ငြင်းပယ်ခြင်း။
Vol. 2 Ch. 23
အဘိုးအို၏အကြည့်ကို သတိပြုမိတော့ လင်းရှန်က စိတ်ဆိုးသွားသည်။ သူသည် အဓိပ္ပါယ်မဲ့ စကားဝိုင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ် သုံးခုထဲမှ တစ်ခုကို ကျပန်းရွေးချယ်ခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီ ကြိုက်ရာယူလိုက်တော့ ။ ငါက အခု သွားတော့မယ်။"
အဘိုးအို၏ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ လင်းရှန်က အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
လင်းရှန်သာ ဆက်နေမယ်ဆို စိတ်ညစ်စရာကောင်းသော အဘိုးအိုကို သည်းမခံတော့ဘဲ ရိုက်နှက်ပစ်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။
အဘိုးအို၏ တက်ကြွသော အသံသည် အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်း ထိရောက်တာတွေ့ရင်တော့ ငါ့ဆီ ပြန်လာခဲ့ပါ”
လင်းရှန်သည် နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။
သူ ခပ်ဝေးဝေးရောက်မှ လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ်ကို ထုတ်ကာ ကြည့်လိုက်မိသည်။
အဲဒါ နဂါးလှံပင်။
လင်းရှန်သည် လျှို့ဝှက်စာအုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်ရင်း သွားလိုက်သည်။
သူကို စိတ်ပျက်စေတာက မမြင်သင့်သော ပုံများနှင့် စကားလုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်းပင်။
"ငါ သိပါတယ်။ တကယ် အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံနည်းကို ဘယ်လိုလွယ်လွယ်နဲ့ ရနိုင်မလဲ။ ရသေ့တွေနဲ့ ပညာရှင်တွေက ဝတ္ထုနဲ့ ရုပ်ရှင်တွေမှာသာ ရှိတာ။ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ရှာမတွေ့ပါဘူး။"
လင်းရှန်က ခေါင်းယမ်းရင်း နဂါးလှံကို ဖယ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ၎င်းပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ၂၀ သုံးစွဲခဲ့သည်။ စွန့်ပစ်လိုက်ရင်လည်း အမှိုက်ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူအိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူ့ခေါင်းအုံးဘေးမှာ ထားပြီး သူ့ကိုယ်သူ နေ့ရောညပါ အခွင့်အလမ်းတွေ မရနိုင်ဘူးဆိုတာ သတိပေးရမည်။
ဆယ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ မှတ်စုစာအုပ်ထဲမှာပါတဲ့ ဆိုင်ကို ရောက်သွားသည်။
အပြင်ဘက်မှကြည့်လျှင် ဆိုင်သည် သာမန်ကုန်စုံဆိုင်တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိခဲ့ချေ။
သူက ပိတ်ထားတဲ့ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တော့ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်က ဆိုင်ကနေ ထွက်လာတာသည်။ မှိန်ဖျော့ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်သည် ဆိုးရွားသောလေထုကို ပေးစွမ်းသည်။
တံခါးကို မျက်နှာမူထားတဲ့ကောင်တာနောက်မှာတော့ ထွားကြိုင်းသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်ကို အာရုံစိုက်နေသည်။ သူ့အမူအရာက အလွန်လေးနက်သည်။
မဂ္ဂဇင်းမျက်နှာဖုံးပေါ်မှာ မလုံမလဲဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးများသာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို လေ့လာနေတာ ဖြစ်မည်ဟု လင်းရှန်က ထင်မိသည်။
လင်းရှန်၏ ခြေသံကို ကြားတော့ထိပ်ပြောင် ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် မဂ္ဂဇင်းကို မကျေမနပ် လှမ်းကြည့်ကာ လင်းရှန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူက လင်းရှန်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘာဝယ်ချင်လို့လဲ" ဟု အေးစက်စွာပြောသည်။
“အဆီအနှစ်အရည်” လင်းရှန်က သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆိုင်တစ်ဝိုက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျဉ်းမြောင်းသော ဆိုင်တွင် စင်နှစ်ခုသာ ရှိပြီး ၎င်းတို့တွင် တန်ဖိုးမရှိသော ကုန်ပစ္စည်းအချို့ ရှိနေသည်။
အနည်းငယ်ကြည့်ပြီးနောက် လင်းရှန်သည် စိတ်ဝင်စားဖွယ် အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။
စင်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများက အများပြည်သူကို လှည့်စားရန် ရည်ရွယ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ တကယ့်တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တခြားနေရာတွေမှာ ဝှက်ထားနိုင်သည်။
အဲဒါက ပုံမှန်ပင်။ မှောင်ခိုလမ်းကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော နေရာတွင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို အပြင်သို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ချခင်းထားခြင်းသည် သူခိုးများကို လာလုယူရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။
လင်းရှန်ပြောတာကိုကြားတော့ ထိပ်ပြောင်ပိုင်ရှင်က အံ့သြတကြီးနဲ့ သူ့ကိုကြည့်သည်။ အဆီအရည်ကဲ့သို့ အသုံးမဝင်သော တစ်ခုခုကို ဝယ်ယူတာက အလွန်ရှားပါးသည်။
သို့သော် သူသည် နောက်ထပ်စူးစမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသဖြင့် "တစ်လီတာကို ဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး ၂၀၀၀၊ မင်းဘယ်လောက်လိုချင်လဲ" ဟု တိုက်ရိုက်မေးသည်။
"ငါးလီတာ”
လင်းရှန်သည် အဆီအရည်ကို မှတ်စုစာအုပ်မှ သာ သိလာတာဖြစ်သည်။ အရည်၏ တိကျသောအကျိုးသက်ရောက်မှုကို အတည်မပြုရသေးသောကြောင့် တစ်ခါတည်း အလွန်အကျွံမဝယ်ဝံ့ပေ။
အဆီအရည်ငါးလီတာသည် မြှင့်တင်ခြင်း အဆီအနှစ်ဆေးလုံး ငါးပုလင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားခဲ့ရင် ချီအသွင်ပြောင်းခြင်း သတ္တမမြောက် အဆင့်ကနေ အဋ္ဌမအဆင့်အထိ တိုးတက်ဖို့ လုံလောက်သည်။
အဆီအရည်က အမှန်တကယ်ထိရောက်ကြောင်း သေချာရင် နောက်မှ ထပ်မံဝယ်လည်း အချိန်နှောင်းမည်မဟုတ်ချေ။
ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူ အများအပြားမရှိချေ။
ထိပ်ပြောင် ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် အဆင်းရဲဆုံးလူများသာ အဆီအရည်ကို ဝယ်မည်ဟု ထင်နေပုံရသောကြောင့် သူသည် လင်းရှန်အား အခြားပစ္စည်းများကို ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူက တစ်ချိန်လုံး စကားနည်းနည်းပြောသည်။ ပိုက်ဆံကို ယူပြီးနောက် ကောင်တာအောက်မှ သေတ္တာငယ်လေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
လင်းရှန်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအထဲတွင် အစိမ်းဖျော့ဖျော့ အရည်ပါရှိသော ဗူးများ နှင့် ပြည့်နေသည်။ တစ်ခုချင်းစီမှာ (၁၀၀)ml လောက်ရှိပြီး စုစုပေါင်း ဘူး(၅၀)ပဲ ရှိသည်။
ပုလင်းများအားလုံးကို ရေတွက်ပြီးနောက် လင်းရှန်သည် လှည့်၍ သေတ္တာကို ကိုင်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ထိုသေတ္တာကို သူ၏ သိုလှောင်ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ ထိုနေရာတွင် မထည့်ခဲ့ပေ။
ဒီနေရာမှာ ဥစ္စာဓနကို မဖော်ပြသင့်ချေ။ သိုလှောင်ကျောက်စိမ်းပြားသည် အလွန်အဖိုးတန်သည်။ လူတစ်ဦးတွင် လုံလောက်သော ခွန်အားမရှိဘဲ မှောင်ခိုလမ်းပေါ်တွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့သုံးပါက လူရှုပ်သောလမ်းကိုဖြတ်၍ ရွှေထမ်းသည့်ကလေးနှင့် တူနေသည်။ မှောင်ခိုလမ်းမှ မထွက်ခွာမီတွင် လူစုလူဝေးဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
အပြန်လမ်းတွင် လင်းရှန်သည် မှောင်ခိုလမ်းကနေ ချောမွေ့စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ညကောင်းကင်အောက်တွင် နာရီဝက်ကျော်ကြာ ပြေးပြီးနောက် အဆီအရည်နဲ့အတူ တိုက်ခန်းသို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။
အဆီအရည်ဘူးကို ကြည့်ရင်း လင်းရှန်က ပြုံးလိုက်သည် ။
မြှင့်တင်ခြင်းအဆီအနှစ်ဆေးလုံးနဲ့ အဆီအရည်နှင့်သာဆို အဆင့်(၈)ကိုမဖြတ်မီ ကျင့်ကြံမှုအရင်းအမြစ်များ ပြတ်တောက်မည်ကို စိတ်ပူစရာမလိုချေ။
ထို့အပြင် သူသည် ပြိုင်ပွဲတွင် ပထမနေရာကို ရယူနိုင်ပါက အခြား မူလဆေးလုံးပုလင်းကို ရယူနိုင်သည်။
"ပြိုင်ပွဲက ရှစ်ရက်ပဲလိုတော့တာ”
လင်းရှန်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိမှောင်မိုက်နေသောညကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။
ထိန်ထိန်လင်းနေသော အခန်းထဲမှာတော့ ယန်ရှင်းသည် ဆိုဖာပေါ်တွင်ပျင်းရိစွာ ထိုင်ပြီး စကားမပြောဘဲ မျက်နှာကျက်ပေါ်ရှိ သလင်းကျောက်မီးပန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူက စကားမပြောသောကြောင့် သူ့ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ကျိုးကျစ်ဟိုင်သည် ခွင့်မပြုဘဲ စကားမပြောဝံ့တော့ပေ။ သူ့၏စိတ်ပူပန်မှုကို ထိန်းထားပြီး ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။ ခဏကြာတော့ သူ့နဖူးမှာ ချွေးပါးပါးလေး ထွက်လာသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်
ယန်ရှင်းက ဖြည်းညှင်းစွာပြောလာသည်။ သူ့လေသံက ဘာမှ ထွက်မလာချေ။
"မင်းက လင်းရှန်ကိုသင်ခန်းစာတစ်ခုသင်ပေးစေချင်တာလား။"
ကျိုးကျစ်ဟိုင်က တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက ချွေးမသုတ်ဘဲ “မစ္စတာယန် ဒီကလေးက အရမ်းဆိုးသွားပြီ။ ပြောရရင်တော့ သူက ကျွန်တော်တို့လို့ သြဇာညောင်းတဲ့ မိသားစုတွေကို မလေးစားဘူး။ အဲ့တာကကျွန်တော်တို့မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
"ဂုဏ်သိက္ခာလား”
ယန်ရှင်းသည် ကျိုးကျစ်ဟိုင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းက လင်းရှန်ကို တစ်ယောက်ချင်းတိုက်တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ရှုံးသွားတာလေ။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေက ဆိုးဆိုးဝါးဝါးပဲ။ မင်းသာ နာမည်ကောင်းရှိထားရင်လည်း မင်း ဆုံးရှုံးခဲ့တာ ကြာပြီ။"
ကျိုးကျစ်ဟိုင်၏ အမူအရာက အေးခဲသွားပြီး သူ့နဖူးပေါ်မှ ချွေးများ ချက်ချင်း ထွက်လာသည်။ သူ့က အရဲစွန့်ပြီး ပြောသည်။
"မစ္စတာယန်..."
ဒါပေမယ့် သူပြောပြီးတာနဲ့ ယန်ရှင်းက သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဖြတ်ပြောသည်။
"ငါ ဒီကိစ္စမှာ ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲလုပ်”
ကျိုးကျစ်ဟိုင်က အံ့သြသွားသည်။ "မစ္စတာယန်”
ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ယန်ရှင်းက သူ့ကို စကားမပြောချင်တော့ပေ။ သူက လက်ညှိုးကို မြှောက်လိုက်တော့ သူ့ဘေးနားက သက်တော်စောင့်တစ်ယောက်သည် ကျိုးကျစ်ဟိုင်ရဲ့ ပုခုံးကို ချက်ချင်း ဖိလိုက်ပြီး "မစ္စတာကျိုး ဒီအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်”
ကျိုးကျစ်ဟိုင်၏ အမူအရာသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဆုံးတွင် သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနဲ့ ခေါင်းငုံ့ပြီး သက်တော်စောင့်များ၏ အစောင့်အကြပ်အောက်တွင် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
ကျိုးကျစ်ဟိုင်တံခါးနောက်ကွယ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ယန်ရှင်းက စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။
"မသန်မာတဲ့လူပဲ၊ မင်းက ဆုတ်ယုတ်နေတဲ့ မိသားစုဟောင်းထဲက တစ်ယောက်မို့လို့ မင်းကို ငါ့နောက်ကို လိုက်ခွင့်ပြုထားတာ။ တကယ်ပဲ မင်းအတွက် ရပ်တည်ဖို့ ငါ့ကို အသုံးချချင်နေတာပဲ။ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပျက်စရာလဲ”
အသက်ရှုသံနှင့်အတူ ယန်ရှင်း၏မျက်လုံးများ က လင်းလက်လာပြီး သက်တော်စောင့်တစ်ဦးကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
"လင်းရှန်ရဲ့ နောက်ခံကို စုံစမ်း”
"ဟုတ်ကဲ့ဆရာ” သက်တော်စောင့်က ပြန်ဖြေပြီး ထွက်သွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ အခန်းထဲမှာ ယန်ရှင်းတစ်ယောက်ထဲသာ ကျန်ခဲ့သည်။
သူက သားရေဆိုဖာပေါ်ပြန်လှဲပြီး ခေါင်းပေါ်ရှိ သလင်းရောင်မီးပန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"သာမန် ပါရမီရှင်လား။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”
ကျိုးကျစ်ဟိုင်သည် ညှိုးငယ်သော အမူအရာဖြင့် စံအိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
အပြင်မှာ စိတ်မရှည်စွာ စောင့်နေကြတဲ့ သူ့အဖော်တွေက ချက်ချင်း ရှေ့ကို တိုးလာပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးကြသည်။
"ဟယ် ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"
"မစ္စတာယန်က ကူညီဖို့ သဘောတူလား"
ကျိုးကျစ်ဟိုင်သည် မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းကိုခါလိုက်ရင်း တုန်ရီသွားသည်။
လူတိုင်း စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသည် ။
"မစ္စတာယန်က မလုပ်ရင် ဒီကောင်လေးကို ငါတို့ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမှာလဲ"
"ငါတို့ဘာလုပ်ရမလဲ။ လင်းရှန်က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်။ ငါတို့က သူနဲ့မယှဉ်နိုင်ဘူး”
ဒါကိုကြားတော့ ကျိုးကျစ်ဟိုင်၏မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။ သူ့ညာဖက်လက်ဖဝါးက နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အဲဒီညက အရှက်တရားနဲ့ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုတွေ ပြန်ပေါ်လာသလိုမျိုးဖြစ်လာသည်။
သူ့အမူအရာက ပြင်းပြင်းထန်ထန် မပြောမီ တစ်ခဏအတွင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
"မစ္စတာယန်က ငါ့ကို မကူညီရင်တောင် ငါလင်းရှန်ကို သင်ခန်းစာပေးရမယ်”
"အဲ့ဒီအရိုက်ခံရမှုကို ငါလက်စားမချေရဘူးဆိုရင် အေးဆေးနေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး “