုက်တယ်။ ကြေးရောင်းဂိတ်ပေါက်ရဲ့အရှေ့မှာ ကြီးမားတဲ့သဲနာရီတစ်ခုရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီသဲနာရီရဲ့ထိပ်ပိုင်းကတော့ ဘယ်တော့မှ ကုန်သွားတယ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ အဲဒါကို ကြည့်ရတာ အချိန်တိုင်းမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်ဖြည့်နေပုံရတယ်။
"ဒီလိုလက်ဖျားခါလောက်တဲ့အချိန်ဥပဒေသ" လီဖူချန်းက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
ကြေးဂိတ်ပေါက်ကို မဖွင့်ဘဲနဲ့ လီဖူချန်းက ဂိတ်ပေါက်ကို ခြေတစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ချက်ချင်း ကျော်ဖြတ်ခဲ့တယ်။
ကပ်ဘေးစွမ်းအားနဲ့အတူ သူက အချိန်အကျဉ်းထောင်ရဲ့ဥပဒေသအတားအဆီးကို အပြည့်အဝရှောင်ကွင်းနိုင်တယ်။ ဥပဒေသအတားအဆီးက သူ့ရဲ့ကပ်ဘေးစွမ်းအားထက် ပိုမမြင့်ရင် သူ့ကို ရပ်တန့်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် လီဖူချန်း ဝင်လာတဲ့အခိုက်မှာ အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်က သူ့ကို သတိပြုမိထားပါပြီ။
အချိန်အကျဉ်းထောင်ကို အလွှာကိုးလွှာခွဲခြားထားပြီး အလွှာတစ်လွှာစီမှာ မရေမတွက်နိုင်လောက်တဲ့အကျဉ်းထောင်ငယ်လေးတွေ ရှိတယ်။
သူတို့မှာ မြင်ကွင်းမျိုးစုံရှိတာကြောင့် ဒီအကျဉ်းထောင်တွေက ပုံမှန်အကျဉ်းထောင်တွေလိုမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အချို့က ရွာနဲ့မြို့မြင်ကွင်းတွေဖြစ်တယ်၊ အချို့က မြို့မြင်ကွင်းတွေဖြစ်တယ်၊ အချို့က တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းတွေ ဖြစ်တယ်၊ အချို့က အန္တရာယ်နယ်မြေမြင်ကွင်းတွေဖြစ်တယ်......
ဒုတိအလွှာက ရွာမြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး လီဖူချန်းက ရွာလမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေတယ်၊ ရွာသားတွေကတော့ သူ့ကို လစ်လျူရှုထားတယ်။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"
ဒီနေရာရှိရွာသားတွေက ပုံမှန်အမူအရာတွေပဲ ရှိတာကို လီဖူချန်းက သိလိုက်ရတယ်။ အနည်းငယ်ကသာ ထုံထိုင်း၊ ရူးသွပ် ဒါမှမဟုတ် ဝေဒနာခံစားနာကျင်နေရတဲ့အမူအရာတွေ ရှိတယ်။
"ဒီလိုဝေဒနာ၊ ဒါ အဆုံးသတ်တဲ့အချိန်ကျရင် မင်းတို့အားလုံး သေရလိမ့်မယ်"
ရုတ်တရက် ရဲတင်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ရူးသွပ်နေတဲ့ရွာသားတစ်ယောက်ရှိပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်မှုကို စတင်လိုက်တယ်။
မြေပြင်က သွေးတွေနဲ့ အရောင်ဆိုးနေပြီး အကူအညီအတွက် အော်ဟစ်သံတွေက အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေတယ်။
မကြာမီမှာ ရွာက ငြိမ်သက်သွားတယ်။ ရွာမှပြေးထွက်သွားနိုင်ခဲ့တဲ့ရွာသားအချို့ကလွဲပြီး ကျန်ရှိနေတဲ့ရွာသားတွေက မျက်လုံးတွေပြူးလျက် သွေးရေကန်တွေထဲမှာ လဲလျောင်းနေတော့တယ်။
"ဟားဟား.....ဟားဟား.....အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်.....ငါ.....သူတော်စင်မီးအရှင်....အရှုံးပေးမှာမဟုတ်ဘူး....." သတ်ဖြတ်သူက ကောင်းကင်သို့ ကြည့်ကာ ရယ်မောနေတယ်။
နေဝင်လာတာကြောင့် အမှောင်ထုက ကုန်းမြေအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတယ်။ ပြီးနောက် မကြာမီမှာပဲ ညက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေ့က ရောက်ရှိလာတယ်။ ရွာသားတွေအားလုံးက ဒဏ်ရာတစ်ခုမှမရှိဘဲ ပြန်ထွက်ပေါ်လာတယ်။ လမ်းတွေမှာ သွေးတွေအလောင်းတွေ မရှိတော့ဘူး။ မနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အိမ်မက်တစ်ခုလို ခံစားရတယ်။
"ဒါ ပြန်လာပြန်ပြီ၊ သတ်......." သတ်ဖြတ်သူက အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ထပ်မံစတင်လိုက်တယ်။
"အချိန်ပတ်လမ်း။ ဒီနေ့က အမြဲတမ်း ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဒါက ဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာပဲ"
အရာအားလုံးကို မြင်ပြီးနောက် လီဖူချန်းက သဘောပေါက်သွားတယ်။
အချိန်အကျဉ်းထောင်က ၎င်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာကို တည်ဆောက်ထားပြီး ဒီကမ္ဘာရှိအချိန်ဥပဒေသကို အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်က အပြည့်အဝထိန်းချုပ်ထားတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က အကျဉ်းထောင်ထဲပိတ်မိတာနဲ့ သူတို့က တူညီတဲ့ညှင်းပန်းမှုဒဏ်ကို အကြိမ်ကြိမ်ခံစားရလိမ့်မယ်၊ သူတို့က သူတို့ရဲ့မူလမှတ်ဉာဏ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အထိပေါ့။
"မင်း ဒီနေရာမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"
မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံအမျိုးသားတစ်ယောက်က လီဖူချန်းရဲ့ဘေးနားမှာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
မီးခိုရောင်ဝတ်ရုံတွေကို သဲတွေနဲ့ ရက်လုပ်ထားပြီး သဲတွေက ဝတ်ရုံရဲ့အနားစပ်တွေမှ ပြန့်ကျဲနေတယ်။
"ငါ အချိန်အကျဉ်းထောင်ရဲ့ဆန်းကြယ်မှုကို မြင်ချင်ရုံပဲ" လီဖူချန်းက ပြုံးကာ ဖြေလိုက်တယ်။
"အို....မင်း စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ နဝမအလွှာကို မသွားတာလဲ။ အချိန်အကျဉ်းထောင်ရဲ့အနှစ်သာရက အဲနေရာမှာ တည်ရှိတယ်" မီးခိုရောင်ဝတ်အမျိုးသားက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဖိတ်ခေါ်တဲ့အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းကို ဦးဆောင်သွားပေးပါ" လီဖူချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
တုံ့ပြန်ချက်ကို ကြားပြီး မီးခိုရောင်ဝတ်အမျိုးသားက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်၊ ရွာမြင်ကွင်းက ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို မြူတွေ ပြည့်နေတဲ့သဲမြို့တစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင်သွားတယ်။
လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ရာ မီးခိုးရောင်ဝတ်အမျိုးသားပျောက်သွားတာကို လီဖူချန်းက သိလိုက်တယ်။
"ဒီနေရာမှာ ငါ့ကို ပိတ်ထားချင်တာလား" လီဖူချန်းက မေးငေါ့လိုက်တယ်။
သဲမြို့အထက်မှာ မီးခိုရောင်ဝတ်အမျိုးသားက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်၊ ဝိုင်ခွက်တစ်ခွက်က သူ့ရဲ့လက်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
"ငါ့ရဲ့အချိန်အကျဉ်းထောင်ကို ဝင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်လွယ်မှာလဲ။ သူက ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ၊ သူက လက်ရွေးစင်ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်မဟုတ်သရွေ့ နဝမအလွှာမှ ထွက်သွားဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး"
လီဖူချန်းက ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်မှန်း အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်က မြင်နိုင်တယ်၊ သို့မဟုတ်ရင် သူ့အနေနဲ့ အချိန်အကျဉ်းထောင်ကို ဝင်ဖို့က ဒီလောက်လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် လီဖူချန်းက လက်ရွေးစင်ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်မဟုတ်မှန်း အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်က သေချာတယ်။ သူက လက်ရွေးစင်ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ဆိုရင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမရှိဘဲ အချိန်အကျဉ်းထောင်ကို ဝင်နိုင်လိမ့်မယ်။
လက်ရွေးစင်ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်မဟုတ်တဲ့ဘယ်သူကိုမဆို အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်က ကြောက်စရာမလိုပါဘူး။ အပြင်ဘက်မှာဆိုရင် သူက လီဖူချန်းကို မရင်ဆိုင်နိုင်ပေမယ့် လီဖူချန်းက နဝမအလွှာကို ဝင်ရောက်တာနဲ့ အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်ရဲ့အိမ်ကွင်းကို ဝင်ရောက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ အရေပြားတစ်လွှာမလျော့ဘဲနဲ့ ထွက်သွားဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်က ဝိုင်ကို အရသာခံရင်း လီဖူချန်းကို စောင့်ကြည့်နေတယ်။
လီဖူချန်းက သဲမြို့ထဲမှာ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေတယ်။ ဒါပေမယ့် သဲမြို့က ကြီးမားပြီး အချိန်အကြာကြီးလျှောက်ပြီးတောင်မှ လီဖူချန်းက သဲမြို့က မထွက်လာနိုင်သေးပါဘူး။
"အတော်စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်ရဲ့အချိန်စွမ်းရည်က သဲတာအိုမှ ထုတ်ဖော်ထားတာလို့ ပြောကြတယ်။ ဒီသဲမြို့က သူ့ဘဝရဲ့အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်ချက်ပဲ ဖြစ်မယ်"
လီဖူချန်းက နဝမအလွှာမှ ထွက်သွားချင်ရင် သူက ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်သွားနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူက ဘယ်အရာကိုမဆို ပျက်ပြယ်စေနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ တစ်ခုတည်းသောချွင်းချက်ကတော့ သူ့ရန်သူက သိသိသာသာပိုသန်မာပြီး သူတို့ကြားမှာ ကြီးမားတဲ့စွမ်းအင်ကွာဟချက်တစ်ခုရှိတယ်ဆိုရင်ပေါ့လေ။
လီဖူချန်းက အချိန်အကျဉ်းထောင်ကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မလာပါဘူး။ သူက အချိန်တာအိုကို လေ့လာချင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူက ထွက်သွားဖို့ အလျင်မလိုပါဘူး။
လီဖူချန်းက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ အချိန်အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ သူ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပျံ့နှံ့စေလိုက်တယ်။ သူက အနှစ်သာရကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူနေတယ်။
"ဒါ အချိန်အမှန်တရားလား"
လီဖူချန်းက အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးထဲမှာ အချိန်အရင်းမြစ်အဆီအနှစ်ကို နားလည်ထားပြီးဆိုပေမယ့် အဲဒါက နက်နဲသိမ်မွေ့လွန်းတယ်။ နားလည်တဲ့အခါ အဆင့်အနည်းငယ်မြင့်တက်လာဖို့က ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် တစ်ရှိန်ထိုးတိုးတက်လာဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ အဲဒါကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရမယ်။ အဲဒါက ဘဝရဲ့အမြင်ကို နားလည်ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ တူတယ်။ အသက်ကြောင့် ကလေးက အပေါ်ယံဗဟုသုတကိုသာ နားလည်နိုင်ပြီး အဆီအနှစ်ကို ရရှိဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
အချိန်အကျဉ်းထောင်က အချိန်အရင်းမြစ်အဆီအနှစ်အရ နိမ့်ကျပေမယ့် အချိန်တာအိုကိုစတင်ကာစလီဖူချန်းလိုကလေးတစ်ယောက်အတွက် သင့်တော်တယ်။
အချိန်အရင်းမြစ်စွမ်းအားကြောင်းတွေက အချိန်အကျဉ်းထောင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လီဖူချန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဆင်းသက်လာတယ်။
၁၀၀ကြောင်း၊ ၂၀၀ကြောင်း.....
"သူက အချိန်အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ အချိန်တာအိုကို တကယ်နားလည်နေတာပဲ" အချိန်သဲကောင်းကင်ဘုံအရှင်ရဲ့အမူအရာက အလွန်ဆိုးရွားလာတော့တယ်။