ပြီးမြောက်လွန်သွားခဲ့သည့် တာဝန်

ဝမ်ဝေ့က လူလတ်အရွယ်အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်၏။ သူက အင်မတန်ချောမောလှ၍ အခြောက် ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ့လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် မည်သည့်အရာကမှ အရေးမပါပေ။

ဝမ်ဝေ့က ထိုဦးခေါင်းကို လက်ညိုးထိုးကာ ခဲဖြူရောင် ရှုပ်ထွေးသည့် သင်္ကေတများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ကံကြမ္မာကျိန်စာ

သူက ဘိုးဘေးကျား၏ ဦးခေါင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ ဆက်သွယ်မှုကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ ဂိုဏ်းသားများထံ ကြောက်စရာကောင်းသည့် ကျိန်စာတစ်ခုကို ထားရှိခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့က အားလုံးကို အလန့်တကြား မဖြစ်စေရန် သေချာဂရုတစိုက် ပြုမူခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအားကြီးလှသော အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းမှ သတိမထားမိစေရန် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဂိုဏ်းက ဖရိုဖရဲအခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး ထိုအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေဆဲ အခြေအနေသာ ရှိနေသေးသည့်အတွက် ထိုကျိန်စာကို ထားရှိဖို့ ပြီးပြည့်စုံသည့် အချိန်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ပြင်ဆင်မှုတွေက လုံလောက်ပါပြီ…

သူက တွေးလိုက်သည်။

“တခြားတင်ပြစရာ ရှိသေးလား” ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့” ဝမ်ကျူက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ကျွန်မက အချိန်ကန့်သတ်ထားခံရပေမဲ့ သတင်းအချက်အလက်တချို့ကို ရယူနိုင်ခဲ့ပြီးတော့ သူတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်”

“အိုး … ပြောပါဦး” ဝမ်ဝေ့က အန္တရာယ်ကို သိထား၍ သူမအား လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ တာဝန်ကိုသာ ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမကို မစွန့်စားစေလိုပေ။

“ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းအပြင် နောက်ထပ် ဝှက်ဖဲနှစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သိခဲ့ရတယ်။ ကာကွယ်ရေးတာအိုအဆောင်နဲ့ လက်နက်ကျွန်တွေပါ။ သူတို့ရဲ့ ထာဝရဦးသျှောင်တစ်ယောက်က အဲဒီအဆောင်ကို သုံးပြီးတော့ စည်းတံဆိပ်ကို ချိုးဖောက်သွားခဲ့တာပါ”

ဝမ်ဝေ့က သူ့စည်းတံဆိပ်ကို ချိုးဖောက်သွားသည့် စွမ်းအားသည် သူ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့သည့် အသုံးအဆောင်နှင့် ကွဲပြားနေကြောင်း အမှတ်ရသွား၏။

“လက်နက်ကျွန်တဲ့လား”

“သူတို့ကို နာမည်ပဲ ကြားခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှမသိခဲ့ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ နာမည်အရ သတင်းအချက်အလက် တချို့တော့ ကောက်ချက်ချလို့ ရပါတယ်။”

“အမှန်ပဲ”

လက်နက်ကျွန်က လက်နက်တစ်ခုထံ ကျွန် ဖြစ်၏။ စိတ်ဝိညာဉ်ဇစ်မြစ်ဂိုဏ်းမှ လက်နက်က ထိုအရာကို မည်သို့ ဖြစ်လာစေမည်နည်း။ သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ပစ္စည်းအပျက်သာ ဖြစ်သည်။

လက်နက်ကျွန်၏ သဘောတရားက အသင်္ချေအင်ပါယာကမ္ဘာတွင်လည်း တည်ရှိပြီး လက်နက်သန့်စင်ရေး မျိုးဆက်များ သို့မဟုတ် ဓားတာအိုအင်အားစုများထံ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။

တချို့လက်နက်များက အားကောင်းလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် အဆိုးမြင်ခံစားချက် များပြားလွန်းသည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ အသုံးပြုသူက ထိုလက်နက်များကို ကောင်းမွန်စွာ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ထိုလက်နက်သည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို စားသုံးကာ လက်နက်၏ အလိုအတိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စိတ်လွတ်နေသော သက်ရှိများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မည်။ တခြားနည်းဖြင့် ပြောရလျှင် လက်နက်ကျွန်များ ဖြစ်၏။

ဓားအင်အားစု အမြောက်အများက ထိုလူများ၏ ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုကာ သူတို့ အင်အားစုမှ ထူးကဲသည့် လက်နက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာကို အားဖြည့်ပေးဖို့အတွက် ဓားကျွန်ကို တမင်ပြုစုပျိုးထောင်လေ့ရှိသည်။ ထိုလက်နက်များ၏ ဓားအသိစိတ်၊ ဓားဆန္ဒ သို့မဟုတ် တာအိုစည်းချက်များက နှစ်များစွာ ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် ကွယ်ပျောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုဗဟုသုတဖြင့် ဝမ်ဝေ့နှင့် ဝမ်ကျူတို့က စိတ်ဝိညာဉ်ဇစ်မြစ်ဂိုဏ်းသည် သူတို့၏ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကို အသုံးပြုကာ ထူးကဲသည့် လက်နက်ကျွန်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ထားကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့၏။ သူတို့က ဂိုဏ်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် စွမ်းအားကို လူတစ်ယောက်ထံ ပေါင်းစည်းကာ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။

ဤသို့သော လူမျိုးက ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဝမ်ဝေ့နီးပါးလောက်အထိ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့က ကျင့်ကြံရေးတွင် အဆင့်တိုးတက်လာမည် မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန်ကောင်းကင်တာအို၏ စာရင်းရှင်းခြင်းမှ ကာကွယ်ဖို့အတွက် လျှို့ဝှက်စွာ တည်ရှိရသည်။

ထို့အပြင် သူတို့၏ အသက်များက ထိုလက်နက်နှင့် ချည်နှောင်ထားသည့်အတွက် ထိုအရာတွင် တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်ပျက်လာပါက သူတို့သည် ပျက်သုဉ်းဖို့ ကံကြမ္မာဖန်လာလိမ့်မည်။

“အဲဒါဆို နောက်ထပ် ဘာလုပ်ခဲ့သေးတာလဲ” ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဂမ္ဘီရကို သုံးပြီးတော့ သူတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ကံကောင်းမှု အစုအဝေးဆုံးနေရာကို ရှာခဲ့တယ်။ အဲဒါက သူတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ထူးကဲတဲ့ ဆေးစိုက်ခင်း ဖြစ်နေတာပဲ။ အဲဒီမှာ ဧကရာဇ်ဆေးပင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ သူတို့က အဲဒီအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကို အသုံးပြုပြီးတော့ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ပုံပဲ”

“မင်း ယူလာသေးလား” ဝမ်ဝေ့က အကြည့်များ တောက်ပလျက် မေးလိုက်သည်။

“မယူခဲ့ရဘူး။ ကျွန်မ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ” ဝမ်ကျူက ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ကျွန်မ အချိန်နည်းနည်းပဲ ရှိပြီးတော့ ဆန့်ကျင် ကျင့်ကြံသူအများကြီးနဲ့ အားကောင်းတဲ့ အစီအရင်တွေက အဲဒီနေရာကို ကာကွယ်ထားကြတာ။ အဲဒါကြောင့် အလျင်လိုတာနဲ့ တစ်နေရာလုံးကို ဖောက်ခွဲပစ်ခဲ့တာ”

“စိတ်အေးအေးထားပါ။ ငါ မင်းကို အပြစ်မတင်ဘူး” ဝမ်ဝေ့က ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ ထိုအရာက နှမြောဖို့ ကောင်းသည်ဟု ခံစားမိသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေအရ မတတ်နိုင်ပေ။

“ရန်သူတွေက ထိခိုက်သွားပြီးတော့ မင်း အဆင်ပြေတာ တော်သေးတာပေါ့” ဝမ်ဝေ့က ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

“ဒီတစ်ကြိမ် မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ မှန်းဆချက်ထက်တောင် ကျော်လွန်နေသေးတယ်။ နောက်ကျရင် မင်းအတွက် ဆုလာဘ် ရှိလာလိမ့်မယ်။ အခု ကံကြမ္မာအရိပ်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက မင်းကို လိုအပ်နေပြီ”

“သခင်ကို ခစားရတာ ကျွန်မရဲ့ ဂုဏ်ယူမှုပါပဲ” ဝမ်ကျူက ဦးညွှတ်ပြီးသည့်နောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဝမ်ဝေ့က စိတ်အခြေအနေကောင်းနေသည့်အတွက် အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။ သူက ဖုန်းဟွမ်နှင့် ရှုရှစ်တို့ စောင့်ဆိုင်းနေသည့် နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သူက ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

“အလုပ်ကြိုးစားခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ” ဝမ်ဝေ့က ပြောလိုက်သည်။

“အရှင် … ကိုယ်တော်က အားနာပါတယ်။ ကိုယ်တော်က ထာဝရဦးသျှောင်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး”

“အော် သူက ဘယ်လိုဖြစ်သွားလို့လဲ”

“သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲပြီး ကိုယ်တော့်ရဲ့ ဗုဒ္ဓကမ္ဘာကို စုတ်ဖြဲပြီးတော့ ထွက်ပြေးသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ထွက်ပြေးနေတုန်း သူ့ဝိညာဉ်ကိုတော့ ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်”

“ဒီလိုဆိုရင် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဆုလာဘ်က အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ဝမ်ဝေ့က ရက်ရောဖို့သာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဘိုးဘေးဟယ်က မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားလောက်သည်။

ထာဝရဦးသျှောင်၏ အဆီအနှစ်က သူတို့သည် အဆင့် ၁၀ စွမ်းအား ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်း အဆင့် ၁၁ သာ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် တူညီသည့် အဆင့်၏ အရင်းအမြစ်ကသာ သူ့ကို ကုစားနိုင်သည်။ သို့သော် ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်တွင် အဆင့် ၁၁ ဆေးပင် သို့မဟုတ် ဆေးဝါးက မည်သည့်နေရာမှ ရရှိနိုင်မည်နည်း။

သူ့ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက ဧကရာဇ်ဆေးပင်ကို အသုံးပြုဖို့ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် ၁၀ နှင့် အဆင့် ၁၁ ကြားတွင် ကွာဟချက် ကြီးမားလွန်းသည့်အတွက် အဆင့်နိမ့် အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြု၍ ကုစားဖို့ရာ အင်မတန် ခက်ခဲလှသည်။

ဧကရာဇ်ဆေးပင် သို့မဟုတ် ဆေးလုံးများကို အသုံးပြုပြီး ကုစားမည့် သက်ရောက်မှုသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သည် နက်နဲအဆင့် အရင်းအမြစ်ကို အသုံးပြု၍ သူ့ကိုယ်သူ ကုစားနေသည်နှင့် တူညီပေသည်။

ဝမ်ကျူက ဆေးစိုက်ခင်းကို ဖျက်ဆီးမပစ်ခင် ဘိုးဘေးဟယ်က အခွင့်အရေး ရခဲ့လောက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဇစ်မြစ်ဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းအပျက်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဧကရာဇ်ဆေးပင်များအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုအရာက ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်၏။

ဖုန်းဟွမ်က ထိုစကားကို ကြားပြီးသည့်နောက်တွင် စိတ်သက်သာရာရသွားလေသည်။

ဝမ်ဝေ့က ရှုရှစ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းလည်း ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်”

ထို့နောက် သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “တာအိုရောင်းရင်းကို ပြောရဦးမယ်။ ရှေးခေတ်အချိန်ကတည်းက လက်ရှိအချိန်အထိ မင်းက တကယ့်ကို ပါရမီရှိတဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ယောက်ပဲ”

ထိုတိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ပြီးသည့်နောက်တွင် တာအိုဆန္ဒနှင့် သူမ၏ အရင်းအမြစ် နည်းစနစ်အပေါ် အသုံးပြုမှုကို မြင်တွေ့ပြီးသည့်နောက် ဝမ်ဝေ့က သူမ၏ ပါရမီကို လေးစားလာမိသည်။ လူများစွာက သူမ၏ အောင်မြင်မှုသည် လင်းဖန်၏ ပါရမီကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားကြသော်လည်း သူ့အနေဖြင့် လင်းဖန်သည်ပင် သူမ လုပ်နိုင်ခဲ့သလောက်ကိုပင် အောင်မြင်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိကြောင်း နားလည်ထား၏။

အဆုံးသတ်တွင် ပါရမီက အလားအလာမျှသာ ဆိုလိုပြီး တကယ့် အလားအလာကို စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းက ကွဲပြားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်၏။ ဝမ်ဝေ့၏ အမြင်၌ ရှုရှစ်က လင်းဖန်၏ ပါရမီကို အပြည့်အဝ အသုံးချကာ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်အောင် တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။

“အရှင့်ကို ကျေးဇူးပါ” ရှုရှစ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမသည် ထိုသို့သော မှတ်ချက်မျိုးကို ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကဲ့သို့ လူမျိုးဆီမှ ထွက်လာသည့်အခါ ကွဲပြားနေသည်။ ထိုအရာက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်နှင့် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ဆီမှ အစစ်အမှန် အသိအမှတ်ပြုမှု ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ရှုရှစ်က သူမ၏ အလားအလာအပြည့်အထိ မရောက်သေးကြောင်း သိထား၏။ ထို့အပြင် ဒိုင်မေးရှင်းအမြင့်ဆီ တက်လှမ်းသွားပြီးသည့်နောက်တွင် သူမက အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးဖို့ သတ္တိကောင်းပါက ပို၍ပင် အောင်မြင်နိုင်သည်။

တက်လှမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမက ပိုပြီးတော့ အသုံးဝင်လာနိုင်တယ်…

“တတိယခုံရုံး အစည်းအဝေးပြီးရင် မင်းတို့ရဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ပေးမယ်။ အဲဒီအထိတော့ စိတ်ရှည်ရှည်စောင့်ကြဦး”

“ဒီလိုဆိုရင် ဒီကိုယ်တော်က သွားလိုက်ပါဦးမယ်” ဖုန်းဟွမ်က ပြောလိုက်၏။ တိုက်ပွဲကို တွေ့ကြုံပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ စကားကို ကြားပြီးသည့်နောက်တွင် သူက ဂိုဏ်းကို ပြန်ကာ ကျင့်ကြံချင်မိသည်။

ဖုန်းဟွမ်က ဤကြောက်မက်ဖွယ် မျိုးဆက်အတွင်း အသက်ရှင်လာပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် မောက်မာမှုမျိုး ရှိသည့်အတွက် အားအနည်းဆုံး ထာဝရဧကရာဇ် ဖြစ်လာဖို့ ငြင်းဆန်သည်။ သူ့ပထမဦးဆုံး လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စက သူ့ကိုယ်ပိုင်ထူးကဲသည့် အရင်းအမြစ် နည်းစနစ်ကို ဖန်တီးဖို့ ဖြစ်၏။

ရှုရှစ်ကလည်း ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွာသွားလိုက်သည်။ သူမက ကောင်းကင်ဧကရာဇ်၏ စကားနှင့် တိုက်ပွဲကို စိတ်ထဲ များစွာ မှတ်မထားပေ။ ဧကရာဇ်လမ်းစဉ်က ရှည်ကြာလွန်းသည့်အတွက် သူမ၏ ခရီးလမ်းက ယခုမှ စတင်ကာစ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဝေ့က သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်သာ ကြည့်နေလိုက်၏။ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က နှစ်ခုလုံး ပြီးမြောက်ခဲ့သလို မပြီးလည်း မပြီးမြောက်ခဲ့ပေ။

လိုအပ်နေသည့် ဆက်နွယ်မှုက ကန့်သတ်ချက်ထိ တွန်းပို့မခံရသေးဘူးဟု ယူဆထားသည့် ဟယ်ရှစ်ယီ ဖြစ်သည်။

ထိုကောက်ချက်ချမှု၏ အကြောင်းအရင်းအတွက်မူ ဝမ်ဝေ့က သူသာ ထိုအသုံးအဆောင် ပစ္စည်းအစား ထိုသူနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံပါက ထိုသူတွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ချေရှိကြောင်း ခံစားချက် ရနေမိသည်။ သို့သော်လည်း ထိုကိစ္စက မည်သို့ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း တွေးမကြည့်နိုင်ပေ။

ဟယ်ရှစ်ယီအပေါ်မှာ အမည်မသိ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ရှိနေသေးတာလား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို ဧကရာဇ်ကျားလိုမျိုး တစ်စုံတစ်ယောက်က ကာကွယ်ထားတာလား…

ဝမ်ဝေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တကယ်လို့ သူသာ ကာကွယ်ထားခံရတယ်ဆိုရင် ဘာလို့လဲ။ သူက ဧကရာဇ်ကျားအတွက် ဘာလို့အရေးကြီးနေတာလဲ။ ပိုပြီးအရေးကြီးတာက အဲဒီမကောင်းဆိုးဝါးအိုကြီးက ဘာတွေကြံစည်နေပြီးတော့ အခု သူက ဘယ်လောက်ထိ အားကောင်းနေပြီလဲ…

သူက မေးခွန်းများစွာ ရှိသော်လည်း မည်သူကမှ သူ့မေးခွန်းကို မဖြေပေးနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ကိုယ်တိုင်သာ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့က သက်ပြင်းချကာ စိတ်ကို ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။

ငါက အားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဘာမှစိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး…

သူက ဟယ်ရှစ်ယီနှင့် သူ့နောက်တွင် ရှိနေသည့် ဧကရာဇ်ကျားနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုအတွက်ပင် ပြင်ဆင်ဖို့ ကျိန်စာကို ချမှတ်ထားခဲ့သည်။ အချိန်ကျရောက်လာသည့်အခါ သူ့အနေဖြင့် ကိစ္စများစွာ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းလွတ်သွားခဲ့ပါက နောက်ဆုတ်နိုင်ခွင့်ပြုထားမည့် အရန်အစီအစဉ် ရှိထားသည်။

ဝမ်ဝေ့က ပြုံးပြီးသည့်နောက်တွင် ပုံရိပ်ယောင်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ သူက ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်တွင် နေထိုင်သည်မှာ လူအိုကြီးငရဲ၊ မရဏအရှင်နှင့် အလောင်းရောင်းဝယ်ရေးဂိုဏ်း၊ ချောက်နက်နှင့် ယခု လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဧကရာဇ်ကျားပါ ရှိလာသည့်အတွက် ပျင်းစရာ မကောင်းတော့ကြောင်း ခံစားမိနေသည်။

သူ ယနေ့လို အောင်မြင်ရသည့် အကြောင်းအရင်းတစ်ချက်က သူသည် တိထျန်းလိုလူမျိုးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူ ရောက်နိုင်သည်ဟု တွေးထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်အောင် တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသူများက သူ ဧကရာဇ်အဆင့်တွင် ရှိနေစဉ် ဖုံးကွယ်ထားသည့် အလားအလာများကို ထုတ်ပြနိုင်ဖို့ ဖိအားပေးနိုင်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ဝေ့က မျှော်လင့်နေမိ၏။

အိမ်သို့ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ဝမ်ဝေ့က တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိ၍ တည်နေရာတစ်ခုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဘိုးဘေးဝမ်ဝူချန်က ကျင့်ကြံရေးကနေ မကြာခင် ထွက်လာတော့မှာလား။ အင်း ဒီလူအိုကြီးနဲ့ မကြာခင် သွားသောက်ရဦးမယ်”