လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ်များရောင်းသော အဘိုးအို
Vol. 2 Ch. 22
လင်းရှန်သည် သူ့ခြေထောက်ကို ရပ်လိုက်ပြီး စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။
ထွားကြိုင်းသော အမျိုးသား၏ ဆိုင်မှ နှင်ထုတ်ခံရသူမှာ ဆံပင်ဖြူနှင့် စုတ်ပြတ်နေသော အ၀တ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူ့ မုတ်ဆိတ်မွှေးမှာ ထမင်းစေ့တွေ ကပ်နေပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက မည်းမှောင်နေသည်။ သူက တစ်ခုခုကို တွေးနေတာ သိသာသည်။
"မစ္စတာ အနက်ရောင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ချမ်းသာပေးပါ။ ငါ ငတ်နေတာ သုံးရက်လောက် ရှိပါပြီ။ ဒါကိုလုပ်ဖို့ကလွဲလို့ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့လို့ပါ။ အဲဒါကို မလုပ်ပါနဲ့။ ငါစားတာကို ငါ့စာရင်းမှာ ထည့်လိုက်ပါ။ ငါပြန်ပေးပါ့မယ်။”
အဘိုးအိုသည် မြေပြင်မှ သွက်သွက်လက်လက်ထကာ အရိုက်ခံရသည့်ပုံမပေါ်ပေ။ ရှုံ့မဲ့နေသော မျက်နှာကို ညှစ်ထားပြီး ထွားကျိုင်းသော လူကို ခယယ ပြုံးပြသည်။
သို့သော် ထွားကြိုင်သောလူက ၎င်းကို မဝယ်ချေ။ သူက လှောင်ပြောင်ပြီး အဘိုးအိုရဲ့ နှာခေါင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါ့မည်ပြောင်က ဝက်ဝံနက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက အနက် မဟုတ်ဘူး”
“ဒုတိယအနေနဲ့ ငါက ပရဟိတလုပ်ငန်း လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့စားသောက်ဆိုင်ကို လာစားတဲ့အခါ ပိုက်ဆံပေးရမယ်။မင်းစာရင်းမှာ မှတ်ထားရမှာလား ။ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းငါ့ကို အခုမပေးနိုင်ရင် မင်းခြေထောက်တွေကို ငါချိုးပစ်မယ်”
အဘိုးအိုသည် ထွားကျိုင်းသောလူ၏ ပြင်းထန်သောအမူအရာကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။ သူက တံတွေး မျိုချရုံအပြင် မတတ်နိုင်ပေ။ အနီးနားကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ လင်းရှန်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။ သူက ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းပြီး လင်းရှန်၏နံဘေးသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူကချောင်းဆိုးပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။
“ကောင်လေး မင်းမှာ ထူးထူးခြားခြား အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ရှိတာကို ငါမြင်တယ်။ မင်းက ရှားရှားပါးပါး ပါရမီရှင်ပဲ ။ ဒီမှာ ကျင့်ကြံနည်း လက်စွဲ အနည်းငယ်ရှိတယ်။ ကံကြမ္မာက ငါတို့ကို ပေါင်းစည်းပေးတဲ့အတွက် သက်သာတဲ့ဈေးနဲ့ ရောင်းပေးမယ်။ စာအုပ်တစ်အုပ်အတွက် ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးတစ်ထောင်”
လင်းရှန်သည် သက်ကြီးရွယ်အိုကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရှုခဲ့သော ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တစ်ဦးအနေနဲ့ စကားပြောရမယ်ဆို ဤလူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အထူဆုံး အသားအရည် ရှိသူဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခု ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် အချိန်နှောင်းနေပြီမဟုတ်လော။
"သူက ငါ့ကို လူမိုက်လို ခေါ်သွားတာလား"
လင်းရှန်၏မျက်လုံးများတွင် အထင်အမြင်သေးခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသလို အဘိုးအိုက သူ့လည်ချောင်းကို ရှင်းထုတ်ပြီး ပြောသည် ။
"အရမ်းစျေးကြီးတယ်ထင်ရင် ၅၀၀ပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ ၃၀၀ပဲပေးတော့”
လင်းရှန်က လှည့်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထွက်သွားသည် ။
အကယ်၍ သူသည် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်တွင် ပါနေပါက အဖိုးအိုသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် လွတ်လပ်စွာ ခရီးသွားလာတတ်သော ကျွမ်းကျင်သူ
ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ မတော်တဆ လင်းရှန်ကို ကံမျက်နှာသာပေးခံရပြီး ဤလောက၌ တုနှိုင်းမယှဉ်နိုင်သော ကျင့်ကြံနည်းကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လင်းရှန်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ ဖြစ်လာကာ ကျင့်ကြံရေးလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
သို့သော် ဝတ္ထုသည် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေဆဲပင်။ တကယ်တော့ လင်းရှန်အနေနဲ့ ထိုအဖိုးကြီးက ဖြူစင်တဲ့ ခရီးသွားလို့ ယုံကြည်ဖို့မလွယ်ချေ။
လင်းရှန် မဆိုင်းမတွ ထွက်ခွာသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ အဘိုးအိုကထိတ်လန့်သွားသည်။
သူသတိပြန်ဝင်လာတော့ ချက်ခြင်းအော်ပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည်။ သူသည် လင်းရှန်၏ပေါင်ကို သိုင်းဖက်ကာ အော်ဟစ်ပြီး "ကောင်လေး၊ အသက်ကို ကယ်တင်တာက ခုနစ်ထပ်ဘုရားကို ဆောက်တာထက် ပိုကောင်းပါတယ်။ ငါ့လို အသက်ကြီးကြီး အဘိုးကြီး ခြေထောက်တွေ ကျိုးနေတာကို မင်းမြင်ရက်လို့လား “
“ဘယ်လောက်တောင် အပြောင်းအလဲမြန်လိုက်လဲ။ သူက ငါ့ကို လှည့်စားလို့မရဘူးတော့ သူက ငါ့ကို အကျင့်စာရိတ္တနဲ့ အကြပ်ကိုင်တာ”
လင်းရှန်၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။
အဘိုးအိုကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်တာကြောင့် ထွားကြိုင်းသောဝက်ဝံနက်ကြီးကို ကြည့်ကာ “မင်းကို ဘယ်လောက်ပေးရမလဲ” ဟု မေးသည်။
ဝက်ဝံနက်ဟစ်အော်လိုက်သည်။ “ ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ၂၀”
လင်းရှန် အံ့အားသင့်သွားပြီး အဘိုးအိုကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေမိသည်။
"ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ၂၀ တောင် မရှိဘူးလား”
အဘိုးအိုက ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ဘာလဲ… လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ်ကို ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ၂၀နဲ့ ရောင်းရမှာလား “
လင်းရှန်းသည် နဖူးကိုကိုင်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက ပိုက်ဆံကို ယူလိုက်ပြီးဝက်ဝံနက်ကို ပေးလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ၂၀ ပဲရှိသည်။ တစ်နေ့တာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုလို့ သူတွေးလိုက်သည်။
ဝက်ဝံနက်သည် ပိုက်ဆံကိုယူကာ အဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူက “မင်းကို ထပ်မတွေ့ချင်ဖူး “ ဟု ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောသည်။
ထို့နောက် နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ ဆိုင်ထဲကို လျှောက်သွားသည်။
ဒါကိုမြင်တော့ အဘိုးအိုက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒူးထောက်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် လင်းရှန်ကို သဘောကျစွာ ပြုံးပြပြီး “လူကောင်းတွေက ဆုချခံရလိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူငယ်။”
“မဟုတ်ဘူး “ လင်းရှန်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည် ။ “လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ်အတွက် ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ၂၀ကို ကျွန်တော်တို့ သဘောတူညီခဲ့တယ်လေ။ ကျွန်တော်ကိုပေး။"
အဘိုးအိုပြောသော လျှို့ဝှက်လမ်းညွှန် စာအုပ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီးမားမားမရှိသော်လည်း သူသည် ငွေသုံးထားပြီဖြစ်သောကြောင့် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်စာအုပ်ကို ကောင်းစွာကြည့်ရှုလို့ရသည်။
စျေးဆစ်လို့ရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
အဘိုးအိုက တခစ်ခစ်ရယ်ပြီး သူ့အဝတ်အစားတွေကို လိုက်ရှာသည်။ သူသည် အမည်မသိ အိတ်ကပ်ထဲမှ စုတ်ပြတ်နေသော လျှို့ဝှက်
လက်စွဲစာအုပ် သုံးအုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ငါ ကြွားလုံးထုတ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်သုံးခုက အားလုံးကောင်းပါတယ်။ ငါသူတို့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သိမ်းထားခဲ့ပြီး မရောင်းခဲ့ဘူး။ ဒီနေ့ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိလို့ ၊ မဟုတ်ရင် ငါသူတို့ကို ရောင်းထုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
လင်းရှန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး အဖိုးအို၏ ဝါကြွားမှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
ဒါက ကိစ္စမရှိချေ ။ သူသည် လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ညွှန်ပြပြီး “ဥပမာ၊ ငါ ဒီနဂါးလှံကို လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်လောက်က ကျင့်ကြံသူဆီက ရခဲ့တာ။ ဒါက ရှားပါးပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံနည်းစနစ်တစ်ခုပဲ”
နဂါးလှံလား
လင်းရှန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ဒီနာမည်က တော်တော်လွှမ်းမိုးသွားသည်။
ထို့အပြင် ၎င်းသည် လက်နက်အမျိုးအစား ကိုယ်ခံပညာနည်းစနစ်များကြားတွင် အတော်လေးရှားပါးသော လှံနည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
လက်သီး၊ လက်ဖဝါး၊ လက်ချောင်းများ၊ လက်သည်းများ၊ ခြေထောက်များနှင့် အခြားသော ကိုယ်ခံပညာရပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လက်နက်အမျိုးအစား ကိုယ်ခံပညာရပ်များသည် တိုက်ပွဲတွင် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ အားသာချက်ရရှိနိုင်သည်။
အမှန်တော့ လက်ဗလာထက် လက်နက်ရှိခြင်းက အမြဲတမ်း ပိုအကျိုးရှိသည်။
သို့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျော့ပျောင်းစေပြီး တက်ကြွအားကောင်းစေဖို့ လက်ဗလာကို အသုံးပြုခြင်းသည် လက်နက်အသုံးပြုခြင်းထက် ပိုမိုထိရောက်မှုရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံမှု စတင်ခဲ့သော လူသစ်များသည် လက်သီး၊ လက်ဖဝါး၊ လက်ချောင်းများ၊ ခြေသည်းများနှင့် ခြေထောက်များကဲ့သို့သော ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို ရွေးချယ်လေ့ရှိကြသည်။
ဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၏ အခြေခံကိုယ်ခံပညာမှာ လက်ဖဝါးနည်းစနစ် သို့မဟုတ် လက်သီးထိုးနည်းများပင် ဖြစ်သည်။
ကြာရှည်စွာ အသက်ရှုခြင်းအဆင့် ဖြတ်ကျော်ပြီးမှသာ လေ့ကျင့်သူများသည် လက်နက်အမျိုးအစား ကိုယ်ခံပညာနည်းစနစ်များကို ရွေးချယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုအပြင် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှု ဆက်လက်မတိုးနိုင်တော့ဟု ခံစားရသော အချို့ ချီအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် လက်နက်အမျိုးအစား ကိုယ်ခံပညာများကို စတင်ကျင့်ကြံကြသည်။
လင်းရှန်သည် ကြာရှည်စွာအသက်ရှုခြင်းအဆင့်သို့ အနှေးနှင့်အမြန်ဆိုသလို ဖြတ်ကျော်သွားလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသောကြောင့် ၎င်းသည် လက်နက်အမျိုးအစား ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် သူသည် ချက်ချင်းပင် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
အဘိုးအိုက ဆက်ပြောသည်။ “ဒီလှံနည်းစနစ်က နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနဲ့ ကြမ်းတမ်းမှုတွေအကြား အသွင်ပြောင်းခြင်းကို အလေးပေးတယ်။ အနှေးနဲ့ အမြန်၊ အတက်နဲ့ အဆင်းလှုပ်ရှားမှုတွေကြားမှာ လေလို တိုးလာလိုက် ဆုတ်သွားလိုက်နဲ့။ ပွတ်ခြင်း၊ ခွေခြင်း၊ ပိတ်ဆို့ခြင်း၊ ယူခြင်း၊ ကောက်ခြင်း၊ ညွှန်ပြခြင်းနှင့် ဆွဲခြင်း ရှစ်မျိုးတို့နဲ့အတူ အစွမ်းထက်တယ်။ အမျိုးသမီးတွေက သူတို့ရဲ့ဘဝအတွက် အလွယ်တကူ ငိုကြွေးကြလိမ့်မယ် ။ အဲဒီ့အချိန်ကစပြီး မင်းပြောသမျှကို လုပ်ကြလိမ့်မယ်…”
ပထမတော့ လင်းရှန်က သေသေချာချာ နားထောင်ပေမယ့် ပိုနားထောင်လေ တစ်ခုခု မှားလာသလို ခံစားလာရသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့မျက်နှာက လုံးဝကို မည်းမှောင်သွားသည်။
ဆိုးလိုက်တာ။
သူသည် အဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်ကာ “ဒီတစ်ခု မဟုတ်သေးဘူး”
"မင်း နဂါးလှံကို စိတ်မဝင်စားဘူးလား။ ကောင်းပြီ။ ငါ့မှာ ဒီနတ်ဆိုးထိန်းချုပ်ခြင်းပစ္စည်းလည်း ရှိတယ်။ လှံက ရေကူးနဂါးနဲ့ တူတယ်။ တောင်ဝှေးက မိုးရွာသလိုပဲ။ လှံနည်းစနစ်က ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်မှုကို အလေးပေးတယ်။တောင်ဝှေးက မိုးလို သိပ်သည်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို မီးမောင်းထိုးပြတယ်။ အဲ့တာက အဝေးကနေတောင် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်”
လင်းရှန်၏ မျက်လုံးထောင့်များသည် အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားသည် ။ "ဒီနတ်ဆိုးထိန်းချုပ်ခြင်းတောင်ဝှေးနဲ့ ဘယ်နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းနိုင်လဲ"
"မိန်းမဆိုးအမျိုးအစားအတွက်” အဘိုးအိုက အမှန်အတိုင်းပြောသည် ။
လင်းရှန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သက်ကြီးရွယ်အို၏ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချင်
စိတ်ကို ထိန်းလိုက်သည်။ “နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်လက်စွဲက ဘာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည် ။
"မင်း နတ်ဆိုးထိန်းချုပ်ခြင်းတောင်ဝှေးကို စိတ်မဝင်စားဘူးလား?" အဘိုးအိုက နှုတ်ခမ်းကို စူကာ ခေါင်းကုတ်လိုက်သည် ။ သူသည် နောက်ဆုံးလျှို့ဝှက်စာအုပ်ကို ညွှန်ပြပြီး" ဒီနောက်ဆုံးကျမ်းကို အဖြူအမည်းကျမ်းလို့ခေါ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နတ်သမီးကျမ်းဂန်နဲ့ နတ်ဘုရားမကျမ်းဂန်တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ”
ဒါကိုကြားတော့ လင်းရှန်က စကားစမြည်ပြောသည့်နေရာကို သိလိုက်သည်။ အဘိုးအိုကို ကြားဖြတ်ရန် သူ့လက်ကို အားပျော့စွာ မြှောက်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ခင်ဗျားရဲ့လက်စွဲစာအုပ် ၃ အုပ်ကို ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားဘူး။"
အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ့ပုံစံက လင်းရှန်ယခင်ဘဝမှ ရုပ်ရှင်နှင့် ဒရာမာဝါသနာရှင်များက တီဗီစီးရီးအသစ်တစ်ခုကို အခြားသူများထံ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်မဝင်စားကြောင်း သိသွားရပုံနဲ့ တူနေသည်။
သို့သော် သူ့အကြည့်များသည် အောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး လင်းရှန်း၏ ရင်ခွင်အောက်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ "မင်း ဒီလောက် အရည်အသွေးကောင်းမယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ငယ်တုန်းကတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒီလို အဖိုးတန်တဲ့ ကျင့်ကြံနည်းစနစ်ကိုတောင် ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး။"