တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်း။

ချောင်းဟယ် ပြောပြီးသည်နှင့် ရင်ပြင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကျောင်းသားသစ်အုပ်စုသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကြည့်နေကြသည်။

ကျိုးဖေးကျို့သည် ချီအသွင်ပြောင်းခြင်း၏ သတ္တမအဆင့်တွင် ရှိသည်။ သူသည် ကျောင်းသားသစ်များထဲမှ အကောင်းဆုံးတစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း ချောင်းဟယ်၏ ထိုးနှက်ချက်တစ်ချက်ကိုပင် မခံနိုင်ပေ။

ကျိူးဖေးကျို့ထက် အားနည်းသူများတက်သွားလျှင်လည်း အရှက်ရလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းသားသစ်များစွာ နားလည်လာတာက ဤလမ်းပြတိုက်ပွဲသည် သူတို့ ထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းတာပင်။

သူတို့ရှေ့က စီနီယာကျောင်းသားတွေက နိုင်ယန်းကျောင်းမှာ အားအနည်းဆုံးဆိုပေမဲ့

ကျောင်းသားသစ်ကို အလွန်ဒုက္ခပေးနိုင်သည့် ရန်သူတွေဆိုတာ ပြောစရာမလိုအောင်ပင်။

ဒါတောင် ချောင်းဟယ်က ကြာရှည်စွာအသက်ရှုခြင်း အဆင့်ကို မရောက်သေးတာ သေချာသည်။ သူဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ ၊ ကန့်သတ်ချက်တော့ ရှိနေတုန်းပင်။

ကျောင်းသားအသစ်တွေက သူ့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စိန်ခေါ်ဖို့စင်ပေါ်

တက်နေသမျှကာလပတ်လုံး လူ (၂၀)ကနေ (၃၀)လောက်ရောက်လာတဲ့အခါ ချောင်းဟယ်ရဲ့ ခံနိုင်ရည်က ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်ပင်။ ထိုအချိန်တွင် ချောင်းဟယ်ကို အနိုင်ယူခြင်းသည် ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ပြဿနာက ထိုလူနှစ်ဆယ်မှ သုံးဆယ်ကြားအထိ တိုက်ခိုက်ဖို့ကို မည်သူက ဆန္ဒရှိမည်နည်း။

လူ့သဘာဝက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သည်။ ဘယ်သူကမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီဖို့ ကိုယ့်

ကိုယ်ကို အနစ်နာခံလိုခြင်း မရှိချေ။ ယင်းအစား နောက်ဆုံးတွင် ချောင်းဟယ်ကို အနိုင်ယူပြီး အနက်ရောင်သံတုံးကို ရယူနိုင်သော ကံကောင်းသူသာ ဖြစ်ချင်ကြသည်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ လူအများစုက စေတနာရှင် မလုပ်ချင်ကြချေ။

ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တည်တံ့နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အော်ဟစ်သံတစ်ခုက ရင်ပြင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် လုပ်မယ်”

ချုန်ယန်ဟယ်သည် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ကွင်းလယ်ခေါင်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ချုန်မိသားစုမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာပြီးမိသားစုကြီးငါးခုအနက်မှတစ်ခုဖြစ်သည့်

ချုန်ယန်ဟယ်သည် အခြားကျောင်းသားသစ်များကဲ့သို့ အနက်ရောင်သံတုံးကို မလိုချင်ခဲ့ပေ။

သူသည် ကျောင်းရှိ စီနီယာကျောင်းသားများနှင့် ယှဉ်ပြီး သူနှင့် သူတို့ကြားက ခွန်အားကွာခြားမှုကို စမ်းသပ်ဖို့သာ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ချောင်းဟယ်သည် ချုန်ယန်ဟယ်ကို သေချာ သိသည်။ ချောင်းဟယ်က နောက်ဆုံးတော့ နည်းနည်းလေး ပိုလေးနက်လာပြီး အရင်ကလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတော့ မဟုတ်တော့ချေ။

ဒါတောင် သူ့ခါးက လက်နက်ကိုထုတ်ဖို့ရည်ရွယ်ချက်မရှိသေးပေ။

"လက်နက် မသုံးဘူးလား" ချုန်ယန်ဟယ်က သူ့ဓားကို ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်သည်။ " ကျွန်တော်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ တိုက်လို့မရလောက်ဘူး”

"ငါအဲလိုမလုပ်ဘူး။" ချောင်းဟယ်က ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လက်နက် မလိုဘူးထင်တယ်"

ချုန်ယန်ဟယ်၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများ ပေါ်လာသည်။ တခြားဘာမှပြန်မပြောဘဲ ရှေ့ကိုတိုးကာ ချောင်းဟယ်ကို ဓားကိုထိုးလိုက်သည်။

ကျိုးဖေးကျို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချုန်ယန်ဟယ်သည် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ကိုယ်ခံပညာ နှစ်ခုစလုံးတွင် သိသိသာသာ သာလွန်ကောင်းမွန်သည်။

ထို့အပြင် ကျင့်ကြံပြီး တစ်လအကြာတွင် သူ၏ ဓားရေးသည် ယခင်ကထက် ပိုမို၍ လှပလာခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သောဓားအလင်းသည် ထိုနေရာဖြတ်သွားကာ သူ့ကို အနီရောင်အပူလှိုင်းဖြင့် ကျဆင်းသွားစေချင်သည့် ချောင်းဟယ်ဆီသို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ချောင်းဟယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက ဆုတ်ခွာမည့်အစား တိုးလာကာ လက်သီးဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။

ချောင်းဟယ်က လေကြီးတာ မဟုတ်မှန်းသိသာသည်။

ချောင်းဟယ်သည် သူ့လက်နက်ကို မသုံးသော်လည်း ကျိုးဖေးကျို့ကဲ့သို့ အဖျက်

စွမ်းအားနဲ့တော့ ရန်သူကို အနိုင်ယူတာ မဟုတ်ပေ။

ဒါတောင် သူက အသာစီး ရထားဆဲဖြစ်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ချုန်ယန်ဟယ်ကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။

"ဟင်း စီနီယာတွေက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ”

ယန်ကျုံးရီက အံကြိတ်ရင်း စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"သူ့က ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားရုံတင်မက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်တွေကလည်း အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားတယ်။ ချောင်းက မိုးကြိုးသွား သမာဓိလက်သီးကို အသုံးပြုနေတာ မလား? သူ့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးနှက်မှုအရ အနည်းဆုံးတော့ သူက ကျွမ်းကျင်အဆင့်ကို ရောက်နေတာမလား?

လင်းရှန်၏အကြည့်က အနည်းငယ်ပြောင်းသွားသည်။

ဒီလက်သီးထိုးနည်းကို သူအရင်ကကြားဖူးသည်။

အဲ့တာက ယန်စွမ်းအား ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် တုနှိုင်းမရလောက်အောင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး ခိုင်မာသော စွမ်းအားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပြင်းထန်ပြီး ထက်မြက်တာကြောင့် အလွန်အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်။

အဓိကအချက်မှာ ထိုကိုယ်ခံပညာကို ချီအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကနေ တောက်ပသောဝင်ပေါက်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံကာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏စွမ်းအားသည် သာလွန် ကောင်းမွန်ပြီး ကျင့်ကြံသူအများအပြားက သဘောကျ ကြသည်။

ချောင်းဟယ်သည် မိုးကြိုးသွားသမာဓိလက်သီးတွင် ကျွမ်းကျင်အဆင့် ဖြစ်သည်။ တူညီသော ကိုယ်ခံပညာကို ကျင့်ကြံနေသော ကြာရှည်စွာ အသက်ရှုခြင်းနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူအများစုတောင် ဤအဆင့်မှာသာ ရောက်ရှိသေးသည်။

ချောင်းဟယ်သည် ဤမျှမာနထောင်လွှားဝံ့သည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ သူ့မှာ အားကိုးစရာတစ်ခုရှိနေလို့ ချုန်ယန်ဟယ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လက်နက်ကို မသုံးခဲ့တာပင်။

လင်းရှန်၏ အတွေးများ နက်နဲလာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လက်နက်၏ အားသာချက်ရှိတာတောင် ချုန်ယန်ဟယ်သည် ချောင်းဟယ်နှင့် မယှဉ်နိုင်သေးပေ။ အချီ (၅၀)ကျော် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ချောင်းဟယ်သည် ချုန်ယန်

ဟယ်၏ဓားကို လက်သီးဖြင့်ထိုးချလိုက်ပြီး ပုခုံးကိုပါ ထိုးချလိုက်သည်။

ချုန်ယန်ဟယ်သည် ချက်ချင်းပင် ညည်းသံထွက်လာပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အသက်တစ်ချက်ရှုပြီးနောက် ချုန်ယန်ဟယ်သည် ကျေနပ်ပုံမပေါ်သော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။ လက်ခုပ်တီးကာနောက်ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ ကွင်းပေါ်ကဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျောင်းသားသစ်တွေ ချက်ချင်း လန့်သွားသည်။

စာမေးပွဲ၏ ထိပ်တန်းငါးဦးတွင် အဆင့် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည့် ချုန်ယန်ဟယ်ပင်လျှင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ သူတို့ ဘယ်လို တိုက်ကြမလဲ ။

"ငါ့ကိုစိန်ခေါ်ချင်တဲ့သူရှိသေးလား" ချောင်းဟယ်သည် ကျောင်းသားသစ်များကို ငုံ့ကြည့်သည်။

"ဂျူနီယာ ညီအကို မောင်နှမတွေက ဒီလောက် မြန်မြန် ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

ကျောင်းသားသစ်တွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

လူများစွာသည် ရွှယ်ဖုန်၊ ကျောက်ရွှမ်ရင်နဲ့ လင်းရှန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချုန်ယန်ဟယ်အပြင် ဤသုံးဦးသည် ကျောင်းသားသစ်များကြားတွင် စွမ်းအား

အရှိဆုံးဖြစ်သည်။

လောလောဆယ်မှာတော့ သူတို့သာ ချောင်းဟယ်ကို အနိုင်ယူဖို့ အခွင့်အရေးတွေရှိသည်။

သူတို့အကုန်စိတ်ပျက်နေပြီး ရွှယ်ဖုန်ကလည်း နေရာတွင် ပျင်းရိစွာ ရပ်နေကာ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ထားသည်။ သူက ချောင်းဟယ်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။

ကျောက်ရွှမ်ရင်ကတော့ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အတွေးထဲတွင် နစ်မြောနေသကဲ့သို့ မျောပါသွားခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါ သူမသည် လင်းရှန်ကို

လှမ်းကြည့်သည်။

ထိပ်တန်းကျောင်းသားသစ်ဖြစ်တဲ့ လင်းရှန်ကတော့ ကျောင်းသားသစ်များအတွက် လက်ရှိအခြေအနေက မည်မျှဆိုးကျိုးရှိတယ်ဆိုတာကို မသိသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ကျောင်းသားသစ်တော်တော်များများက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည်။

စီနီယာများသည် လူတစ်ဦးသာ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ကျောင်းသားသစ်များသည် အကူအညီမဲ့နေပြီဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူတို့နဲ့ စီနီယာတွေကြားက ခွန်အားကွာခြားမှုက တကယ်ကြီးလား။

ကျောင်းသားသစ်တွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်တော့ ချောင်းဟယ်က စိတ်ထဲမှာ ရယ်မိနေသည်။

တကယ်တော့ ကျောင်းသားသစ်တွေ စည်းလုံးညီညွတ်လျှင် အကြီးတန်းကျောင်းသားတွေကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် စီနီယာကျောင်းသားကို အနိုင်ယူခဲ့သော ကျောင်းသားသစ် မရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းပြချက်ကတော့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်းကြောင့်ကလွဲပြီး တခြားကြောင့် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တော့ အဲဒါကို တွေးကြည့်ရင် လည်းအဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ သာမန်ကျောင်းသားတွေနဲ့ သြဇာရှိတဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ တပည့်တွေကြားမှာက နက်နဲတဲ့ ကွဲလွဲမှုတွေ ရှိခဲ့သည်။ စည်းလုံးညီညွတ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သာမာန်ကျောင်းသားများ သို့မဟုတ် သြဇာကြီးမားသောမိသားစုများမှ ကျောင်းသစ်များပင်လျှင် ၎င်းတို့အချင်းချင်းကြား မစည်းလုံးကြပေ။ သူတို့မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် အတွေးတွေ ရှိခဲ့သည်။ တကယ်တော့ အလုပ်အတူတူလုပ်ရတာက ပြောရတာထက် ပိုလွယ်သည်။

လောင်းကြေး၏သွေးဆောင်မှုမရှိဘဲ ကျောင်းသားအသစ်များသည် စည်းလုံးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် ကျောင်းသားအသစ်များသည် လမ်းပြတိုက်ပွဲတွင် စီနီယာကျောင်းသား နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးထက်မနည်းကိုသာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

အများစုတိုက်ပွဲမှာ ဤကဲ့သို့ပင်။ စီနီယာကျောင်းသားတစ်ဦးတည်းက ကျောင်းသားသစ်အားလုံးကို စိတ်ပျက်စေပြီး နှုတ်ဆိတ်စေနိုင်သည်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ပြီးနောက် ကျောင်းသားသစ်များ ထွက်မလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချောင်းဟယ်က သူ့နှုတ်ခမ်းများကို စိပြီး မုန့်သုန်ကို ပခုံးတွန့်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် တစ်ယောက်ယောက် စကားပြောလာသောအခါတွင် မုန့်သုန်ကလည်း စကားပြောဖို့ လုပ်နေသည်။

"ဒီနှစ်မှာ ထိပ်တန်းကျောင်းသားသစ်က အရမ်းအစွမ်းထက်တာမဟုတ်ဘူးလား။ သူက ချောင်းဟယ်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ စင်ပေါ်ကို ဘာလို့ မတက်လာတာလဲ၊ သူကြောက်နေတာလား။"

မုန့်သုန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဖန်းရှင်းယွမ်က စကားပြောနေတာကို တွေ့လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အဓိပ္ပါယ်ရှိသော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

တိတ်ဆိတ်ပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော စီနီယာများသည်လည်း သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသောအကြည့်များ ရှိနေသည်။ လူအုပ်အတွင်းမှ လင်းရှန်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရွှယ်ဖုန်နဲ့ ချုန်ယန်ဟယ်လို လူသစ်များပင် ဖန်ရှင်းယွမ်နဲ့ ခွမ်းပေါင်က လင်းရှန်ကို တိုက်ခိုက်မည့် အစီအစဉ်ကို ကြားသိထားတာကြောင့် စီနီယာ ကျောင်းသားများအနေနဲ့ ထိုအကြောင်းကို သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဖန်းရှင်းယွမ်၏ စကားကိုကြားတော့ ကျောင်းသားအသစ်များသည် လင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် လင်းရှန်သည် ရင်ပြင်တွင် အာရုံစူးစိုက်မှုဗဟိုချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။