စွန့်စားခရီးထွက်ခြင်း

ရှေ့မှာ အမှောင်ထုနဲ့ဟင်းလင်းပြင်အကွက်တစ်ခုရှိတယ်။ ဒီနေရာမှာ အာကာသ-အချိန်လှိုင်းတွေဒါမှမဟုတ်စွမ်းအင်လှိုင်းတွေ တစ်ခုမှမရှိဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က သုဿာန်တစပြင်ပမာအဆုံးမဲ့တိတ်ဆိတ်မှုကိုသာ ခံစားနိုင်တယ်။

"ကြယ်ပိုင်နက်တွေအကြား အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်က စကြာဝဠာသင်္ချိုင်းတစ်ခုလို့ ပြောကြတာ အံ့ဩစရာမရှိဘူးပဲ"

ရှေ့ရှိအမှောင်ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ လီဖူချန်းက ဓားတာအိုအရင်းမြစ်ကို ခံစားရနိုင်ပေမယ့် အဲဒါက အလွန်ရှားပါးတယ်။ အခြားစကားဖြင့်ပြောရရင် အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းတိုက်ခိုက်တဲ့အခါ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့စွမ်းအင်ကုန်ခန်းမှုက ကြယ်ပိုင်နက်တွေထဲမှာ တိုက်ခိုက်ရတာထက် အဆတစ်ရာ၊ အဆတစ်ထောင် ဒါမှမဟုတ် အဆတစ်သောင်းလောက် ပိုမြန်တယ်။ ဒါကြောင့် ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တွေကတောင် ဒီနေရာမှာ သေခြင်းအန္တရာယ်ရှိတယ်။

ဓားအလင်းတစ်ခုလက်သွားပြီး လီဖူချန်းက အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်လိုက်တယ်။

"အာ။ ဒီနေရာမှာ နက္ခတ်တာရာဧရာမသားရဲတစ်ကောင်ရှိတာပဲ"

အဝေးမှ လီဖူချန်းက ကြီးမားတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခုရွေ့လျားနေတာကို အာရုံခံနိုင်တယ်။ အဲဒါက တောင်ပံစုံတွေဒါဇင်‌ကျော်ရှိတဲ့မြင်းခေါင်းမွန်းစတားတစ်ကောင်ဖြစ်တယ်၊ ၎င်းက အလွန်မြန်တယ်။

"နက္ခတ်တာရာဧရာမသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့စွမ်းအင်က ၎င်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်မှ လာတာ။ စကြာဝဠာအရင်းမြစ်အပေါ်မှီခိုတဲ့မျိုးနွယ်အများစုနဲ့ မတူဘူး။ ဒါကြောင့် အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်က စကြာဝဠာသားရဲတွေကို အများကြီးမသက်ရောက်ဘူး"

ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်မဖြစ်လာခင် ဘယ်မျိုးနွယ်မဆို သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စွမ်းအင်အကန့်အသတ်ရှိပြီး နက္ခတ်တာရာဧရာမသားရဲတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ဖို့မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီးနောက် စွမ်းအင်ပမာဏက အဆုံးမဲ့ပုံပေါ်ပေမယ့် အကန့်အသတ်တစ်ခုတော့ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် စကြာဝဠာအရင်းမြစ်ကိုထုတ်ယူခြင်းဖြင့် အဲဒါက အကန့်အသတ်မဲ့ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ စကြာဝဠာအရင်းမြစ်ရဲ့အထောက်အပံ့ကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက် တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့အကန့်အသတ်က ထပ်မံသိသာလာလိမ့်မယ်။

တိကျတဲ့အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နက္ခတ်တာရာဧရာမသားရဲတွေက ဘယ်လိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးနဲ့မဆို လိုက်လျောညီထွေနိုင်တဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့စကြာဝဠာသက်ရှိတွေ ဖြစ်ကြတယ်။

လီဖူချန်းနဲ့မြင်းခေါင်းမွန်းစတာက တစ်ချိန်တည်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတိပြုမိခဲ့တယ်။

ရွှမ်း......

မြင်းခေါင်းမွန်းစတာက ဉာဏ်ကောင်းမှန်း သိသာတယ်။ ၎င်း လီဖူချန်းကို တွေ့တဲ့အခိုက်မှာ ၎င်းရဲ့အရှိန်က ဆယ်ဆမြန်လာပြီး ‌ပျောက်ကွယ်သွားတော့တယ်။

လီဖူချန်းက ပြုံးကာ မလိုက်သွားပါဘူး။

သူ့ရဲ့လက်ရှိမြန်နှုန်းအရ မြင်းခေါင်းမွန်းစတားကို လိုက်မီဖို့က မခက်ခဲပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲလိုလုပ်ရတာ အဓိပ္ပါယ်မရှိပါဘူး။

အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် လီဖူချန်းက အနီးနားရှိခရမ်းဝင်ရိုးစွန်းကြယ်ပိုင်နက်ကို ရောက်ရှိလာတယ်။

ခရမ်းဝင်ရိုးစွန်းကြယ်ပိုင်နက်က ကန့်လန့်ဖြတ်မြစ်ကြယ်ပိုင်နက်နဲ့ တစ်ခုတူတယ်၊ ၎င်းမှာ ခရမ်းဝင်ရိုးစွန်းအရှင်လို့ခေါ်တဲ့ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်သာ ရှိတယ်။

ဒါပေမယ့် သီးခြားလျှို့ဝှက်နေတဲ့ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တွေရှိသလားကိုတော့ လီဖူချန်းက မသိပါဘူး။

ခရမ်းဝင်ရိုးစွန်းကြယ်ပိုင်နက်ရဲ့အကျော်ကြားဆုံးမြို့ကတော့ နဂါးရေကန်မြို့ဖြစ်တယ်။

နဂါးရေကန်မြို့က မြို့ရဲ့အလယ်ဗဟိုရှိနဂါးရေကန်ကြောင့် ကျော်ကြားတယ်။ နဂါးရေကန်မြို့မတည်ဆောက်ခင်ကတည်းက နဂါးရေကန်က တည်ရှိခဲ့တယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီတွေက ဆိုတယ်။ အရင်နဂါးရေကန်က လက်ရှိနဂါးရေကန်ထက် အဆတစ်သောင်းပိုကြီးတယ်။ နဂါးရေကန်ထဲမှာ နတ်ဘုရားတစ်ကောင်ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းက ထွက်သွားပြီးနောက် နဂါးရေကန်လည်း ပျက်ဆီးသွားခဲ့တယ်။

ပျက်ဆီးနေတဲ့နဂါးရေကန်ကတောင် ပုံမှန်မဟုတ်ထူးခြားနေတုန်းပါပဲ။ သာမန်လူတစ်ယောက်က နဂါးရေကန်တစ်ငုံစာသောက်ရင် သူတို့က သာမန်ထက်လွန်ကဲတဲ့ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး အနှစ်သုံးရာ့ခြောက်ဆယ်အထိ အသက်ရှင်သန်နိုင်လိမ့်မယ်။ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က နဂါးကန်ရေကို သောက်ရင် သူတို့က ရောဂါတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိလာမယ်၊ တိုးတက်မှုမြန်ဆန်လာမယ်၊ ဧရာမနဂါးသွေးမျိုးဆက်အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ဖို့တောင် အခွင့်အရေးရှိလာလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် နဂါးရေကန်မှာ ရေအဆီအနှစ်ပါဝင်ပြီး အဲဒါက သူတော်စင်တွေအတွက် အတော်လေးအကျိုးရှိတယ်။

လီဖူချန်းက နဂါးရေကန်မြို့မှာ ရှိနေမှတော့ သူက နာမည်ကျော်ကျောက်စိမ်းနဂါးဝိုင်ကို အရသာခံရမှာပေါ့။

နဂါးရေကန်မြို့မှာ ကျောက်စိမ်းနဂါးစားသောက်ဆိုင်ကသာ ကျောက်စိမ်းနဂါးဝိုင်ကို ထုတ်လုပ်တဲ့တစ်ခုတည်းသောနေရာဖြစ်တယ်။

ဆယ့်နှစ်ထပ်မြောက်ရှိပြတင်းပေါက်အနီးထိုင်ခုံမှာ လီဖူချန်းရဲ့စားပွဲမှာ ဝိုင်းပုလင်းတွေ ရှိတယ်။

ဒီဝိုင်တွေအားလုံးက ကျောက်စိမ်းနဂါးဝိုင်တွေပါပဲ။

ကျောက်စိမ်းနဂါးဝိုင်က ၎င်းရဲ့ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အမှန်တကယ်ထိုက်တန်တယ်။ ၎င်းမှာ ချိုမြမွှေးကြိုင်ကာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အရသာတစ်ခုရှိတယ်၊ ၎င်းက ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားတယ်။ နဂါးတစ်ကောင်ဒေါသူပုန်ထနေသလို ခံစားရတယ်။

ကျောက်စိမ်းဝိုင်က ကောင်းလွန်းတာကြောင့် လီဖူချန်းက စားသောက်ဆိုင်မှရှိသမျှအကုန်လုံးကို ဝယ်ယူလိုက်တယ်။ စုစုပေါင်းပုလင်းရာအနည်းငယ်ရှိပြီး အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ဘီလီယံကျော် ကျသင့်တယ်။

လက်ရှိမှာ လီဖူချန်းရဲ့နေရာလပ်လက်စွပ်ထဲမှာ ဝိုင်မျိုးစုံရှိတယ်၊ ကမ္ဘာနှင်းစက်၊ ကြယ်ရည်ဝိုင်၊ အသင်္ချေပန်း၊ ကန့်လန့်ဖြတ်မြစ်ရှုခင်း။ ဒီဝိုင်အားလုံးက ကန့်လန့်မြစ်ကြယ်ပိုင်နက်မှာ ကျော်ကြားတယ်။

သူ စကြာဝဠာကို စွန့်စားခန်းထွက်တဲ့အခါ ဝိုင်ကောင်းအားလုံးကို စုဆောင်းမယ်လို့ လီဖူချန်းက ဆုံးဖြတ်ထားတယ်၊ သို့မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ခရီးစဥ်တွေက ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မယ်။

"မင်း ဘာပြောတယ်။ ကျောက်စိမ်းနဂါးဝိုင်မရှိတော့ဘူး။ မင်း ငါ့ကို မလိမ်နဲ့၊ မင်းတို့ကျောက်စိမ်းနဂါးစားသောက်ဆိုင်က နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ပုလင်းရာကျော် သိုလှောင်ထားတယ်၊ အခု မင်းက သူတို့အားလုံး ရောင်းကုန်သွားပြီလို့‌ ပြောရဲတယ်ပေါ့လေ"

"ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်၊ အဲဒါက တကယ်ကုန်သွားတာ။ မကြာသေးမီက ဝယ်သူတစ်ယောက်က ကျောက်စိမ်းနဂါးဝိုင်အကုန်လုံးကို ဝယ်ယူသွားတယ်။ နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်မှ ထပ်လာပါလား၊ သေချာပေါက် ပြန်လုပ်ထားပေးပါ့မယ်"

"ဒါ ဟာသပဲ။ ငါက ငါ့မိတ်ဆွေတွေကို ခေါ်လာတာ၊ ငါက အရှက်တကွဲအဖြစ်ခံရမှာလား" ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်က မြင့်မြတ်တဲ့အရှိန်အဝါနဲ့ မောက်မာတဲ့လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။ သူက ဆိုင်တာဝန်ခံကို ပြောလိုက်တယ်"ဘယ်သူ ဝယ်သွားတာလဲ။ ငါ့ကိုပြော၊ ငါ သူနဲ့ စကားပြောမယ်"

"ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်၊ ဒါ ကောင်းတယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး" ဆိုင်တာဝန်ခံက အခက်ကြုံနေတော့တယ်။

"ဆိုင်တာဝန်ခံ၊ မမေ့ပါနဲ့၊ ‌ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်ရဲ့အဖေက ကောင်းကင်လိပ်ခုံးကောင်းကင်ဘုံအရှင်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့အဖိုးက ခရမ်းဝင်ရိုးစွန်အရှင်ဖြစ်တယ်။ မင်းက အဲလူကို ကြောက်ရင် ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်ကို အပြစ်ပြုမိမှာကိုရော မကြောက်ဘူးလား" ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်ရဲ့မိတ်ဆွေက လေသံတင်းမာစွာ ပြောလိုက်တယ်။

"ဒီလမ်းအတိုင်းကြွပါ" ဆိုင်တာဝန်ခံက အလျှော့ပေးလိုက်တယ်။ ကျောက်စိမ်းနဂါးစားသောက်ဆိုင်ရဲ့ပိုင်ရှင်က နဂါးရေကန်မြို့အရှင်ဖြစ်တဲ့နဂါးရေကန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ဖြစ်ပေမယ့် ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်ရဲ့နောက်ခံက ကြီးမားလွန်းတယ်။ သူ့လို စားသောက်ဆိုင်တာဝန်ခံတစ်ယောက်မဆိုနဲ့၊ နဂါးရေကန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ကတောင် ခရမ်းဝင်ရိုးစွန်းအရှင်ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ဆန္ဒရှိလိမ့်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဆယ့်နှစ်‌‌ထပ်မြောက်မှာ ဆိုင်တာဝန်ခံက ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်တို့အုပ်စုကို လီဖူချန်းထံ ခေါ်လာတယ်။

"ဧည့်သည်လေး၊ ကျောက်စိမ်းနဂါးဝိုင်အချို့ကို ပြန်မျှပေးနိုင်မလား။ ‌ကျောက်စိမ်းနဂါးစားသောက်ဆိုင်က ပုလင်းတစ်လုံးစီအတွက် ထပ်ဆောင်းအထွတ်အထိပ်အဆင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးငါးသောင်းနဲ့အတူ ပြန်ဝယ်ချင်ပါတယ်"

"ရပါတယ်၊ ငါ ဆယ်ပုလင်း ပြန်ရောင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ ထပ်ဆောင်းပေးစရာမလိုဘူး"

လီဖူချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ဆိုင်တာဝန်ခံက အခက်အခဲအချို့ရှိနေတာကို သူ မြင်နိုင်တယ်၊ သူက ကျိုးကြောင်းမရှိတဲ့လူတစ်ယောက်မဟုတ်ပါဘူး။

"ဆယ်ပုလင်းက ဘယ်လိုလုပ်လောက်မှာလဲ။ အနည်းဆုံးပုလင်းနှစ်ဆယ်" ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်က လီဖူချန်းကို မကျေနပ်တာကြောင့် သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိကျယ်‌လောင်စွာအော်ပြောလိုက်တယ်။ တကယ်တော့ သူက ဆယ်ပုလင်းနဲ့ဆယ်ပုလင်းကြားလောက်ပဲ လိုချင်ခဲ့တာ‌လေ။

တုံ့ပြန်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် လီဖူချန်းရဲ့အမူအရာက အေးစက်သွားတယ်"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ နောက်ထပ်မရောင်းတော့ဘူး"

ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာနောက်ခံတစ်ခုရှိမှန်း လီဖူချန်းက ခန့်မှန်းနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက ဂရုမစိုက်ပါဘူး။

"မင်း‌တော့ သေချင်နေတာပဲ။ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်ရဲ့အဖေက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလား"  စောစောက မန်နေဂျာကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တဲ့မိတ်ဆွေက ယခု လီဖူချန်းကို လက်ညှိုးထိုးနေတယ်။

"ထွက်သွားစမ်း"

ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ချီတည်ရှိမှုတစ်ခုက လီဖူချန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်။

"မင်းက...."

ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်က ကြောက်ရွံ့သွားတယ်။ သူက ခရမ်းဝင်ရိုးစွန်းအရှင်နဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။ လီဖူချန်းက ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်မှန်း သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိနိုင်ရမှာလဲ။

ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်အပါအဝင် အားလုံးက ဒူးထောက်လိုက်ကြတော့တယ်။

သူတို့က ဒူးထောက်ချင်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် လီဖူချန်းက ကြီးမားပြင်းထန်လွန်းတဲ့ချီတည်ရှိမှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေတာလေ။ သူ့ရဲ့ချီတည်ရှိမှုပေါက်ကွဲခြင်းက သူတို့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို သက်ရောက်သွားစေတယ်။

"ဒါက......"

မြို့အရှင်အိမ်တော်မှာ နဂါးရေကန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ရဲ့အမူအရာက ပြောင်းသွားတယ်။ သူက လျင်မြန်စွာ ပြေးလာတယ်။

"တော်တော်ပြဿနာများတာပဲ" လီဖူချန်းက ဝိုင်ကို ဆက်သောက်နေလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ချီတည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရတဲ့အကြောင်းရင်းကတော့ ကြယ်ပိုင်နက်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ချီတည်ရှိမှုက အလွန့်အလွန်ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးလှတယ်လေ။ အဲဒါက သူ့ကို ဘဝကို တွေ့ကြုံခံစားဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို မပေးဘူးလေ။ ဒါကြောင့် သူ မြို့ထဲဝင်လာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ချီတည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် အရှင်၊ ငါက နဂါးရေကန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ပါ" စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်မှာ နဂါးရေကန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ရဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။

စားပွဲပေါ်ရှိနောက်ဆုံးဝိုင်ပုလင်းကို သောက်ပြီးနောက် လီဖူချန်းက စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်လာကာ နဂါးရေကန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ကို ပြောလိုက်တယ်"ကျောက်စိမ်းနဂါးဝိုင်က မဆိုးပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ရဲ့ခံစားချက်ကောင်းကို  အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့တယ်"

နဂါးရေကန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်က လျင်မြန်စွာ ဆိုလိုက်တယ်"ငါ့အရှင်၊ သင် စိတ်မရှိရင် ဝိုင်သောက်ဖို့ ငါ့ရဲ့အိမ်တော်ကို လာနိုင်တယ်။ ကျောက်စိမ်းနဂါးဝိုင်အပြင် ငါ့မှာ တခြားစုဆောင်းထားတဲ့ဝိုင်ကောင်းတွေ ရှိတယ်" နဂါးရေကန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ကလည်း ဝိုင်ချစ်သူတစ်ယောက်ပါပဲ။

"ကောင်းပြီလေ၊ လမ်းပြပါ" လီဖူချန်းက အခုထိ မကျေနပ်သေးပါဘူး။

လီဖူချန်း ထွက်သွားတာနဲ့ ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်က ဖင်ထိုင်လဲကျသွားပြီး ချွေးတွေနဲ့ ရွဲရွှဲစိုနေတော့တယ်။

စောစောက လီဖူချန်းကို လက်ညှိုးထိုးခဲ့တဲ့သူ့မိတ်ဆွေကတော့ သတိလစ်သွားပါပြီ။

"ဒါ မကောင်းဘူး၊ ငါ အဖေနဲ့အဖိုးကို သတင်းပို့ရမယ်" ကောင်းကင်လှိုင်းသူတော်စင်အရှင်က ဆက်သွယ်ရေးတိုကင်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ အကြောင်းကြားလိုက်‌တော့တယ်။